Το βίντεο έχει τίτλο: «Εφιάλτης στα καταφύγια του νότιου Τελ Αβίβ – καταλαμβάνονται από εισβολείς και τοξικοεξαρτημένους»! Μια σιωναζίστρια διαμαρτύρεται: «Κοιτάξτε αυτούς εδώ, πόσοι πολλοί είναι και έχουν γεμίσει το χώρο, ενώ εμείς δεν βρίσκουμε μέρος να καθίσουμε. Και μας λέτε να μένουμε όλο το βράδυ στα καταφύγια. Κοιτάξτε τα καταφύγια στο νότιο Τελ Αβίβ. Είναι τρομερό. Δείτε πόσοι είναι — δεν υπάρχει χώρος για εμάς, και μας λένε να μένουμε όλο το βράδυ στα καταφύγια».
Ενας άλλος σιωναζιστής καταγράφει μετανάστες στο δρόμο: «Κοιτάξτε, όλοι αυτοί πηγαίνουν σε ένα μόνο καταφύγιο. Θεέ μου! Και δεν υπάρχει τρόπος να επιστρέψουν στις χώρες τους παρά μόνο από τη θάλασσα».
Το Κανάλι 14 μετέδωσε επίσης οργισμένες δηλώσεις σιωνιστών που ανέφεραν ότι τα καταφύγια έχουν καταληφθεί από παράτυπους μετανάστες, χρήστες ναρκωτικών και συμμορίες του δρόμου, και ότι σε βάρος των εβραίων ασκείται ένα είδος διάκρισης!
Οι σιωναζιστές πλακώνονται στα καταφύγια. Εκεί περνούν τις νύχτες τους και μεγάλο μέρος της ημέρας. Στην παρακάτω φωτογραφία, ο Εφι Ντεφρίν, εκπρόσωπος του σιωναζιστικού στρατού, φωτογραφίζεται μέρα μεσημέρι στη σκάλα ενός καταφύγιου, περιμένοντας να πέσουν οι βαλλιστικοί πύραυλοι από το Ιράν για να επιστρέψει στο γραφείο του στο τεράστιο συγκρότημα του σιωνιστικού υπουργείου Πολέμου στο κέντρο του Τελ Αβίβ.
Διαδηλώσεις; Ούτε κατά διάνοια. Ούτε υπέρ ούτα κατά (λέμε τώρα) του πολέμου. Αν δεν είχαμε να κάνουμε με έναν αντιδραστικό λαό (με την έννοια που έδωσε ο Μαρξ στον όρο), θα είχαν πλημμυρίσει οι δρόμοι των μεγάλων πόλεων της οντότητας από διαδηλωτές υπέρ της ειρήνης. Οπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο κάθε που η χώρα τους εμπλέκεται σ’ έναν άδικο πόλεμο. Στο Ισραήλ, όμως, έχουμε να κάνουμε με ένα λαό (πλην ελάχιστων φωτεινών εξαιρέσεων) που έχει μάθει να ζει με τους άδικους πολέμους και να τους υποστηρίζει με φανατισμό.
Στην άλλη πλευρά της σύγκρουσης, στο Ιράν, όχι μόνο δεν κλείνονται στα καταφύγια, αλλά δεν βάζουν κώλο κάτω (με το συμπάθειο για τη φράση). Πάνε κανονικά στις δουλειές τους και το βράδυ βγαίνουν στις πλατείες και τους δρόμους και διαδηλώνουν την εχθρότητά τους για τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές και τους σιωναζιστές, εκφράζοντας την πλήρη στήριξή τους στον πόλεμο που διεξάγει η χώρα τους. Οχι μόνο οι υποστηρικτές του καθεστώτος, που ασφαλώς είναι οι πιο πολλοί, αλλά και οι αντίπαλοί του.
Oι Ιρανοί και οι Ιρανές διαδηλώνουν ακόμα και όταν μπροστά τους πέφτουν βόμβες! Δεν το βάζουν στα πόδια, αναζητώντας το κοντινότερο καταφύγιο. Μένουν στο δρόμο αψηφώντας τον κίνδυνο.
Παίρνουν ακόμα και τα νήπια στις διαδηλώσεις: «Διδάσκουμε στα παιδιά μας το σύνθημα “Θάνατος στην Αμερική” από μικρή ηλικία».
Τεράστια πλήθη συγκεντρώνονται καθημερινά. Παραθέτουμε ελάχιστα βίντεο από τα δεκάδες που έχουμε στη διάθεσή μας.
Τεράστια πλήθη συγκεντρώθηκαν περιμένοντας την αναγγελία του ονόματος του νέου Ανώτατου Ηγέτη.
Τα ίδια πλήθη συγκεντρώθηκαν για να δώσουν τον δικό τους όρκο πίστης στον Μοζταμπά Χομεϊνί.
Συνέχισαν την επόμενη μέρα και κάθε μέρα μέχρι και σήμερα, μολονότι οι σιωναζιστές βομβαρδίζουν εντατικά περιοχές κατοικίας στην Τεχεράνη.
Τις πρώτες μέρες διαδήλωναν με χιόνι, τώρα διαδηλώνουν με βροχή.
Κι ένα τελευταίο βίντεο με διαδηλώσεις διαδηλωτριών και διαδηλωτών που στέλνουν το ίδιο μήνυμα: «Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ σε κανέναν να απλώσει το χέρι του πάνω στη χώρα μας».
ΥΓ. Αν αυτές οι κοπελιές, μ’ ένα μαντίλι ριγμένο στο κεφάλι και τα μαλλιά ν’ ανεμίζουν ελεύθερα (φαίνεται είναι η νέα ισλαμική μόδα στο Ιράν), εμφανίζονταν έτσι στη Σαουδική Αραβία σε πόσες βουρδουλιές (δημόσια) και σε πόσα χρόνια φυλακή θα είχαν καταδικαστεί; Το αναφέρουμε, όχι για να υποστηρίξουμε το ιρανικό καθεστώς, αλλά για να καταδείξουμε τη δυτική υποκρισία, τα δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεκάρα δε δίνουν για την εσωτερική πολιτική του ιρανικού καθεστώτος. Τους πονάει μόνο το ότι δεν έχουν βάλει χέρι στα πετρέλαια του Ιράν και το ότι το Ιράν κρατάει σταθερή αντισιωνιστική πολιτική και ενισχύει αντιστασιακά κινήματα στην περιοχή.
