Η Κεραμέως, που ξεπάτωσε τα πάντα στη δημόσια Παιδεία, υλοποιώντας την αντεργατική και αντιεκπαιδευτική ατζέντα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θριαμβολογεί από θέση ισχύος, αφού κατάφερε να πάρει 58.344 ψήφους στις εκλογές του Μάη, κατατάσσοντας τον εαυτό της στην 4η θέση των «α(χρ)ίστων» της Ν.Δ:
«Ολοκληρώνουμε το έργο της θητείας της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, μεριμνώντας για την πληρέστερη στελέχωση των σχολείων μας για τη νέα χρονιά και διορίζοντας, μετά από 12 χρόνια, σχεδόν 28.500 συνολικά μόνιμους εκπαιδευτικούς και μέλη Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού. Με προσεκτικό σχεδιασμό και αμέριστο ενδιαφέρον για την εκπαιδευτική κοινότητα, υλοποιήσαμε ένα πάγιο και δίκαιο αίτημα για ενίσχυση του μόνιμου προσωπικού, που δίνει στους μεν εκπαιδευτικούς τη δυνατότητα για επαγγελματική σταθερότητα και ανέλιξη, στους δε μαθητές και τα σχολεία την ευκαιρία για βέλτιστη κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών».
Θριαμβολογεί, ανακοινώνοντας τους διορισμούς 3.449 μόνιμων εκπαιδευτικών στην Γενική εκπαίδευση, οι οποίοι καταμερίζονται σε 1.644 στην Α/θμια, 1.744 στην Β/θμια και 61 στον κλάδο ΠΕ 79 Μουσικής για τα μουσικά σχολεία της Β/θμιας εκπαίδευσης, καθώς και 400ων εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής, που όμως παραπέμπονται τον Ιούνη, μετά την έκδοση των τελικών αξιολογικών πινάκων του ΑΣΕΠ.
Θεωρεί ότι έχει τη δύναμη να υποτιμήσει τη νοημοσύνη των εκπαιδευτικών, αφού 3.449 διορισμοί, που έρχονται για να καλύψουν δήθεν τα χιλιάδες εκπαιδευτικά κενά, δεν επαρκούν να καλύψουν ούτε τους 3.767 εκπαιδευτικούς που έχουν καταθέσει οριστικές αιτήσεις παραίτησης, ούτε τους 48.176 αναπληρωτές που είναι σε αναμονή απόλυσης στα τέλη Ιούνη λόγω λήξης των συμβάσεών τους.
Το ίδιο το ΥΠΑΙΘ μάλιστα, από τον Μάρτη του 2023, έχει δημοσιεύσει τους αναλυτικούς πίνακες των οργανικών κενών, μετά την πραγματοποίηση των μεταθέσεων από τους οποίους (με πολύ σφιχτούς υπολογισμούς) προκύπτει ότι: Τα οργανικά κενά στην Α/θμια Γενικής Εκπαίδευσης είναι 1.392 και στην Β/θμια Γενικής Εκπαίδευσης 2.434, σύνολο 3.826 κενά. Αν σε αυτά προστεθούν τα οργανικά κενά που υπάρχουν στα ΚΕΔΑΣΥ 497, ΣΔΕΥ-ΚΕΔΑΣΥ 865, Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό 281, Μουσικά και Καλλιτεχνικά σχολεία 297, φθάνουμε στο σύνολο των 5.766 οργανικών κενών (στοιχεία ΥΠΑΙΘ). Επιπλέον αν προσθέσουμε σ’ αυτά 500 οργανικά κενά στις Σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής που δεν καλύφθηκαν πέρσι και 1.500 περίπου στα Νηπιαγωγεία, που δημιουργήθηκαν από τη γενίκευση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης και δεν έχουν συσταθεί, αλλά και τα οργανικά κενά που προέκυψαν από τα νεοσυσταθέντα Τμήματα Ενταξης και Παράλληλης Στήριξης, τα οποία δεν καλύφθηκαν ποτέ, και επιπλέον τις ειδικότητες, τότε μιλάμε για σχεδόν 8.000 οργανικά κενά και ακόμη πολύ περισσότερα, αν λάβουμε υπόψη την επιστολή που έστειλαν τον Απρίλη, με την προεκλογική εξαγγελία των 3.770 διορισμών, οι αναπληρωτές Φιλόλογοι Γενικής και Ειδικής Αγωγής προς Κεραμέως, Μακρή και Κόπτση, στην οποία αναφέρουν ότι οι πάγιες και «ανελαστικές» ανάγκες μόνο σε Φιλολόγους Γενικής και Ειδικής Εκπαίδευσης, υπερβαίνουν κατά πολύ το συνολικό αριθμό των εξαγγελθέντων μόνιμων διορισμών.
