Ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου και μπορούμε να κάνουμε ένα πρώτο απολογισμό γι’ αυτά που είδαμε. Σε γενικές γραμμές, δεν είχαμε τη μεγάλη έκπληξη σε ό,τι αφορά τις ομάδες που προκρίθηκαν (εκτός από τη Γαλλία και την Τσεχία, που έδωσαν την θέση τους σε Ολλανδία και Τουρκία), είχαμε όμως διαφοροποιήσεις στην κατάταξη των ομίλων, γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε ενδιαφέροντα ζευγάρια στην προημιτελική φάση. Κάποια από τα φαβορί για τον τελικό θα αποχαιρετήσουν νωρίς τη διοργάνωση, αφού με άλλον αντίπαλο ήλπιζαν ότι θα συναντηθούν και άλλον βρήκαν στο δρόμο τους. Αναφερόμαστε στη Γερμανία και την Ιταλία. Η Γερμανία έχασε την πρώτη θέση του ομίλου της από την Κροατία και πρέπει να αντιμετωπίσει την Πορτογαλία, όπως και η Ιταλία που θα αντιμετωπίσει την Ισπανία.
Μέχρι σήμερα, καλό ποδόσφαιρο έχει παίξει μόνο η Ολλανδία που δείχνει αρκετά δυνατή και οι παίχτες της έχουν όρεξη να διασκεδάσουν και να προσφέρουν θέαμα. Ο Φαν Μπάστεν κατάφερε να δημιουργήσει μια ομάδα που πρεσάρει και παίζει τόσο από τα άκρα όσο και από τον άξονα με κάθετες πάσες προς την αντίπαλη περιοχή, έχει σαφείς επιθετικούς προσανατολι- σμούς, αλλά και πολύ καλή αλληλοκάλυψη. Οι Ολλανδοί καταφέρνουν να κυριαρχούν στο χώρο του κέντρου, να «πνίγουν» τον αντίπαλό τους και το μοναδικό «μειονέκτημα» που έχουν σαν ομάδα είναι ότι αξιοποιούν λίγες από τις ευκαιρίες που δημιουργούν. Παρά την «αστοχία» των επιθετικών της, η Ολλανδία είναι η πιο παραγωγική ομάδα του Euro, με εννέα γκολ σε τρεις αγώνες, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει πολλές φάσεις και ωραίο θέαμα.
Θετικό πρόσημο στις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις, σε σχέση με τα προγνωστικά, έχουν η Κροατία και η Τουρκία, οι οποίες δείχνουν πολύ καλά στοιχεία και δικαιώνουν όσους ποντάρισαν σ’ αυτές. Οι Κροάτες πριν την έναρξη των αγώνων δήλωναν αποφασισμένοι να φτάσουν πολύ ψηλά και αντιμετωπίστηκαν από την πλειοψηφία των συναδέλφων με ειρωνικά μειδιάματα. Απαντες θεωρούσαν τους Γερμανούς ως το φαβορί για την πρώτη θέση του ομίλου και συνεπώς δεν έδιναν πολλές πιθανότητες επιτυχίας στους γείτονες, αφού στους νοκ-άουτ αγώνες για την πρόκριση στα ημιτελικά θα έπρεπε, ως δεύτεροι του ομίλου, να αντιμετωπίσουν τους Πορτογάλους. Τελικά, κατάφεραν να κερδίσουν τα «πάντσερ» και πλέον ,κόντρα στους Τούρκους (που θα παίξουν με πολλές και σημαντικές απουσίες), έχουν τον πρώτο λόγο για την τετράδα. Η Κροατία βασίζεται στην καλή τεχνική κατάρτιση των παιχτών της και στο καλό «δέσιμο» που έχει σαν ομάδα. Παρουσιάζεται πολύ δυνατή στο χώρο του κέντρου εκμεταλλεύεται στο έπακρο το παιχνίδι των αντεπιθέσεων και η άμυνά της είναι πολύ αξιόπιστη, αφού δεν κάνει εύκολα το λάθος. Οι Κροάτες δείχνουν αποφασισμένοι να κερδίσουν ό,τι περισσότερο μπορούν και στην ιστορία του ποδοσφαίρου υπάρχουν πολλά παραδείγματα ομάδων που κέρδισαν αυτό που ήθελαν.
