Φαλλικά σύμβολα
Τώρα που πήραν το κολάι με τα εγκαίνια, δεν τους σταματάει τίποτα. Θα κόβουν τις κορδέλες δυο και τρεις φορές για το ίδιο έργο. Πρώτος διδάξας ο Λαλιώτης, δεύτερος ο Σουφλιάς, οι Τσιπραίοι απλώς το κάνουν κατά τα μνημονιακά χρόνια. Οσο για τη ζωγραφισμένη νεροκολοκύθα που περιεργάζεται χαρούμενος ο Τσίπρας, εύκολα την περνάς για φαλλικό σύμβολο (περαιτέρω συνειρμούς δε θέλουμε να κάνουμε). Αν αναρωτιέστε ποιος είναι ο διοπτροφόρος που κάθεται πρώτο τραπέζι πίστα, μαζί με τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς, σας ενημερώνουμε πως πρόκειται για τον γενικό γραμματέα της Κυβέρνησης, μέλος της παιδικής χαράς από τότε που ο Παππάς καρατόμησε τον Σαγιά (χωρίς ποτέ να μάθουμε πάνω σε τι τσακώθηκαν).
Εργαλειοποίηση
Για τους συριζαίους δεν υπάρχει ψέμα και αλήθεια. Υπάρχει μόνο η πολιτική σκοπιμότητα της στιγμής. Γι' αυτό και εργαλειοποιούν το ψέμα ή την αλήθεια για το ίδιο θέμα, αδιαφορώντας για την ουσία. Βγαίνει για παράδειγμα ο Μουζάλας στη Βουλή και σε μια από τις συνήθεις «εκρήξεις ειλικρίνειας» που τον χαρακτηρίζουν, κλαψουρίζοντας για να αποσπάσει τη συναίνεση της αντιπολίτευσης, παραδέχεται ότι ναι μεν υπάρχουν κάποια κονδύλια για να οργανωθούν σχολεία για τα παιδιά των προσφύγων, όμως δεν υπάρχει περίπτωση αυτά τα σχολεία να είναι έτοιμα το φθινόπωρο, κατά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Ετσι, λέγοντας την αλήθεια, ο Μουζάλας έθεσε εαυτόν στο απυρόβλητο της αντιπολιτευτικής κριτικής.
Αντίθετα με τον Μουζάλα, ο Φίλης οργάνωσε συνάντηση με τον Καμίνη, για να βρει ευκαιρία να πει ότι το υπουργείο είναι έτοιμο να εντάξει τα παιδιά των προσφύγων σε τάξεις υποδοχής, που θα είναι έτοιμες αμέσως μόλις ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά. Το πολύ-πολύ να υπάρξει καθυστέρηση λίγων ημερών, υποστηρίζει το υπουργείο Παιδείας. Φυσικά, λέει ψέματα. Στην αρχή της σχολικής χρονιάς τα σχολεία είναι μπάχαλο για τα ελληνόπουλα, πόσο μάλλον για τα προσφυγόπουλα.
Αντίστροφη μέτρηση
Μάζεψε μεσημεριάτικα (και εσπευσμένα) το μισό υπουργικό συμβούλιο υπό τη μορφή του ΚΥΣΚΟΙΠ (κυβερνητικό συμβούλιο κοινωνικής πολιτικής), φώναξε τις κάμερες, έκανε τα «κονέ» για να μεταδοθεί η ομιλία του (ή έστω τμήμα της) σε εθνικό δίκτυο (για να είναι άχρηστο ακόμα και το ζάπινγκ) και εκφώνησε ένα λογύδριο στο οποίο απλώς επανέλαβε πράγματα που έχουν ήδη νομοθετήσει ή έχουν εξαγγείλει ότι θα νομοθετήσουν.
