Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Εδώ γελάμε, όπως άλλωστε με το σύνολο των καθιερωμένων «παγκόσμιων ημερών»: Σήμερα (19 Αυγούστου) είναι η παγκόσμια ημέρα ανθρωπισμού. Οστις επιδεικνύεται με διάφορους τρόπους. Να, για παράδειγμα –όπως θα δείτε και στο επετειολόγιο της «Κ»- την παγκόσμια ημέρα ανθρωπισμού επέλεξαν το 1993 λευκοί χρυσωρύχοι για να σφάξουν δεκαέξι ινδιάνους Γιανομάνι στη γη τους στον Αμαζόνιο, για να μπορούν να δρουν ανενόχλητοι. Πάντα ανθρωπιστικά και πάντα αναπτυξιακά.
Οποτε μπαίνει σε αεροπλάνο η γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών, κάτι γίνεται και παθαίνει βλάβη. Αυτή τη φορά διπλή! Κάτι θέλει να της πει η ζωή;
Πολύ καλά κάνει η Κίνα και παύει να δημοσιοποιεί στοιχεία για την ανεργία των νέων. Πρέπει να στοχεύουμε στα καλά και να αποσιωπούμε τα κακά. Τα πρώτα με λόγια, τα δεύτερα με «μέτρα». Το ξέρουν καλά αυτό όλοι οι εξουσιάζοντες όπου Γης.
Ευκλείδης στην Επίδαυρο, στο Πήλιο η Εφη
κι εσένα η ανέχεια ολημερίς σου γνέφει.
Απέναντι στον παραδοσιακό καλοκαιρινό βομβαρδισμό: «Φτάνει πια η γαλάζια αιθρία του Αιγαίου / με τα ποιήματα που ταξιδεύουν σ’ ασήμαντα νησιά / για να ξυπνήσουν την ευαισθησία μας» (Μανόλης Αναγνωστάκης – «Επιτάφιον»).
Δεκαπέντε χιλιαρικάκια ευρώπουλα για κατασκευή τουαλέτας στο υπουργείο Υγείας και δη στο υπουργικό γραφείο, δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. Μιλάμε για σκέτη τουαλέτα, όχι μπάνιο. Πάντα στα μεγαλεία ο Goldon.
Και η ΓΣΕΕ (yes ΕΕ) εξακολουθεί να καταγράφει δυστυχήματα και να εκδίδει επικήδειους.
«Επανέλαβε αυτό που είπες και ανέλυσέ το. Διέγραψε τα υπόλοιπα κι ανέφερέ μας τι μένει». Καταγράφουμε γι’ άλλη μια φορά την επανίδρυση της γλώσσας.
Eνα Τ χωρίζει το λάθος από τον τρόμο στην Αμέρικα: error – terror. Στην Ελλάδα το Τ χωρίζει τα όργανα (μπάτσο – μπάσο). Και μια πουταναφέραμε: Υπάρχει άλλη μονάδα μέτρησης μπάτσων εκτός από τη διμοιρία;
«Ο μέσος νους ικανοποιείται εύκολα με κληρονομημένα κι επίκτητα πράγματα ή με τις ρήσεις των γονιών και των δασκάλων, καθώς είναι πολύ πιο εύκολο να μιμείσαι παρά να δημιουργείς» (Emma Goldman – «Η αποτυχία του χριστιανισμού»).
Στο πάρτι του προέδρου της «Ελλάκτωρ» στα Χανιά ο Κούλης. Τι γελάτε πονηρά ρε; Και μετά φιλοξένησε την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα στη γνωστή βίλα της οικογένειας, κατά μακρόχρονη παράδοση των εκεί επισκέψεων.
Η Ελλάδα είναι μπανανία, αναθεματισμένη ανία (ban ανία) και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει Ρωcia, Κωλομβία, Eye tea, Βοή μία ή ήττα λεία. Ούτε λίθου ανία, να βαριέται τη ζωή της πάνω σε άγονες πέτρες του βορρά. Η Ελλάδα είναι μια ιδέα του Φώσκολου, άλλοτε του φωτός κι άλλοτε του κώλου, είναι του Σπανουδάκη, άλλοτε Σπανού κι άλλοτε Δάκη. Κι είναι καιρός να δικαιωθεί και το δεύτερο συνθετικό του Κολοκοτρώνη. Ως τώρα δίναμε κώλο, καιρός να πάρουμε κοτρόνες. Από μια ούλοι, σαν τον Μιαούλη, σημαδεύοντας καρα-βια και κάστρα των δυν-αστών. Τους τυράννους των Τιράνων, τα όρνια της Καλιφόρνια, τα μοσχάρια της Μόσχας, όλους αυτούς που γέμισαν άζωτο τη ζωή, περι-βάλλοντάς μας.
Ναυλώνουν μαζικά λεωφορεία από τα χωριά λέει, για να πάνε στη Θεσσαλονίκη και να ανανεώσουν τις ταυτότητές τους, για να κερδίσουν μια δεκαετία χωρίς τις νέες. Αίτιναι είναι του αντιχρίστου, αφού έχουν πάνω τα τρία εξάρια (τι γελάτε ρε;). Bέβαια, αυτά τα έχουν και οι πιστωτικές και άλλες κάρτες, αλλά εκεί δεν μας παίρνει γιατί πρόκειται για τα μπικικίνια μας…
Εχοντας και το μονοπώλιο της βίας και τη βία των μονοπωλίων, παίρνοντας το γνωστό «πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε» και μετατρέποντάς το σε «πρώτα απομυζούμε και μετά παραγράφουμε», μας περνάνε πλέον από την εικονική πραγματικότητα στην πραγματική εικονικότητα.
Και πώς ν’ αναπτυχθεί το δέντρο της επανάστασης όταν ο ριζοσπάστης τού σπάει τις ρίζες;
Κοκκινοσκουφίτσα
