Ορισμένες φορές η επικαιρότητα σε αναγκάζει να ασχοληθείς με θέματα που σου χαλάνε τη διάθεση. Αν αυτό συνδυαστεί με τη ζέστη και την προσμονή των καλοκαιρινών διακοπών, καταλαβαίνετε ότι δεν είναι εύκολο να ανταποκριθείς στο καθήκον σου και να γεμίσεις το χώρο της στήλης. Οπως θα έχετε ήδη καταλάβει, θα ασχοληθούμε σήμερα με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, ο οποίος δείχνει για μια ακόμη φορά ότι παίζει χωρίς αντίπαλο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η περίοδος που διανύουμε είθισται να ονομάζεται μεταγραφική, αφού μέχρι το τέλος του Ιούλη οι ομάδες θα πρέπει να έχουν ολοκληρώσει τις αλλαγές στο έμψυχο υλικό τους. Είναι ταυτόχρονα και η περίοδος στην οποία αρχίζουν οι αντιπαραθέσεις των οπαδών των ομάδων, αφού ο τρόπος με τον οποίο κινείται μια ομάδα στο μεταγραφικό παζάρι μας δίνει τη δυνατότητα για μια πρώτη εκτίμηση για τους στόχους και τις ελπίδες που κάθε ομάδα έχει για να τους υλοποιήσει. Στην περίοδο αυτή δίνεται από τους προέδρους η πρώτη μάχη, η μάχη των εντυπώσεων, η οποία τροφοδοτεί τις αντιπαραθέσεις των οπαδών μέχρι τη διεξαγωγή των φιλικών αγώνων στους οποίους εμφανίζονται οι αρετές και οι αδυναμίες των ομάδων.
Ο αδιαμφισβήτητος νικητής σε αυτή την πρώτη μάχη των εντυπώσεων είναι ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, με τον αέρα που του δίνουν τα οχτώ πρωταθλήματα τα τελευταία εννέα χρόνια και η ανυπαρξία του αντίπαλου δέους, δείχνει ο απόλυτος κυρίαρχος. Τη στήλη δεν θα την ενοχλούσε καθόλου, αν ο Κόκκαλης έδειχνε κυρίαρχος και κέρδιζε την μάχη των εντυπώσεων, αφού ως γνωστό ψάχνουμε πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας για την ουσία των πραγμάτων. Αυτό που μας κάνει τη ζωή δύσκολη είναι ότι ο Κόκκαλης δεν δείχνει αλλά είναι κυρίαρχος και οι κινήσεις του είναι σωστά σχεδιασμένες και έχουν απόλυτη επιτυχία. Αρκεί να δούμε τον τρόπο που χειρίστηκε τα θέματα του Ολυμπιακού (προπονητής και μεταγραφές), σε συνδυασμό με τα επιχειρηματικά του σχέδια (νέα σύμβαση για το Στοίχημα) και τις εξελίξεις στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού (μεταγραφή Κονσεϊσάο), για να καταλάβουμε ότι ο Κόκκαλης έχει την ικανότητα να συνδυάζει φαινομενικά άσχετα πράγματα μεταξύ τους για να πετύχει το αποτέλεσμα που επιδιώκει. Ας δούμε όμως τον τρόπο που χειρίστηκε το κάθε θέμα ξεχωριστά.
Στο «εσωτερικό» μέτωπο με τους οπαδούς της ομάδας του παίζει χωρίς αντίπαλο. Τα οχτώ πρωταθλήματα που έχει κερδίσει ο Ολυμπιακός του επιτρέπουν να χειρίζεται τα θέματα της ομάδας με όποιο τρόπο θέλει, αφού δικαιώνεται από το αποτέλεσμα. Ειδικά ο τρόπος με τον οποίο κατέκτησε η ομάδα το πρωτάθλημα και η πολιτική που ακολούθησε απέναντι στον Μπάγιεβιτς δείχνουν τις ικανότητές του. Για αρκετό χρονικό διάστημα ακροβατούσε ανάμεσα στην απαίτηση των οπαδών της ομάδας του για άμεση απομάκρυνση του προπονητή και στην αναγκαιότητα να συνεχιστεί η προσπάθεια κατάκτησης του πρωταθλήματος, γεγονός που απαιτούσε την παραμονή του Μπάγιεβιτς στη θέση του. Αμέσως μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και χωρίς κανείς να μπορεί να τον αμφισβητήσει, οδήγησε τον Μπάγιεβιτς σε παραίτηση και βγήκε στη γύρα (παραμυθιάζοντας τους οπαδούς) για να βρει κορυφαίο προπονητή, που να καλύπτει τα ευρωπαϊκά όνειρα της ομάδας. Το αποτέλεσμα ήταν να προσληφθεί στη θέση του Μπάγιεβιτς ένας μικρομεσαίος προπονητής, χωρίς καμία ευρωπαϊκή επιτυχία (πολύ σωστά χαρακτηρίστηκε ως ο Μπάγιεβιτς του Βελγίου), ο οποίος όμως παρουσιάζεται από τον Τύπο σαν προπονητής ευρωπαϊκής αξίας, που μπορεί να βγάλει τον Ολυμπιακό από την ελληνική μιζέρια και να τον οδηγήσει στην ευρωπαϊκή καταξίωση.
