► Η προσπάθεια της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου να προκριθεί στην τελική φάση του Μουντιάλ του 2006 είναι το κυρίαρχο θέμα της αθλητικής επικαιρότητας. Οι αγώνες με την Τουρκία (εκτός) και την Ουκρανία (εντός) ξεκαθάρισαν σε πολύ μεγάλο βαθμό την πρώτη και δεύτερη θέση του ομίλου. H Εθνική ξεκίνησε την προσπάθειά της με στόχο να κατακτήσει την πρώτη θέση και τελικά βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, αφού είναι πλέον τρίτη και περιμένει στραβοπάτημα της Τουρκίας αλλά και της Δανίας για να βγει δεύτερη και να πάει στα μπαράζ.
Η συνολική εικόνα από τα δυο παιχνίδια είναι ότι η συγκεκριμένη ομάδα έφτασε στα όριά της και χρειάζεται ανανέωση για να διατηρήσει την καλή εικόνα που έχει από το καλοκαίρι στην Πορτογαλία. Στο παιχνίδι με τους Τούρκους ο Ρεχάγκελ για μια ακόμη φορά προτίμησε να παίξει συντηρητικά, επιλέγοντας τη σιγουριά της ισοπαλίας και τη δεύτερη θέση του ομίλου, από το να ρισκάρει να παίξει για τη νίκη και πιθανά να χάσει και την δεύτερη θέση. Σεβαστή η επιλογή του, αφού γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους τις δυνατότητες και τις δυνάμεις της ομάδας (ο ίδιος έχει βέβαια την ευθύνη ότι δεν έχει ανανεώσει το έμψυχο δυναμικό) και την αδυναμία της ομάδας να «φτιάξει» παιχνίδι και μπορούμε να πούμε ότι δικαιώθηκε αφού ο στόχος επιτεύχθηκε σχετικά εύκολα.
Αυτό όμως που θα πρέπει να κρατήσουμε δεν έχει να κάνει με την αγωνιστική εικόνα της Εθνικής, αλλά με τον τρόπο που παρουσιάστηκε από τον Τύπο η ισοπαλία. Αν δεν κάνω λάθος, ο στόχος που είχε μπει ήταν η απευθείας πρόκριση στο Μουντιάλ του 2006 και παρά το γεγονός ότι ο στόχος αυτός απομακρύνθηκε μετά το ισόπαλο αποτέλεσμα, αφού η δεύτερη θέση του ομίλου μας στέλνει σε μπαράζ, οι φυλλάδες έγραψαν διθύραμβους και ότι η Εθνική μας πέτυχε το στόχο της, τον οποίο ξαφνικά υποβίβασαν στο να μην χάσουμε από τους Τούρκους.
Στο δεύτερο αγώνα, με την Ουκρανία στο Καραϊσκάκη, η Εθνική έκανε κατά την γνώμη μου το καλύτερό της παιχνίδι (τουλάχιστον για μία ώρα), όμως δεν είχε τύχη. Το άστρο του Ρεχάγκελ έχει αργήσει να σβήνει, κάτι απόλυτα φυσιολογικό, και πλέον αρχίζουν να φαίνονται οι πραγματικές δυνατότητες μιας ομάδας που είναι μικρομεσαία και κάποια στιγμή κατάφερε να κάνει την υπέρβασή της. Ακόμη και το γεγονός ότι ο κορυφαίος παίχτης της ομάδας (ο οποίος βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό σε δαιμονισμένη φόρμα και με την ΑΕΚ), ο Κατσουράνης, ήταν τιμωρημένος και δεν έπαιξε στο πιο κρίσιμο παιχνίδι, μπορεί να θεωρηθεί έλλειψη τύχης.
Ηδη δειλά – δειλά έχουν αρχίσει οι αγαπητοί συνάδελφοι να κάνουν κριτική στον Ρεχάγκελ και να τον κατηγορούν για ατολμία στο στήσιμο της ομάδας και για την εμμονή του να μην τη φρεσκάρει. Δεν έχουμε καμιά διάθεση να υπερασπιστούμε τον Γερμανό, άλλωστε η στήλη του έκανε κριτική ακόμη και όταν ήταν παντοδύναμος, όμως πάει πολύ να τον κατηγορούν για το γεγονός ότι είναι σταθερός στην τακτική του. Ο Ρεχάγκελ ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή τη φιλοσοφία του και τον τρόπο με τον οποίο θα αγωνίζεται η ομάδα, συνεπώς όσοι διαφωνούν και του κάνουν κριτική τώρα, θα έπρεπε να του την είχαν κάνει από τότε και όχι να περιμένουν το άσχημο αποτέλεσμα για να βγάλουν τα απωθημένα τους.