Συνήθως, οι πρωθυπουργοί τα κάνουν αυτά στη ΔΕΘ. Ο Τσίπρας αισθάνθηκε την ανάγκη να το κάνει ένα μήνα πριν από τη ΔΕΘ, στην οποία προφανώς θα επαναλάβει όσα είπε στο ΚΥΣΚΟΙΠ. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η εσπευσμένη και σπασμωδική κίνηση προπαγάνδας μέσα στο κατακαλόκαιρο δε δείχνει πρωθυπουργό σίγουρο για τη θέση του, αλλά πρωθυπουργό που βλέπει το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια του και αγωνιά να σταθεί όρθιος. Αυτό λέει η ιστορική πείρα και ο Τσίπρας δεν πρόκειται ν' αποτελέσει εξαίρεση.
Κουτοπονηριές
Τι πρότεινε ο Κούλης στον Τσίπρα σε σχέση με τη συνταγματική αναθεώρηση; Το ανακοίνωσε δημόσια η ΝΔ. Του πρότεινε να συμφωνήσουν τώρα ποια άρθρα του συντάγματος πρέπει να αναθεωρηθούν κι αυτό να γίνει με πλειοψηφία που θα ξεπερνά κατά πολύ τις απαραίτητες 180 ψήφους. Ετσι, η επόμενη Βουλή θα μπορεί με 151 ψήφους να καθορίσει το νέο περιεχόμενο των αναθεωρούμενων άρθρων. Μ' άλλα λόγια, ο Κούλης -που περνιέται για έξυπνος- ζητά από τον Τσίπρα να του δώσει την άνεση να τροποποιήσει αυτός το σύνταγμα καταπώς γουστάρει, αφού ευελπιστεί ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, επομένως θα έχει μια πλειοψηφία τουλάχιστον 151 βουλευτών (από τη ΝΔ και κάποιο άλλο ή κάποια άλλα κόμματα) που θα τον στηρίζουν.
Ο Τσίπρας, φυσικά, δεν είναι κορόιδο να του προσφέρει τέτοιο δώρο. Αν φτάσει σε ψηφοφορία για τις προς αναθεώρηση διατάξεις, θα κάνει τέτοια πρόταση που η ΝΔ θα είναι αναγκασμένη να την καταψηφίσει, έτσι που η πρόταση να περάσει με λιγότερες από 180 ψήφους, οπότε η όποια επόμενη κυβέρνηση να χρειάζεται 180 για να καθορίσει το νέο περιεχόμενο της διάταξης.
Προειδοποίηση
«Κανείς δεν έχει ιστορικό και δημοκρατικό δικαίωμα να διαθέσει τις εγγυήσεις του αυστηρού χαρακτήρα του Συντάγματος επειδή νομίζει ότι θα είναι ο νικητής των επόμενων εκλογών. Το Σύνταγμα δεν είναι λάφυρο του νικητή των εκλογών αλλά συνιδιοκτησία όλων των πολιτών. Προϊόν ιστορικής συναίνεσης και άρα συμβιβασμού που διευρύνει τις συνταγματικές πλειοψηφίες». Η προειδοποίηση απευθύνεται ευθέως στον Κούλη και δεν προέρχεται από όποιον κι όποιον, αλλά από τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Με την ιδιότητα του συνταγματολόγου δημοσίευσε εκτενές άρθρο στην ιστοσελίδα του για να την πέσει στον Τσίπρα, χωρίς να παραλείψει να προειδοποιήσει και τον Μητσοτάκη.
