Είναι κοινά παραδεκτό, ότι η φτώχεια πάει ασορτί με το τζόγο. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης και χωρίς να υπάρχει δυνατό διεκδικητικό εργατικό κίνημα είθισται ο λαός να εναποθέτει τις ελπίδες του στο τζόγο προκειμένου να δει μια άσπρη μέρα.
Την προηγούμενη βδομάδα, η διοίκηση του ΟΠΑΠ έδωσε στη δημοσιότητα την τρίμηνη οικονομική αναφορά για τη χρονική περίοδο 1-1-2012 έως 31-3-2012. Και ενώ όλοι περίμεναν το κρατικό μονοπώλιο του τζόγου ν’ αυξήσει τα κέρδη του, στην πράξη αποδείχτηκε ότι οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης δεν το άφησαν αλώβητο. Σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία του ΟΠΑΠ, οι πωλήσεις του Οργανισμού μειώθηκαν σε ποσοστό 5% και έφτασαν τα 1065,2 εκατομμύρια ευρώ, έναντι 1121,4 εκατομμύριων ευρώ το τελευταίο τρίμηνο του 2011, ενώ τα κέρδη (προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων) μειώθηκαν από 214,2 εκατομμύρια σε 198,4 εκατομμύρια ευρώ (μείωση 13,9%). Η διοίκηση του ΟΠΑΠ δικαιολόγησε τη μείωση ως αποτέλεσμα του δυσμενούς οικονομικού περιβάλλοντος και τόνισε ότι η μείωση των πωλήσεων ήταν περίπου 5%, όταν η πτώση του ΑΕΠ ξεπέρασε το 6%. Αξιο σχολιασμού είναι ότι ο τζίρος στο Πάμε Στοίχημα μειώθηκε κατά 7,7% και του ΚΙΝΟ κατά 6,7%. Το γεγονός αυτό προβληματίζει την οικονομική δι-οίκηση του ΟΠΑΠ, αφού οι δυο «ναυαρχίδες» του Οργανισμού δείχνουν να οδεύουν ολοταχώς προς τα βράχια. Οι οιωνοί είναι δυσοίωνοι, αφενός γιατί πολύ δύσκολα θα αποφευχθούν τα νέα βάρη στην πλάτη του λαού και αφετέρου γιατί το αθλητικό προϊόν στην Ελλάδα απαξιώνεται συνεχώς, γεγονός που έχει αρνητική επίδραση και στον αθλητικό τζόγο. Τα οικονομικά δεδομένα για το δεύτερο τρίμηνο, από τα πρώτα στοιχεία, δείχνουν περαιτέρω μείωση και πλέον στον ΟΠΑΠ ελπίζουν ότι το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας θα προσφέρει μια μικρή τόνωση στα ταμεία του Οργανισμού.
Η στήλη, ως γνωστόν, διατηρεί στενούς δεσμούς με τους απανταχού τζογαδόρους και γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι η μείωση του αθλητικού τζόγου οφείλεται στο γεγονός ότι μειώνονται συνεχώς τα ποσά που μπορούν να διαθέσουν οι παίχτες. Πλέον, η συντριπτική πλειοψηφία των παιχτών λειτουργεί με τη λογική του καμικάζι, αφού επιλέγει να ποντάρει το λιγοστό κεφάλαιο που διαθέτει σε απίθανα πονταρίσματα με μεγάλες αποδόσεις, ελπίζοντας ότι θα πιάσει την καλή και θα ξελασπώσει. Στην πράξη, όμως, τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά, με αποτέλεσμα τα στοιχηματικά «χαστούκια» να διαδέχονται το ένα το άλλο. Αν και δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει περίπτωση να εισακουστούμε, λέμε στους παίχτες να προσπαθούν να εξασφαλίσουν ένα «μεροκαματάκι» και ν’ αφήσουν τις απίθανες προβλέψεις. Για όσες και όσους αναρωτηθούν γιατί δεν τους λέμε να σταματήσουν να τζογάρουν, η απάντηση είναι απλή: γιατί δεν πρόκειται να μας ακούσουν.