► Η είσοδος των ελληνικών ομάδων στο Στοίχημα είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ σοβαρό θέμα, το οποίο η κυβέρνηση φρόντισε (όπως το συνηθίζει) να το χειριστεί με άκρως ερασιτεχνικό τρόπο και επί της ουσίας να το «κάψει», τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. Στην πρόσφατη ΓΣ του ΟΠΑΠ ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Ορφανός (ο οποίος κονταροχτυπιέται με τον υφυπουργό Οικονομίας Αδάμ Ρεγκούζα, για το ποιος θα κάνει τις περισσότερες «τζουμακίες»), ανακοίνωσε την πρόθεση της κυβέρνησης να μπουν οι ελληνικές ομάδες στο Στοίχημα από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη (περίοδος 2005-06) και επιπλέον να αναλάβει ο ίδιος ο ΟΠΑΠ τη λειτουργία του Στοιχήματος από το 2007, οπότε και λήγει η σύμβαση με την Intralot του Κόκκαλη.
Η είδηση, αν και αρχικά έγινε δεκτή με χορούς και τραγούδια από τους προέδρους των ΠΑΕ, οι οποίοι προσδοκούν σε επιπλέον φράγκα από τη συμμετοχή στο τζόγο, στη συνέχεια ξεφούσκωσε, αφενός γιατί έγινε αντιληπτό ότι η κυβέρνηση άνοιξε το θέμα για να μπορέσει να «σπρώξει» πιο εύκολα τη μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ και αφετέρου γιατί οι ΠΑΣΟΚΟφυλλάδες το έκαναν σημαία, μιλώντας με πρωτοσέλιδα για ξεπούλημα, κρατικό τζόγο κτλ. Το ενδιαφέρον των «αγνών εργατών» του ελληνικού ποδοσφαίρου πάγωσε, όταν ο Ορφανός διευκρίνησε ότι οι ομάδες δεν θα πάρουν συγκεκριμένο ποσοστό από το Στοίχημα, όπως προσδοκούσαν, αλλά κάποιες χορηγίες ανάλογα με τα κέρδη που θα παρουσιάσει ο ΟΠΑΠ. Η επίσημη θέση της κυβέρνησης είναι ότι επέλεξε το μοντέλο των χορηγιών και όχι του ποσοστού επειδή η ΕΕ απαγορεύει οποιαδήποτε θεσμοθετημένη κρατική ενίσχυση προς τις ανώνυμες αθλητικές εταιρίες.
Οπως είπαμε, αρχικά στην ΕΠΑΕ στήθηκε πανηγύρι και ο πρόεδρος της ΕΠΑΕ, ο γνωστός ποινικολόγος Αλέξανδρος Λυκουρέζος (σύζυγος της γνωστής καλλιτέχνιδας Ζωής Λάσκαρη, για όσους ασχολούνται με τις τέχνες και τον πολιτισμό), βιάστηκε να κάνει βαρύγδουπες δηλώσεις περί προσωπικής δικαίωσης (είχε δεσμευτεί ότι θα πείσει την κυβέρνηση να βάλει τις ομάδες στο Στοίχημα) και να κλείσει δείπνο με καλεσμένους τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ της Α’ Εθνικής, στο οποίο όπως νόμιζε θα μοίραζαν τα φράγκα. Γρήγορα κατάλαβε ότι βιάστηκε και έγινε ρόμπα, αφενός γιατί η κυβέρνηση ανέκρουσε πρύμναν και αφετέρου γιατί στη συνάντηση κυριάρχησε η κόντρα του αντιπροέδρου της ΕΠΑΕ Βίκτωρα Μητρόπουλου με τον πρόεδρο της ΕΠΟ Βασίλη Γκαγκάτση και επιπλέον Κόκκαλης και Νικολαΐδης αμφισβήτησαν ευθέως την «ετοιμότητα» των ελληνικών ομάδων να μπουν στο Στοίχημα.
