Για τη μεγάλη πλειοψηφία, η διπλανή φωτογραφία δεν σημαίνει τίποτα. Σε όσους, όμως, ασχολούνται με τα δασικά ζητήματα και έχουν δώσει αγώνες για την προστασία της άγριας πανίδας προκάλεσε ανατριχίλα. Δεν περίμεναν ποτέ ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσία του βουλευτή Β. Αποστόλου (δεξιά στη φωτογραφία) και του συντονιστή του Τμήματος Οικολογίας του ΣΥΡΙΖΑ Μπ. Μπιλίνη, θα συναντιόταν με το προεδρείο της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ελλάδος και τον πρόεδρό της Ν. Παπαδόδημα, προκειμένου… να δοθούν εξηγήσεις και να αρθούν παρεξηγήσεις, οι οποίες συμπυκνώθηκαν σε μια δήλωση του Τσίπρα: «Αναγνωρίζουμε τους κυνηγετικούς συλλόγους και την προσφορά τους και θέλουμε να υπερασπιστούμε την κυνηγετική δραστηριότητα, μέσα στο πλαίσιο που ορίζει ο νόμος και οι ευρωπαϊκές οδηγίες. Δεσμευόμαστε ότι σε συνεργασία με τους κυνηγετικούς συλλόγους και τις ομοσπονδίες τους θα επιδιώξουμε να βρούμε τις καλύτερες δυνατές παρεμβάσεις, με στόχο τόσο τη συνέχιση της κυνηγετικής δραστηριότητας όσο και της προστασίας της βιοποικιλότητας της πατρίδας μας».
Παλιός στο κουρμπέτι ο Ν. Παπαδόδημας, είχε φροντίσει με μια ανακοίνωσή του στις 30 Δεκέμβρη (τη μέρα που προκηρύχτηκαν οι εκλογές, δηλαδή) να σηκώσει κουρνιαχτό: «απειλείται το κυνήγι» – η απαγόρευση του κυνηγιού «αποτελεί επίσημη δέσμευση στο Κυβερνητικό Πρόγραμμα του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης». Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν «τσίμπησε», ακολούθησε μια ανυπόγραφη αφίσα που άρχισε να κολλιέται στα γραφεία πολλών κυνηγετικών συλλόγων: «Ενημέρωση: Τέλος το κυνήγι με εκλογή ΣΥΡΙΖΑ – Ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ καταργεί το κυνήγι τις πρώτες 100 μέρες διακυβέρνησής του». Οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ «τσίμπησε» και ο Παπαδόδημας έγινε δεκτός μετά βαΐων και κλάδων στην Κουμουνδούρου, όπου συναντήθηκε με τον ίδιο τον Τσίπρα, πάνω στο φόρτε της προεκλογικής περιόδου.
Με το θράσος που τον διακρίνει και επειδή συνδέεται με το ΠΑΣΟΚ, ενώ μια χαρά «έκανε τη δουλειά του» με τη συγκυβέρνηση του Σαμαρά, ο Παπαδόδημας εξέδωσε ανακοίνωση μετά τη συνάντηση με τον Τσίπρα, στην οποία έγραφε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δέχθηκε με κανένα τρόπο να τροποποιήσει, κατά την κρίση του, τις γνωστές θέσεις του Προγράμματός του», οι οποίες «οδηγούν στην ουσία και στην πράξη σε κατάργηση της κυνηγετικής δραστηριότητας», γι’ αυτό «μετά τα παραπάνω οι κυνηγοί ας κρίνουν ποιος απειλεί το κυνήγι μας». Δυο μέρες μετά έκανε και μια μεγαλοπρεπή συνάντηση με τον Σαμαρά, ο οποίος διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τίποτα στο σημερινό καθεστώς.
