Την περασμένη Τρίτη έγινε στο Καραϊσκάκη ο «Αγώνας κατά της Φτώχειας» μεταξύ των «Φίλων του Ζιντάν και του Ρονάλντο» και των «All Stars του Ολυμπιακού». Ο αγώνας τελούσε υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με την αμέριστη συμπαράσταση της ΟΥΕΦΑ και των λοιπών πολυεθνικών που λυμαίνονται το χώρο του ποδοσφαίρου και αυτό είναι αρκετό κατά την γνώμη μου για να άρει το φιλανθρωπικό του χαρακτήρα, παρά το γεγονός ότι οι εισπράξεις θα μοιραστούν στους πληγέντες από το σεισμό στην Αϊτή και τις πλημμύρες στο Πακιστάν, μέσω του προγράμματος του ΟΗΕ για την Ανάπτυξη (UNDP) καθώς και σε ελληνικά κοινωφελή ιδρύματα (το μερίδιο του Ολυμπιακού), αφού βέβαια αφαιρεθούν πρώτα οι δαπάνες για τη «φιλοξενία» των διάφορων αστέρων του ποδοσφαίρου.
Ανεξάρτητα από τις προθέσεις τους (που δεν είναι πάντα τόσο καθαρές, αν σκεφτούμε το μάρκετινγκ γύρω από το όνομά τους), οι ποδοσφαιριστές που συμμετέχουν σε τέτοιους αγώνες γίνονται συνένοχοι στην προσπάθεια των πολυεθνικών και των κολα-ούζων τους να μας πείσουν ότι στο παγκόσμιο επαγγελματικό ποδοσφαιρικό οικοδόμημα υπάρχει χώρος για την κοινωνική αλληλεγγύη. Ισως κάποιοι να θεωρήσουν άδικη την κριτική μας, όταν όμως συνεργάζεσαι με αυτούς που έχουν καταδικάσει τους λαούς στην πείνα και την εξαθλίωση και που χρησιμοποιούν τους ποδοσφαιριστές σαν ανθρώπινες μηχανές παραγωγής ζεστού χρήματος για τις τσέπες τους, είσαι στην καλύτερη περίπτωση αφελής.
Οι αναγνώστες της «Κ» γνωρίζουν τις δραματικές συνθήκες καθημερινής διαβίωσης του λαού της Αϊτής και την εγκατάλειψή του από τους διεθνείς οργανισμούς (το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής βοήθειας δεν έχει δοθεί). Εξοργίζεσαι λοιπόν από τη δήλωση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, ότι «ο Αγώνας κατά της φτώχειας είναι η καλύτερη έκφραση της παγκόσμιας αλληλεγγύης. Δεν θα εγκαταλείψουμε και δεν θα ξεχάσουμε όσους βρίσκονται σε ανάγκη». Και με δυσκολία καταφέρνεις να συγκρατήσεις τα νεύρα και να μην σπάσεις τον υπολογιστή, ακούγοντας τον πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Βαγγέλη Μαρινάκη, να δηλώνει: «Βιώνουμε όλοι μια κατάσταση δύσκολη με αβεβαιότητα και ανασφάλεια. Ολοι αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας. Ο ΟΗΕ μαζί με τους παίκτες μπορούμε να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια…», την ίδια στιγμή που οι αθλητές και οι αθλήτριες του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού είναι για μήνες απλήρωτοι και η ομάδα δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει ούτε τα στοιχειώδη για μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Είναι καθαρό ότι οι πολυεθνικές και οι διεθνείς οργανισμοί εκμεταλλεύονται την αγάπη των φιλάθλων για τους πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές και προσπαθούν μέσα από τις ποδοσφαιρικές «φιλανθρωπικές» φιέστες να περάσουν αντιδραστικά μηνύματα. Αρκεί να θυμήθουμε τον ποδοσφαιρικό αγώνα αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση, ανάμεσα στις ομάδες «Ηasta la Victoria Siempre» και «Ενα Καράβι για τη Γάζα», για να καταλάβουμε τη διαφορά ανάμεσα σε μια «φιλανθρωπική» φιέστα υπό την αιγίδα των καπιταλιστών και σ’ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα αλληλεγγύης.
