Πότε θα έρθει μια χρονιά
πότε θα έρθει η μέρα…
Η ιστορική Μιμή δεν ξεχνιέται, αλλά ας μη ξεχάσουμε τα γενέθλιά της: την Τετάρτη 30 του Απρίλη η Δήμητρα Λιάνη κλείνει τα εβδομήντα χρόνια της. Λίγες μέρες μετά από την ανακοίνωση ότι η εμβληματική μπλε «Mercedes» του Ανδρέα Παπανδρέου βγαίνει στο «σφυρί» για μόλις 16.500 ευρώ.
Φάγανε, ήπιαν, σκάσανε, πήγαν τις εκδρομές τους
κι επέστρεψαν δριμύτεροι να λέν’ τις παπαριές τους.
Η στήλη δεν κουράζεται να καταγράφει. Στήριξη και των ενοικίων και των συνταξιούχων κι εσείς όλο βρίζετε ρε αχάριστοι! Πάμε για μια ιστορική ΔΕΘ (Διαρκείς Επαναλήψεις Θα) τον Σεπτέμβριο, λαμβανομένων υπόψη και των «διαρροών» Χατζηδάκη (ναι, αυτού που παρακολουθούταν από το άγρυπνο γουρλωμένο μάτι και αυτί). «Μειώσεις φόρων για τη μεσαία τάξη και συνεπείς φορολογούμενους» προανήγγειλε ο αντιπρόεδρος (τι γελάτε ρε; Για τα μέτρα ή για τον αντιπρόεδρο;). Και ένα άλλο… πουλάκι σε διπλανό κλαδί του αγρού Κεραμέως, η Νίκη, «εβεβαίου του λόγου το ασφαλές»: «Προτεραιότητά μας η επιστροφή του πλεονάσματος στην κοινωνία». Ζώμεν εις παράδεισον σύντροφοι!
Λοιπόν καλοί μου σύντροφοι, μην έχουμε αυταπάτες
είναι με το κεφάλαιο κι όχι με τους εργάτες
οι πιο πολλοί πια γύρω μας, μην ακούτε τι λένε
απλά δείτε τι κάνουνε, πώς ζούνε και τι θε’νε.
Η κόκα (ποια κόλλα ρε;) που -εναλλάξ με ηρωίνη- έφτανε στον Πειραιά μέσα σε containers με μπανάνες, άρχισε επιτέλους να έρχεται και σε containers με γαρίδες για να σπάσει η μονοτονία. «Οσο κι αν ψάξω δεν βρίσκω άλλο λιμάνι / τρελή να μ’ έχει κάνει / όσο τον Πειραιά».
Με αφορμή την πρόσφατη επέτειο της «εθνοσωτηριού επαναστάσεως της 21ης Απριλίου», παραθέτουμε μια λίστα από το άρθρο με τίτλο «Οι επώνυμοι που προσκύνησαν τη χούντα» από το τελευταίο φύλλο (19 Απριλίου 2007) της ιστορικής εφημερίδας «Ποντίκι»: Η πρώτη επέτειος του πραξικοπήματος γιορτάστηκε «δόξη και τιμή» με ειδική φιέστα στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ήταν εκεί όλοι οι προσκυνημένοι καλλιτέχνες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γραμμής που (όσοι θυμούνται) προκαλούσαν θλίψη στην κοινή, αντιδικτατορική, γνώμη. Δεν βλάπτει να θυμόμαστε (αντιθέτως, βλάπτει να ξεχνάμε) και να σημειώσουμε πως τίποτα δεν τους δικαιολογεί, ούτε αν φοβήθηκαν, ούτε αν εκβιάστηκαν, ούτε φυσικά αν τους άρεσε να γλείφουν τους ισχυρούς: Παρουσιαστής του προγράμματος ο πολύς Γιώργος Οικονομίδης. Διευθυντές της ορχήστρας του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας οι κ.κ. Γιώργος Κατσαρός, Κώστας Κλάβας, Τάκης Αθηναίος, Τάκης Μωράκης και Ανδρέας Χατζηαποστόλου. Τραγουδιστές και ηθοποιοί που έπαιξαν σε εθνικοχουντικά σκετς: Ρένα Βλαχοπούλου, Φώτης Δήμας, Μαρινέλλα, Γιάννης Βογιατζής, Κώστα Βουτσάς, Γιάννης Πουλόπουλος, Νινή Τζάνετ, Νίκος Σταυρίδης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Σώτος Παναγόπουλος, Τρίο Γκρέκο, Νάντια Κωνσταντοπούλου, Ρένα Ντορ, Τζένη Βάνου, Σταμάτης Κόκοτας, Βίκυ Μοσχολιού, Τώνης Μαρούδας, Γιώργος Ζαμπέτας και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης με το γνωστό… Βατερλό του».
Η περίοδος των εντυπώσεων παρήλθε και μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα άρχισε λίγο-λίγο να τα μαζεύει για την Κίνα και τους δασμούς ο Ντόναλντ.
Τριάντα χιλιάδες κλήσεις κόβουν κάθε βδομάδα στη Χαβάη οι κάμερες. Τι γίνεται, γιατί το μέτρο δεν αποδίδει εδώ, στη μακάρια μπανανία, όσο αποδίδει σε άλλες;
«Χρειάζονται εδαφικές παραχωρήσεις για να λήξει ο πόλεμος Ουκρανίας – Ρωσίας» λέει ο Βανς. Ε, βέβαια, αλλιώς τι και γιατί κάναμε τόσο καιρό;
Ο κακός μας ο καιρός δίνει αφορμή για μαλλιοτραβήγματα μετεωρολόγων και ο σεισμός στην Κωνσταντινούπολη για μαλλιοτραβήγματα σεισμολόγων. Για προφανείς λόγους βεβαίως…
«Ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κραφτ / ο Πούτιν, ο Τζίπινγκ κι ο Τραμπ / αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ / σκεπτόμενοι πως φταίει ο Μαρξ / και επαναλαμβανόμενοι στους αιώνες».
“Χρειάζεται λιγότερος πνευματικός κόπος για να καταδικάσεις από το να σκεφτείς” (Emma Goldman).
Κοκκινοσκουφίτσα
