Υπάρχει μια δικογραφία, την ύπαρξη της οποίας παραδέχεται επίσημα ο ΣΥΡΙΖΑ. Η δικογραφία αφορά κύκλωμα εκβιαστών και νταραβεριτζήδων του «καλού κόσμου», του υπόκοσμου και της νύχτας, στο οποίο συμμετέχουν απόστρατοι και εν ενεργεία αξιωματικοί της Αστυνομίας, οι οποίοι μάλιστα υπηρετούν σε «καλά» πόστα. Η ΕΥΠ/ΚΥΠ, επί διοίκησης Ρουμπάτη και κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έχει στήσει δίκτυο «νόμιμων επισυνδέσεων» (έτσι ονομάζουν τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων) και φτιάχνει ένα φάκελο με χιλιάδες απομαγνητοφωνήσεις, φωτογραφίες και βίντεο. Στο πόρισμα που ο Ρουμπάτης παραδίδει στον Τσίπρα, ως κομβικό πρόσωπο του κυκλώματος παρουσιάζεται ο απόστρατος αξιωματικός Σπύρος Παπαχρήστος, ο οποίος δολοφονήθηκε με πέντε σφαίρες μπροστά από ταβέρνα στην Παλλήνη, τα ξημερώματα της 1ης Μάη του 2018. Αυτός ήταν κουμπάρος του Καμμένου και του καπιταλιστή Νίκου Πατέρα.
Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις αποκαλύψεις μέρους της δικογραφίας από τα «Παραπολιτικά» του Κουρτάκη, αναφέρει: «Η εφημερίδα “Παραπολιτικά“ παρουσιάζει σήμερα επιλεκτικά στοιχεία από τη δικογραφία μιας υπόθεσης εξάρθρωσης εγκληματικής οργάνωσης που έφτασε στη δικαιοσύνη χάρη στην αποφασιστικότητα που επέδειξε η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η ΕΥΠ προχώρησε την έρευνα σε βάθος και εξάρθρωσε ένα σύστημα, που αν είχε κάποιες πολιτικές διασυνδέσεις, αυτές δεν είχαν καμία σχέση με την Αριστερά. Ηταν ένα παρακράτος που είχε στηθεί από τη Δεξιά με πλοκάμια μέσα στην αστυνομία, ακόμη και σε δικαστικούς.
Ο τότε Πρωθυπουργός μόλις ενημερώθηκε από τον τότε διοικητή της ΕΥΠ, έδωσε σαφή εντολή η έρευνα να πάει μέχρι τέλους, χωρίς να παραβλέψει κανέναν, όσο ψηλά και αν βρίσκεται, και ο φάκελος να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη. Πράγμα το οποίο και έγινε, για αυτό άλλωστε και υπάρχει σήμερα το εν λόγω υλικό από τη δικογραφία της υπόθεσης, το οποίο όμως αποσπασματικά και διαστρεβλωμένα παρουσιάζει η εφημερίδα…».
Εκείνο που δε λέει η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ποια ήταν η εξέλιξη της εντολής Τσίπρα προς Ρουμπάτη για ξεκαθάρισμα της υπόθεσης. Αν ο φάκελος, όπως γράφεται, παραδόθηκε τον Δεκέμβρη του 2016 στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου και στη συνέχεια στην εισαγγελέα Διαφθοράς, από τότε πέρασαν άλλα δυόμισι χρόνια με κυβέρνηση Τσίπρα. Και δεν είχαμε καμιά εξέλιξη! Ούτε δικαστική ούτε πολιτική. Και βέβαια, δεν υπήρξε καμιά ενημέρωση του ελληνικού λαού.
Προφανώς, αυτό το «παρακράτος που είχε στηθεί από τη Δεξιά, με πλοκάμια μέσα στην αστυνομία, ακόμη και σε δικαστικούς», όπως λέει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, δε θεωρήθηκε πολιτικό σκάνδαλο για να καταγγελθεί! Κι ας υπάρχουν μέσα στο φάκελο στοιχεία, όπως ότι ο εκ των πρωταγωνιστών του κυκλώματος καμαρώνει γιατί «πήρε» την ασφάλεια στα 14 αεροδρόμια της Fraport! Τα στοιχεία μαζεύτηκαν και αφέθηκαν να σαπίζουν σε κάποιο συρτάρι της Τουλουπάκη. Γιατί; Σ' αυτό το ερώτημα δε δίνει καμιά απάντηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως επειδή σ' αυτό το «παρακράτος» συμμετείχαν και άνθρωποι που είχαν περίοπτες θέσεις στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;
Οσα γράφηκαν τις τελευταίες μέρες κάνουν λόγο για κάθε είδους ρουσφέτια, που αφορούσαν κάθε είδους δουλειές. Από παραχώρηση κυλικείων σε δημόσια κτίρια μέχρι ό,τι μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου. Ολα αυτά δεν κρίθηκε απαραίτητο να συζητηθούν δημόσια, από μια κυβέρνηση που επικαλούνταν το «ηθικό πλεονέκτημα»;
Σ' ένα φαίνεται να έχει δίκιο ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το κύκλωμα δεν υπήρξε δική του κατασκευή. Το κληρονόμησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Δεν το καθάρισε, όμως. Μάλλον επειδή ο συγκυβερνήτης Καμμένος είχε «επαφή» με το κύκλωμα, μέσω του κουμπάρου του Σ. Παπαχρήστου. Αυτό τουλάχιστον αποκαλύπτουν οι απομαγνητοφωνήσεις της ΕΥΠ/ΚΥΠ. Δεν μπορεί ο Τσίπρας να μην ήταν ενήμερος ειδικά γι' αυτά τα ζητήματα. Αδιαφορούσε, όμως, με τον κυνισμό εκείνου που ενδιαφέρεται μόνο για την παραμονή του στην εξουσία και είναι διατεθειμένος να πληρώσει κάποιο «αντίτιμο» στον κυβερνητικό του εταίρο. Τον οποίο τώρα δεν υπερασπίζεται ούτε ακροθιγώς.
