Η μόνη που δεν αντέδρασε στην άκρως προσβλητική δήλωση του Ντεϊσελμπλούμ ήταν αυτή την οποία κατεξοχήν φωτογράφιζε: η ελληνική κυβέρνηση. Αντίθετα, με δριμύτητα αντέδρασαν Ισπανοί και Ιταλοί. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί τελευταία τον Ντεϊσελμπλούμ «φιλέλληνα», που τη διευκολύνει στις διαπραγματεύσεις για το τέταρτο Μνημόνιο, ενώ η ιταλική και η ισπανική κυβέρνηση θα ήθελαν να αντικατασταθεί ο Ντεϊσελμπλούμ από τον Παντοάν (η Ιταλία) ή τον Ντε Γκίντος (η Ισπανία).
Ο ίδιος ο Ντεϊσελμπλούμ δίνει μάχη για να διατηρήσει το πόστο του προέδρου του Eurogroup, ώστε αυτό να λειτουργήσει και σαν εκβιασμός πάνω στον Ρούτε για να ξαναπάρει το Εργατικό Κόμμα (που συνετρίβη στις πρόσφατες ολλανδικές εκλογές) στη συμμαχική κυβέρνηση που θα φτιάξει. Γι' αυτό και επέλεξε μια μεγάλη γερμανική εφημερίδα για να πει όσα είπε, θυμίζοντας τα παλαιότερα ρατσιστικά-ιμπεριαλιστικά παραληρήματα γερμανικών φυλλάδων όπως η Bild. Είπε, λοιπόν, στη Frankfurter Allgemeine Zeitung (φροντίζοντας να διαρρεύσει το σχετικό απόσπασμα στους Financial Times): «Κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ, οι χώρες του βορρά είχαν δείξει αλληλεγγύη προς τις χώρες που είχαν επηρεαστεί από την κρίση. Ως σοσιαλδημοκράτης προσδίδω εξαιρετική σημασία στην αλληλεγγύη. Ομως υπάρχουν και υποχρεώσεις. Δεν μπορείς να δαπανάς όλα τα χρήματα σε ποτά και σε γυναίκες και μετά να ζητάς βοήθεια».
Ο πρώτος που του την έπεσε ήταν ο πρόεδρος της ευρωομάδας των σοσιαλδημοκρατών, Τζιάνι Πιτέλα, που τον αντιμετώπισε περίπου σαν… ντροπή της σοσιαλδημοκρατίας. Αφού χαρακτήρισε τις δηλώσεις «ντροπιαστικές και σοκαριστικές», μπήκε στο «ζουμί» τονίζοντας: «Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ντεϊσελμπλούμ εκφράζει απόψεις οι οποίες είναι ανοιχτά αντίθετες με τη γραμμή της ευρωπαϊκής προοδευτικής οικογένειας. Πραγματικά αναρωτιέμαι αν ένα άτομο που έχει τέτοιες απόψεις μπορεί να θεωρείται ακόμα κατάλληλο για πρόεδρος του Eurogroup».
