Το σημαντικότερο θέμα στην αθλητική επικαιρότητα της βδομάδας που πέρασε ήταν η απόφαση του Θοδωρή Ζαγοράκη να παραιτηθεί από την προεδρία του ΠΑΟΚ, επιβεβαιώνοντας τη φήμη που εδώ και καιρό είχε κυκλοφορήσει. Ο ίδιος δεν ξεκαθάρισε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφασή του, ενώ στην πιάτσα υπάρχουν διάφορες εκτιμήσεις, με επικρατέστερες την απογοήτευσή του από την κλιμάκωση της ένοπλης σύγκρουσης ανάμεσα σε συμμορίες οπαδών του ΠΑΟΚ και του Αρη και την οικονομική του καταστροφή εξαιτίας της πτώχευσης της Ασπίς, σε «προϊόντα» της οποίας τα είχε «ακουμπήσει» (ας πρόσεχε). Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους αποχώρησε, μας δίνεται η ευκαιρία να σχολιάσουμε το μοντέλο διοίκησης που προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καθιερώσουν ο Νικολαΐδης και ο Ζαγοράκης. Δυο ιστορίες με κοινή αρχή, διαφορετική διαδρομή και κοινή κατάληξη.
Οι αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται ότι όταν Νικολαΐδης και Ζαγοράκης ανέλαβαν τις τύχες των ομάδων τους, είχαμε προβλέψει ότι αργά ή γρήγορα θα έρθουν σε σύγκρουση με τους οπαδούς της ομάδας. Δεν έχουμε κάποιο κληρονομικό χάρισμα. Η πρόβλεψή μας βασιζόταν στις νομοτέλειες του επαγγελματικού αθλητισμού, σύμφωνα με τις οποίες τα καλά αποτελέσματα έρχονται μόνο άμα «επενδύσεις» φράγκα, οι οπαδοί μακροπρόθεσμα κρίνουν με βάση τις επιτυχίες και τους τίτλους και μια διοίκηση χωρίς τίτλους έρχεται σε σύγκρουση με τους οπαδούς της ομάδας. Από τη στιγμή, λοιπόν, που παρά τις προσπάθειες των διοικήσεων του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ δεν ήρθαν οι τίτλοι, άρχισαν τα όργανα. Συνεπώς, η αποχώρηση του Ζαγοράκη (όπως και αυτή του Νικολαΐδη πριν ένα χρόνο) είναι η φυσιολογική κατάληξη μια ανεπιτυ- χούς προσπάθειας, ανεξάρτητα από τους λόγους που μπορεί να επικαλεστεί.
Συγκρίνοντας τις «πορείες» Ζαγοράκη και Νικολαΐδη, εκτός από την κοινή αφετηρία και την κοινή κατάληξη, όλα τα άλλα διαφέρουν σημαντικά. Ο Νικολαΐδης ανέλαβε την προεδρία της ΑΕΚ έχοντας ήδη συγκροτήσει μια ομάδα επιχειρηματιών που ανέλαβαν τις οικονομικές υποχρεώσεις της «εξυγίανσης». Το σχέδιο σωτηρίας λειτούργησε μόνο για ένα χρόνο, αφού μετά ο πρόεδρος τζογάρησε χωρίς επιτυχία στην κατάκτηση του πρωταθλήματος (έφτασε μια ανάσα από το στόχο του), με τα οδυνηρά για την ΑΕΚ σημερινά αποτελέσματα. Επιπλέον, αν και χρησιμοποίησε τους οργανωμένους οπαδούς για να πάρει την προεδρία, την ε-παύριο σχεδόν συγκρούστηκε μαζί τους, προσπαθώντας να τους αντικαταστήσει με «σκεπτόμενους» και «υγιείς» φίλους της ομάδας, ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα προσελκύσει επενδυτές και χορηγούς. Τελικά, αποχώρησε από την ομάδα, αφήνοντας πίσω ένα διοικητικό και οικονομικό χάος αντίστοιχο με αυτό που παρέλαβε. Ο Ζαγοράκης από την πλευρά του ακολούθησε στο δρόμο που χάραξε ο Νικολαΐδης, επειδή όμως δεν είχε πίσω του επιχειρηματίες στήριξε την προσπάθειά του για εξυγίανση του ΠΑΟΚ,στη συμμαχία του με τους οπαδούς του.
Είχε την τύχη να «βγουν» οι μεταγραφές, με συνέπεια να ανακάμψει αγωνιστικά η ομάδα και ταυτόχρονα να μειωθούν τα χρέη. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ στήριξε μεν την προσπάθειά του (εισιτήρια διάρκειας, συμμετοχή στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, γεμάτη Τούμπα), όμως στην πλειοψηφία του δεν συμφώνησε με την επιλογή του Σάντος και με τα πρώτα άσχημα αποτελέσματα άρχισε να ραγίζει το γυαλί. Σε αντίθεση με τον Νικολαΐδη, αποχωρώντας άφησε πίσω του μια στρωμένη ομάδα (χωρίς μεγάλες αγωνιστικές ικανότητες) και ένα διαχειρίσιμο χρέος, που επιτρέπει στον διάδοχό του Ζήση Βρύζα να συνεχίσει την προσπάθεια.