Εκτός όμως από τα γενικά συμπεράσματα, ο αγώνας της περασμένης Τρίτης έδειξε για μια ακόμη φορά, ότι το αθλητικό ιδεώδες και το φίλαθλο πνεύμα πέρασαν αλλά δεν ακούμπησαν το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ο Ζιντάν είχε εκφράσει την επιθυμία στην ομάδα του να αγωνιστούν οι παλιοί του συμπαίκτες στην Εθνική Γαλλίας Σισέ και Γκοβού, οι οποίοι πλέον αγωνίζονται στον Παναθηναϊκό, όμως η επιθυμία του δεν έγινε πράξη, γιατί το ενδεχόμενο να αποδοκιμαστούν οι παίχτες από τους ερυθρόλευκους οπαδούς ήταν κάτι περισσότερο από βέβαιο. Για να κρατηθούν τα προσχήματα, η ΠΑΕ Ολυμπιακός (οι κακεντρεχείς λένε ότι είχε προηγηθεί συνεννόηση των δυο ΠΑΕ) απηύθυνε αίτημα προς την πράσινη ΠΑΕ, προκειμένου να δοθεί άδεια για τη συμμετοχή τους, το οποίο όμως δεν έγινε δεκτό. Εκ των πραγμάτων αποδείχτηκε ότι ορθώς δεν συμμετείχαν οι δυο ποδοσφαιριστές, αφού οι οπαδοί του Ολυμπιακού που πήγαν στο Καραϊσκάκη αντέδρασαν με συνθήματα κατά του Παναθηναϊκού στο πρώτο γκολ που δέχτηκε η ομάδα τους. Ηταν ευχάριστο για εμάς, σε έναν αγώνα «κοινωνικής αλληλεγγύης», να ακούγονται υβριστικά συνθήματα, γιατί αποδείχτηκε με το πιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι τέτοιου είδους φιέστες απέχουν παρά πολύ από τις πραγματικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης.
Κλείνοντας, και για να μην παρεξηγηθούμε, τα ίδια ακριβώς θα ίσχυαν, αν συνδιοργανωτής του αγώνα ήταν η ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Ο τίτλος της στήλης είναι στίχος από το σουξέ του ανερχόμενου λαϊκού αοιδού Αποστόλη Μελή, ο οποίος τον εμπνεύστηκε από την οικονομική κρίση. Το μοναδικό μας σχόλιο είναι ότι η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει και σε πολιτιστική κρίση.
ΥΓ2: Εκτός από την άθλια αγωνιστική εικόνα της ομάδας, οι πολυμετοχικοί έχουν να λύσουν και το πρόβλημα των οργανωμένων οπαδών. Τις δυο τελευταίες αγωνιστικές, σε ΟΑΚΑ και Τρίπολη, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού συγκρούστηκαν με τους μπάτσους, οι οποίοι αναγκάστηκαν να κάνουν εκτεταμένη χρήση χημικών για να μπορέσουν να τους «αναχαιτίσουν». Προσπαθήσαμε, μέσω των γνωριμιών που έχουμε στις τάξεις των οπαδών του Παναθηναϊκού, να βρούμε μια εξήγηση για τη δυναμική τους στάση, όμως δεν μπορέσαμε να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα. Και αν για τον αγώνα του ΟΑΚΑ υπάρχει η «εξήγηση» των δυο χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, για την Τρίπολη η ισοπαλία και η απαράδεκτη εικόνα τη ομάδας δεν μπορούν να εξηγήσουν τη δυναμική και οργανωμένη επίθεση των οπαδών προς τα ΜΑΤ. Ο Πατέρας βρίσκεται για πρώτη φορά αντιμέτωπος μ’ αυτούς που τον βοήθησαν να βγει προσωρινά νικητής στην κόντρα του με τον Τζίγγερ και αναμένουμε με πολύ ενδιαφέρον τον τρόπο με τον οποίο θα λύσει το πρόβλημα. Εκτός όμως από τα επεισόδια που προκάλεσαν στην Τρίπολη, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού έστειλαν και ένα μήνυμα προς τους ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού ποδοσφαίρου και την κυβέρνηση, που αφορά την οικονομική κατάσταση και την τιμή των εισιτηρίων και φαίνεται στη φωτογραφία που φιλοξενεί σήμερα η στήλη.
ΥΓ3: Για την τραγική ποδοσφαιρική ομάδα οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν μπορούν να είναι περήφανοι τη φετινή χρονιά. Οι πράσινοι ξεκίνησαν με πολλές φιλοδοξίες, όμως η πράξη δείχνει το αντίθετο. Μπορούν όμως να είναι περήφανοι για την ανδρική ομάδα βόλεϊ. Παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παίχτες, έχουν καταφέρει να φτιάξουν ένα δυναμικό σύνολο, που καταθέτει σε κάθε αγώνα περίσσευμα ψυχής, βρίσκεται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα στο ελληνικό πρωτάθλημα και προσπαθεί να προκριθεί στην επόμενη φάση της ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Δυστυχώς, η προσπάθεια αυτή δεν έχει τύχει της ανάλογης προσοχής και αποδοχής, αφού δεν ξεπερνούν τους 300 οι οπαδοί που παρακολουθούν τα εντός έδρας παιχνίδια.