Παίζεται, ασφαλώς, ένα παιχνίδι ψηφοθηρίας. Ο Παπαδόδημας επεδίωξε δέσμευση από τον Τσίπρα ότι δε θ’ αλλάξει τίποτα, ο Τσίπρας δεν μπορούσε να του τη δώσει (συνεργάζεται και με οικολόγους ο ΣΥΡΙΖΑ), του πρόσφερε όμως τη νομιμοποίηση, μέσω της συνάντησης, καθιστώντας τον προνομιακό συνομιλητή (και) της αυριανής κυβέρνησης. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να αντιδράσει στο βρόμικο παιχνίδι, γιατί έπρεπε να νομιμοποιήσει τον Παπαδόδημα; Δεν μπορούσε ο Τσίπρας να ξεκαθαρίσει τα πράγματα με μια δήλωσή του, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τη γκεμπελίστικη προπαγάνδα που ο ίδιος ο μηχανισμός του Παπαδόδημα οργάνωνε; Για ποιο λόγο επέλεξε το γλείψιμο προς ένα σκοτεινό μηχανισμό, ο οποίος εδώ και χρόνια ταλαιπωρεί τις δασικές υπηρεσίες και έχει καταφέρει να καταστήσει ακόμη και τους ιδιώτες θηροφύλακες… δημόσιους υπάλληλους;
Ο Παπαδόδημας υπήρξε στο παρελθόν γενικός διευθυντής του υπουργείου Οικονομικών, υπεύθυνος για το Γ’ ΚΠΣ, και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Μέσω της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος απέκτησε μεγάλη δύναμη και καταφέρνει να επιβάλλει τη θέλησή της στους εκάστοτε υπουργούς Γεωργίας, πράσινους και γαλάζιους. Πέτυχε να διατηρηθεί το χουντικό ΝΔ 86/1969 με το οποίο ρυθμίζονται τα του κυνηγιού. Tο 2001, επί υπουργίας Γ. Aνωμερίτη, η KΣE διατύπωσε γραπτό αίτημα να ξηλωθούν όλα τα στελέχη της Διεύθυνσης Aισθητικών Δασών, Δρυμών και Θήρας, που δεν της έκαναν τα χατήρια παραβιάζοντας τη νομιμότητα. Ο Aνωμερίτης έκανε το λάθος να κοινοποιήσει το γραπτό αίτημα της KΣE και έτσι αποκαλύφθηκε η ιταμότητα. Tα συγκεκριμένα στελέχη διακρίνονταν για την άρτια επιστημονική τους κατάρτιση, για τη σθεναρή υπεράσπιση του δάσους και του φυσικού περιβάλλοντος και για την άκαμπτη στάση τους έναντι των παράνομων απαιτήσεων της KΣE (και όχι μόνο). H πασοκική πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας δεν μπόρεσε μεν να καρατομήσει αυτά τα στελέχη, αλλά ικανοποιούσε όλα τα αιτήματα της KΣE, αγνοώντας τις εισηγήσεις των αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων, που εδράζονταν στην ισχύουσα αστική νομιμότητα. Τελικά, το 2005, με το πρόσχημα της γενικότερης ανακατανομής στελεχών του υπουργείου, καρατομήθηκαν αρχικά οι δασολόγοι Γ. Ανέστης και Γ. Νίπης, ενώ το 2006 καρατομήθηκαν ο ορνιθολόγος Γ. Χανδρινός και η δασολόγος Α. Λακαφώση. Για τις δυο τελευταίες καρατομήσεις ο τότε γενικός διευθυντής Ε. Φραγκιουδάκης έκανε μια υποτονική γραπτή διαμαρτυρία, στην οποία αποκάλυπτε ότι οι καρατομήσεις έγιναν εν αγνοία του!
Ο χώρος δεν επιτρέπει να αναφερθούμε αναλυτικά στην υπόθεση των ιδιωτών θηροφυλάκων, που έχει μια ιστορία από το 2003. Το 2009, ο τότε υπουργός Γεωργίας υπέγραψε απόφαση, με την οποία ο μηχανισμός Παπαδόδημα αναγορεύτηκε σε αρχή πάνω από τις δασικές υπηρεσίες, και οι ιδιώτες θηροφύλακές του εξισώθηκαν με «υπαλλήλους», οι οποίοι μπορούν να κάνουν όλες τις ανακριτικές πράξεις που αφορούν το κυνήγι! Ο ελεγχόμενος έγινε ταυτόχρονα και ελέγχων! Το 2013, ο Σ. Καλαφάτης διεύρυνε ακόμη περισσότερο το ελεγκτικό και ανακριτικό έργο του μηχανισμού Παπαδόδημα και ενώ εκκρεμούσε προσφυγή της ΠΕΔΔΥ στο ΣτΕ.
Αυτά τα λίγα (γιατί υπάρχουν πολλά ακόμη) δείχνουν ότι ο Τσίπρας δεν έκανε απλώς μια προεκλογική συνάντηση, αλλά νομιμοποίησε ένα μηχανισμό που λειτουργεί ως κράτος εν κράτει. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι έχει να γίνει μετεκλογικά.
