Δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα
παραδομένοι, πεσμένοι στα τέσσερα
Οφείλουμε να καταγράψουμε ότι την Τρίτη 30 του Απρίλη κλείνει τα 69 χρόνια της η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου, η θρυλική Μιμή ενός ένδοξου παρελθόντος που παρήλθε ανεπιστρεπτί.
«Ανδρόγυνο»! Μα, λέξη ήταν αυτή; Καλώς απαλείφεται. Το θέμα είναι ποιες θα την αντικαταστήσουν…
Είχαμε σωρεία προϊόντων που εισάγουμε ενώ έχουμε δικά μας (από λεμόνια και όσπρια μέχρι κρέατα), τώρα εισάγουμε και σκόνη! Τους έχουμε ικανούς να πληρώνουν και γι’ αυτή.
Εμφανώς εξασθενημένος από τη «διαρκή μάχη κατά της ακρίβειας» ο Κούλης (από κοντά κι ο Σκρέκας), δεν διστάζει να το επαναλαμβάνει παντού, ανοίγοντας μέτωπο και κατά της θλιβερής (και εξοργιστικής) πραγματικότητας. «Πες, πες, κάτι θα μείνει» κατά τον πρώτο (ναζί) διδάξαντα.
Επιφορτισμένη με το θλιβερό καθήκον της αποτύπωσης της θλιβερής πραγματικότητας, η λαϊκή μούσα είναι αναγκασμένη να γράφει:
Μέσ’ στου Αιγαίου τα νερά βαρκούλες αρμενίζουν
μα ανάμεσά τους είναι μια που δεν μοιάζει με άλλες.
Εχει πάνω της ναύαρχο, μα δεν κάνει κουμάντο!
Αυτό το κάνει ο Στέφανος –έμπειρος καπετάνιος-
και σ’ ένα δεκαήμερο διανύει χίλια μίλια
πάει σ’ εικοσιεννιά νησιά στήνοντας νέο σόου
που όμοιο δεν ξανάγινε στη μπανανία του νότου.
Χειροκροτούν οι ιθαγενείς και τρέχουνε να μάθουν
του τόπου τα προβλήματα απ’ τον καραβοκύρη
να δουν τη νέα αριστερά, τη δίχως αγκυλώσεις
που είναι πατριωτική, που στο θεό πιστεύει
που την ορίζουν πάμπλουτοι και τη… μετεξελίσσουν.
«Παρ’ αφρόν ή «Παράφρων» το σκάφος Κασσελάκη, με περισσότερα από είκοσι χιλιάδες ευρώ για το ταξίδι;
Αμετάβλητη η εικόνα στον ΣυριζΑ: Τσίπρας και ξάδερφος, Κασσελάκης και ξάδερφος.
Οξύνονται τα προβλήματα (και) στην ακροδεξιά (εντάξει, στην πατριωτική δεξιά, τι φωνάζετε ρε;). Ο «Σπαρτιάτης» Φλώρος υπερέβη το όνομά του, επιτέθηκε μέσα στη βουλή και χτύπησε τον Γραμμένο («Ελληνική Λύση») και έφαγε δεκαπενθήμερη αποβολή, χωρίς να διευκρινίζεται αν θα επιστρέψει με τον κηδεμόνα του. Κι αν προσθέσουμε ότι λίγο μετά ανακοινώθηκε η απαγόρευση συμμετοχής των «Σπαρτιατών» από τις ευρωεκλογές (από τις «δυνάμεις του σκότους» όπως είπε ο πεφωτισμένος αρχηγός τους), τα προβλήματα γιγαντώνονται.
Κι έτσι, τα κόμματα που… προκρίθηκαν για τις ευρωεκλογές είναι 31, αφού –ως γνωστόν- στα 32 καίγεσαι.
Φυσικά το Παρίσι δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί από το καθιερωμένο πογκρόμ απομάκρυνσης αστέγων εν όψει των ολυμπιακών αγώνων.
Το οργανωμένο έγκλημα γνωρίζει μέρες δόξας
(μα και το ανοργάνωτο δεν πάει παραπίσω)
κι αστείο να το κυνηγούν κείνοι που το γεννάνε.
Οσο δε για τα αίτια, αυτά τα ξέρουν όλοι
μα προτιμάνε ρίχνοντας ανέξοδα βρισίδια
να περιμένουνε αυτό που –έτσι- δεν θα έρθει.
1.168 υποψήφιοι για 21 έδρες στο ευρωκοινοβούλιο, το λες ότι θυμίζει και οποιονδήποτε διαγωνισμό για μια καλή θεσούλα εν μέσω κρίσης και ανεργίας.
Εν όψει ευρωεκλογών και του κάθε πικραμένου που ονειρεύεται εγκατάσταση στην Ευρωλάνδη, έρχονται στο νου οι στίχοι του Γεώργιου Σουρή: «Εγώ και χοίρους γνώριζα / που γίνανε ανθρώποι / και τώρα πάνε κι έρχονται / μέσ’ από την Ευρώπη».
Εν Χριστώ και εν αχρήστω αδελφοί, ας γκρινιάξουμε για την ακρίβεια, τη φτώχεια, την ανεργία, τη γενική δυσχέρεια, τη χαμοζωή. Μα, παράλληλα, ας «αποδράσουμε» (σοφά επιλεγμένη η λέξη) για το Πάσχα με βενζίνη των δύο ευρώ σε κλουβιά των εκατό ευρώ τη βραδιά. Κι έπειτα ας επιστρέψουμε συντεταγμένα για να επιβραβεύσουμε συντεταγμένα στις κάλπες εαυτούς και αλλήλους για αυτή την απίστευτη παράνοια!
Ο ηλίθιος που ονόμασε «κινητό» το φορητό τηλέφωνο, έχει τουλάχιστον κάποια δικαιολογία γι’ αυτό;
Κοκκινοσκουφίτσα