Για 12 χρόνια η ασκούμενη πολιτική της αδιοριστίας (τα μνημονιακά χρόνια) ή των διορισμών με το σταγονόμετρο την τελευταία διετία της μνημονιακής επιτροπείας έχει οδηγήσει σε μείωση της οργανικότητας των σχολείων με τις καταργήσεις ολιγομελών τμημάτων, τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, την κατάργηση οργανικών θέσεων στα Ολοήμερα, την αύξηση των μαθητών στα τμήματα και την αύξηση του διδακτικού ωραρίου. Ταυτόχρονα, όμως, η άθλια αυτή κατάσταση επιδεινώνεται κάθε χρόνο με τις συνταξιοδοτήσεις, τις παραιτήσεις για άλλους λόγους, τους θανάτους κ.λπ.
Και φυσικά, δεν γίνεται καν λόγος για τη δημιουργία νέων οργανικών θέσεων που να καλύπτουν πάγιες ανάγκες, όπως π.χ. συμβαίνει στην περίπτωση των Νηπιαγωγείων στην Α/θμια εκπαίδευση με τη γενίκευση της δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Εκπαίδευσης, ή και με άλλες ειδικότητες.
Είναι φανερό ότι στόχος των αστικών κυβερνήσεων είναι να μη δημιουργούν, αλλά να συρρικνώνουν τις οργανικές θέσεις γιατί, γι’ αυτές ο μόνιμος διορισμός αποτελεί «ακριβή λύση». Αντίθετα οι δαπάνες για τους αναπληρωτές δεν αντιπροσωπεύουν μισθούς, αλλά «εκπαιδευτικές υπηρεσίες» και γι’ αυτό αυτοί οι ταλαίπωροι εκπαιδευτικοί δεν παίρνουν μισθό το καλοκαίρι. Ετσι το κράτος απαλλάσσεται από μια μακροχρόνια οικονομική επιβάρυνση, την οποία «ντύνει» θεωρητικά και με την στοχοπροσήλωση στην «αυτονομία» των σχολικών μονάδων και με την περιβόητη «αποκέντρωση».
Τα παραπάνω αποτελούν συνειδητή επιλογή, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Το επακόλουθο είναι το ξεχαρβάλωμα και ο εξευτελισμός των εργασιακών σχέσεων με την πρόσληψη εκπαιδευτικών αναπληρωτών πλήρους ή μειωμένου ωραρίου, ωρομίσθιων, τριμηνητών, με ειδικότητες -λάστιχο που τρέχουν από σχολείο σε σχολείο προκειμένου να να συμπληρώσουν το ωράριό τους, αναπληρωτών-γυρολόγων που διατρέχουν την επικράτεια με τη βαλίτσα στο χέρι.
Για άλλη μια σχολική χρονιά, λοιπόν, ο αριθμός των αναπληρωτών θα είναι πολλαπλάσιος από τον αριθμό των μόνιμων διορισμών. Είναι συνειδητή επιλογή, που σιγά- σιγά στρώνει το δρόμο για τη μονιμοποίηση της αναπλήρωσης και την ελαχιστοποίηση της μονιμοποίησης των εκπαιδευτικών. Σ΄αυτήν την κατεύθυνση θα συμβάλλει τα μάλα και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, αν βεβαίως το επιτρέψουν οι εκπαιδευτικοί να προχωρήσει.
