Ωραία ξεκίνησε σήμερα η μέρα. Η νέα ανάρτηση του Αρίστου Δοξιάδη διέλυσε τη συννεφιά από την αφρικανική σκόνη και μαλάκωσε το κρύο που άρχισε να επιστρέφει
Και δεν μας λες, ρε τιτανοτεράστιε μάνατζερ, γιατί ο πρωθυπουργός δεν έκανε κάποια δήλωση, κάποια ανάρτηση, κάποια ανακοίνωση μέσω του κυβερνητικού εκπρόσωπου, που να αναφέρει ότι με μεγάλη του λύπη έκανε δεκτή την παραίτησή σου και ταυτόχρονα να στηλιτεύει την αντιπολίτευση για τις «αήθεις επιθέσεις» σε βάρος σου;
Στην πραγματικότητα, αυτό που έκανε σήμερα το πρωί ο Α. Δοξιάδης ήταν μια προσπάθεια να δείξει ότι μόνος του παραιτήθηκε και δεν τον έδιωξε ο Μητσοτάκης. Είχε ήδη γίνει φανερό πως έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Πως θεωρεί ότι αποτελεί σύμβολο αξιοσύνης και αριστείας και ότι έκανε χάρη στον Μητσοτάκη που δέχτηκε να μπει στην κυβέρνησή του. Το πρωί του Σαββάτου, προσερχόμενος στο προεδρικό μέγαρο για την ορκωμοσία των νέων μελών της κυβέρνησης, αναφερόμενος στην πρόταση του Μητσοτάκη να μπει στην κυβέρνηση, δήλωσε -σε μια επίδειξη μεγαλοπρέπειας-: «Ηταν μεγάλη έκπληξη. Μου πήρε περίπου δύο ώρες να αποφασίσω αν το θέλω. Αλλά αποφάσισα ότι το θέλω».
Αν και «το ήθελε», έμεινε στο υφυπουργείο μόλις 33 ώρες! Για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τις πρώτες αναρτήσεις για την εμπλοκή Δοξιάδη στο σκάνδαλο της εταιρίας «Απόλλων» τις έκανε ο σύμβουλος επιχειρήσεων Γιώργος Φλωράς, πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα στέλεχος του ΚΙΔΗ (είναι αυτός που είχε φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τον αποκλεισμό Κασσελάκη από τις προεδρικές εκλογές, καταγγέλλοντας και διάπραξη κοινών ποινικών αδικημάτων από την πλειοψηφία!). Ο Φλωράς έκανε την παρακάτω ανάρτηση, δίνοντας στη δημοσιότητα και τις αποφάσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού, στις οποίες ονοματίζεται ο Δοξιάδης ως νόμιμος εκπρόσωπος της «Απόλλων» που κατέβασε ρολά και άφησε φέσια σε δημόσιο και αγορά.
Κανένας δεν έδωσε σημασία στον Φλωρά, γιατί το κόμμα που ίδρυσε ο Στέφανος σκέτος είναι σαν να μην υπάρχει. Λειτούργησαν, όμως, τα αντανακλαστικά του ΣΥΡΙΖΑ που σήκωσε το θέμα, προκαλώντας αποπληξία στο μέγαρο Μαξίμου.
Ο Γιώργος Παπαχρήστος των «Νέων» περιγράφει ως εξής τα γεγονότα του παρασκήνιου: «Το Μέγαρο Μαξίμου ζήτησε ήδη από το απόγευμα του Σαββάτου από το… λεβεντόπαιδο Αρίστο ενημερωτικό σημείωμα σχετικά με το θέμα. Το σημείωμα παραδόθηκε μόλις χθες (σ.σ. Κυριακή) το απόγευμα, κρίθηκε ανεπαρκές και ο Αρίστος δεν είναι πια μαζί μας. Τόσο απλά».
Εμείς δεν θυμόμαστε άλλη φορά να παραιτείται μέλος της κυβέρνησης με ανάρτηση στο facebook και η αποδοχή της παραίτησης να γίνεται δεκτή από τον πρωθυπουργό με… διαρροή. Συνήθως στέλνεται μια επιστολή, συμφωνημένου περιεχόμενου, και ο πρωθυπουργός κάνει δεκτή την παραίτηση με μια σύντομη δήλωση που διανέμεται από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Μάλιστα, αν ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι το μέλος της κυβέρνησης βάλλεται άδικα από την αντιπολίτευση και παραιτείται για λόγους ευθιξίας ή για να προστατεύσει την κυβέρνηση, συνοδεύει την αποδοχή της παραίτησης με μερικά θερμά λόγια για τον άδικα βαλλόμενο συνεργάτη του.
Εδώ έχουμε την παρακάτω ανάρτηση Δοξιάδη, με ισχυρισμούς που δεν επιβεβαιώνονται από πλευράς πρωθυπουργού:
Ολόκληρη η ανάρτηση Δοξιάδη έχει ως εξής:
«Αποφάσισα να παραιτηθώ
Ο ανήθικος πόλεμος που εξαπέλυσε εναντίον μου η αντιπολίτευση, με ανυπόστατες επιθέσεις ήδη από την πρώτη μέρα της ορκομωσίας μου στην κυβέρνηση, με προσγείωσε απότομα στη σκληρή πολιτική πραγματικότητα.
Σε όσους με κατηγόρησαν για την υπόθεση της εταιρίας ΑΠΟΛΛΩΝ απαντώ ότι έχω δικαστεί και αθωωθεί από ποινικό δικαστήριο το 2013, που με απάλλαξε ρητά από κάθε κατηγορία που σχετίζεται με όσα σήμερα μου καταλογίζει η αντιπολίτευση. Προσθέτω ότι από τη στιγμή που τελείωσε το δικαστήριο, δεν είχα καμία όχληση από καμία αρχή, παρόλο που άλλαξαν τόσες κυβερνήσεις. Συνεπώς άνθρακες ο θησαυρός.
