Η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή της ΕΠΟ σύμφωνα με δημοσιεύματα σε αθλητικές ιστοσελίδες, έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια στην ηγετική ομάδα της ΦΙΦΑ. Οι αξιωματούχοι της παγκόσμιας ομοσπονδίας θεωρούσαν δεδομένη τη διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη του προέδρου και της διοίκησης της ΕΠΟ εντός του Ιούνη, όμως με τα σημερινά δεδομένα καταλαβαίνουν ότι οι πιθανότητες να συμβεί αυτό είναι από ελάχιστες έως μηδενικές.
Στα δημοσιεύματα αφήνεται να εννοηθεί ότι οι αξιωματούχοι της ΦΙΦΑ ασχολήθηκαν και πάλι με το ελληνικό ποδόσφαιρο, μετά από καταγγελία που έκανε ο Ολυμπιακός για μεροληπτική στάση της ΠΔΕ και του Κουτσοκούμνη έναντι της ερυθρόλευκης ΠΑΕ, με αφορμή τη διαιτησία Παπαπέτρου στον ημιτελικό του Κυπέλλου με την ΑΕΚ. Από την αξιολόγηση του έργου της ΠΔΕ από τη ΦΙΦΑ και παρά τη δυσαρέσκεια που υπάρχει για τις εξελίξεις, όλα δείχνουν ότι θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η παράταση της θητείας της.
Ο βασικός λόγος που οδηγεί τη ΦΙΦΑ στην απόφαση για παράταση είναι ότι δεν έχει ολοκληρωθεί το έργο της εναρμόνισης της ελληνικής νομοθεσίας για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο με όσα προβλέπουν οι κανονισμοί της παγκόσμιας ομοσπονδίας. Ως υπαίτιος για την καθυστέρηση εμφανίζεται από τα σχετικά δημοσιεύματα ο επιτετραμμένος της ΦΙΦΑ, Κωστάκης Κουτσοκούμνης (ο οποίος έχει να επισκεφτεί την Ελλάδα από τον περασμένο Δεκέμβρη). Η πραγματικότητα όμως δείχνει να είναι πιο περίπλοκη, γιατί κύκλοι προσκείμενοι στον Κουτσοκούμνη, αφήνουν να εννοηθεί ότι την ευθύνη της εναρμόνισης έχει ο νομικός σύμβουλος της ΟΥΕΦΑ, Αντζελο Ρηγόπουλος, βάζοντας εμμέσως πλην σαφώς στο κάδρο των ευθυνών τον ισχυρό άνδρα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, Θόδωρο Θεοδωρίδη (γιο του αντιπροέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Σάββα Θεοδωρίδη).
Δε γνωρίζουμε ποιος είναι αυτός που έχει την ευθύνη, αυτό ας το αποφασίσει η ΦΙΦΑ. Ανεξάρτητα όμως από τον υπαίτιο της καθυστέρησης του έργου της ΠΔΕ, αυτό που μπορούμε να πούμε σχολιάζοντας τα συγκεκριμένα δημοσιεύματα είναι ότι η μάχη για τον έλεγχο της ποδοσφαιρικής «παράγκας» συνεχίζεται με αμείωτη ένταση στο παρασκήνιο. Είναι φανερό ότι ο Μαρινάκης προσπαθεί μέσω του Θεοδωρίδη και της ΟΥΕΦΑ να μειώσει το κύρος της ΠΔΕ, που όπως όλα δείχνουν έχει ταχθεί στην πλειοψηφία της με τον Σαββίδη, προκειμένου να πάρει μεγαλύτερο «μερίδιο» στην ανακατανομή της ποδοσφαιρικής πίτας. Φαίνεται ότι η καθυστέρηση της διεξαγωγής των εκλογών στην ΕΠΟ και με δεδομένη τη μετωπική σύγκρουση των πρώην συμμάχων, Σαββίδη και Μελισσανίδη, ενισχύει τον ρόλο των ερυθρόλευκων στις εξελίξεις και αυτό προσπαθούν να εκμεταλλευτούν στο λιμάνι.
