Η στήλη αυτή τη βδομάδα έχει πολύ καλή διάθεση, όπως κάθε φθινοπωρινή βδομάδα που έχουμε αγώνες για το Champions League. Οσοι γνωρίζουν τις οπαδικές προτιμήσεις μας μπορούν πολύ εύκολα να καταλάβουν το λόγο. Champions League το φθινόπωρο σημαίνει συμμετοχή του Ολυμπιακού και συνεπώς γκολ και θέαμα για όλους τους ποδοσφαιρόφιλους. Μπορεί σαν Ελληνες να στεναχωριόμαστε που ο πρωταθλητής της χώρας δεν καταφέρνει να πάρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, όμως δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το ποδόσφαιρο είναι απλά και μόνο ένα παιχνίδι και γι’ αυτό θα πρέπει πρώτα να μας ενδιαφέρει το θέαμα και μετά το αποτέλεσμα.
Με το Champions League θα ασχοληθούμε σήμερα. Μια νίκη και μια ήττα πέτυχαν οι ελληνικές ομάδες και το ενδιαφέρον μεταφέρεται στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων, όπου θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Ας ξεκινήσουμε με τα δυσάρεστα και την ήττα του Ολυμπιακού στην Ισπανία από τη Βαλένθια. Σε ένα ακόμη εκτός έδρας ευρωπαϊκό παιχνίδι οι ερυθρόλευκοι δεν κατάφεραν να κερδίσουν, ούτε καν να πάρουν το βαθμό της ισοπαλίας, και αυτό σε συνδυασμό με τη νίκη της Σαχτάρ επί της Ρόμα κάνει μονόδρομο τη νίκη στον τελευταίο αγώνα με τους Ρώσους (το γεγονός ότι ο αγώνας γίνεται στο Καραϊσκάκη για τον φετινό Ολυμπιακό είναι μειονέκτημα) για να πάρουν την τρίτη θέση και να συνεχίσουν στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Κόντρα στη Βαλένθια οι ερυθρόλευκοι έβγαλαν και πάλι το άσχημο πρόσωπό τους, αφού σε καμία περίπτωση δεν έδειξαν ότι μπορούν να διεκδικήσουν τη νίκη. Για μια ακόμη φορά δεν είχαν αγωνιστικό προσανατολισμό και οι δυο–τρεις ευκαιρίες για γκολ που δημιούργησαν στην αρχή του παιχνιδιού ήταν αποτέλεσμα της κλάσης του Ριβάλντο και όχι συνολικής προσπάθειας.
Η ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού ξεκίνησε και φέτος με πολλά όνειρα αλλά τείνει να εξελιχθεί σε εφιάλτη, ιδιαίτερα αν δε συνεχίσει η ομάδα στο ΟΥΕΦΑ. Το κλίμα είναι πολύ άσχημο για τον Σόλιντ, αφού η ευρωπαϊκή πορεία των ερυθρόλευκων τα δυο τελευταία χρόνια είναι απογοητευτική, και αν αυτό συνδυαστεί με τα άσχημα αποτελέσματα και στο ελληνικό πρωτάθλημα καταλαβαίνουμε ότι η θέση του είναι πολύ δύσκολη και το ενδεχόμενο να μη κάνει Χριστούγεννα στο λιμάνι συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες. Το άσχημο κλίμα ενισχύεται και από τη στάση που τηρεί ο Κόκκαλης, ο οποίος από την μια αφήνει να διαρρεύσουν δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία είναι δυσαρεστημένος από τον Σόλιντ και από την άλλη επίσημα τον στηρίζει. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις του προέδρου, είναι σίγουρο ότι αν οι ερυθρόλευκοι δε συνεχίσουν ούτε στο ΟΥΕΦΑ, γεγονός που θα μας στεναχωρήσει αφάνταστα, αφού μια ελληνική ομάδα δε θα προχωρήσει στην Ευρώπη (μην επιμένετε, δεν ορκίζομαι ότι θα στεναχωρηθώ), οι εξελίξεις στο λιμάνι θα είναι ραγδαίες.
Αν οι οπαδοί του Ολυμπιακού βρίσκονται στο ναδίρ, οι οπαδοί της ΑΕΚ βρίσκονται στο ζενίθ, μετά τις δυο συνεχόμενες νίκες που πέτυχε η ομάδα τους στο ΟΑΚΑ, με τις οποίες έχει εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ, ενώ η πρόκρισή της στην επόμενη φάση του Champions League είναι στο χέρι της, αφού με νίκη στο Βέλγιο κόντρα στην Αντερλεχτ θα παραμείνει στην 2η θέση του ομίλου ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του αγώνα Μίλαν – Λιλ. Για το παιχνίδι της ΑΕΚ κόντρα στη Μίλαν και τη μεγάλη νίκη των κιτρινόμαυρων δεν έχουμε να πούμε πολλά, αφού το παιχνίδι είχε ελάχιστα ποιοτικά στοιχεία. Η ΑΕΚ στάθηκε τυχερή στο πρώτο τέταρτο, όταν ο Σορεντίνο με καταπληκτικές αποκρούσεις κράτησε το μηδέν, κατάφερε να πετύχει το γκολ στη μοναδική επίθεση που έκανε, με το αριστοτεχνικό φάουλ του Σέζαρ, και στη συνέχεια κατάφερε να ρίξει και να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα, ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους.
Σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό, η ΑΕΚ έχει ένα σαφή αγωνιστικό προσανατολισμό, που της επιτρέπει να παίρνει αποτελέσματα εκμεταλλευόμενη στο έπακρο τα λάθη και τις αδυναμίες των αντιπάλων της. Στο συγκεκριμένο αγώνα εκμεταλλεύτηκε την κακή αγωνιστική και κυρίως την κακή ψυχολογική κατάσταση που βρίσκονται οι παίχτες της ιταλικής ομάδας, αφού τα άσχημα αποτελέσματα στο πρωτάθλημα της χώρας τους, σε συνδυασμό με τους μείον επτά βαθμούς της ποινής για το σκάνδαλο των στημένων αγώνων, κάνουν από πολύ δύσκολη έως αδύνατη ακόμη και την συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τις επόμενης χρονιάς. Η φετινή χρονιά μοιάζει να είναι εντελώς χαμένη για τους rossoneri και αυτό έχει επηρεάσει τους παίχτες, αρκετοί από τους οποίους είναι σε ηλικία συνταξιοδότησης και απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα θα αποστρατευτούν όχι με τον καλύτερο τρόπο.
Είναι σίγουρο ότι κανέναν οπαδό της ΑΕΚ δεν ενδιαφέρει το πώς έφτασε η ομάδα του στην νίκη, αλλά αυτή καθεαυτή η νίκη, που δίνει τη δυνατότητα πρόκρισης και ελπίδες για ακόμη μεγαλύτερες νίκες. Δεν θέλω να χαλάσω το κλίμα ευφορίας που υπάρχει στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο και πολύ καλά κάνουν διοίκηση, παίχτες, προπονητής και οπαδοί που γιορτάζουν. Ομως δε μπορούμε να μην κάνουμε κάποιο σχόλιο για τα δημοσιεύματα του Τύπου την επαύριο της νίκης, σύμφωνα με τα οποία η ΑΕΚ «πάτησε» τη Μίλαν, «καθήλωσε» τους Ιταλούς, μάγεψε την Ευρώπη και άλλα συμπαθητικά που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Η ΑΕΚ έπαιξε όπως έπρεπε να παίξει κόντρα σε μια καλύτερη ομάδα, εκμεταλλεύτηκε τη ροή του αγώνα και καθοδηγούμενη σωστά από τον προπονητή της έφτασε σε μια μεγάλη νίκη και τίποτε περισσότερο. Οσοι είδαμε τον αγώνα βλέπαμε την ΑΕΚ να παίζει στα όριά της κόντρα σε μια Μίλαν που ψαχνόταν αγωνιστικά και υπήρχε ανά πάσα στιγμή ο φόβος ότι μπορεί να γίνει μια προσωπική ενέργεια και να αλλάξει το αποτέλεσμα. Η προσπάθεια των παιχτών της ΑΕΚ ήταν ηρωική αλλά δεν έπειθαν ότι ελέγχουν και καθορίζουν τους όρους του παιχνιδιού.
Αυτό που είδαμε, όπως καταλαβαίνετε σύντροφοι αναγνώστες, απέχει πολύ από αυτό που διαβάσαμε την επόμενη μέρα. Αυτό όμως που θα πρέπει να σχολιαστεί είναι το γεγονός ότι μετά το σφύριγμα της λήξης του αγώνα ο πρόεδρος της ΑΕΚ κ. Θεμιστοκλής Νικολαΐδης, δακρυσμένος από χαρά, είπε σε συνεργάτη του τη φράση: «Ελπίζω τώρα να με αγαπήσουν», εννοώντας ότι μετά απ’ αυτή τη νίκη οι οργανωμένοι οπαδοί της ομάδας θα ξεχάσουν την κόντρα μαζί του και θα αποκατασταθούν οι σχέσεις που είχαν στο παρελθόν. Το γεγονός ότι το «ξέσπασμα» του προέδρου έγινε μετά από μια τόσο σημαντική νίκη δείχνει δυο στοιχεία. Πρώτον ότι δεν έχει καταφέρει να «απογαλακτιστεί» από την ψυχολογία του οργανωμένου οπαδού που είχε σαν παίχτης και που εξαιτίας αυτής είχε τόσο στενό δέσιμο με την Original και δεύτερο ότι σαν καπιταλιστής που διοικεί την ομάδα βλέπει ότι η παντοδυναμία του αμφισβητείται μόνο από τους οπαδούς της. Τα δυο στοιχεία είναι επί της ουσίας οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ο Νικολαΐδης αποφάσισε να αναλάβει τη διοίκηση της ΑΕΚ σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για την ομάδα και τότε είχε την αμέριστη υποστήριξη των οπαδών της ΑΕΚ που τον έβλεπαν σαν σωτήρα. Είχαμε γράψει τότε ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα βρεθεί αντιμέτωπος με αυτούς, γιατί τα συμφέροντα του καπιταλιστή – ιδιοκτήτη μιας ομάδας είναι διαφορετικά από αυτά του οπαδού της.