Ο Κουρτάκης έχει προηγούμενα με τον Καμμένο. Γι' αυτό και από την ογκώδη δικογραφία ανέσυρε και δημοσιοποίησε μόνο κάποια στοιχεία που αφορούν τις διώξεις που άσκησε ο Καμμένος σε βάρος του. Τα οποία ενδεχομένως να είναι τα πιο ασήμαντα. Με βάση αυτά χτίστηκε η προπαγάνδα περί «παρακράτους του ΣΥΡΙΖΑ», η οποία συνδυάστηκε και με την καταγεγραμμένη συνομιλία Παππά-Μιωνή, που ο σιωνιστής επιχειρηματίας-πράκτορας κατέθεσε στην Προανακριτική Παπαγγελόπουλου (και στη δημοσιότητα, φυσικά).
Η σύζυγος του Καμμένου έσπευσε να δηλώσει ότι η ίδια επικοινωνούσε με αξιωματικούς της ΕΛΑΣ και υποδείκνυε πότε και που πρέπει να συλλάβουν τον Κουρτάκη, ασκώντας το δικαίωμά της ως δικηγόρος, μετά από μήνυση που κατέθεσαν σε βάρος του Κουρτάκη η ίδια, ο υπουργός σύζυγός της και τα ανήλικα παιδιά τους. Κόντεψαν να πέσουν από τα γέλια τα ντουβάρια στον Δικηγορικό Σύλλογο. Πόσο σύνηθες είναι να παίρνει ο δικηγόρος έναν αξιωματικό της Ασφάλειας και να του λέει ότι ο μηνυθείς βρίσκεται στην τάδε διεύθυνση, στον τάδε όροφο, όπου διαθέτει κρυφό γραφείο; Και να του λέει με νόημα: «Πήρε κι ο κύριος Καμμένος τον υπουργό, ο υπουργός πήρε τον Παπαζαφείρη… γενικώς δεν έχουμε εικόνα και πρέπει να τελειώνουμε»; (Ο υπουργός είναι ο Τόσκας και ο Παπαζαφείρης είναι ο αττικάρχης). Αυτό δεν ενόχλησε καθόλου τον Τσίπρα; Οταν πιάνονται διαδηλωτές, στους δικηγόρους τους δεν επιτρέπεται ούτε να διαβούν την πύλη της ΓΑΔΑ, ενώ εδώ, για μια μήνυση, η δικηγόρος έχει πρόσβαση στον αρμόδιο αξιωματικό, του δίνει πληροφορίας παριστάνοντας τον ντετέκτιβ και μετά τον ξαναπαίρνει για να μάθει αν έγινε η σύλληψη!
Οταν διαβάζεις τις τηλεφωνικές επικοινωνίες των μπάτσων καταλαβαίνεις αν επρόκειτο για μια συνηθισμένη παρέμβαση δικηγόρου ή για εντολή «άνωθεν», μπροστά στην οποία ο αττικάρχης ήταν κυριολεκτικά χεσμένος. Πήγαινε να τον πιάσεις, γιατί «άμα δεν τον πιάσουμε τη γαμήσαμε, σου λέω», λέει στον υποδιευθυντή του Τμήματος Εκβιαστών. Αυτόν τον τελευταίο τον παρακολουθούσε η ΕΥΠ/ΚΥΠ και έτσι καταγράφηκαν και οι συνομιλίες του με τη σύζυγο Καμμένου. Οπως παρακολουθούσε και τον μετέπειτα δολοφονηθέντα απόστρατο Παπαχρήστο και έχει καταγράψει κάτι συνομιλίες του με τον Καμμένο, με τον οποίο φαίνεται ότι διατηρούσε στενή επαφή. Ούτε αυτά ενόχλησαν τον Τσίπρα ή δεν του είπε ο αρχικυπατζής Ρουμπάτης ότι στα στοιχεία αναφέρεται πολλές φορές ο Καμμένος; Είμαστε σίγουροι ότι το πρώτο που του είπε είναι η εμπλοκή του Καμμένου. Για να τον προστατέψει (τον Τσίπρα).
