Το τηλεφώνημα Τσίπρα-Φώφης το βράδυ της Κυριακής έγινε, αλλά για το περιεχόμενό του ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ (με ανάμιξη και του Θεοχαρόπουλου της ΔΗΜΑΡ, που επιβεβαίωσε την άποψη της Φώφης. Ομως, ανεξάρτητα από το τι ειπώθηκε και τι δεν ειπώθηκε ανάμεσα στον Τσίπρα και τη Φώφη, το συγκεκριμένο θέμα κάθε άλλο παρά χωρίς σημασία είναι.
Ο ίδιος ο Τσίπρας είπε στους δημοσιογράφους, μετά το σιγούρεμα του εκλογικού αποτελέσματος και αφού ήδη είχε στηθεί το σκηνικό της νέας συγκυβέρνησης με τον Καμμένο, ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τη Γεννηματά και της πρότεινε να ενταχθεί το ΠΑΣΟΚ στη νέα κυβέρνηση, όμως εκείνη αρνήθηκε κι έτσι θα φτιάξει κυβέρνηση μόνο με τον Καμμένο. Από το ΠΑΣΟΚ διέψευσαν από το ίδιο βράδυ ότι υπήρξε τέτοια συζήτηση, ενώ την επόμενη μέρα εκδόθηκε και σχετική ανακοίνωση. Δεν είπαν, όμως, αν θα συμμετείχαν σε μια κυβέρνηση σε περίπτωση που όντως τους γινόταν τέτοια πρόταση από τον Τσίπρα.
Στην πραγματικότητα, παίχτηκε ένα blame game για τα μάτια της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, που ήθελε κυβέρνηση με τη συμμετοχή τουλάχιστον και του ΠΑΣΟΚ (και του Ποταμιού, αλλά τουλάχιστον του ΠΑΣΟΚ), άποψη που εκφράστηκε και με τις δηλώσεις των Σουλτς και Πιτέλα. Ασοι στην παραπληροφόρηση οι συριζαίοι, οργάνωσαν τις άτυπες δηλώσεις Τσίπρα, για να έχουν να λένε στον κάθε Σουλτς και τον κάθε Πιτέλα, ότι αυτοί είχαν τη διάθεση να βάλουν στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, όμως συνάντησαν άρνηση. Και πώς ήξεραν οι συριζαίοι ότι μπορούσαν να στήσουν αυτή τη μικρή προβοκάτσια; Είχαν πληροφορηθεί πως σε σύσκεψη που έκαναν τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ στη Χ. Τρικούπη κατέληξαν στην απόφαση να μη διεκδικήσουν συμμετοχή τους στην κυβέρνηση, αλλά να μείνουν στην αντιπολίτευση για να έχουν την άνεση να ανασυγκροτηθούν και να διεκδικήσουν το σημαντικότερο μερίδιο από την αναπόφευκτη πολιτική φθορά που θα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, υποδεχόμενοι παράλληλα και τις διαρροές που αναπόφευκτα θα έχει το Ποτάμι.
Ολ’ αυτά, βέβαια, έπρεπε να γίνουν με τυπικό τρόπο. Δηλαδή, να υπάρξει συνάντηση Τσίπρα-Γεννηματά, να υποβληθεί επίσημη πρόταση και να την απορρίψει το ΠΑΣΟΚ. Οι συριζαίοι, όμως, προτίμησαν να το κάνουν με τη μέθοδο της μπλόφας, όντας σίγουροι ότι στις συνθήκες της ευφορίας μετά την εκλογική τους νίκη το συγκεκριμένο ζήτημα δε θα μπορούσε να τους κάνει ζημιά. Γι’ αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε αναπάντητη την καταγγελία του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Τσίπρας ανέθεσε στον… Καμμένο να δηλώσει πως το ΠΑΣΟΚ θα είναι ευπρόσδεκτο στην κυβέρνηση αν ξεφορτωθεί τα βαρίδια τύπου Βενιζέλου.
Ομως, η πρόταση για συμμετοχή στην κυβέρνηση προς το ΠΑΣΟΚ, που δεν έγινε από τον Τσίπρα αλλά ανακοινώθηκε από τον ίδιο ότι έγινε και απορρίφθηκε δε στερείται γενικότερης πολιτικής σημασίας. Ο Τσίπρας προσπαθεί «να πιάσει πόρτα για το χειμώνα», όπως λέει η παροιμία, χρίζοντας το ΠΑΣΟΚ εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο. Το πρώτο αποτέλεσμα αυτής της κίνησης είναι «να σφίξουν οι κώλοι» των ψεκασμένων. Δε θα μπορεί πια ο Καμμένος να θέτει όρους στην κυβέρνηση και ν’ απαιτεί την υπουργοποίηση ακόμη και απίθανων τύπων τύπου Χαϊκάλη, διότι υπάρχουν και άλλοι εν δυνάμει κυβερνητικοί εταίροι, με μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη, μάλιστα.
Από την άλλη, παρά την ευφορία της εκλογικής νίκης, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει πολύ καλά πως κάθε άλλο παρά με ροδοπέταλα στρωμένος είναι ο δρόμος που έχει να διανύσει. Δεν μπορεί να είναι σίγουρη ούτε για τους 145 της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί αυτή η κοινοβουλευτική ομάδα να είναι πιο συμπαγής από την προηγούμενη, όμως η ιστορία των μνημονιακών χρόνων δείχνει ότι καμιά κοινοβουλευτική ομάδα δεν πρέπει να θεωρείται συμπαγής. Κάποιοι δεν αντέχουν το βάρος αυτών που καλούνται να ψηφίσουν, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν τη συμπεριφορά των ποντικών που εγκαταλείπουν πρώτοι το βυθιζόμενο σκάφος. Αρα, η αναγόρευση του ΠΑΣΟΚ σε εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο αποτελεί μια επένδυση για το μέλλον. Αυτό, βέβαια, απαιτεί και καλές σχέσεις με το ΠΑΣΟΚ και την ηγετική του ομάδα. Γι’ αυτό ο Τσίπρας δεν έριξε λάδι στη φωτιά, αλλά άφησε τον Καμμένο να κάνει τη «βρόμικη δουλειά». Εκτός αν ο Καμμένος ενήργησε για πάρτη του, με στόχο να βάλει ζιζάνια στο φλερτ ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ εν τη γενέσει του. Θα δείξει.
Εμείς ας κρατήσουμε την αναγόρευση του ΠΑΣΟΚ σε εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ, που διαγράφει μεμιάς τα πάντα. Οι ευθύνες του ΠΑΣΟΚ για τα Μνημόνια, η διαφθορά, η διαπλοκή και τα υπόλοιπα της προεκλογικής περιόδου αφήνονται στη λήθη. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει καλές σχέσεις με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία (Ολάντ και σία) και στην Ελλάδα σ’ αυτή τη φάση η σοσιαλδημοκρατία αντιπροσωπεύεται (τυπικά, γιατί ουσιαστικά σοσιαλδημοκρατία είναι ο ΣΥΡΙΖΑ) από το ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει καβάτζα κυβερνητικό εταίρο για το μέλλον, γιατί δεν ξέρει τι του ξημερώνει και δεν μπορεί με την ίδια ευκολία να πάει σε εκλογές για να λύσει το εσωκομματικό του πρόβλημα, και τον βρήκε στο ΠΑΣΟΚ.