Ολα δείχνουν ότι ο Μαρινάκης, όσο δεν «κλείνει» το θέμα της ΕΠΟ, συνεχίζει να προσφέρει «ανακωχή» στον Σαββίδη, αλλά όπως είναι φυσικό στις καπιταλιστικές μπίζνες, θα επιδιώξει να πάρει και το κατάλληλο αντίτιμο. Συντηρεί λοιπόν με δημοσιεύματα το θέμα στην επικαιρότητα, αξιοποιεί την προνομιακή σχέση του με την ΟΥΕΦΑ, προσπαθεί να μειώσει το κύρος του Κουτσοκούμνη και της ΠΔΕ και ενώ ζητάει να ολοκληρωθεί το έργο της ΠΔΕ και να διεξαχθούν οι εκλογές, στην πράξη επιδιώκει ακριβώς το αντίθετο.
Στο παρελθόν έχουμε τονίσει αρκετές φορές ότι ο Μαρινάκης έχει δείξει ότι είναι μια «κλάση» πάνω από τους αντιπάλους του (ακόμα και αν δεχτούμε ότι πρόκειται για έργο Σάββα Θεοδωρίδη, το πιστώνεται ο Μαρινάκης). Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι ήταν η μοναδική ομάδα που έριχνε φράγκα στην ποδοσφαιρική πιάτσα, εξηγεί την κυριαρχία τους τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και τη δυσκολία που είχε ο Σαββίδης να κερδίσει τον Μαρινάκη σε μια μετωπική σύγκρουση.
Εκτός από το θέμα της εναρμόνισης της νομοθεσίας, ένας ακόμα παράγοντας που ενισχύει το κλίμα δυσαρέσκειας της ΦΙΦΑ για την ΠΔΕ της ΕΠΟ είναι τα όσα διαδραματίστηκαν πριν, κατά και μετά τη διεξαγωγή του τελικού του Κυπέλλου στο Βόλο, όπου οι οπαδικοί στρατοί του Σαββίδη και του Μελισσανίδη συγκρούστηκαν μέχρι τελικής πτώσης. Οι χειρισμοί της ΠΔΕ ήταν επικίνδυνα ερασιτεχνικοί και επί της ουσίας «σύρθηκε» πίσω από τις επιδιώξεις των προέδρων των δυο φιναλίστ, που προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τον τελικό για να στραπατσάρουν την εικόνα του αντιπάλου τους. Το αποτέλεσμα ήταν, ο τελικός από ποδοσφαιρική γιορτή να μετατραπεί σε πολεμική σύρραξη, γεγονός που εξόργισε ΟΥΕΦΑ και ΦΙΦΑ, οι οποίες προσπαθούν να αυξήσουν τα φράγκα που μπαίνουν στο ταμείο τους, πουλώντας το ποδόσφαιρο σαν όμορφο τηλεοπτικό θέαμα.
Οσον αφορά το παρασκήνιο στο μέτωπο των εκλογών στην ΕΠΟ, όλα δείχνουν ότι υπάρχει κινητικότητα από την πλευρά του Μελισσανίδη, ο οποίος προσπαθεί να μετρήσει τα «κουκιά» που διαθέτει ή που μπορεί να μαζέψει, προκειμένου να αποφασίσει την επόμενη κίνησή του. Στόχος του είναι να συγκεντρώσει έναν ικανοποιητικό αριθμό ψήφων και να κατεβάσει δεύτερο υποψήφιο κόντρα στον Γραμμένο, στέλνοντας ένα μήνυμα στον Σαββίδη ότι δεν παίζει μόνος του. Σε απλά ελληνικά, προσπαθεί να μαζέψει τα «ορφανά» του Μαρινάκη και να σχηματίσει έναν αξιόλογο αντιπολιτευτικό πόλο στην ΕΠΟ, για να μπορέσει με αυτόν τον τρόπο να αποτρέψει πιθανές κινήσεις εναντίον της ΑΕΚ από το σύστημα Σαββίδη. Μέχρι στιγμής, η προσπάθειά του δε φαίνεται να καρποφορεί, όμως όσο αναβάλλονται οι εκλογές κερδίζει χρόνο και ελπίζει σε κάποιο «ατύχημα» που θα αλλάξει τα σημερινά δεδομένα υπέρ του.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
► Από το κακό στο χειρότερο βαδίζει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Μετά τα όσα διαδραματίστηκαν στον Βόλο, τη μέρα διεξαγωγής του τελικού του Κυπέλλου, ήρθε η διακοπή του ντέρμπι Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ για τα play-off του πρωταθλήματος να σκοτεινιάσει ακόμα περισσότερο το μουντό τοπίο. Σε ένα παιχνίδι που η ήρεμη εξέδρα δε θύμιζε σε τίποτα ντέρμπι με σημαντική βαθμολογική σημασία, οι ποδοσφαιριστές των δυο ομάδων μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο με νεύρα και πολλή ένταση και ήταν αυτοί που με τη συμπεριφορά τους, συνεπικουρούμενοι από τον διαιτητή του αγώνα που σφύριζε ό,τι ήθελε, όπλισαν το χέρι του οπαδού για να πετάξει το κουτάκι της μπίρας στον προπονητή του ΠΑΟΚ, Βλάνταν Ιβιτς.
