«…στο Διοικητικό Συμβούλιο φορέα που σχετίζεται με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη τοποθετήθηκαν πρόσφατα πρόσωπα επιλογής των «φίλων» του κ. Θεοδωρικάκου που τον υποβοηθούν στην προεκλογική καμπάνια του και στη «στέγαση» των προεκλογικών εκδηλώσεών του. Και όλα αυτά όταν αποκαλύπτεται ότι ο αριθμός των φρουρών του υπουργού Προστασίας του Πολίτη ανέρχεται στους… 195! (…) Ενα από τα κύρια ζητούμενα για τον κ. Θεοδωρικάκο είναι η συνεργασία του με πρώην και νυν αστυνομικούς για την υποβοήθηση της προεκλογικής εκστρατείας του. (…) Ωστόσο δεν είναι μόνο εκεί το ενδιαφέρον για τα «σουαρέ» του κ. Θεοδωρικάκου. Και αυτό γιατί φαίνεται να έχει προσλάβει ως σύμβουλο επικοινωνίας άτομο που είναι στενός συγγενής συνιδιοκτητών νυκτερινών κέντρων! Μάλιστα το όνομα του εν λόγω ατόμου «φιγουράρει» ως συνδιαχειριστή – μαζί με δύο ακόμα στενούς συνεργάτες του κ. Θεοδωρικάκου – ομάδας στο Viber για την «καμπάνια» του εν λόγω υπουργού της κυβέρνησης. Με κύριο ζητούμενο πώς χρηματοδοτούνται ή αποπληρώνονται οι αλλεπάλληλες πολιτικές συγκεντρώσεις του και τα τραπεζώματα σε ακριβά εστιατόρια, ενώ δηλώνει στο «πόθεν έσχες» του ότι έχει εισόδημα 51.000 ευρώ και 916.000 ευρώ καταθέσεις, όπως και 26 ακίνητα. (…) στο περιβάλλον του έχουν επιχειρήσει να ενταχθούν πρώην αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. οι οποίοι επιδιώκουν, στις ερχόμενες κρίσεις των αρχών ασφαλείας, να προωθήσουν «ημετέρους» αστυνομικούς για να καταλάβουν καίρια πόστα στην Ασφάλεια Αττικής, σε υπηρεσίες ελέγχου της διαφθοράς, του οργανωμένου εγκλήματος κ.λπ. Ορισμένοι από αυτούς έχουν επιχειρήσει μέσω αστυνομικών φρουρών να έχουν επιρροή και σε άλλον κυβερνητικό παράγοντα. Κάποιοι αστυνομικοί από αυτό το επιχειρούμενο σύστημα «επιρροής» φαίνεται να διατηρούν «δεσμούς» με κύκλωμα διαφθοράς της ΕΛ.ΑΣ. που είχε εντοπίσει την περίοδο 2016-2018 η ΕΥΠ. (…) Επίσης αστυνομικός οδηγός ενός από αυτά τα προωθούμενα πρόσωπα έχει καταγραφεί να συναντά τον πιο δραστήριο λαθρέμπορο τσιγάρων από την πρώην Σοβιετική Ενωση σε εστιατόριο στα δυτικά προάστια».
Δεν πρόκειται για αποσπάσματα από κάποιο δημοσίευμα συριζαϊκού Μέσου. Από νέο ολοσέλιδο δημοσίευμα στο χτεσινό «Βήμα της Κυριακής» τα αλιεύσαμε. Με υπογραφή του γνωστού Βασίλη Λαμπρόπουλου. Ασφαλώς και δεν πρόκειται για πρωτοβουλία του Λαμπρόπουλου. Αυτός απλά εκτελεί. Η εντολή έρχεται «από πάνω». Και το ερώτημα είναι για ποιο λόγο ο Μαρινάκης αποδομεί τόσο σκληρά τον Θεοδωρικάκο; Οποιος/α γνωρίζει κάτι περισσότερο ας ενημερώσει τη στήλη.
Εφοπλ(η)στές και μοναρχία
Και μια που μιλάμε για το Συγκρότημα Μαρινάκη, να σημειώσουμε την προσεκτική αγιογράφηση του Κοκού που έκαναν τα έντυπά του, αν και παραδοσιακά έχουν «κεντρώα» πολιτική καταγωγή. Αν ψάχνετε το λόγο, θα τον βρείτε στους παραδοσιακούς δεσμούς που έχουν οι εφοπλ(η)στές –και στην Ελλάδα και στο Λονδίνο, με το περιβόητη «Κομίτι»- με τη βασιλική οικογένεια. Δεν αποκλείεται οι Γλίξμπουργκ να επένδυαν σε μπίζνες ισχυρών εφοπλιστικών οικογενειών τα λεφτά που άρπαζαν από τον ελληνικό λαό, για να μπορούν να ζουν παρασιτικά και με μεγάλη πολυτέλεια ακόμα και όταν εξέπεσαν του θρόνου.
