Μόνο δυο μέρες κράτησε η επιτηδευμένη θλίψη για την υποτροπή της ασθένειας, που ανάγκασε τη Φώφη Γεννηματά να εγκαταλείψει την κούρσα για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ. Μετά, ξαμολήθηκαν όλοι στην αρένα και την απόσυρση μίας υποψηφιότητας ακολούθησαν τρεις καινούργιες: κατά σειρά ανακοίνωσης, Γερουλάνος, Κεγκέρογλου, Χρηστίδης. Με την προσθήκη των ήδη υποψηφίων (Λοβέρδος, Ανδρουλάκης, Καστανίδης) έφτασαν τους έξι, ζωή να ‘χουν.
Το πρώτο που πρέπει να σημειωθεί είναι η έμμεση αναγνώριση ότι η Φώφη είχε «ρεύμα» και πήγαινε για νέα νίκη. Αλλιώς δε θα υπήρχε τέτοια πρεμούρα για τον διαμοιρασμό των εκλογικών της ιματίων.
Τα κόζα άλλαξαν, όπως λένε στην πιάτσα. Γι’ αυτό και ο «ωραίος Πολ» αποφάσισε να κάνει αυτό που προηγουμένως είχε αποφασίσει να μην κάνει. Γι’ αυτό ο Κεγκέρογλου, επιλοχίας της Γεννηματά στην κοινοβουλευτική ομάδα, αποφάσισε μόνος του να θέσει υποψηφιότητα. Και γι’ αυτό η Γεννηματά, προφανώς χολωμένη από την κίνηση Κεγκέρογλου, «έσπρωξε» τελικά τον Χρηστίδη, μέλος της «παιδικής χαράς» που είχε μαζέψει γύρω της τα τελευταία χρόνια, να μπει κι αυτός στην κούρσα.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι με την αποχώρηση της Γεννηματά τα πράγματα έγιναν καλύτερα για τον Ανδρουλάκη, τον μόνο από τους τρεις παλαιούς υποψήφιους που σε επίπεδο πολιτικών θέσεων ήταν πιο κοντά στη «γραμμή Γεννηματά» (ας μην ξεχνάμε ότι μέντορας του Ανδρουλάκη είναι ο Σκανδαλίδης, που επίσης στήριζε τη Γεννηματά τα τελευταία χρόνια και επεξεργάστηκε τη γραμμή των «ίσων αποστάσεων από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ»). Ο Λοβέρδος «είναι ΝΔ» και μπορεί να ελπίζει μόνο στις ψήφους όσων σημιτικών έχουν απομείνει στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ (οι «επώνυμοι» του χώρου έχουν μοιραστεί ήδη μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ), ενώ ο Καστανίδης έναν… ανθρωποδιώχτη τον έχει (άσε που δεν πήρε επίσημα «χρίσμα» από τον Γιωργάκη).
Ομως με τρεις ακόμη υποψηφιότητες, οι δύο από τις οποίες προέρχονται από το στενό περιβάλλον της Γεννηματά, τα δεδομένα αλλάζουν και ο Ανδρουλάκης δύσκολα θα κάνει περίπατο από τον πρώτο γύρο. Ετσι, αναγκαστικά θα διαπραγματευθεί με όσους θα πάρουν τις θέσεις 3 έως 6, προκειμένου να του δώσουν την… ευχή τους, εισπράττοντας ανταλλάγματα στη νέα δομή εξουσίας του κόμματος. Σ’ αυτό, άλλωστε, αποβλέπουν όσοι έσπευσαν να θέσουν υποψηφιότητα μόλις αποσύρθηκε η Φώφη.
Πολλή φασαρία για το τίποτα, θα έλεγε κανείς. Ναι, αλλά το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ είναι τρίτο κόμμα στη σημερινή Βουλή και τα στελέχη που παραμένουν σ’ αυτό ελπίζουν ότι μπορεί να μετεξελιχθεί σε «κόμμα Γκένσερ». Το FDP της Γερμανίας, που υπό την ηγεσία του άσου της πολιτικής ίντριγκας Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ κατάφερε να συμμετέχει σε σχήματα κυβερνητικής συμμαχίας και με τη Χριστιανική Ενωση και με τη Σοσιαλδημοκρατία για μια περίοδο 23 ετών, με τον ίδιο τον Γκένσερ να είναι όλα αυτά τα χρόνια υπουργός Εξωτερικών (με καγκελάριους τους Μπραντ, Σμιτ, Κολ).
Το αν θα τα καταφέρουν είναι άλλη υπόθεση, όμως αυτός είναι ο στόχος τους, όσο κι αν σε επίπεδο δημόσιας ρητορικής διακηρύσσουν ότι θέλουν να εκτοπίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και να ξαναπάρουν τη θέση από την οποία αυτός τους εκτόπισε. Η απρόβλεπτη εξέλιξη, με την αποχώρηση της Γεννηματά λόγω ασθένειας, και η προοπτική να βάλουν στη βιτρίνα ένα νέο πρόσωπο (Ανδρουλάκης), που δεν έχει φθαρεί όσο οι παλαιότεροι, αναπτερώνει τις ελπίδες τους. Κι ως γνωστόν, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.