Η Τουρκία είναι η άλλη ομάδα από τη γειτονιά μας που έφτασε στη φάση των «8», αποτελώντας ταυτόχρονα τη χαρά των τζογαδόρων. Οι Τού-ρκοι έδειξαν για μια ακόμη φορά ότι είναι πολύ «σκληρή» ομάδα που παλεύει κάθε παιχνίδι μέχρι το τέλος. Σε δυο συνεχόμενους αγώνες κατάφεραν να ανατρέψουν το σκορ που ήταν σε βάρος τους και να φτάσουν στη νίκη. Ιδιαίτερα κόντρα στους Τσέχους, σε έναν αγώνα δίχως αύριο, πέτυχαν σε 15 λεπτά (από το 75ο μέχρι το 90ό λεπτό) τρία γκολ και από το 0-2 φτάσαμε στο 3-2, προς μεγάλη χαρά όσων ποντάρισαν σ’ αυτούς (η απόδοση της ανατροπής ήταν 27,5 προς 1). Ως ομάδα έδειξαν για μια ακόμη φορά ότι παίζουν με πολύ πάθος, προσέχοντας στην άμυνα και στοχεύοντας στις αντεπιθέσεις. Οταν το παιχνίδι δεν πάει όπως το έχουν σχεδιάσει, παίζουν πολύ δυνατά (πολλές φορές γίνονται και ελαφρά αντιαθλητικοί) και προσπαθούν να σπάσουν τον τσαμπουκά των αντιπάλων τους. Ο Φατίχ Τερίμ για μια ακόμη φορά αποδεικνύει ότι είναι ένας πολύ καλός προπονητής που καταφέρνει να παίρνει τα μέγιστα από τους παίχτες του και τους έχει πείσει ότι ο αγώνας τελειώνει μόνο με το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή. Στον αγώνα κόντρα στους Κροάτες οι Τούρκοι θα είναι το αουτσάιντερ και δύσκολα θα καταφέρουν να φτάσουν στην πρόκριση, αφενός γιατί έχουν πολλές απουσίες και αφετέρου γιατί έχουν να αντιμετωπίσουν μια ομάδα που έχει καλύτερη τεχνική κατάρτιση από αυτούς και ταυτόχρονα μπορεί να παίξει σκληρά και «αντιαθλητικά». Προσωπικά θα ήθελα να δω την Τουρκία στον τελικό και γιατί όχι να κατακτά το κύπελλο, προκειμένου να το βουλώσουν οι «Μεγαλέξανδροι» και οι Ελληναράδες που χρησιμοποι-ούν τις επιτυχίες της ελληνικής εθνικής ομάδας για να προβάλουν το «μεγαλείο της φυλής» και τις άλλες εθνικιστικές τους αηδίες. Με την Εθνική μας αποκλεισμένη από την πρώτη φάση και τους Τούρκους πρωταθλητές Ευρώπης ή έστω φιναλίστ, θα είναι σίγουρα πολύ βαριά η τσαπού για τους απανταχού «τσολιάδες».
Οσον αφορά τις υπόλοιπες ομάδες, Πορτογαλία και Ισπανία επιβεβαίωσαν τον τίτλο του φαβορί στον όμιλό τους και κατέκτησαν την πρώτη θέση, χωρίς όμως να εντυπωσιάσουν με την απόδοσή τους. Ιταλία και Γερμανία κατάφεραν, έστω και την τελευταία στιγμή, να προκριθούν στην επόμενη φάση και παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα η αγωνιστική τους κατάσταση είναι από κακή έως μέτρια, δε θα πρέπει να τις υποτιμήσουμε, αφού έχουν το «ειδικό βάρος» να αλλάξουν την κατάσταση υπέρ τους (περισσότερο οι Ιταλοί που θα βρουν στο δρόμο τους τους Ισπανούς). Τέλος, η Ρωσία πέτυχε τον πρώτο στόχο της και πέρασε στην επόμενη φάση, όμως κόντρα στους Ολλαν- δούς θα έχει δύσκολο έργο. Ο συγκεκριμένος αγώνας αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού οι δυο ομάδες παίζουν επιθετικά και ελπίζουμε ότι θα δούμε γκολ και θέαμα.