Ακολούθησε μια ομοβροντία από ισπανούς ευρωβουλευτές, για να βάλει το κερασάκι στην τούρτα ο Ματέο Ρέντσι, που μέσω Nτεϊσελμπλούμ την έπεσε στον Σόιμπλε, γράφοντας ένα διακηρυκτικού χαρακτήρα σχόλιο στο facebook: «Ο Πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντέισελμπλουμ έχασε μια καλή ευκαιρία να σιωπήσει. Σε συνέντευξή του σε γερμανική εφημερίδα προτίμησε να πει ηλίθια αστεία –δεν βρίσκω καλύτερο όρο– ενάντια στις χώρες της Νότιας Ευρώπης, όπως η Ιταλία και η Ισπανία (σ.σ. την Ελλάδα την ξέχασε, σκόπιμα). Νομίζω πως άνθρωποι σαν τον Ντέισελμπλουμ, που ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, δεν αξίζουν να κατέχουν τη θέση που έχουν. Είναι καλύτερο να παραιτηθεί. Γι’ αυτόν αλλά και για την αξιοπιστία των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Αν θέλει να προσβάλει την Ιταλία να το κάνει στο Sports Bar στην αυλή του, όχι με τον θεσμικό του ρόλο. Και πιστεύω πως η πρότασή μας για τις πρωτογενείς θέσεις ευθύνης στην Ευρώπη είναι απαραίτητη και ελπίζω να στηρίζεται από όλους (…) Υπάρχουν ηγέτες στην Ευρώπη που αγωνίζονται για να κερδίσουν την ψήφο των στενών συγγενών: είναι καιρός να υπάρξει περισσότερη δημοκρατία παντού. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας για τη Συνθήκη της Ρώμης θα εργαστούμε όλοι για μια Ευρώπη της Δημοκρατίας και όχι της γραφειοκρατίας».
Ο Ντεϊσελμπλούμ, αφού δήλωσε ότι «δε θα απολογηθεί», έκανε το καθιερωμένο σε τέτοιες περιπτώσεις μάζεμα: «Μην προσβάλλεστε, δεν πρόκειται για μία χώρα, αλλά για όλες τις χώρες μας. Και η Ολλανδία απέτυχε πριν από κάποια χρόνια να τηρήσει τους συμφωνημένους οικονομικούς κανόνες. Δε βλέπω καμιά σύγκρουση ανάμεσα σε περιοχές της Ευρωζώνης».
Προφανώς γνωρίζει ότι έχει τη στήριξη της Γερμανίας για να παραμείνει στο πόστο του. Ο Σόιμπλε, που ρωτήθηκε σχετικά στις αρχές της εβδομάδας στις Βρυξέλλες, απάντησε με νόημα ότι η θητεία του Ντεϊσελμπλούμ λήγει το Δεκέμβρη του 2018. Επειδή το Eurogroup είναι άτυπο όργανο, δεν υπάρχουν θεσμικοί κανόνες για την προεδρία του. Και ο Ντεϊσελμπλούμ και ο Γιούνκερ, που ήταν πρόεδρος πριν απ' αυτόν, είχαν την ιδιότητα του υπουργού Οικονομικών της χώρας τους. Δεν υπάρχει καμιά ρητή υποχρέωση, όμως, ότι δεν μπορεί κάποιος να παραμείνει πρόεδρος, αν πάψει να έχει την ιδιότητα του υπουργού Οικονομικών.
Ο Ντεϊσελμπλούμ θέλει το πόστο, για να πιέσει εμμέσως τον Ρούτε να τον ξανακάνει υπουργό Οικονομικών της Ολλανδίας ή -αν δεν το πετύχει αυτό- για να έχει ένα προβεβλημένο πόστο στην ΕΕ. Γι' αυτό γλείφει τόσο χυδαία τους Γερμανούς, αναπαράγοντας τα ρατσιστικά-νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματά τους. Φυσικά, θα γίνει παζάρι. Και ο Σόιμπλε, που έχει κυρίαρχο ρόλο στο Eurogroup, ή θα επιβάλει τον Nτεϊσελμπλούμ ή θα τον πετάξει στον σκουπιδοτενεκέ, επιβάλλοντας κάποιον άλλο, αφού προηγουμένως πάρει ανταλλάγματα για την «υποχώρησή» του. Ετσι παίζεται το παιχνίδι στα ιμπεριαλιστικά διαβούλια. Πάντως, αν πετάξει τον Ντεϊσελμπλούμ, δύσκολα θα δώσει το πόστο στον Παντοάν, που είναι άνθρωπος του Ρέντσι. Θα ρίξει το βάρος του υπέρ του Λουίς Ντε Γκίντος, που ανήκει στο κόμμα και την κυβέρνηση του πιστού στους Γερμανούς Μαριάνο Ραχόι.
