Oι σύγχρονοι αστοί στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες της Δύσης καμαρώνουν για τον «νομικό πολιτισμό» τους. Μια από τις αρχές του Ποινικού Δικαίου τους είναι η περιβόητη «αναλογικότητα» ανάμεσα στο έγκλημα και την ποινική του τιμωρία. Δεν μπορείς, για παράδειγμα, να τιμωρείς μια κλοπή (αδίκημα που γίνεται χωρίς την άσκηση βίας) με θάνατο ή με ισόβια, δεδομένου ότι η ποινή του θανάτου έχει καταργηθεί. Επίσης, τις ποινές επιβάλλουν τα δικαστήρια. Οχι οι διωκτικοί μηχανισμοί. Οχι οι αστυνομικοί και οι εισαγγελείς. Οι αστυνομικοί συλλαμβάνουν και παραπέμπουν στην εισαγγελία, οι εισαγγελείς συντάσσουν κατηγορητήρια, παραπέμπουν σε δίκη, προτείνουν επί της ενοχής και επί της ποινής στη δίκη.
Ολα αυτά, βέβαια, πάνε περίπατο στις περιπτώσεις που ο φερόμενος ως αδικηματίας είναι «διαφορετικός»: τσιγγάνος, αλλοδαπός με σκούρο δέρμα, ενίοτε και ημεδαπός από τους «εκτός των τειχών». Τότε παρακάμπτονται οι διαδικασίες που προβλέπει ο «νομικός πολιτισμός» και ο μπάτσος γίνεται και εισαγγελέας και δικαστής, επιβάλλοντας μέχρι και την εσχάτη των ποινών, που δεν προβλέπεται από το ποινικό δίκαιο.
Οταν στριμώχνεις ένα νεαρό Τσιγγάνο στο Πέραμα, γαζώνεις το αυτοκίνητο και τον ίδιο με σφαίρες και μετά λες ότι το έκανες επειδή πήγε να σας πατήσει και κινδύνευε η ζωή σας. Οταν στρώνεις στο κυνήγι έναν άλλο νεαρό Ρομά, επειδή δεν πλήρωσε βενζίνη αξίας 20 ευρώ, τον πυροβολείς, τον σκοτώνεις και μετά λες ότι η σφαίρα… εξοστρακίστηκε.
Κι όταν κυνηγάς έναν 20χρονο που επιβαίνει σε κλεμμένο αυτοκίνητο (χωρίς να ξέρεις ποιος είναι, αλλά το χρώμα του δέρματος προδίδει ότι δεν είναι «δικός μας»), αυτός παρατάει το αυτοκίνητο και το βάζει στα πόδια για να γλιτώσει τη σύλληψη, πατάς αδίστακτα τη σκανδάλη, τον σκοτώνεις και μετά δηλώνεις πως σκόνταψες σ’ ένα σύρμα και το όπλο εκπυρσοκρότησε.
Τη δεκαετία του 1990, όταν οι γείτονες Αλβανοί (αυτοί που πλέον θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας) κατηφόριζαν προς την Ελλάδα, χρησιμοποιώντας τα ορεινά περάσματα, είχαμε σωρεία «τυχαίων εκπυρσοκροτήσεων». Μπάτσοι και συνοριόμπατσοι έκαναν σκοποβολή στα σώματα αλβανών μεταναστών που προσπαθούσαν να διαφύγουν τρέχοντας. Καμιά φορά και όταν τους είχαν ακινητοποιημένους με τα χέρια ψηλά. Η δικαιολογία ήταν πάντοτε η ίδια: σκόνταψα και εκπυρσοκρότησε το όπλο! Δεν πρωτοτύπησε, λοιπόν, ο μπάτσος που σκότωσε τον 20χρόνο Σύρο. Είπε την εξωφρενική δικαιολογία που ήταν βέβαιος ότι οδηγεί στην απαλλαγή του.
Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Λάρισας έδωσε εντολή να αφεθεί ελεύθερος ο μπάτσος φονιάς, χωρίς καν την απαγγελία κατηγορίας! Διέταξε να γίνει προκαταρκτική εξέταση! Το διανοείστε; Υπάρχει νεκρός, άοπλος, πυροβολημένος πισώπλατα από απόσταση αρκετών μέτρων, και δεν απαγγέλλεται κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση! Το πού θα κατέληγε μετά η κατηγορία το ξέρουμε, αλλά αυτοί δεν τήρησαν ούτε τα τυπικά. Και το πήρε πάνω του ο προϊστάμενος (προφανώς αφού επικοινώνησε «αρμοδίως», ξέρουμε πώς λειτουργεί το σύστημα).
