► Η επιλογή του Γιάννη Αντετοκούνμπο στην 5η θέση των ντραφτ του ΝΒΑ από τους Μιλγουόκι Μπακς ήταν το βασικό θέμα της βδομάδας που μας πέρασε. Με αφορμή τις δακρύβρεχτες αναφορές για το μεγάλο ταλέντο που πουλούσε CD για να βοηθήσει τα οικονομικά της οικογένειας ή πήγαινε με τα πόδια από τα Σεπόλια στου Ζωγράφου για να κάνει προπόνηση, εντοπίσαμε δυο-τρία σημεία που κατά την ταπεινή άποψη της στήλης, αξίζουν να τα σχολιάσουμε.
Το πρώτο σημείο αφορά τον τρόπο που ζουν και βιώνουν την καθημερινότητα οι οικονομικοί μετανάστες. Οι γονείς του Γιάννη βρέθηκαν στη χώρα μας πριν από 20 χρόνια, σε μια εποχή δηλαδή που μπορούσαν να βγάλουν ένα μεροκάματο για να ζήσουν και να δημιουργήσουν οικογένεια και χωρίς να υπάρχει το σημερινό κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού. Μάλιστα, οι παλιότεροι θα πρέπει να θυμόμαστε, ότι τα σχόλια κάποιον Ελληναράδων για τους μετανάστες που πουλούσαν CD ήταν θετικά, αφού τότε στο στόχαστρο ήταν κυρίως οι Αλβανοί. Κατάφεραν λοιπόν να γνωρίσουν και να προσαρμοστούν στα δεδομένα της ελληνικής κοινωνικής και οικονομικής ζωής και επεδίωξαν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να βρουν την κοινωνική καταξίωση και να δημιουργήσουν παρέες μέσα από τον αθλητισμό, όπως κάνει η πλειοψηφία των οικογενειών των μεταναστών. Η σημερινή οικονομική κρίση που έχει φέρει σε απόγνωση τις φτωχές λαϊκές οικογένειες, οι οποίες αδυνατούν να προσφέρουν ακόμη και τα στοιχειώδη στα παιδιά τους, έκανε την περίπτωση του Γιάννη ακόμη πιο οικεία, αφού πλέον γίνεται φανερό ότι η καπιταλιστική βαρβαρότητα δεν κάνει «εξαιρέσεις» ανάμεσα σε Ελληνες και μετανάστες.
Το δεύτερο σημείο που θα πρέπει να τονιστεί είναι η υποκρισία του κράτους και των κολαούζων του και η προσπάθεια να δοθεί μια διάσταση παραμυθιού με αίσιο τέλος. Το ταλέντο του 18χρονου παίχτη και οι εμφανίσεις του στα γήπεδα της Α2 ήταν γνωστές και για το λόγο αυτό οι σκάουτερς από το ΝΒΑ είχαν έρθει αρκετές φορές στη χώρα μας για να τσεκάρουν τις μπασκετικές του αρετές. Τότε, η συντριπτική πλειοψηφία από τους «έγκριτους» δημοσιογράφους, που συναγωνίζονται σήμερα ποιος θα κάνει τον μεγαλύτερο ύμνο για το ταλέντο και το ψυχικό μεγαλείο του 18χρονου παίχτη και της οικογένειάς του, δεν είχε κάνει ούτε μια μικρή αναφορά στον παίχτη και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προσπαθούσε να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά του. Το θέμα δεν έπρεπε να αναδειχτεί γιατί, όπως τονίσαμε και παραπάνω, γίνεται ξεκάθαρο ότι για την εργατική τάξη και τη νεολαία το μέλλον είναι κοινό και πολύ δύσκολο, ανεξάρτητα αν είναι είσαι Ελληνας ή μετανάστης. Ξαφνικά όλοι ασχολού-νται με την υπόθεση και έφτασε το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας (εκτός των νεοναζί) να κάνει δηλώσεις για το θέμα και να φουσκώνει με εθνική υπερηφάνεια για «ελληνόπουλο» που κατάφερε, με το ταλέντο και την επίπονη προσπάθειά του να φτάσει σε μια τόσο μεγάλη διάκριση. Ο λόγος προφανής. Επρεπε με κάθε τρόπο η υπόθεση Γιάννης Αντετοκούνμπο να φύγει από την πραγματική της διάσταση και να μετασχηματιστεί σε επικοινωνιακό σόου.
Το νεαρό αθλητή και την οικογένειά του υποδέχτηκε στο Μαξίμου ο ίδιος o ακροδεξιός Σαμαράς, ο οποίος βρήκε μια καλή ευκαιρία να βελτιώσει την προσωπική του εικόνα και να δείξει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τους μετανάστες που ζουν και εργάζονται νόμιμα στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τους «παρανόμους» που ζουν καθημερινά την «περιποίηση» και τις φροντίδες του Δένδια. Ο Σαμαράς, εμπνεόμενος από το τρίπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» ευχαρίστησε τον παίχτη γιατί τιμάει τα εθνικά χρώματα, τόνισε ότι όλη η Ελλάδα είναι συγκινημένη από την κίνησή του να σηκώσει την ελληνική σημαία και του έδωσε μια εικόνα του «Αξιον Εστί» για να τον φυλάει τις δύσκολες ώρες που συναντήσει! Οχι, δεν του χάρισε κάποιο βιβλίο, αλλά εικόνα της ορθοδοξίας (προσβάλλοντας ενδεχομένως τα θρησκευτικά αισθήματα της οικογένειας, τα οποία δεν γνωρίζουμε).
