Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Την Παρασκευή 10 του Ιούλη κλείνει τα 76 χρόνια του εκείνος που ήθελε να τον φωνάζουν «καθηγητή» και μετά έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως δημοκράτης της προεδρίας, ο ακίνητος Προκόπης.
Μεγάλη μέρα σήμερα για τη μπανανία, εθνική γιορτή της 4ης Ιουλίου! Ο τοπάρχης ήδη δεξιώθηκε την υπεύθυνη τοποτήρησης.
Φλεγόμενοι από υποκριτικό ενδιαφέρον, καθώς ιστορικά δεν εδράζεται πουθενά, περιμένουμε να δροσιστούμε από το προαναγγελθέν πάγωμα τιμών των καυτών βασικών προϊόντων που «θα αναπτυχθεί» (αναπτυξιακός Τάκης έφα) από το ιππουργείο Ανάπτυξης (ανα-πτύσετε μη το ματιάσουμε). Κι αν τη βγάλουμε ως τον Σεπτέμβρη, θα ζήσουμε και τις υπεσχημένες (είπες χυμένες;) μειώσεις των τιμών.
Με δεκαπέντε το ποτό κι είκοσι την ξαπλώστρα
έξι μέρες τρών’ φακές, ρεβίθια, μακαρόνια
για να πάνε την έβδομη και να πουλήσουν μόστρα
γιατί τους μετατρέψανε σε θλιβερά κωθώνια.
Συνδέοντας τα παραπάνω και με την καταστροφή του περιβάλλοντος που -μαζί με την ανθρώπινη, οικονομική και άλλες καταστροφές- επέφερε ο καπιταλισμός και μόνο αυτός, καιόμενη μέσα κι έξω η λαϊκή μούσα sim πληρώνει και συμπληρώνει:
Δεν είναι καλοκαίρι αυτό, δεν ήταν ούτε τ’ άλλα
και θα ‘ρθουν και χειρότερα όσο οι εχθροί του ανθρώπου
στηρίζονται απ’ τον άνθρωπο, τον πάντα πλανημένο
που τον αποτελειώνουνε και κάνει πως δεν ξέρει!
Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που ζουν το δικό τους, προσωπικό και συλλογικό δράμα. Από τον Κούλη που προσπαθεί «διά την ενότητα της λαϊκής παρατάξεως» και τον Ανδρουλάκη που απελπισμένα προσπαθεί να βγάλει τον μαραθώνιο, μέχρι τον ΣτεΚα που έχασε τη Θεοδώρα (ποιου Βυζαντίου ρε;), τον Αλέξη που πλέει play προς την Ιθάκη και τη ΜαρΚα, ω, ναι, τη δύσμοιρη μορφή της νεοελληνικής πωλητικής τραγωδίας που ψάχνει νέο συνεργείο:
Κίνημα στο ξεκίνημα και ο εκκινητήρας
εκείνος που βαρβαριστί αποκαλείται «μίζα»
δείχνει να έχει πρόβλημα. Ωχου, άμοιρη ΜαρΚα
ψάξε για μίζα πιο καλή μήπως και ξεκουνήσεις.
Μαρή Λίζα, γιατί (και… για τι) φεύγεις; Γιατί δεν μπορείς να διανοηθείς κάτι τόσο απλό και εύλογο στην εποχή σας, όπως το «ψηφοδέλτιο του ΣυΡιζΑ απέναντι στον Τσίπρα»;
«Παίζει» να είναι ο λαγοκέφαλος το μοναδικό ψάρι που κοστολογείται 5,33 ευρώπουλα το κιλό. Από αυτό συνάγεται όμως και το ότι ο τοξικός λαγοκέφαλος της θάλασσας είναι φτηνός, ενώ ο τοξικός χοντροκέφαλος της πολιτικής κοστίζει πολύ ακριβά.
Πωλείς οστά και πολύ σωστά τα λες μεγάλε, ακραιφνή οπαδέ των πάσης φύσεως μονοπωλίων: «Φτάνει πια με τη βία της άκρας αριστεράς».
Καραμανλοτρεχάμενοι, σαμαροαναθρεμμένοι
αφήστε χάμω τ’ άρματα για το καλό του έθνους.
Για όλα έχουν δικαιολογίες και απαντήσεις, αυτή είναι η δουλειά τους άλλωστε και ως γνωστό «καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή». Η αύξηση της τιμής των καυσίμων συνεπεία του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν (είπα ή run), λέει, έφερε μείωση της ταχύτητας στις εθνικές οδούς για να καταναλώνεται λιγότερο καύσιμο! Ε, γιατί δεν κάνετε καμιά δεκαριά πολέμους να πηγαίνουμε με πενήντα;
Για κάποιους είναι αμφίβολες, ανέφικτες για άλλους.
Αυτά που κάνουν διακοπές: Μόνο τα κινητά μας.
Ωστόσο υπάρχουν κι εκείνοι που διαμορφώνουν τα κορυφαία ερωτήματα των καιρών: Ανεμιστήρας ή air condition, ξαπλώστρα ή ψάθα, δέντρο ή ομπρέλα, αυτοκίνητο ή συγκοινωνίες, βουνό ή θάλασσα, σε συγγενείς ή σε φίλους;
Μπορεί όλοι να βρίζουν (κάτι που δεν αποτυπώνεται στην ειδησεογραφία και εξουσιαστική παραφιλολογία), αλλά αυτές τις καυτές μέρες ο νους μας -όσος απέμεινε- τρέχει στο κυβερνητικό επιτελείο που ετοιμάζεται πυρετωδώς για τις εκλογές και για τις νέες κατευναστικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ (ντεθ, βαρβαριστί). Προεκλογικές γαρ αυτή τη φορά.
Κοκκινοσκουφίτσα
