► Στο ερώτημα Γουδί ή Ελληνικό, η απάντηση είναι Βοτανικός. Αν και αρχικά οι πιθανότητες για ανέγερση του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού στην περιοχή ήταν ελάχιστες, μετά από συντονισμένες ενέργειες της Ντόρας, ο Βοτανικός θεωρείται πλέον η καλύτερη «επενδυτική» λύση για τους πράσινους.
Στη συνάντηση της περασμένης βδομάδας ανάμεσα στις δυο πλευρές βρέθηκε η χρυσή τομή και όλοι δουλεύουν για την υλοποίηση της συμφωνίας. Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι θα δημιουργηθεί αθλητικό κέντρο που θα περιλαμβάνει γήπεδο ποδοσφαίρου 40-45.000 θέσεων, κλειστό γήπεδο για μπάσκετ και βόλεϊ 8.000 θέσεων, πάρκινγκ για 1200 – 1500 αυτοκίνητα και αρκετά εμπορικά κατάστημα περιμετρικά των γηπέδων. Μάλιστα, οι δυο πλευρές συμφώνησαν το νέο γήπεδο να μπει στο φάκελο της υποψηφιότητας για την ανάληψη του EURO 2012, γεγονός που σημαίνει ότι οι διαδικασίες θα γίνουν με γοργούς ρυθμούς, αφού ο φάκελος κατατίθεται τον Ιούλη και συνεπώς μέχρι τότε θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί οι μελέτες για τη δημιουργία του αθλητικού κέντρου.
Το θέμα έχει όμως και πολιτικές διαστάσεις. Η Ντόρα κατάφερε να επικρατήσει στην κόντρα με τον Σουφλιά, ο οποίος προωθούσε την επιλογή του Ελληνικού. Η δημιουργία του γηπέδου του Παναθηναϊκού αποτελεί από μόνη της μια πολύ σημαντική επένδυση (το κόστος ανέγερσης θα φτάσει τα 150 εκατ. ευρώ), για την οποία ήταν πολύ φυσικό να ερίζουν διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα και επιπλέον έχει και τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον για τις αλλαγές που θα φέρει στην περιοχή που θα γίνει και τα συμπληρωματικά κέρδη για το κεφάλαιο. Η Ντόρα ήθελε (και όλα δείχνουν ότι βρίσκεται κοντά στο να το πετύχει) να αξιοποιηθεί προς όφελος του Δήμου Αθηναίων μια πολύ υποβαθμισμένη περιοχή. Μετά τη συμφωνία με τον Παναθηναϊκό και παράλληλα με την ανέγερση του γηπέδου θα επισπευσθούν οι διαδικασίες για την επέκταση του ΜΕΤΡΟ (στο σχεδιασμό του γηπέδου προβλέπεται σταθμός στην περιοχή), γεγονός που θα κάνει την περιοχή ελκυστική για κτηματομεσιτικές επενδύσεις και ανέγερση κατοικιών με ταυτόχρονη απομάκρυνση των βιοτεχνικών και βιομηχανικών μονάδων που υπάρχουν εκεί. Παράλληλα, θα μπαίνουν κάθε χρόνο στο ταμείο του Δήμου αρκετά φράγκα, αφού όπως έχει γίνει γνωστό ο Δήμος θα δικαιούται το 10% των εισπράξεων από τα εισιτήρια.
Ο μεγάλος χαμένος είναι ο Σουφλιάς και κατ’ επέκταση η κυβέρνηση. Το ΥΠΕΧΩΔΕ προωθούσε την λύση του Ελληνικού με απώτερο σκοπό να μην υλοποιηθεί η προεκλογική δέσμευση της κυβέρνησης για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου στην περιοχή του πρώην Αεροδρομίου. Ως γνωστόν, η περιοχή έχει μεγάλη εμπορική αξία και η κυβέρνηση φιλοδοξεί να βάλει αρκετά φράγκα στα άδεια ταμεία, μέσω της οικοπεδοποίησης του μεγαλύτερου μέρους της συγκεκριμένης έκτασης και της παραχώρησής της σε ιδιώτες. Επειδή όμως οι αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής (Ελληνικό, Γλυφάδα, Αλιμος) θεωρούνται δεδομένες και δυναμικές, ο Σουφλιάς είχε σαν στόχο να χρησιμοποιήσει τους οργανωμένους οπαδούς του Παναθηναϊκού, που θα απαιτούσαν γήπεδο για την ομάδα τους, ως το αντίπαλο δέος στις κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής.
Τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα βρίσκονται, λοιπόν, πίσω από την πρεμούρα των κυβερνώντων να βρεθεί λύση για το γήπεδο του Παναθηναϊκού και όχι η αγάπη και το ενδιαφέρον τους για την ομάδα. Επί της ουσίας, έχουμε μια απροκάλυπτη προσφορά «ζεστού» χρήματος στα ταμεία μιας καπιταλιστικής επιχείρησης και μεγάλες διευκολύνσεις σε αρκετές άλλες, προκειμένου να «επενδύσουν» σωστά και να βγάλουν χοντρά φράγκα. Μετά την παραχώρηση του γηπέδου Καραϊσκάκη στον Κόκκαλη και τις ευεργετικές γι’ αυτόν ρυθμίσεις, έχουμε την παραχώρηση μιας πολύ σημαντικής έκτασης στον Παναθηναϊκό και σύντομα αναμένεται κάτι παρόμοιο και για την ΑΕΚ. Η περιουσία του ελληνικού λαού χαρίζεται σε καπιταλιστές και το άσχημο στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι χαρίζεται κατόπιν λαϊκής απαίτησης. Οι καπιταλιστές που διοικούν τις αθλητικές ανώνυμες εταιρίες βάζουν μπροστά τους οργανωμένους οπαδούς των ομάδων, ώστε να απαιτήσουν ίσες ευκαιρίες για την ομάδα, φράγκα δηλαδή για τους καπιταλιστές, και στη συνέχεια έρχεται η κυβέρνηση να ικανοποιήσει το λαϊκό αίτημα…
► Το ρεπορτάζ από την ομάδα του Ολυμπιακού αναφέρει ότι ο Κόκκαλης βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα «Μπάγιεβιτς ή Λατινοαμερικάνοι». Το πραγματικό δίλημμα για τον Κόκκαλη είναι: «Να χώσω φράγκα για την ομάδα ή όχι». Η στήλη πιστεύει ότι αν ο Κόκκαλης αποφασίσει να χώσει φράγκα στην ομάδα, δεν θα έχει κανένα δίλημμα. Τόσο ο προπονητής, όσο και οι λατινοαμερικάνοι παίχτες του Ολυμπιακού θα αποτελέσουν παρελθόν για την ομάδα.
Ξεκινώντας από τον προπονητή, είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι ο Μπάγιεβιτς έχει κλείσει τον κύκλο του στο λιμάνι. Η πλειοψηφία των ερυθρόλευκων οπαδών θεωρεί ότι είναι ο βασικός υπεύθυνος για τη βαθμολογική θέση της ομάδας και «χρεώνει» σ’ αυτόν την κακή συνεργασία με τους λατινοαμερικάνους. Η επιμονή του στην επιλογή του Οκκά αντί του Τζιοβάνι τον έφερε σε σύγκρουση με τη Θύρα 7 που έχει το Τζιο ίνδαλμα και δυστυχώς γι’ αυτόν η απόδοση του Κύπριου δεν τον δικαίωσε. Η γνώμη της στήλης για τον Μπάγιεβιτς είναι γνωστή και διαφορετική από αυτή της πλειοψηφίας. Ο Σέρβος είναι μια μετριότητα σαν προπονητής, δεν μπορεί να διαχειριστεί κρίσιμες καταστάσεις και δεν έχει καλές σχέσεις με τους παίχτες στην εκάστοτε ομάδα που προπονεί (εκτός ίσως από τα πρώτα χρόνια στην ΑΕΚ). Είναι σίγουρα πολύ καλύτερος από την πλειοψηφία των Ελλήνων συναδέλφων του, όμως το καλό όνομα που έχει οφείλεται στην αβάντα που είχε από την ομάδα στην οποία δούλευε και όχι λόγω ικανότητας.
Οσον αφορά τους παίχτες, είναι ξεκάθαρο ότι η ομάδα του Ολυμπιακού έχει «γεράσει» και ταυτόχρονα έχει κορεσθεί. Η αναγκαιότητα ανανέωσης του έμψυχου δυναμικού είναι σε όλους εμφανής και ο Κόκκαλης το ξέρει αυτό καλύτερα από όλους, ανεξάρτητα από το αν θα αποφασίσει τελικά να βάλει το χέρι στην τσέπη. Με βάση τη λογική οι «λάτιν» της ομάδας είναι οι πρώτοι που θα απομακρυνθούν. Η επιλογή του Ριβάλντο έγινε περισσότερο για εμπορικούς λόγους και δευτερευόντως με γνώμονα το τι μπορεί να προσφέρει αγωνιστικά (άσχετα αν επί της ουσίας ο Ριβάλντο πρόσφερε περισσότερα από κάθε άλλο παίχτη). Ο Τζιοβάνι κάθε χρόνο που περνάει προσφέρει όλο και λιγότερο, η επιλογή του Σούρερ ήταν καθαρά ανάγκης, αφού δεν καρποφόρησαν κάποιες άλλες και τέλος ο Καστίγιο είναι περισσότερο κωλοπαιδαράς από ποδοσφαιρικό ταλέντο, συνεπώς δεν μπορεί να προσφέρει σε μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό.
Είναι βέβαιο ότι στην τελική επιλογή του Κόκκαλη δεν θα μετρήσει η γνώμη των φιλάθλων, ούτε οι αγωνιστικές ανάγκες της ομάδας στη βάση μιας αφηρημένης τεχνοκρατικής αντίληψης. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού θα αποφασίσει με γνώμονα το οικονομικό συμφέρον της ομάδας. Αν η ανανέωση είναι δαπανηρή, είναι σίγουρο ότι μπορεί να βρει τη φόρμουλα και να κρατήσει κάποιους παίχτες χρεώνοντας την αποτυχία στον Μπάγιεβιτς (αυτό είναι και το πιο πιθανό). Αν τα φράγκα που σκοπεύει να «επενδύσει» στον Ολυμπιακό τού φτάνουν, θα κάνει βαρύγδουπες ανακοινώσεις για ανανέωση και νέα πορεία της ομάδας και αν δεν σκοπεύει να ασχοληθεί καθόλου με την ομάδα θα αφήσει τον Μπάγιεβιτς στην θέση του, για να τα χώνουν σε αυτόν οι γαύροι.
Κος Πάπιας