Εκείνο που υποστηρίζει ο Βενιζέλος είναι πως ναι μεν το σύνταγμα προβλέπει από το 1975 ότι αν η πρώτη ψηφοφορία βγάλει 180, τότε στη δεύτερη αρκούν 151 ψήφοι, όμως χαρακτηρίζει αυτή τη δυνατότητα «άκρως επικίνδυνη για τον αυστηρό χαρακτήρα του Συντάγματος και τον συναινετικό χαρακτήρα της αναθεωρητικής διαδικασίας». Και εξηγεί: «Μια πλειοψηφία τριών πέμπτων ως προς την ανάγκη αναθεώρησης μπορεί να συγκεντρωθεί εύκολα ενώ άλλη αναθεώρηση θέλουν οι μεν και άλλοι οι δε. Αυτό επιτρέπει στην απόλυτη, δηλαδή την απλή πλειοψηφία των 151 της επόμενης Βουλής, να διαμορφώσει την συνταγματική διάταξη όπως θέλει, χωρίς τις αναγκαίες συναινέσεις και συμπράξεις. Ολοι πχ συμφωνούν στην ανάγκη αναθεώρησης της διάταξης περί του τρόπου εκλογής του ΠτΔ και ψηφίζουν αυτή να καταστεί αναθεωρητέα. Μετά τις εκλογές βλέπουμε ότι οι μεν θέλουν άμεση εκλογή του ΠτΔ, ενώ οι δε έμμεση εκλογή από τη Βουλή με πχ σχετική πλειοψηφία ή εκλογή από διευρυμένο εκλεκτορικό σώμα. Είναι όμως αργά. Η απλή πλειοψηφία της δεύτερης Βουλής επιβάλλει τη βούλησή της ως σύνταγμα».
Τζαρτζαρίσματα
Ο ΣΥΡΙΖΑ (το κόμμα, όχι η κυβέρνηση) κατήγγειλε τον Τόσκα για τις εισβολές σε τρεις καταλήψεις που στέγαζαν πρόσφυγες στη Θεσσαλονίκη. Η κίνηση «Πράττω» του Κοτζιά, στην οποία ανήκει και ο Τόσκας, σχολίασε πως «το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να ασχολείται με την επέμβαση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για την Τράπεζα Αττικής, ασχολείται με τον αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νίκο Τόσκα, ο οποίος επιτελεί έργο στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής, που του έχει αναθέσει ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ».
Το καρφί (τι καρφί, κάρφαρος) δεν είναι μόνο για το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης που είναι αρμόδιος για τις τράπεζες. Και για τον πρωθυπουργό, βεβαίως βεβαίως, που έκανε πως δεν κατάλαβε. Αφησε τους παρακάτω να τζαρτζάρονται σαν παίκτες του αμερικάνικου φούτμπολ, με τη σκέψη ότι στο τέλος αυτός θα είναι ο κερδισμένος, αφού μπορεί να πάρει «κάτι» από την κάθε πλευρά. Από τους Κοτζιάδες και Τόσκηδες την εφαρμογή του νόμου και της τάξης, από το μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ τη δήθεν ευαισθησία για τα κοινωνικά εγχειρήματα. Συν μια ακόμα επίθεση κατά του Στουρνάρα, που κάποιοι τον σπρώχνουν να βγει μπροστά ως πολιτικός ηγέτης.
Σιχάματα
«Σκέφτηκα πολύ αν έπρεπε να δημοσιοποιήσω το γεγονός ότι τήρησα την υπόσχεσή μου και έδωσα σε δέκα δικαιούχους του ΕΚΑΣ το ποσό που είχαν χάσει από την ψήφιση του σχετικού νόμου. Ηδη στους λογαριασμούς δέκα δικαιούχων έχουν πιστωθεί από τη βουλευτική μου αποζημίωση τα αντίστοιχα ποσά», δήλωσε η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Αννα Βαγενά. Και συνέχισε: «Το δημοσιοποιώ τώρα όχι για να αποσπάσω επαίνους και να παραστήσω τη φιλάνθρωπο, αλλά για να δηλώσω κατηγορηματικά την πεποίθησή μου ότι υπάρχουν περιθώρια και από τις βουλευτικές αποζημιώσεις, αλλά και από τους υψηλούς μισθούς του δημοσίου για περικοπές, προς όφελος των χαμηλοσυνταξιούχων. Η κίνησή μου είναι συμβολική και σας διαβεβαιώ ότι τα χρήματα που δίνω δεν είναι από το περίσσευμα, αλλά από το υστέρημα του οικογενειακού μου προϋπολογισμού». Ολα τα λεφτά ήταν το υστερόγραφο της δήλωσής της: «Υ.Γ. Ελπίζω η είδηση να τύχει της ίδιας δημοσιότητας με προηγούμενες που με είχαν στοχοποιήσει όλο αυτό το διάστημα»!