Δε χρειάζεται να ψάξουμε αν ο τραυματισμός του Ιβιτς ήταν πραγματικός ή αν ο προπονητής του ΠΑΟΚ εκμεταλλεύτηκε το γεγονός για να διακοπεί το παιχνίδι, ούτε να αμπελοφιλοσοφήσουμε για το αυτονόητο, ότι θα πρέπει να σταματήσει το καθεστώς ατιμωρησίας των ομάδων και να εφαρμοστούν τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία, αφού με ευχολόγια και αναλύσεις δεν αλλάζουν οι καταστάσεις. Με αφορμή τα δρώμενα σε Βόλο και Λεωφόρο αυτό που πρέπει να σχολιάσουμε είναι η ανυπαρξία του υφυπουργού Αθλητισμού, Γιώργου Βασιλειάδη.
Ασορτί με την παιδική χαρά του Μαξίμου, ο Βασιλειάδης δεν έχει καταφέρει ακόμη να βρει τον «βηματισμό» του και να ασκήσει στοιχειωδώς τα καθήκοντά του, με αποτέλεσμα ο κάθε μεγαλοκαπιταλιστής ιδιοκτήτης μιας ομάδας να κάνει ό,τι θέλει και να προσπαθεί να επιβάλει με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο την κυριαρχία του και να προωθήσει τα επιχειρηματικά του σχέδια. Αν μάλιστα συγκριθεί με τον προκάτοχό του, Σταύρο Κοντονή, ο οποίος ήταν εντελώς το αντίθετο και προσπαθούσε να βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα, τα δεδομένα γίνονται χειρότερα για τον Βασιλειάδη.
Δε γνωρίζουμε αν ο τρόπος που πολιτεύεται οφείλεται σε έλλειψη ικανοτήτων ή σε συνειδητή επιλογή. Χωρίς να θέλουμε να βρούμε άλλοθι για τον υφυπουργό, τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα μέσα στην κυβέρνηση και η στήριξη διαφορετικού καπιταλιστή από την κάθε κομματική κλίκα είναι πιθανό να τον έχουν οδηγήσει στην επιλογή της «ουδετερότητας» και του «δεν κάνω τίποτε». Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε πολιτική εξυπνάδα, ταυτόχρονα όμως θα τον κατηγορήσουμε για πολιτικό κωλοπαιδισμό και ότι τον ενδιαφέρει μόνο η καρέκλα και ο μισθός του.
Με άλλα λόγια, ας διαλέξει: ανίκανος ή βολεψάκιας (ή μήπως και τα δύο ταυτόχρονα); Ανεξάρτητα όμως από την επιλογή που θα διαλέξει, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι δεν έχει τα στοιχειώδη επικοινωνιακά προσόντα για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της θέσης που έχει τοποθετηθεί.
Αποθεώθηκαν από τους οπαδούς οι παίχτες του Πανιωνίου, μετά το διπλό με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, με το σύνθημα «νάτοι, νάτοι οι πρωταθλητές» να δονεί την ατμόσφαιρα. Δεν ξέρουμε αν θα αντέξει μέχρι το τέλος των play off ο «ιστορικός», ανεξάρτητα όμως από το αποτέλεσμα, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από την πορεία του είναι ότι η ομάδα έβγαλε «υγεία», κάτι που λείπει από το ελληνικό ποδόσφαιρο.