Η συμμετοχή της Εθνικής Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το καλοκαίρι του 2012 έχει δημιουργήσει μεγάλο πονοκέφαλο στην ηγεσία των μπάτσων. Η εκλογική ενίσχυση της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής έδωσε αέρα στα μπουμπού-κια του Μιχαλολιάκου και ο νέος στόχος που έχει τεθεί είναι η δυναμική παρουσία της «γαλάζιας στρατιάς» (αθλητικό παρακλάδι των νεοναζί) στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας. Σκοπός του καθοδηγητή του συνδέσμου, Ηλία Παναγιώταρου, είναι το δυναμικό παρών εντός των γηπέδων και οι χαμηλοί τόνοι έξω από τα γήπεδα για να μην προκαλέσουν τους Πολωνούς και Ουκρανούς μπάτσους. Ο πονοκέφαλος της ελληνικής αστυνομίας, η οποία παρακολουθεί προς το παρόν διακριτικά το θέμα, είναι πώς θα αντιδράσουν οι χρυσαυγίτες, όταν συναντηθούν με ομοϊδεάτες τους από χώρες με μακρά παράδοση στο… άθλημα, όπως οι Πολωνοί, οι Τσέχοι και οι Γερμανοί. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι θα επικρατήσει η «ιδεολογική» τους συγγένεια και όλοι μαζί θα προσπαθήσουν να ξεσπάσουν το μίσος τους στους μετανάστες, ενώ θα κάνουν και μια κοινή εκδρομή στα κρεματόρια του Αουσβιτς (βρίσκονται περίπου διακόσια χιλιόμετρα από το γήπεδο που θα αγωνιστεί η Εθνική Ελλάδας), υπάρχουν όμως και οι λιγότερο αισιόδοξοι που θεωρούν αρκετά πιθανό να συγκρουστούν οι φασιστικές ομάδες μεταξύ τους, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Οι παλιότεροι θα θυμούνται ότι πριν δέκα περίπου χρόνια η στήλη είχε αναφερθεί στην ίδρυση της γαλάζιας στρατιάς και τη σχέση της με τη Χρυσή Αυγή, αφού την γνωρίσαμε από πρώτο χέρι (τα γραφεία της ήταν στο Παγκράτι). Αφορμή για την ίδρυσή της ήταν η κόντρα ανάμεσα σε έλληνες και αλβανούς οπαδούς, όταν στον αγώνα ανάμεσα στις δυο ομάδες οι Αλβανοί οπαδοί έκαψαν στις εξέδρες ελληνικές σημαίες και οι έλληνες οπαδοί απάντησαν με πογκρόμ ενάντια στους Αλβα- νούς, που ζούσαν στη χώρα μας. Αρχικά η δράση της συμμορίας ήταν γύρω από τα γραφεία της στο Παγκράτι με επιθέσεις ενάντια σε μεμονωμένους μετανάστες και έλληνες νεολαίους που ανήκαν στον αναρχικό χώρο, όμως μετά από ένα πέσιμο στα γραφεία τους μαζεύτηκαν. Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια της ομάδας να κυριαρχήσει στην εξέδρα των οπαδών του Παγκρατίου, προσπάθησαν να διαχυθούν στις τάξεις των οργανωμένων οπαδών των μεγάλων ομάδων και να δημιουργήσουν φασιστικούς πυρήνες, ενώ η αρχική οργάνωση έπαιζε το ρόλο του «συντονιστή». Δημόσια παρουσία σε μαζική κλίμακα (για τα δεδομένα μιας φασιστικής γκρούπας) έκαναν το 2001 με την πορεία διαμαρτυρίας στα γραφεία της ΕΠΟ στη Συγγρού, μετά την πρόταση για τη συνδιοργάνωση του EURO 2008 με την Τουρκία. Μια δεύτερη προσπάθεια να ενισχυθούν οργανωτικά επιχειρήθηκε το 2004, με αφορμή την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Πορτογαλίας από την Εθνική Ελλάδας, χωρίς όμως ιδιαίτερα αποτελέσματα. Η «κορυφαία» στιγμή για τα φασισταριά ήταν το 2007, όταν κατά τη διάρκεια του αγώνα Ελλάδα – Τουρκία, τυφλωμένοι από την εξέλιξη του ματς (η Ελλάδα έχασε με το βαρύ 1-4), άρχισαν να χαιρετούν ναζιστικά, να φωνάζουν εμετικά συνθήματα και να πλακώνουν τους λιγοστούς φιλάθλους που αντέδρασαν. Οι εικόνες αυτές έκαναν το γύρο του κόσμου και ανάγκασαν το κράτος να τους «μαζέψει». Εκτοτε, η γαλάζια στρατιά λειτουργεί σαν κέντρο στρατολόγησης μελών της Χρυσής Αυγής και ταυτόχρονα είναι μια καλή οικονομική μπίζνα. Τα μέλη της λανσάρουν μόδα, προωθώντας μπλουζάκια γερμανικής εταιρίας, τα οποία αποτελούν φετίχ για τους απανταχού νεοναζί. Την αντιπροσωπεία της συγκεκριμένης εταιρίας στην Ελλάδα, όλως τυχαίως, την έχει ο Παναγιώταρος.
Επειδή η είσοδος των νεοναζί στη βουλή μπορεί ν’ ανοίξει την όρεξη για μια ανάλογη «δυναμική» εμφάνιση της γαλάζιας στρατιάς στις εξέδρες των ελληνικών γηπέδων, όσοι δηλώνουν εκτός των αστικών τειχών και ασχολούνται με τα οπαδικά των ομάδων θα πρέπει να έχουν σε πλήρη εγρήγορση τις κεραίες τους και να προετοιμαστούν κατάλληλα για να τσακιστεί άμεσα το αυγό του φιδιού.
Κος Πάπιας
papias@yahoo.gr
ΥΓ: Ο τίτλος της στήλης προσπαθεί με γλαφυρό τρόπο να περιγράψει τον «πυρήνα» της πολιτικής που ακολουθεί η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ την μετεκλογική περίοδο που ταυτόχρονα είναι και προεκλογική. Τι σχέση έχει ο κουβανός ηγέτης με τη λαϊκή τραγουδίστρια; Οποια και η προσπάθεια του Τσίπρα να μας πείσει ότι μπορεί, εντός της «ευρωπαϊκής οικογένειας» και με τη χώρα στο ευρώ, να μην εφαρμόσει τα αντιλαϊκά μέτρα που προβλέπονται στο μνημόνιο, με τη σύμφωνη γνώμη των ευρωπαίων καπιταλιστών και χωρίς να χρειαστεί να καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση. Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι όποιος οραματίζεται έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο είναι απλώς για τα πανηγύρια, στα οποία άλλωστε διαπρέπει η Φιλιώ Πυργάκη.