Εκτός από το θέμα του προπονητή, απόλυτη είναι και η επικοινωνιακή επιτυχία στις μεταγραφές της ομάδας. Αν και μέχρι στιγμής το μεγαλύτερο απόκτημα του Ολυμπιακού είναι ο Καψής, η εντύπωση που υπάρχει στην πιάτσα είναι ότι η ομάδα έχει σαρώσει στο μεταγραφικό παζάρι και ότι η κατάκτηση του φετινού τίτλου είναι απλώς θέμα χρόνου (επί της ουσίας και ανεξάρτητα από την αξία των μεταγραφών που έχει κάνει ο Ολυμπιακός, οι ερυθρόλευκοι είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου) και με δεδομένο ότι στη συγκεκριμένη περίοδο αυτό που ενδιαφέρει τους προέδρους των ομάδων είναι να κερδίσουν τις εντυπώσεις, ο Κόκκαλης τα έχει καταφέρει περίφημα. Μάλιστα, στην πιάτσα υπάρχει έντονη φημολογία ότι η εταιρία αθλητικών ειδών PUMA, που είναι και χορηγός του Ολυμπιακού, έχει τυπώσει 50.000 φανέλες με το όνομα ενός κορυφαίου παίχτη, που θα κάνει πάταγο. Γεγονός που κάνει τους ερυθρόλευκους οπαδούς να κινούνται και να εκφράζονται στα καφενεία με μεγάλη άνεση και ευρωπαϊκό αέρα.
Το δεύτερο μέτωπο, στο οποίο τα αποτελέσματα είναι εξίσου εντυπωσιακά, είναι αυτό με τις αντίπαλες ομάδες και ιδιαίτερα με τον Παναθηναϊκό. Αν και στην αρχή της μεταγραφικής περιόδου οι πράσινοι έδειξαν ότι μπορούν να κάνουν την υπέρβαση και να κερδίσουν τις εντυπώσεις με την ανακοίνωση της απόκτησης του Κονσεϊσάο (η μεταγραφή του παίχτη δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και οι πιθανότητες είναι σε βάρος του Παναθηναϊκού) και ο Κόκκαλης έδειχνε στριμωγμένος, αφού θα έπρεπε να απαντήσει με μεταγραφή ανάλογης αξίας, η συνέχεια ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη γι’ αυτόν. Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκαν οι πράσινοι το θέμα ήταν ερασιτεχνικός και του έδωσε την δυνατότητα να τους ειρωνεύεται δημόσια. Στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, αναφερόμενος στον τρόπο που χειρίστηκε τα μεταγραφικά του θέματα ο Παναθηναϊκός, είπε τα εξής: «Εμείς είμαστε σοβαρός σύλλογος, δεν ανακοινώνουμε παίχτες πριν τους κλείσουμε», στέλνοντας τους ερυθρόλευκους οπαδούς στα ουράνια. Μάλιστα, κυκλοφόρησε και σχετικό ανέκδοτο, σύμφωνα με το οποίο ο Κόκκαλης σκοπεύει να αγοράσει τον Κονσεϊσάο και να τον δώσει δανεικό στον Παναθηναϊκό, προκειμένου να αποκτήσει ενδιαφέρον το πρωτάθλημα. Σε μια κίνηση κόντρα-ρελάνς, που λένε και οι χαρτοπαίχτες, ο Παναθηναϊκός την περασμένη Πέμπτη ανακοίνωσε και επίσημα την απόκτηση των Θεοδωρίδη, Δάρλα και Λεοντίου, οι οποίοι αναμένεται να αφήσουν εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα επόμενα χρόνια!