Οι εξελίξεις στο θέμα αναμένονται σύντομα, αφού η μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ είναι προτεραιότητα για την κυβέρνηση, τα ταμεία της οποίας είναι άδεια. Αυτό όμως που έχει αξία να ψάξουμε λίγο περισσότερο δεν είναι αν θα μπουν ή όχι οι ομάδες στο Στοίχημα, αλλά η πρόθεση της κυβέρνησης να επισημοποιήσει το ρόλο της ως τζογαδόρου, διοργανώνοντας με δική της ευθύνη το «ΠΑΜΕ Στοίχημα». Περισσότερα λοιπόν στο άμεσο μέλλον.
► Σε ΠΑΕ λαϊκής βάσης θέλει να μετατρέψει τα επόμενα χρόνια την ΑΕΚ ο πρόεδρός της κ. Νικολαΐδης. Κατά την διάρκεια της καταμέτρησης των ψήφων στην πρόσφατη Γ.Σ. της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, σε πηγαδάκι που έστησε με τα μέλη της Original, τους εκμυστηρεύτηκε ότι στις προθέσεις του είναι να μοιραστούν οι μετοχές της ΠΑΕ στους οπαδούς και τους φίλους της ομάδας και μάλιστα, όπως είπε, σκοπεύει να βάλει και πλαφόν μετοχών που θα μπορεί να έχει κάθε «επενδυτής», για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο κάποιος να αποκτήσει σημαντικό αριθμό μετοχών και να κάνει ό,τι θέλει ακόμη και κόντρα στη θέληση των πολλών.
Πρώτος στο παραμύθι ο κοντός. Οταν το περασμένο καλοκαίρι ανέλαβε να βγάλει την ΑΕΚ από το οικονομικό και διοικητικό αδιέξοδο, είχε δηλώσει ότι δεν θα επιδιώξει καμιά βοήθεια από το κράτος, όπως έκαναν οι άλλες ΠΑΕ. Βέβαια, αμέσως μετά χρησιμοποίησε κάθε μέσο και πρώτα απ’ όλα τους οπαδούς της ομάδας για να «πειστεί» η κυβέρνηση να ανάψει το πράσινο φως για να ενταχθεί στο άρθρο 44 και να του χαριστούν τα χρέη. Στη συνέχεια και αφού κατηγορούσε τον Γρανίτσα που γκρέμισε το γήπεδο, ανακοίνωσε ότι η ΠΑΕ ΑΕΚ θα φτιάξει το νέο γήπεδο με δικά της κεφάλαια, χωρίς να ζητήσει ούτε ένα ευρώ από το κράτος, και τώρα παζαρεύει με τον Σουφλιά τον τόπο που θα του χαρίσει έκταση για να φτιάξει το γήπεδο. Παράλληλα, ρίχνει στην πιάτσα την ιδέα του «λαϊκού καπιταλισμού», ελπίζοντας να μπορέσει να σπρώξει στην πιάτσα ένα μέρος από τις μετοχές της ΠΑΕ και να βάλει ζεστό χρήμα στο ταμείο της ομάδας.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Η στήλη χαιρετίζει την επανεμφάνιση του Μάκη Ψωμιάδη στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σε μια κρίσιμη καμπή για το μέλλον του ποδοσφαίρου μας, που κάθε καταξιωμένος παράγοντας πρέπει να προσφέρει στον κοινό αγώνα, ο Μάκης ανέλαβε τις ευθύνες του και διέθεσε εαυτόν στην κοινή προσπάθεια. Εδειξε ταυτόχρονα και το μεγαλείο ψυχής που διαθέτει, αφού προκειμένου να βρεθεί στην πρώτη γραμμή της μάχης ανέλαβε τις τύχες μιας μικρής ομάδας, του Ακράτητου Ανω Λιοσίων. Μόνο ορισμένοι κακεντρεχείς, οι οποίοι δεν μπορούν να συλλάβουν το μέγεθος της προσφοράς του, τον υποδέχτηκαν με την παροιμία «όμοιος στον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα», συνδέοντας τον Μάκαρο με τη χωματερή των Ανω Λιοσίων.
