Συχνά-πυκνά κομπορρημονεί ο Γαβρόγλου (και ο Τσίπρας στη σχετική φιέστα) ότι πέτυχε τη μέγιστη συναίνεση στην «εμβληματική» πρωτοβουλία της συγκυβέρνησης να ιδρύσει το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής με τη συγχώνευση των δυο ΤΕΙ της Αθήνας και του Πειραιά.
Σε προηγούμενο φύλλο (Κόντρα, αρ. φύλ. 950) έχουμε δημοσιεύσει τις ανακοινώσεις-διαφωνίες πολλών Πανεπιστημίων και της ίδιας της Συνόδου των Πρυτάνεων στο εν λόγω εγχείρημα και γενικά στις «συγχωνεύσεις-συνέργειες-συνεργασίες» Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, στο πλαίσιο της διαμόρφωσης του λεγόμενου «Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Ερευνας», που δεν εξυπηρετούν παρά τη δραστική μείωση των δαπανών, μέσω της «ανωτατοποίησης» Τμημάτων ΤΕΙ, του κλεισίματος και του υποβιβασμού άλλων σε διετείς δομές που θα προσφέρουν ανάλογα «πτυχία», γιατί αυτό επιτάσσουν ΕΕ και ΟΟΣΑ.
Ανεξάρτητα από τα κίνητρα που οδηγούν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και τους πανεπιστημιακούς να αντιδρούν, τα οποία σίγουρα δεν είναι ξέχωρα και από συντεχνιακά συμφέροντα, γεγονός είναι ότι οι αντιδράσεις τους αυτές έχουν βάση και έχουν ειπωθεί αλήθειες.
Σήμερα δημοσιεύουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ανακοίνωση της Συγκλήτου του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου.
«Η Σύγκλητος έχοντας υπόψη της το σχέδιο νόμου και τη συζήτηση που ακολούθησε και τις απόψεις και θέσεις που εκφράστηκαν
Αποφασίζει:
Η Σύγκλητος του ΕΜΠ μετά από διεξοδική συζήτηση σχετικά με το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας ‘’Ιδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και λοιπές διατάξεις’’ εκφράζει την έντονη αντίθεσή της για το γεγονός ότι οι προωθούμενες αλλαγές στον ακαδημαϊκό χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης σε σχέση με τη λειτουργία των ΤΕΙ και τη λειτουργία νέων Πανεπιστημιακών τμημάτων, δεν στηρίζονται σε μια τεκμηριωμένη ακαδημαϊκή ανάλυση, αλλά ικανοποιούν κατά βάση ανάγκες συγχώνευσης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και τμημάτων και εισάγουν, εμμέσως πλην σαφώς, σε σειρά γνωστικών αντικειμένων, λογικές διάσπασης των σπουδών.
Ειδικότερα στον τομέα των σπουδών των μηχανικών η υιοθέτηση των παραπάνω λογικών οδηγεί στην δημιουργία νέων πανεπιστημιακών τμημάτων, που οικειοποιούνται ονομασίες σημερινών γνωστικών αντικειμένων ειδικότητας μηχανικού, χωρίς τα προωθούμενα προγράμματα σπουδών να μπορούν να καλύψουν, εκ των πραγμάτων, ούτε το εύρος ούτε τη δομή των αντίστοιχων ειδικοτήτων, προκαλώντας σύγχυση στους φοιτητές και συνολικά στην ελληνική κοινωνία. Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα έχει επιβεβαιωθεί η αναγκαιότητα των ενιαίων και αδιάσπαστων προγραμμάτων σπουδών μηχανικού πενταετούς διάρκειας. Στο πλαίσιο αυτό, η Σύγκλητος του ΕΜΠ επαναλαμβάνει την θέση της, ότι σε κάθε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο ειδικότητας μηχανικού πρέπει να αντιστοιχεί ένας τίτλος σπουδών και όχι περισσότεροι, διαφορετικών επιπέδων, που οδηγούν σε κατατμήσεις και διασπάσεις και συνακόλουθα σε μια συνολική υποβάθμιση όλων των τίτλων σπουδών των μηχανικών.
Η Σύγκλητος του ΕΜΠ τονίζει επίσης την πάγια θέση της, ότι η ένταξη σε Πανεπιστημιακά Τμήματα, είτε υπάρχοντα είτε νέα, οποιασδήποτε κατηγορίας εκπαιδευτικού προσωπικού πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις αντίστοιχες ακαδημαϊκές διαδικασίες επιλογής εκπαιδευτικού προσωπικού, που ισχύουν σήμερα για τα Πανεπιστήμια…».