Ο μπατσοσυνδικαλιστής Καλλιακμάνης βγήκε για να υποστηρίξει την άποψη «σκόνταψε και εκπυρσοκρότησε το όπλο»! Πού το ήξερε αυτό ο Καλλιακμάνης; Είδε το υλικό της δικογραφίας; Εξέτασε μάρτυρες; Ρητορικά είναι, όπως αντιλαμβάνεστε, τα ερωτήματα. Ούτε ενδιαφέρθηκε κανείς να τον ρωτήσει: γιατί κυνηγούσε έναν άοπλο που έτρεχε να ξεφύγει, έχοντας το πιστόλι στο χέρι και το δάχτυλο στη σκανδάλη; Πώς γίνεται να σκοντάφτεις και το όπλο να σηκώνεται και να ρίχνει σε ευθεία βολή; Γιατί έριξε στον νεαρό άνδρα και δεν τον άφησε να φύγει; Μια κλοπή αυτοκινήτου υπήρχε, αξίζει ένα κλεμμένο αυτοκίνητο όσο μια ανθρώπινη ζωή;
Η ΕΛΑΣ έσπευσε να κάνει δηλώσεις (με την εκπρόσωπο Τύπου), εστιάζοντας κυρίως στο ποινικό παρελθόν του θύματος: «Οπως προέκυψε πρόκειται για 20χρονο υπήκοο Συρίας, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε βαθμό κακουργήματος και αποφυλακίστηκε πρόσφατα υπό όρους για διακίνηση παράτυπων μεταναστών, ενώ τέλος Ιουνίου τρέχοντος έτους είχε συλληφθεί εκ νέου γα κλοπή οχήματος και κατοχή ναρκωτικών ουσιών». Το μήνυμα ήταν σαφές: μη δημιουργούμε θέμα, ένας… κακοποιός ήταν!
Και ο Μηταράκης εμφανίστηκε σήμερα στην ΕΡΤ για να υποβαθμίσει την εν ψυχρώ δολοφονία ενός ανθρώπου και να μιλήσει για την αντιμετώπιση της… μικρής εγκληματικότητας. Βεβαίως, επανέλαβε το΄γνωστό ποίημα ότι «προφανώς καμία χρήση βίας από την πλευρά της ΕΛ.ΑΣ. δεν γίνεται αποδεκτή», αλλά έσπευσε να συμπληρώσει (με δικά του λόγια) αυτό που χρόνια τώρα λένε οι μπάτσοι: «Εμείς τους συλλαμβάνουμε, αλλά η Δικαιοσύνη τους αφήνει ελεύθερους».
«Δεν μπορούμε να αφήνουμε αδικήματα μικρής εγκληματικότητας ατιμώρητα. Δημιουργείται κλίμα ατιμωρησίας», είπε ο υπουργός Μπάτσων και Καταστολής (πρώην υπουργός των pushback). Και συμπλήρωσε: «Απ΄ό,τι φαίνεται – θα το δούμε με το υπουργείο Δικαιοσύνης – ο συγκεκριμένος είχε συλληφθεί και καταδικαστεί σε βαθμό κακουργήματος, απολύθηκε γρήγορα με όρους, επανασυνελήφθη τον Ιούνιο και αντί να επιστρέψει στη φυλακή ξαναφέθηκε ελεύθερος. Τώρα ουσιαστικά θα ήταν το τρίτο αδίκημά του»! Αυτό είναι το κύριο θέμα για τον Μηταράκη, όχι η εν ψυχρώ δολοφονία ενός ανθρώπου. Κοροϊδεύοντάς μας μέσ’ στα μούτρα μας, μάλιστα, «διευκρίνισε» ότι… δεν συνδέει καθόλου το θέμα με την απώλεια ανθρώπινης ζωής!
Οσο για τη χρήση όπλου από αστυνομικό, ο Μηταράκης έσπευσε να προσφέρει και ελαφρυντικό: δεν είναι καλά εκπαιδευμένοι! Είπε πως έχει δώσει εντολή για επανεκπαίδευση όλου του προσωπικού και κατέληξε: «Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένοι κανόνες της ΕΛΑΣ για το πώς πρέπει να γίνεται η εμπλοκή των αστυνομικών σε κάθε περίπτωση και στις καταδιώξεις. Αρα πρέπει να είναι πολύ καλά εκπαιδευμένοι οι αστυνομικοί μας στο να εφαρμόζουν αυτό το πρωτόκολλο, ώστε να μην ξαναζήσουμε ένα τέτοιο περιστατικό»!