Το τρίτο σημείο έχει να κάνει με τους νεοναζί και τον τρόπο που αντιμετώπισαν την υπόθεση Αντετοκούνμπο. Αν και θα μπορούσαν να βάλουν λίγο νερό στο κρασί τους και να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι είναι «νόμιμος», από οικογένεια που προσπαθεί με τίμιο τρόπο να βγάλει τα απαραίτητα για να ζήσει με αξιοπρέπεια και έχει χριστιανορθόδοξο όνομα, επέλεξαν τη σκληρή γραμμή, προφανώς γιατί η οικονομική κρίση έχει σαν αποτέλεσμα να οξυνθούν οι αντιθέσεις ανάμεσα σε Ελληνες και μετανάστες και μια σημαντική μερίδα του ελληνικού λαού να θεωρεί ότι για όλα τα δεινά που βιώνει καθημερινά υπεύ-θυνοι είναι οι μετανάστες. Μάλιστα ο Μιχαλολιάκος δε δίστασε να τον αποκαλέσει εμμέσως πλην σαφώς «χιμπατζή», ζήτησε από το πάνελ να πει απέξω το όνομα του παίχτη, διερωτήθηκε αν υπάρχουν Ελληνες με αυτό το επίθετο που πολέμησαν το 1940 και τόνισε πως ο ίδιος δεν συγκινείται από το γεγονός ότι ο νεαρός Γιάννης σήκωσε την ελληνική σημαία στο NBA.
Το θέμα θα μας απασχολήσει και στο μέλλον, αφού όπως όλα δείχνουν κυβέρνηση και κολαούζοι βλέπουν ότι μπορούν να το αξιοποιήσουν, είτε γιατί θα τους βοηθήσει να βγάλουν από πάνω τους το στίγμα του ρατσιστή είτε για να αποπροσανατολίσουν την εργατική τάξη από τα πραγματικά της προβλήματα.
►Αν και τα δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι ο Μελλισσανίδης είναι έξαλλος με τις προσπάθειες του Μαρινάκη να του χαλάσει τη δουλειά με τον ΟΠΑΠ, στην πραγματικότητα θα πρέπει να του κάνει το τραπέζι, γιατί με τις ενέργειές του, ο πρόεδρος της ερυθρόλευκης ΠΑΕ του έκανε την καλύτερη διαφήμιση και του ενίσχυσε το αρχηγικό του προφίλ.Οι οπαδοί της ΑΕΚ βλέπουν ότι η ομάδα τους, αν και στην Γ’ Εθνική, μπορεί να παίξει ρόλο στα δρώμενα του ελληνικού ποδόσφαιρου και στοιχίζονται πίσω από τον Μελισσανίδη. Εκτός από τους οπαδούς της ΑΕΚ, αρχίζουν να καταστρώνουν σχέδια και να τρέφουν ελπίδες για πτώση της ερυθρόλευκης κυριαρχίας και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ. Ο Μελισσανίδης έχει τη δυνατότητα και την εμπειρία να αποτελέσει τη βάση για μια συνεργασία των τριών ομάδων, σε μια προσπάθεια ν’ αντιμετωπιστεί ο Μαρινάκης.
Οπως είναι γνωστό, οι ερυθρόλευκοι έχουν καταφέρει και ελέγχουν απόλυτα το ελληνικό ποδόσφαιρο, έχοντας κυριαρχήσει εντός και κυρίως εκτός αγωνιστικών χωρών. Η εμπλοκή όμως του Μελισσανίδη με τα διοικητικά της ΑΕΚ δείχνει να τους δημιουργεί πρόβλημα, αφού είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα θα περάσει στην επίθεση. Σε αντίθεση με τον Αλαφούζο, που δεν έχει εμπειρία από τα δρώμενα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ ξέρει πως μπορεί να χρησιμοποιήσει τον ΟΠΑΠ, αλλά και το παρασκήνιο, για να αλλάξει τα δεδομένα. Εχουμε γράψει στο παρελθόν ότι οι «ανιδιοτελείς εργάτες» του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου πιστεύουν μόνο στο χρήμα και προκειμένου να το αποκτήσουν μπορούν να συμμαχήσουν και με το διάβολο και να πουλήσουν κάθε συμφωνία. Αυτό το ξέρει πολύ καλά ο Μαρινάκης και φοβάται ότι αν μειωθεί δραματικά το πόσο που θα δώσει ως χορηγία ο ΟΠΑΠ στις μικρομεσαίες ομάδες, αυτές θα κλωτσήσουν και θα προσπαθήσουν να παζαρέψουν για να διατηρήσουν τα φράγκα που πίστευαν ότι θα μπουν στο ταμείο τους.
Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι ο Μελισσανίδης έχει δυο χρόνια στη διάθεσή του για να προετοιμάσει την επιστροφή της ΑΕΚ στη Super League, χρονικό διάστημα που του δίνει τη δυνατότητα να κάνει προσεχτικές κινήσεις και να σχεδιάσει χωρίς πίεση χρόνου, οδήγησε τον ερυθρόλευκο πρόεδρο στο να προσπαθήσει να βρει τρόπο για να χαλάσει τη δουλειά του Μελισσανίδη με τον ΟΠΑΠ. Είναι φανερό ότι η κόντρα παύει να είναι αθλητική και η αντιπαλότητα είναι για την εξασφάλιση πλεονεκτήματος για τις καπιταλιστικές μπίζνες που κάνει ο καθένας. Τις ομάδες και τους οπαδούς τους οι δυο καπιταλιστές θα τους χρησιμοποιήσουν όταν έρθει η ώρα της τελικής σύγκρουσης.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
