Δηλαδή τι περιμένατε να πει ο Ρουβάς για τον Λιγνάδη; Να τον καταδικάσει μετά βδελυγμίας ως παιδεραστή; Μα δε βγήκε γι’ αυτό στην τηλεοπτική εκπομπή. Βγήκε για να πει πως «έπεσε από τα σύννεφα, όταν έσκασε η βόμβα», πως «τον Δημήτρη πραγματικά τον αγάπησα, ό,τι συναίσθημα έχω για εκείνον είναι θαυμασμού, αγάπης. Εγώ έτσι έζησα δίπλα στον Δημήτρη κι αυτή είναι η δική μου κατάθεση». Τα υπόλοιπα δεν τα γνωρίζει, «δεν μπορεί να κάνει τον δικαστή, ας μιλήσει η Δικαιοσύνη».
Ο Λιγνάδης έχει χαράξει μια υπερασπιστική στρατηγική. Και οι Ρουβάδες είναι μέρος αυτής της στρατηγικής. Οσοι μπορέσουν να βρεθούν, γιατί πολλοί φοβούνται μη χαλάσει η δική τους καριέρα και κρύβονται. Καθήκον των Ρουβάδων είναι να αποδομήσουν την εικόνα του τέρατος που περιέγραψαν τα θύματά του. Να σπείρουν αμφιβολίες, οι οποίες είναι πάντοτε υπέρ του κατηγορούμενου. Κι αν οι αμφιβολίες δεν εκταμιευθούν ως αθωωτική απόφαση, να μπορέσουν να εκταμιευθούν τουλάχιστον ως ελαφρυντικά που θα ρίξουν την ποινή και θα δώσουν αναστέλλουσα δύναμη στην έφεση. Γι’ αυτό επιδιώχτηκε η διακοπή της δίκης. Για να μιλήσουν δημόσια οι Ρουβάδες (θα δούμε πόσοι/ες θα βρεθούν).
Να πούμε στον Μπακογιάννη «να τον χαίρεσαι τον Ρουβά σου»; Αδικος κόπος. Στον κόσμο τους ακόμα και η παιδεραστία θεωρείται… σεξουαλική ιδιαιτερότητα. Αρκεί ο παιδεραστής να φροντίζει να καλύπτει τα ίχνη του. Κάπως έτσι βρέθηκε ο Ν. Γεωργιάδης σύμβουλος του Μητσοτάκη και ο Λιγνάδης γενικός δερβέναγας του Εθνικού Θεάτρου. Περισσότερα δεν μπορούμε να γράψουμε, δυστυχώς, γιατί θα βρεθούμε εμείς κατηγορούμενοι. Γι’ αυτό συμπληρώστε τα «μπιπ» του τίτλου όπως νομίζετε.
Τρίζουν οι… στρατηγικές συμμαχίες
Μετά την επίσκεψη του πρίγκηπα Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ αλ Ναχιάν στην Αγκυρα, τον περασμένο Νοέμβρη, ήρθε η ώρα της επίσημης επίσκεψης του Ταγίπ Ερντογάν στο Αμπου Ντάμπι, η πρώτη μετά από εννιά χρόνια. Δεκατρείς ήταν οι συμφωνίες που υπέγραψε η Τουρκία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και εκτείνονται στους τομείς της άμυνας, του εμπορίου, της κλιματικής αλλαγής, της βιομηχανίας και της οικονομίας (χώρια οι συμφωνίες ύψους πολλών δισ., που είχε υπογράψει ο Αλ Ναχιάν στην Αγκυρα).
Γιατί το σχολιάζουμε; Γιατί η Ελλάδα διαφήμιζε τα ΗΑΕ ως… στρατηγικό εταίρο και σύμμαχο, ποντάροντας στην αντιπαλότητα των εμίρηδων με την Τουρκία του Ερντογάν. Τώρα που οι εμίρηδες πέρασαν ξανά στα «μέλια» με την Τουρκία, ποντάροντας στις μπίζνες των κεφαλαίων που εκπροσωπούν στην τεράστια τουρκική αγορά, περιμένουμε να δούμε τι θα σκαρφιστεί η παρέα του Μητσοτάκη για να σκεπάσει την ήττα της ηλίθιας προπαγάνδας της.