Σήμερα ο Νικολαΐδης βιώνει αυτή την αντίφαση. Δεν έχει καταφέρει να «σκοτώσει» μέσα του τον οπαδό της ΑΕΚ (αυτό φαίνεται από τον τρόπο που πανηγυρίζει όταν κερδίζει η ομάδα ή από τις αντιδράσεις του όταν αυτή χάνει) και γι’ αυτό αισθάνθηκε την ανάγκη μια τόσο μεγάλη νίκη να την πανηγυρίσει μαζί με την Original, με την οποία όμως αυτή τη χρονική περίοδο βρίσκεται σε μεγάλη κόντρα. Από την άλλη, σαν καπιταλιστής, θα προσπαθήσει τις επιτυχίες που έχει αυτή τη χρονική περίοδο η ομάδα να τις εκμεταλλευτεί για να κερδίσει τη διαμάχη που έχει με τους οργανωμένους οπαδούς, οι οποίοι αμφισβητούν την παντοδυναμία του. Με αφορμή αυτό το ξέσπασμα, το σχόλιο της στήλης αποτυπώνεται στον τίτλο της. Ο χρόνος δε γυρίζει πίσω, ούτε στο μέλλον ο Νικολαΐδης θα μπορέσει να ξαναγίνει παίχτης. Η όποια σχέση έχει με την ΑΕΚ θα είναι σε διοικητικό επίπεδο, γεγονός που θα τον απομακρύνει συνεχώς από τον παλιό και αγαπημένο Ντέμη. Οσο περνάει ο χρόνος η ιδιότητα του οπαδού θα ξεθωριάζει και θα υπάρχει σαν ανάμνηση γι’ αυτόν και σαν πικρία για τους οργανωμένους οπαδούς της ΑΕΚ.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Νέο επεισόδιο στο σίριαλ για το γήπεδο του Παναθηναϊκού στο Βοτανικό. Με δηλώσεις του ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες για το νέο γήπεδο μέσα στο 2008, όπως προβλέπεται στην αρχική συμφωνία του Παναθηναϊκού με το Δήμο Αθηναίων, αφού τα έργα υποδομής και προσβασιμότητας που προβλέπονται σ’ αυτή, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, δε θα έχουν ολοκληρωθεί. Μάλιστα, «έριξε» το γάντι στην διοίκηση των πρασίνων, αναφέροντας ότι αν είχε επιλέξει να κάνει το γήπεδο στο Ελληνικό όλα θα ήταν δρομολογημένα και οι εργασίες θα είχαν ήδη ξεκινήσει. Για όσους δεν θυμούνται, γύρω από το γήπεδο παίχτηκε ένα σκληρό παιχνίδι ανάμεσα στη Ντόρα Μπακογιάννη (δήμαρχος Αθηναίων) και στον Σουφλιά (υπουργός ΠΕΧΩΔΕ), αφού η τελική επιλογή θα καθόριζε και αυτόν που θα διαχειριζόταν τα φράγκα που θα τζογάρονταν για την κατασκευή του. Ο Σουφλιάς έχασε τότε την μάχη και τώρα παίρνει την εκδίκησή του, φροντίζοντας παράλληλα να προλάβει αντιδράσεις για την καθυστέρηση του έργου. Η χρηματοδότηση των έργων υποδομής που συμπεριλαμβάνονται στη σχετική συμφωνία θα πρέπει να γίνει από τα κονδύλια για το Δ’ ΚΠΣ και το πιθανότερο είναι να καθυστερήσει, με απρόβλεπτες συνέπειες για το έργο. Φορτώνει ο Σαρακατσάνος την ευθύνη στη διοίκηση των πρασίνων και καθαρίζει, αφού αν στο μέλλον προκύψει πρόβλημα θα μπορεί να πει ότι αυτός είχε προειδοποιήσει πριν από αρκετό καιρό. Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και ο Σουφλιάς αρχίζει να κάνει από τώρα όρεξη.