Το τρίτο μέτωπο, που φαινομενικά δεν έχει σχέση με το ποδόσφαιρο και τον Ολυμπιακό, αλλά που κατά τη γνώμη μου έχει άμεση σχέση με αυτά, είναι ο τρόπος που χειρίζεται τα επιχειρηματικά του θέματα. Οπως έχουμε γράψει αρκετές φορές στη στήλη, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ποδοσφαίρου μας είναι ότι το «μέγεθός» του δεν επιτρέπει στους καπιταλιστές που ασχολούνται με αυτό να κάνουν μεγάλες «επενδύσεις». Σε κάποιους ίσως να έχει γεννηθεί το ερώτημα, πώς είναι δυνατόν ο Κόκκαλης να ρίχνει φράγκα στον Ολυμπιακό και μάλιστα σε μια περίοδο που η κυριαρχία του είναι αδιαμφισβήτητη. Η απάντηση είναι πολύ εύκολη, αν τις μεταγραφικές επενδύσεις του Κόκκαλη τις συνδυάσουμε με τη φημολογία περί μεταφοράς της έδρας της Ιντρακόμ και της Ιντραλότ στη Ρουμανία. Εχετε ήδη καταλάβει ότι ο Κόκκαλης με τον τρόπο που χειρίστηκε τα δυο «μέτωπα» που αναλύσαμε παραπάνω κατάφερε να «θωρακίσει» και τις άλλες επιχειρήσεις του. Από τη στιγμή που κατόρθωσε να συσπειρώσει γύρω του τους οπαδούς του Ολυμπιακού, έχει ένα επιπλέον ατού στις διαπραγματεύσεις που κάνει με την κυβέρνηση για την ανανέωση της σύμβασης για το Στοίχημα. Ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι ένα πολύ υπολογίσιμο μέγεθος για τη δημιουργία εντυπώσεων που μεταφράζεται σε πολιτικό κόστος. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Κόκκαλης και το εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Αν μάλιστα το συνδυάσουμε και με την φημολογία ότι η έδρα της Ιντραλότ και της Ιντρακόμ μεταφέρεται στη Ρουμανία, καταλαβαίνουμε ότι το παζάρι είναι πολύ χοντρό και θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα.
Ο στόχος, συνεπώς, του Κόκκαλη ήταν κατοχυρώνοντας την κυριαρχία του στο ελληνικό ποδόσφαιρο (προβάλλοντας προς τα έξω την εικόνα του μοναδικού «επενδυτή»), να αποκτήσει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ και όλα δείχνουν ότι τελικά κατάφερε το στόχο του, αφού μετά την ψήφιση του νέου αθλητικού νόμου από την Βουλή, το ΠΑΣΟΚ δια στόματος του πρώην υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Λιάνη κατηγόρησε την κυβέρνηση για σχέσεις διαπλοκής με τον Κόκκαλη και την Ιντραλότ, ενώ ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Φλωρίδης δήλωσε: «Στο Στοίχημα αναλαμβάνει το κράτος να πληρώνει τη διαχείριση κινδύνου, την οποία πλήρωνε η Ιντραλότ. Δεν είναι τυχαίο που ο πρόεδρος της Ιντραλότ επαίνεσε πρόσφατα προσωπικά τον κύριο Καραμανλή».
Σε απλά ελληνικά τα παραπάνω σημαίνουν ότι ο Κόκκαλης, παρά την κυβερνητική αλλαγή, συνεχίζει να είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και ο σημαντικότερος ίσως οικονομικός παράγοντας της χώρας, γεγονός που επιτρέπει στους οπαδούς του Ολυμπιακού να κάνουν όνειρα για ολοκληρωτική κυριαρχία της ομάδας τους στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Μοναδική παρηγοριά για τους οπαδούς του Παναθηναϊκού είναι πλέον το μπάσκετ και οι Γιαννακόπουλοι. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η επιστροφή του Ντεγιαν Μποντίρογκα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, γεγονός που σημαίνει ότι στην Ελλάδα η πράσινη κυριαρχία στο μπάσκετ δεν αμφισβητείται από κανέναν και στην Ευρώπη η προσπάθεια για την επαναφορά στην κορυφή θα γίνει με πολύ καλύτερους όρους. Για να λέμε όμως και την αλήθεια, αυτό είναι απλά και μόνο παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του. Το τόπι είναι το άθλημα που πουλάει και όποιος είναι πρώτος σε αυτό είναι καβάλα στο άλογο. Αλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων άθλημα που παίζεται με τα χέρια απευθύνεται σε «αδελφές».
ΥΓ2: Παγερή είναι η αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζουν τις εξελίξεις στο μεταγραφικό παζάρι στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Οι Βαρδινογιάννηδες δεν έχουν καμιά διάθεση να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του Κόκκαλη και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίσουν την παρουσίας του στους ομίλους του Champions League και τα φράγκα που αυτό συνεπάγεται. Από την μέχρι τώρα πολιτική της ΠΑΕ αυτό που δείχνει να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα είναι να πουλήσουν όσους παίχτες μπορούν και να βάλουν επιπλέον φράγκα στο ταμείο τους, γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε όλες τους οι προσπάθειες έχουν επικεντρωθεί στην πώληση του Μπασινά.