Αυτό ακριβώς το σημείο κάνει τη μεγάλη διαφορά ανάμεσά τους. Ο Νικολαΐδης εγκατέλειψε την ΑΕΚ και είναι ελάχιστοι αυτοί που στεναχωρήθηκαν (ακόμη και το δημοσιογραφικό κύκλωμα, που στήριζε και αποθέωνε κάθε επιλογή του, αδιαφόρησε για τη φυγή του), ενώ αντίθετα η αποχώρηση του Ζαγοράκη για την πλειοψηφία των φιλάθλων θεωρείται απώλεια και μια χαμένη ευκαιρία για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αν χρησιμοποιήσουμε όρους της πιάτσας, ουδείς στεναχωρήθηκε για την αποτυχία του λαμόγιου που προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την ομάδα του για να κονομήσει και να προβληθεί, ενώ αντίθετα η αποτυχία, ενός από τους ελάχιστους παράγοντες που πρόσφερε και δεν έβαλε φράγκα στην τσέπη, να κάνει πράξη το όραμά του, δεν μπορεί παρά να προκαλεί λύπη.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Μετά από 19 χρόνια προσφοράς στον Παναθηναϊκό και το ελληνικό μπάσκετ, ο Φραγκίσκος Αλβέρτης κρέμασε τα παπούτσια και πλέον ανήκει στους παλαίμαχους του αθλήματος. Η συντριπτική πλειοψηφία των φίλων του μπάσκετ, ανεξάρτητα από οπαδική προτίμηση, συμφωνεί ότι είναι ένας από τους κορυφαίους του αθλήματος (αν συνυπολογίσουμε τα χρόνια που έκανε πρωταθλητισμό, ίσως είναι ο κορυφαίος), ο τελευταίος μεγάλος σουτέρ της παλιάς σχολής του ευρωπαϊκού μπάσκετ, και ότι στο σύγχρονο επαγγελματικό μπάσκετ είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί παίχτης που να παραμείνει για τόσα πολλά χρόνια στην κορυφή και την ίδια ομάδα. Οπως είπε κάποιος φίλος, αποχώρησε από την ενεργό δράση ο Τζόρτζεβιτς του μπάσκετ. Οι παλιότεροι βάζελοι θα θυμούνται την ένταση που είχε δημιουργηθεί σχετικά με τη μεταγραφή του Φράγκι από τον ΑΝΟ Γλυφάδας. Πάρα πολλοί είχαμε εναντιωθεί στην απόφαση της διοίκησης να διαλύσει επί της ουσίας το τμήμα πόλο του Παναθηναϊκού για να ενισχύσει την ομάδα μπάσκετ με τον πιτσιρίκο από τη Γλυφάδα. Σήμερα και κρίνοντας εκ του αποτελέσματος μπορούμε να αναγνωρίσουμε το λάθος μας, να ελπίσουμε ότι κόντρα στη λογική των καιρών θα ξαναβρεθεί ο νέος Αλβέρτης, να συνυπογράψουμε το σύνθημα των πράσινων οπαδών, που αποτελεί και τίτλο της στήλης, και να τραγουδήσουμε μαζί τους: «Αιώνια πιστός, γιατί δεν γίνεται αλλιώς, θα είσαι για πάντα αρχηγός». Αλλωστε, ο Φράγκι θα συνεχίσει να βρίσκεται δίπλα στην ομάδα, αφού ήδη έχει ξεκινήσει τη διοικητική του καριέρα ως «assistant team manager» και επί της ουσίας θα είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στη διοίκηση και τους παίχτες.
ΥΓ2: Δυσκολοχώνευτη η διαφορά των 10 μονάδων στην ΝΔ και το μαγαζί θυμίζει διαλυμένο μπουλούκι. Ο μπουχέσας την έκανε για να παίξει playstation και τους άφησε να τσακώνονται σαν τα κοκόρια για το ποιος θα είναι και πώς θα εκλεγεί ο νέος αρχηγός. Η στήλη αισθάνεται την ανάγκη να παρέμβει στις διεργασίες για την εκλογή του νέου αρχηγού και να προτείνει τη λύση που θεωρεί ότι είναι η καλύτερη. Εχουμε και λέμε. Μέχρι σήμερα έχουν υποβάλει υποψηφιότητα ο Πανίκας ο Μακεδόνας, δυο αποστάτες και η κόρη του αρχιαποστάτη. Είναι ηλίου φανερότερο, ότι η στήλη δεν μπορεί να συνταχθεί με κανέναν από τους τέσσερις. Επίσης, έχουμε μια αντιπάθεια (δεν ξέρω σε τι οφείλεται, αλλά δεν είναι η ώρα για ψυχανάλυση της στήλης) για το πρόσωπο του Α-ρούλη, συνεπώς η μοναδική πρόταση που μπορούμε να κάνουμε στη βάση της ΝΔ είναι να υπερψηφίσει τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Ας μην ξεχνάμε ότι η ΝΔ έχει επιφορτιστεί από τον ελληνικό λαό με το ιερό καθήκον της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μόνο υπό την ηγεσία του Βαγγέλα μπορεί να αντεπεξέλθει με επιτυχία. Είναι νομίζω ξεκάθαρο ότι η στήλη προτείνει με βάση αποκλειστικά και μόνο το εθνικό συμφέρον και το τονίζουμε αυτό, για να προλάβουμε κάποιους που θα συνδέσουν την πρόταση μας με το γεγονός ότι την επόμενη μέρα των εκλογών είχαμε ποντάρει στο στοίχημα ότι ο επόμενος αρχηγός της ΝΔ θα λέγεται Μεϊμαράκης.
ΥΓ3: Το ΣτΕ άναψε το πράσινο φως για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες ανέγερσης του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού, όμως τα προβλήματα συνεχίζονται, αφού ο δήμος Αθηναίων έχει συμφωνήσει διαφορετικούς όρους με την ΠΑΕ Παναθηναϊκός και διαφορετικούς με την Marfin και τον Βγενόπουλο σχετικά με την εγγυητική επιστολή των 20.000.000 ευρώ της ονοματοδοσίας του νέου γηπέδου. Προσεχώς περισσότερα…