Επειδή δεν θέλω να σπαταλήσω τη ζωή μου σε τέτοιες διαμάχες, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση του Υφυπουργού Έρευνας και Καινοτομίας, τόσο για λόγους προσωπικής ηρεμίας όσο και για λόγους προστασίας της κυβέρνησης και του χαρτοφυλακίου που έχω αναλάβει από ένα κυνήγι μαγισσών.
Ευχαριστώ θερμά τον Πρωθυπουργό για την τιμητική του πρόταση για αυτό το χαρτοφυλάκιο που είναι τόσο σημαντικό για το μέλλον. Λυπάμαι που η πολιτική τοξικότητα αποτρέπει τους ενεργούς πολίτες από το να συμβάλλουν στις συλλογικές προσπάθειες για την πρόοδο».
Δε χρειάζεται να σχολιάσουμε τίποτα γι’ αυτή την ανάρτηση. Την έχει «σχολιάσει» με τη στάση του ο ίδιος ο Μητσοτάκης. Πρέπει όμως να τονίσουμε πως, ακόμα κι αν ο Δοξιάδης δεν είχε επιχειρηματικούς «σκελετούς» στη ντουλάπα του, αρκούσαν και μόνο οι αισχρές αναρτήσεις του για το έγκλημα στα Τέμπη για να μην τον κάνει ο Μητσοτάκης μέλος της κυβέρνησης. Δείτε μία ακόμα:
Δεν μπορεί να μην τα ήξεραν αυτά οι άνθρωποι του Μητσοτάκη. Είναι πολύ πρόσφατα. Απλούστατα, δεν έχουν κανένα πρόβλημα μ’ αυτές τις βρομιές. Αντίθετα, θέλουν να γράφονται. Κι ας δηλώνει υποκριτικά ο Μητσοτάκης ότι υποκλίνεται στους συγγενείς των θυμάτων (οι οποίοι είναι αυτοί που πρώτοι ήγειραν το ζήτημα της συγκάλυψης με την αλλοίωση του τόπου του εγκλήματος).
Τα άλλα, με την «ΑΠΟΛΛΩΝ», δεν τα ήξερε ο Μητσοτάκης, επειδή έχουν περάσει κάμποσα χρόνια από τότε; Κι αν δεν τα ήξερε προσωπικά ο Μητσοτάκης, οι άνθρωποί του που «σκανάρουν» τα υποψήφια μέλη της κυβέρνησης δεν έμαθαν τίποτα; Τόσους ανθρώπους έχουν στην «αγορά», δεν ρώτησαν κάποιον; Τα ήξερε μόνο ο Φλωράς, που «ξεφώνισε» αμέσως τον Δοξιάδη, και κανένας άλλος; Αστεία πράγματα.
Είμαστε σίγουροι ότι οι άνθρωποι του Μητσοτάκη γνώριζαν «τα πάντα όλα» και είχαν ενημερώσει το «αφεντικό». Το οποίο θεώρησε την υπόθεση λήξασα, με βάση το σκεπτικό του Δοξιάδη, ότι αθωώθηκε σε ποινικό δικαστήριο. Το πρόστιμο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς σβήστηκε; Οι άνθρωποι του Μητσοτάκη και ο ίδιος ο Μητσοτάκης δεν έδωσαν σημασία, καθώς ξέρουν ότι είναι πολλοί οι καπιταλιστές που δεν πληρώνουν τα πρόστιμα. «Καινοτομία» χωρίς φέσια δεν νοείται. Είναι τέτοιος ο πανικός του Μητσοτάκη και των στενών συνεργατών του, που δεν είναι σε θέση να κάνουν στοιχειώδεις αξιολογήσεις και να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι μια προπαγανδιστική αιχμή μπορεί να μετατραπεί σε κεραυνοβόλο προπαγανδιστικό μπούμερανγκ.
Ο Δοξιάδης ήταν η μία από τις δύο προπαγανδιστικές αιχμές του Μητσοτάκη για τον οπερετικό ανασχηματισμό της περασμένης Παρασκευής (η άλλη προπαγανδιστική αιχμή ήταν η «ηλικιακή ανανέωση»). Ο Δοξιάδης υποτίθεται πως αντιπροσώπευε το «τεχνοκρατικό πνεύμα» το «εμπεδωμένο στην αγορά». Το φρούτο αποδείχτηκε σκουληκιασμένο και ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να το πετάξει στα σκουπίδια. Ετσι, η συζήτηση για την υποτιθέμενη «νέα πνοή» της κυβέρνησης έχει ήδη μετατραπεί σε «συζήτηση για τον Αρίστο». Και η «ανανέωση» ξεκινά με ένα φιάσκο και μια πολιτική ήττα. Οχι του Δοξιάδη, που θα επιστρέψει στις μπίζνες του, αλλά του Μητσοτάκη που τον όρκισε υφυπουργό και προτού συμπληρωθεί 48ωρο αναγκάστηκε να τον «τζάσει».
Οι καλαμπουρτζήδες των καφενείων θα πουν ότι ο Μητσοτάκης γκαντέμιασε και τον εαυτό του. Eμείς θα πούμε ότι το φιάσκο Δοξιάδη είναι μια ακόμα απόδειξη του ότι ο Μητσοτάκης βρίσκεται σε αποδρομή και δεν του βγαίνει τίποτα πια.