Τη ζημιά τούς την έχει ήδη κάνει
Συνελήφθη ο Φουρθιώτης και οδηγείται στη φυλακή, γιατί παραβίασε τους περιοριστικούς όρους. Αυτό λέει το βούλευμα. Οτι δηλαδή παραβίασε τον όρο της εμφάνισης τρεις φορές το μήνα στο αστυνομικό τμήμα. Τη ζημιά πρόλαβε και τους την έκανε με τις αποκαλύψεις για τα sms… αγάπης που αντάλλασσε με τον Γεραπετρίτη, τον Μηταράκη, τον Ρωμανό και άλλα στελέχη της κυβέρνησης και της ΝΔ. Αν παραβίασε τους περιοριστικούς όρους, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή είναι εντελώς ηλίθιος (ή καβαλημένο καλάμι, που κάνει το ίδιο), γιατί δεν την πέφτεις στην κυβέρνηση και την ίδια ώρα αποφεύγεις να πας να δώσεις μια παρουσία στο ΑΤ της γειτονιάς σου, ή το επεδίωξε για να εμφανιστεί σαν… πολιτικός κρατούμενος. Ο,τι και να ισχύει, οι δεξιοί θα πληρώσουν κι άλλο τίμημα για τις σχέσεις τους μ’ αυτόν τον τύπο, που κατόπιν εορτής τον παρουσιάζουν σαν υποκοσμιακό.
Δήγμα… ρεαλιστικό
«ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΡΑΠΙΣΜΑ: Πανηγυρίζουμε καθώς θεωρούμε ότι η Τουρκία έφαγε ραπίσματα γιατί οι κυβερνήσεις ΗΠΑ, Βρετανίας και η Ευρωπαϊκή Eνωση (ύστερα από ελληνική παρέμβαση) είπαν το αυτονόητο. Οτι δηλαδή η ελληνική κυριαρχία των νησιών του Αιγαίου είναι αδιαμφισβήτητη. Δεν μπορεί με κανένα τρόπο να αμφισβητηθεί. Αυτό όμως που δεν είπαν, και που εάν το έλεγαν θα ήταν όντως ένα πραγματικό, ισχυρό ράπισμα στην Τουρκία, είναι ότι “λόγω των συνθηκών και της πολιτικής συμπεριφοράς της Τουρκίας η Ελλάδα νομιμοποιείται πλήρως στη στρατιωτικοποίηση των νησιών“. Αλλά αυτό δεν το είπαν. Και ο νοών νοείτω…». Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης στα σημερινά «Νέα». Σχόλιο προβεβλημένο εντός πλαισίου. Εμείς τα έχουμε ήδη γράψει, από τη δική μας σκοπιά φυσικά.
Συγχαρητήρια στον φωτογράφο. Γνωρίζοντας ότι η μάσκα αφήνει μόνο το βλέμμα να φαίνεται, έριξε το βάρος στην ανάδειξη του χεριού, που θυμίζει πίνακα του Γκρέκο. Φωτογράφιση ασορτί με το «δόγμα Ανδρουλάκη»: Οσο λιγότερο μιλάς τόσο ανεβαίνει η δημοτικότητά σου! Μόνο που όταν φτάσει η ώρα της κάλπης θα πρέπει και να μιλήσει…
Πόσο τυχοδιώκτης, πόσο σαλταδόρος…
«Νομίζω ότι η κυβέρνηση αυτή είναι η μοναδική κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση και μετά που έχει θελήσει, έχει επιλέξει να διαμορφώσει ένα τοπίο ενημέρωσης αυστηρά μονοφωνικό». Ο Τσίπρας στον ΣΚΑΪ. Να του θυμίσουμε ότι επί Καραμανλή του πρεσβύτερου η κρατική τηλεόραση (που ήταν μονοπώλιο τότε) απαγορευόταν να μεταδίδει οτιδήποτε από τη δραστηριότητα της αντιπολίτευσης, με το επιχείρημα ότι… μόνο η κυβέρνηση παράγει έργο;
«Η κυβέρνηση έχει μια αντίληψη για το πώς λειτουργεί η οικονομία και αυτή η αντίληψη, είναι να αφήνουμε την αγορά να αυτορυθμιστεί και το κράτος δεν παρεμβαίνει. Αυτή είναι η αντίληψη Μητσοτάκη. (…) Δεν ξέρω αν είναι η αντίληψη της Δεξιάς αυτή, διότι ξέρετε, υπάρχει κι ένα κομμάτι μέσα στη Νέα Δημοκρατία που δεν ασπάζεται αυτές τις αντιλήψεις». Δεν μας λέει κι εμάς ποιο είναι αυτό το κομμάτι μέσα στη ΝΔ; Αν υποψιαστούμε ότι είναι ο Καραμανλής, ο Πάκης και ο Αντώναρος, θα πεθάνουμε από τα γέλια.
