Χωρίς οξείες εκφράσεις και αντιπαραθέσεις με την κυβερνητική πολιτική, που απαξιώνει και υπονομεύει σταθερά το δημόσιο Πανεπιστήμιο προς όφελος της ενίσχυσης του επιχειρηματικού χαρακτήρα του, είναι το κείμενο της απόφασης της 87ης Συνόδου των Πρυτάνεων.
♦ Οι Πρυτάνεις (θέση στην κορυφή του πανεπιστημιακού κατεστημένου) αναγνωρίζουν το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης των ΑΕΙ, πλην όμως, δέχονται με «ικανοποίηση την εξαγγελία του Υπουργού για πρόσθετη επιχορήγηση του τακτικού προϋπολογισμού των ΑΕΙ κατά 34 εκατομμύρια ευρώ για το 2018», «ξεχνώντας» τις τεράστιες πραγματικές ανάγκες των Πανεπιστημίων και το φάγωμα των αποθεματικών των ΑΕΙ, που τους έδωσε τη χαριστική βολή.
♦ Για τη σίτιση και στέγαση των φοιτητών, από τη μια διαπιστώνουν ότι αυτές «αποτελούν αντικείμενο φροντίδας του κράτους, στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής του», ότι παρουσιάζονται «σημαντικές δυσλειτουργίες εκ μέρους του αρμόδιου φορέα, του ΙΝΕΔΙΒΙΜ» και ότι «τα Πανεπιστήμια αδυνατούν να αναλάβουν τη συμπλήρωση αυτού του κενού» από την άλλη, όμως, δηλώνουν ότι «επιθυμούν, ωστόσο, να συμπράξουν με την πολιτεία για την παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών σίτισης και στέγασης στους φοιτητές τους». Απαλλάσσουν, δηλαδή, το κράτος από μια σταθερή και διαρκή υποχρέωσή του, να παρέχει υψηλού επιπέδου φοιτητική μέριμνα (σίτιση-στέγαση) και ζητούν να γίνουν συνδιαχειριστές μιας μίζερης κατάστασης, που σε πλείστες περιπτώσεις, ειδικά στην περίοδο της κρίσης, έχει γίνει απαράδεκτη. Ζητούν «νομοθετική ρύθμιση που θα δίνει στα Ιδρύματα τη δυνατότητα επιλογής του τρόπου, με τον οποίο θα συνεργάζονται με το ΥΠΠΕΘ για την παροχή των παραπάνω υπηρεσιών». Ο τρόπος είναι, βέβαια και η παράδοση και της σίτισης-στέγασης σε ιδιωτικά χέρια και εργολάβους ή και σε «συμμετοχή» των ίδιων των φοιτητών στα έξοδα.
♦ Για την «ίδρυση νέων Τμημάτων στα Πανεπιστήμια και την ένταξη του επιστημονικού προσωπικού των ΤΕΙ σε αυτά», η Σύνοδος «επανέλαβε τη θέση της για την ανάγκη τήρησης αυστηρά ακαδημαϊκών κριτηρίων». Η κόντρα στο ζήτημα των «συνεργειών-συνεργασιών-συγχωνεύσεων» Πανεπιστημίων και ΤΕΙ με το υπουργείο Παιδείας, αν και σωστή στα σημεία, εν τούτοις, εδράζεται στο έδαφος των συντεχνιακών συμφερόντων αυτής της κάστας.
♦ Για τη θεσμοθέτηση διδάκτρων στα μεταπτυχιακά προγράμματα, η Σύνοδος δε βρήκε να πει έστω και μια λέξη. Ενδιαφέρεται απλά για τη διεκπεραίωση των σχετικών διαδικασιών.
♦ Εχει θετική στάση ως προς την αξιολόγηση των Πανεπιστημίων από την ΑΔΙΠ και στο πλαίσιο αυτό ζητά «να προχωρήσει άμεσα (η ΑΔΙΠ) στην πιστοποίηση των Προγραμμάτων Σπουδών».
♦ Παρά την αντίθεση του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος στο διαχωρισμό των σπουδών και του πτυχίου από τη δυνατότητα άσκησης του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού (Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας, σύμφωνα με πρόταση του ΙΕΠ), θεωρεί «απαραίτητη την έκδοση και την υλοποίηση της εξαγγελθείσας νέας νομοθετικής ρύθμισης για την Παιδαγωγική και Διδακτική Επάρκεια».
♦ Θέλει νέους «πελάτες» για τα ξενόγλωσσα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, γι’ αυτό και ζητά «την αποδέσμευση της διαδικασίας έκδοσης ισοτιμίας τίτλου σπουδών των φοιτητών από χώρες εκτός Ε.Ε. (όπως αυτή προβλέπεται στον Ν. 3328/2005) από τη δυνατότητα συμμετοχής τους» σε αυτά τα προγράμματα.
♦ Ζητά «αύξηση του προϋπολογισμού των κονδυλίων ERASMUS» και θεωρεί «στο σύνολό τους θετικές» τις σχετικές προβλέψεις για θέματα ΕΛΚΕ του σχεδίου Νόμου για την «Αναδιοργάνωση των Δομών της Εκπαίδευσης».