Αυτός, όμως, ήταν αποφασισμένος να ανεχτεί όλα αυτά τα καμώματα (και πολλά άλλα) του Καμμένου, στο βαθμό που αυτός του προσέφερε κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ψήφιζε και με τα δυο χέρια όλα τα μνημονιακά πολυνομοσχέδια που συμφωνούσε ο Τσακαλώτος με την τρόικα. Ο Καμμένος ήθελε το «χώρο» του και ο Τσίπρας του τον προσέφερε, αδιαφορώντας για τέτοια ζητήματα. Γι' αυτό και ο φάκελος θάφτηκε σε κάποιο εισαγγελικό συρτάρι και δε διέρρευσε απολύτως τίποτα.
Ετσι, για να προστατεύσει το συνεταίρο του, ο Τσίπρας έθαψε αυτό που τώρα ονομάζει «παρακράτος που είχε στηθεί από τη Δεξιά, με πλοκάμια μέσα στην αστυνομία, ακόμη και σε δικαστικούς», δίνοντας έτσι στη ΝΔ την ευκαιρία να κάνει «φόκους» μόνο σε όσα αφορούν τον Καμμένο, να τα κάνει «σημαία» και να καταγγέλλει την ύπαρξη «παρακράτους του ΣΥΡΙΖΑ», που κυνηγούσε… τίμιους εκδότες και δημοσιογράφους. Είναι χαρακτηριστική η μέχρι στιγμής αμηχανία του συριζαίικου Τύπου, που έχει αιφνιδιαστεί πλήρως και δεν έχει να αντιτάξει τίποτα επί της ουσίας, εκτός από το ότι ο Τσίπρας έδωσε εντολή στον Ρουμπάτη να διερευνήσει την υπόθεση σε βάθος. Αυτό, όμως, όπως είδαμε, επισκιάζεται από τα ντοκουμέντα που επιλεκτικά δημοσιοποίησε η κυβερνητική πλευρά, με τους μπάτσους να φωνάζουν ο ένας στον άλλο «πιάσε τον Κουρτάκη, γιατί αλλιώς τη γαμήσαμε». Και μάλιστα, να θέλουν να τον πιάσουν χωρίς ένταλμα, με τη βεβαιότητα ότι μετά θα βγάλει ένταλμα ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθήνας.
Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η συνέχεια, ούτε μας ενδιαφέρει να κάνουμε πρόβλεψη. Οι ισχυρές δόσεις σκανδαλολογίας που ρίχνει στην πολιτική αρένα η ΝΔ, στριμώχνοντας άγρια τον ΣΥΡΙΖΑ (με τη βοήθεια και των καλοταϊσμένων μιντιαρχών) έχουν έντονο άρωμα εκλογών. Εκείνο που πρέπει να σχολιάσουμε, απ' αφορμή τη συμπεριφορά του Τσίπρα και της κλίκας του σ' αυτή την υπόθεση και από την αντιστροφή των ρόλων (η ΝΔ βρέθηκε σε θέση κατήγορου και ο ΣΥΡΙΖΑ σε θέση κατηγορούμενου), είναι η ουσία της υπόθεσης, που είναι πολύ πιο σοβαρή από τα τηλεφωνήματα της Τζούλη σε κάποιον αξιωματικό της Ασφάλειας.
Στον καπιταλισμό και στην αστική πολιτική, το νόμιμο και το παράνομο τύποις μόνο είναι διαχωρισμένα. Στην πραγματικότητα συνδέονται με χιλιάδες αόρατα νήματα. Οσο για τους μηχανισμούς καταστολής, επειδή αυτοί μεσολαβούν ανάμεσα στο νόμιμο και στο παράνομο, γίνονται οι ιμάντες της σύμφυσής τους. Οπως δε συμβαίνει πάντοτε με τα κάθε είδους κυκλώματα, πάντοτε υπάρχει και ο μεταξύ τους ανταγωνισμός. Η μια υπηρεσία παρακολουθεί την άλλη, είτε για να την εκτοπίσει από «δουλειές» και να πάρει τη θέση της είτε απλά για να «επιδείξει έργο». Οι πολιτικές ηγεσίες εμπλέκονται με αυτά τα κυκλώματα, είτε για να βάλουν στο χέρι αντίπαλες πολιτικές φατρίες, είτε επειδή στα κυκλώματα εμπλέκονται οικονομικοί παράγοντες τους οποίους οι πολιτικές ηγεσίες «έχουν ανάγκη», είτε για να εξασφαλίσουν οικονομικά οφέλη για την κομματική τους λειτουργία ή ακόμα και για ατομικό πλουτισμό. Ολες οι αστικές πολιτικές ηγεσίες.