Ναι, δεν κάνετε λάθος. Η Μελίνα Μερκούρη είναι αυτή που χορεύει με τον Κοκό. Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 1966, στη μεγάλη αίθουσα χορού της «Μεγάλης Βρετανίας», σε δεξίωση που έδωσε η Γαλλική Πρεσβεία προς τιμή του οίκου «Ντιόρ» που παρουσίασε το ντεφιλέ του στην Αθήνα. Ο Κοκός ήταν ο βασιλιάς που επί ένα χρόνο έβριζαν οι διαδηλωτές στους δρόμους («δε σε θέλει ο λαός, πάρ’ τη μάνα σου και μπρος») και η Μερκούρη ήταν μια από τις σελέμπριτι της αστικής Αθήνας. Ποια πολιτική, ποια «αποστασία», ποιο «βασιλικό πραξικόπημα»; Αυτά απασχολούσαν το «πεζοδρόμιο», όχι τους αστούς που διασκέδαζαν παρέα με τον «βασιλέα».
Το σούργελο των σούργελων
Ο Κουμουτσάκος, φυσικά. Αυτός που φωτογραφιζόταν στον κήπο της βίλας του με τις νιφάδες του χιονιού να τον λούζουν, την ίδια ώρα που χιλιάδες άνθρωποι αποκλείονταν στην Αττική οδό. Την κατέβασε μετά την ανάρτηση, αλλά τον τίτλο του αρχισούργελου τον κατέκτησε επάξια. Το σούργελο των σούργελων, λοιπόν, αφού μας ενημέρωσε ότι «δεν είμαι θιασώτης της μοναρχίας» και πως «όπως κάθε ιστορικό πρόσωπο, έτσι και ο θανών τέως Βασιλεύς είχε καλές και κακές πλευρές. Θετικές και αρνητικές πολιτικές συμπεριφορές» (πω, ρε, τι είπε ο άνθρωπας!), κατηγόρησε την «Αριστερά» ότι «ανακάλυψε πάλι αφορμές για να επιτεθεί με σφοδρότητα στην παράταξή μας και στη δήλωση του Αντώνη Σαμαρά που αποτελεί σοβαρή και ουσιαστική συμβολή στη δημόσια συζήτηση που έχει προκληθεί» (αν υποψιαστώ ότι έγινε σαμαρικός ο Κουμουτσάκος, δε θα ξανακαβαλήσω ποδήλατο) και κατέληξε ότι «από αυτή την αμιγώς ανθρώπινη πλευρά σκέπτομαι σοβαρά να παραστώ αύριο στη Μητρόπολη. Και το σκέπτομαι ακόμα περισσότερο ως μια μικρή προσωπική απάντηση στην μικροψυχία της Αριστεράς που ποτέ δεν αναγνωρίζει τις δύσκολες αποφάσεις για τη διασφάλιση της εθνικής ενότητας που με θάρρος παίρνει σταθερά η ελληνική κεντροδεξιά».
Ποια είναι η «αμιγώς ανθρώπινη πλευρά»; Οτι « η τιμή προς τους νεκρούς είναι για εμάς τους Ελληνες αναπόσπαστο μέρος του πολιτισμού, των αξιών και παραδόσεών μας»! Να υποθέσουμε ότι ο Κουμουτσάκος συνεχίζει την παράδοση του μακαρίτη του Νίκου του Αναγνωστόπουλου, που κάθε πρωί έφευγε με τη «Μερσεντές», περνούσε από ένα λουλουδάδικο όπου παραλάμβανε μερικά στεφάνια και μετά τραβούσε ντουγρού για το Α’ Νεκροταφείο, έβλεπε τη λίστα με τις κηδείες, επέλεγε σε ποιες θα παραστεί και ακολουθούσε το σόου: ο οδηγός ξεφόρτωνε το στεφάνι και το έβαζε πρώτο τραπέζι πίστα, να το δουν όλοι, ο δε κύριος Νίκος συλλυπούνταν τους συγγενείς για την απώλεια του «καλού του φίλου»;
Κάποιοι αναρωτήθηκαν αν στα Βόρεια της Β’ Αθηνών, όπου εκλέγεται ο Κουμουτσάκος, έχει μοναρχικούς ψηφοφόρους. Φυσικά και έχει παλιές μπουρζουάδικες οικογένειες μοναρχικών αισθημάτων. Κυρίως, όμως, έχει δεξιούς. Και για τους δεξιούς ο νεκρός Κοκός έγινε σύμβολο. Με τέτοιον ανταγωνισμό από τον ακροδεξιό Μπουμπούκο, που θα το παίξει δισταυρία με τον αναπληρωτή του Παπαθανάση, ζορίζεται ο Κουμουτσάκος. Και κάνει ό,τι μπορεί. Και με τον Κοκό και με τον Σαμαρά, μπας και δει κάνα σταυρουδάκι.