Η συνολική εικόνα των αγώνων δικαιώνει όσους πιστεύουμε ότι οι παίχτες είναι κουρασμένοι από τους συνεχείς αγώνες με τις ομάδες τους και γι’ αυτό το θέαμα και το ποδόσφαιρο που μας προσφέρουν δεν είναι πολύ καλό. Η κούραση και ο κορεσμός των παιχτών από τους πολλούς αγώνες είναι κατά τη γνώμη μου και ο λόγος που οι καλές θεωρητικά ομάδες δεν έχουν καταφέρει να επιβεβαιώσουν τη φήμη τους, αφού οι παίχτες τους δεν έχουν τη φρεσκάδα και το κουράγιο που απαιτείται. Φτωχός είναι και ο απολογισμός των γκολ που πέτυχαν οι ομάδες στην πρώτη φάση (σε 24 αγώνες μπήκαν 57γκολ, μέσος όρος 2,375 γκολ ανά παιχνίδι). Ευχάριστες εξαιρέσεις οι αγώνες της Ολλανδίας με Ιταλία και Γαλλία, της Ισπανίας με τη Ρωσία και της Τουρκίας με την Τσεχία, στους οποίους είδαμε πολλά γκολ και πολύ ωραίες φάσεις. Για τη συνέχεια των αγώνων θα δώσουμε φαβορί την Πορτογαλία, την Κροατία, την Ολλανδία και την Ισπανία, η οποία κατά την γνώμη μας είναι ο αδύνατος κρίκος των φαβορί (οι Ιταλοί έχουν εμπειρία και τελικά ίσως καταφέρουν να διαχειριστούν ένα νοκ-άουτ αγώνα, κόντρα σε μια ομάδα που έχει τη νοοτροπία του λούζερ).
papias@eksegersi.gr
ΥΓ: Η αγωνιστική αποτυχία της Εθνικής μας στο Euro αναμένεται να σηματοδοτήσει εξελίξεις στη διοίκηση της ΕΠΟ. Οπως είναι γνωστό, τον Οκτώβρη έχουμε εκλογές και από το περιβάλλον του Γκαγκάτση βγήκε η είδηση ότι ο πρόεδρος σκοπεύει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση και να μη ξαναβάλει υποψηφιότητα. Πριν το Εuro είχε εκφράσει την επιθυμία να συνεχίσει το έργο του, όμως η αγωνιστική αποτυχία άλλαξε τα πλάνα του. Ο Γκαγκάτσης πίστευε ότι η Εθνική μπορεί να προκριθεί στην επόμενη φάση κι αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα, εκτός από τη δόξα, να μπουν και αρκετά φράγκα στο ταμείο της ΕΠΟ, προκειμένου να ανασάνει και να τακτοποιήσει τις οφειλές του. Παράλληλα, μια νέα αγωνιστική επιτυχία θα τον εδραίωνε στη θέση του, αφού οι πιθανότητες κινήσεων ανατροπής του από την κυβέρνηση θα ήταν ελάχιστες. Τώρα, με τη γκρίνια που υπάρχει στην «κοινή γνώμη» (η οποία, παρεμπιπτόντως, πρέπει να είναι μεγαλύτερη πουτάνα και από τη μπάλα) για την αποτυχία της Εθνικής και την οικονομική δυσκολία της ΕΠΟ (που σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι δε μπορεί να κάνει τα ρουσφέτια που απαιτούν οι τοπικές ενώσεις για να τον ψηφίσουν), τα δεδομένα έχουν αλλάξει και η επιλογή της ηρωικής εξόδου (αποχώρηση για να μην ηττηθούμε) δείχνει να συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες. Μέχρι τον Οκτώβρη θα δούμε και άλλα επεισόδια στο σίριαλ, αφού οι ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι απρόβλεπτοι και εύκολα αλλάζουν γνώμη, αν πρόκειται για το καλό του αθλήματος.