Μοναδικό δικό μας σχόλιο ο τίτλος του σημειώματος.
Γελοιότητα
Το σχολιάζουμε με λίγη καθυστέρηση επειδή αποτελεί τυπικό δείγμα της αβάσταχτης πολιτικής γελοιότητας που χαρακτηρίζει κάποιους πολιτικούς χώρους. Το ΣΕΚ (συνιστώσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) εξέδωσε ανακοίνωση για να χαιρετίσει… «την ηρωική αντίσταση των λαών της Τουρκίας που απέτρεψαν το στρατιωτικό πραξικόπημα».
Οπως σημειώνει, οι «χιλιάδες [που] βγήκαν στους δρόμους κόντρα στα τανκς και ματαίωσαν τα σχέδια των πραξικοπηματιών (…) δεν ήταν απλά “οπαδοί του Ερντογάν“, ήταν μαχητές της δημοκρατίας που έδειξαν με τον πιο χειροπιαστό τρόπο ποια είναι η δύναμη που μπορεί να φράζει το δρόμο σε χούντες. Είναι η συλλογική δράση και ενότητα από τα κάτω»!!!
Τον ρώτησε;
Πρόβλημα να περάσει ακόμα και αυτόν τον μεσοβέζικο διαχωρισμό κράτους και Εκκλησίας θα έχει ο Τσίπρας. Και το πρόβλημα δε θα το έχει μόνο από το δεσποταριάτο, αλλά και από τον ακροδεξιό κυβερνητικό εταίρο. Αλήθεια, ρώτησε τον Καμμένο αν συμφωνεί στη «ρητή κατοχύρωση της θρησκευτικής ουδετερότητας του Κράτους», έστω και «με διατήρηση για ιστορικούς και πρακτικούς λόγους της αναγνώρισης της Ορθοδοξίας ως κρατούσας Θρησκείας»; Τον ρώτησε αν συμφωνεί «στην κατοχύρωση της υποχρεωτικότητας του πολιτικού όρκου, στις ορκωμοσίες των αιρετών του πολιτεύματος, των δικαστών και των υπόλοιπων δημόσιων λειτουργών»;
Ο,τι και να τους υποσχεθεί ο Τσίπρας, το θεωρούμε απίθανο οι δεσποτάδες να δεχτούν μια τέτοια λύση. Κι αν δε δεχτούν οι δεσποτάδες, είναι πάρα πολύ δύσκολο να δεχτεί ο Καμμένος, αφήνοντας στη ΝΔ τη δυνατότητα να τον χτυπά από τα δεξιά (κι όχι μόνο στη ΝΔ, αλλά και στους νεοναζί και σε άλλα ακροδεξιά μορφώματα με τα οποία απευθύνονται στην ίδια εκλογική πελατεία).
Σιγά την τιμή
Τίτλος: «Η χαμένη τιμή του Κοινοβουλίου». Υπότιτλος: «Βαριές εκφράσεις, εκνευρισμός και έλλειψη ανοχής και σεβασμού υποβαθμίζουν το επίπεδο του κοινοβουλευτικού διαλόγου και τραυματίζουν την εικόνα της Βουλής». Δύο σελίδες αφιέρωμα στη σαββατιάτικη έκδοση της ναυαρχίδας του ομίλου Ψυχάρη («Τα Νέα», 30-31.7.2016). Παραπάει η υποκρισία, ρε μάγκες. Παλιότερα έπαιζαν και μπουνιές στη Βουλή. Οταν ψήφιζαν όλοι μαζί το τρίτο Μνημόνιο είχαν βρει τη χαμένη τιμή, έτσι δεν είναι;
