Την είδηση δημοσιεύουμε καθυστερημένα λόγω των διακοπών των Χριστουγέννων. Αξίζει, όμως, τον κόπο να γίνει γνωστή γιατί δείχνει ότι οι φοιτητές -έστω ένα μειοψηφικό κομμάτι τους σήμερα- συνεχίζουν να αντιστέκονται και να ακυρώνουν στην πράξη αντιδραστικές διατάξεις του νόμου Διαμαντοπούλου, που μετατρέπουν το δημόσιο Πανεπιστήμιο σε ανώνυμη εταιρία.
Μια τέτοια διάταξη είναι η ίδρυση των κακόφημων Συμβουλίων διοίκησης των Ιδρυμάτων, που αποτελούν και τον ακρογωνιαίο λίθο του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου, αφού σε αυτά ανατίθενται η στρατηγική ανάπτυξης του Ιδρύματος, η έγκριση του προϋπολογισμού, η έγκριση των προγραμματικών συμφωνιών με την πολιτεία, η αξιοποίηση της περιουσίας, η τήρηση του Εσωτερικού Κανονισμού λειτουργίας, κ.λπ., καθώς και ο διορισμός ουσιαστικά του πρύτανη (γίνεται προεπιλογή των υποψηφιοτήτων).
Θυμίζουμε ότι το νέο μοντέλο του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου θα διαχειρίζεται προγράμματα διαφόρων χρονικών περιόδων (μονοετούς, διετούς διάρκειας κ.λπ.), θα αντιμετωπίζει τους φοιτητές ως πελάτες, θα λειτουργεί Ινστιτούτα, ώστε να εξασφαλίζει πόρους από τη «διά βίου κατάρτιση» απασχολήσιμων, θα αναθέτει την ίδρυση εδρών σε χορηγούς, θα διατηρεί παραρτήματα σε άλλες χώρες και θα αναπτύσσει συνεργασίες στην αλλοδαπή (τα ντόπια μαγαζιά των κολεγίων είναι ένα καλό παράδειγμα), θα κυνηγά χρηματοδότηση από επιχειρήσεις και λοιπούς χορηγούς, θα προσανατολίζει αυστηρά την οποιαδήποτε έρευνα στις ανάγκες των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, κ.λπ.
Την κατάργηση των Συμβουλίων διοίκησης υποσχέθηκε ο ίδιος ο Τσίπρας στις προγραμματικές δηλώσεις της συγκυβέρνησης, μετά τις εκλογές της 25ης Γενάρη 2015, υπόσχεση που στη συνέχεια «ξέχασε» να υλοποιήσει. Σήμερα δε, έχουμε φτάσει στο σημείο, μετά τον ξεσηκωμό όλου του εσμού του νεοφιλελευθερισμού, αλλά και των δεσμεύσεων της συγκυβέρνησης έναντι των κατευθύνσεων της έκθεσης του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση, οι συριζαίοι να υπόσχονται τη διατήρηση των Συμβουλίων διοίκησης με «αλλαγή αρμοδιοτήτων» και να επαναφέρουν με θέρμη την αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Φαίνεται, όμως, πως τα σχέδιά τους αυτά δεν είναι εύκολο να «περπατήσουν», γιατί συναντούν την αντίσταση των φοιτητών.
Πρόσφατο παράδειγμα η ματαίωση της εξωτερικής αξιολόγησης του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων (οι αξιολογήσεις βασίζονται σε ανταποδοτικά και επιχειρηματικά κριτήρια) από φοιτητές, για την οποία διαμαρτύρεται έντονα το Συμβούλιο του Ιδρύματος, που εξέδωσε και την ακόλουθη ανακοίνωση:
«Με έκπληξη αλλά και με αισθήματα θλίψης και βαθειάς απογοήτευσης, γίναμε μάρτυρες, όπως και όλη η πανεπιστημιακή κοινότητα, της βίαιης παρεμπόδισης της θεσμοθετημένης Εξωτερικής Αξιολόγησης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων από μια μικρή ομάδα φοιτητών. Ετσι, η ομάδα των αξιολογητών, αποτελούμενη από διακεκριμένους καθηγητές μεγάλων Πανεπιστημίων του εξωτερικού, αναγκάστηκε να συνεδριάσει εκτός των πανεπιστημιακών χώρων. Για ακόμα μια φορά, μια μικρή μειοψηφία φοιτητών παρακώλυσε μια ακαδημαϊκή δραστηριότητα και, μάλιστα, τόσο σημαντική για τη λειτουργία και την ανάπτυξη του Πανεπιστημίου. Η αξιολόγηση του Πανεπιστημίου μας, όπως και όλων των Πανεπιστημίων, συνιστά εξαιρετικά σημαντική διαδικασία που μόνο θετικά έχει να προσφέρει. Αναδεικνύει τα ισχυρά σημεία του Ιδρύματος, αλλά και καταδεικνύει τομείς βελτίωσης σε ακαδημαϊκό και διοικητικό επίπεδο. Αποτελεί τον οδικό χάρτη για τα διοικητικά όργανα και την πολιτεία για την στρατηγική ανάπτυξης του Ιδρύματος. Ενθαρρύνει όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας να εντείνουν την προσπάθειά τους ώστε να επιτύχουν την επιδιωκόμενη αριστεία. Ομως για μια ακόμη φορά η τυπική και η ουσιαστική διαδικασία αξιολόγησης δεν πραγματοποιήθηκε στους χώρους του Πανεπιστημίου, ως όφειλε, αλλά κατέληξε να συνεδριάζει στο υπόγειο ξενοδοχείου της πόλης.
Το Συμβούλιο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων συναντήθηκε με την ομάδα των αξιολογητών και αφού τους ενεχείρισε τον τόμο πεπραγμένων του, αποχώρησε από τη διαδικασία αξιολόγησης…
Αισθανόμαστε την ανάγκη να ζητήσουμε συγγνώμη από τους διαπρεπείς επιστήμονες που μετέχουν στην επιτροπή αξιολόγησης, γιατί για μια ακόμα φορά, μια μικρή μειοψηφία φοιτητών παρακώλυσε και προξένησε δυσλειτουργίες στη ομαλή διεκπεραίωση του αξιολογικού έργου της».
