Μετά τον ΟΟΣΑ, που τον περασμένο μήνα αναθεώρησε προς τα κάτω, στο 1,1%, την πρόβλεψη για την ανάπτυξη της Ευρωζώνης, ήρθε το ΔΝΤ να επιβεβαιώσει τις ζοφερές προοπτικές για τον παγκόσμιο καπιταλισμό, μετά τη σύντομη και αναιμική ανάπτυξή του την τελευταία τριετία. Η έκθεση του ΔΝΤ, που δημοσιεύτηκε την περασμένη Τρίτη, κάνει λόγο για αυξημένους γεωπολιτικούς κινδύνους που επηρεάζουν αρνητικά τη δυναμική της ανάπτυξης στις ανεπτυγμένες οικονομίες. Ακόμη και για κίνδυνο χρηματιστηριακού «κραχ» γίνεται λόγος (καλύπτεται υπό την εύσχημη διατύπωση «κίνδυνος διόρθωσης στις αγορές»). Παίζοντας με τις πιθανότητες, το ΔΝΤ μιλά για 30% πιθανότητες να εισέλθει η Ευρωζώνη σε περίοδο αποπληθωρισμού και 40% πιθανότητες για νέα ύφεση!
Για το 2014, το ΔΝΤ κατεβάζει την πρόβλεψή του για την αύξηση του ΑΕΠ στην Ευρωζώνη στο 0,8%, έναντι 1,1% που προέβλεπε μόλις τον Ιούλη. Προς τα κάτω αναθεωρεί και την πρόβλεψη για το 2015. Στο 1,3%, από 1,5% που ήταν η προηγούμενη εκτίμηση. Προς τα κάτω αναθεωρούνται οι προβλέψεις και για την ατμομηχανή της Ευρωζώνης, τη Γερμανία. Η αύξηση του ΑΕΠ για το 2014 προβλέπεται στο 1,4% (1,9% η πρόβλεψη του Ιούλη) και για το 2015 στο 1,5% (1,7% η προηγούμενη πρόβλεψη). Για τη Γαλλία οι προβλέψεις είναι 0,4% το 2014 (0,8% η εκτίμηση του Ιούλη) και 1% το 2015 (από 1,5%).
Μολονότι το σύνολο της Ευρωζώνης αναμένεται να κινηθεί σε ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ χαμηλότερους απ’ αυτούς που προβλεπόταν μόλις πριν από τρεις μήνες, για την Ελλάδα οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ παραμένουν αναλλοίωτες! Αύξηση του ΑΕΠ 0,6% το 2014 και 2,9% το 2015. Λένε πως αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει. Τα στελέχη του ΔΝΤ έχουν την ανάγκη της επιβεβαίωσης για το «πρόγραμμα» που υπό την καθοδήγησή τους εφαρμόζεται στην Ελλάδα από την άνοιξη του 2010. Αλλωστε, λίγο πάνω – λίγο κάτω στην πρόβλεψη για την Ελλάδα δεν πρόκειται να επηρεάσει τις υπόλοιπες προβλέψεις, αφού ο ελληνικός καπιταλισμός αποτελεί ένα ελάχιστο υποσύνολο του παγκόσμιου και του ευρωζωνικού καπιταλισμού.
Σε ό,τι αφορά τους ουσιαστικούς οικονομικούς δείκτες, αυτούς που αφορούν τους δανειστές και καθορίζουν τις σχέσεις τους με το ελληνικό κράτος, το ΔΝΤ δεν κάνει σκόντο. Γράφει ορθά-κοφτά, ότι το ελληνικό κράτος έχει ένα χρηματοδοτικό κενό 25 δισ. ευρώ για τη διετία 2015-16 (18 δισ. ευρώ ή αλλιώς 10% του ΑΕΠ το 2015 και 7 δισ. ευρώ ή 4,3% του ΑΕΠ το 2016). Επίσης, διαφωνεί ευθέως με τις προβλέψεις της κυβέρνησης για το χρέος και το υπολογίζει στο 171% το 2015 (168% είναι η πρόβλεψη της κυβέρνησης. Και βέβαια, δεν έχει κανένα πρόβλημα να συμφωνήσει με το στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα (3% του ΑΕΠ για το 2015, 4,5% για το 2016 και 4,5% για το 2017). Γιατί το περιβόητο πρωτογενές πλεόνασμα διαμορφώνεται από τη δημοσιονομική πολιτική και βαφτίζεται ανελαστικό. Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, αν το ΑΕΠ δεν αυξηθεί όσο υπολογίζεται, θα αυξήσουν τα χαράτσια και θα πετσοκόψουν κι άλλο τις κοινωνικές δαπάνες, ώστε να υπάρξει το συγκεκριμένο πρωτογενές πλεόνασμα, που σχετίζεται με την εξυπηρέτηση του χρέους.
Με τέτοιου τύπου προβλέψεις καταρτίστηκε και το Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού του 2015. Χωρίς η τρόικα να ασχοληθεί ιδιαίτερα με τα μεγέθη του. Διότι γνωρίζει πολύ καλά, ότι το Προσχέδιο είναι ένα κωλόχαρτο που φτιάχνεται στο πόδι, μόνο και μόνο επειδή η κατάθεσή του επιβάλλεται θεσμικά. Για παράδειγμα, τρόικα και κυβέρνηση γνωρίζουν πολύ καλά ότι η πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,9% το 2015 είναι κυριολεκτικά στον αέρα, καθώς συνολικά ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός κινείται στο λυκόφως, ένα βήμα πριν την ύφεση. Ο ίδιος ο Σταϊκούρας, στην ανακοίνωση με την οποία συνόδευσε το Προσχέδιο, γράφει ότι «υπάρχουν υψηλοί και αυξημένοι κίνδυνοι και αβεβαιότητες που προέρχονται από το εξωτερικό περιβάλλον». Για «αβεβαιότητες» και «κινδύνους» μιλά και όταν αναφέρεται στην εκτιμώμενη πορεία του ελλείμματος. Γι’ αυτό και δεν έχει νόημα ν’ ασχολείται κανείς με τέτοιου είδους «προβλέψεις», οι οποίες υπακούουν στις προεκλογικές ανάγκες της συγκυβέρνησης και καλούνται να υποστηρίξουν την προπαγάνδα του success story.
Ομως, ακόμη και σ’ αυτό το κωλόχαρτο μπορεί κανείς να δει τις τάσεις διαιώνισης της βάρβαρης λιτότητας. Για παράδειγμα, το 2015, με προβλεπόμενη ανάπτυξη 2,9%, προϋπολογίζεται να αυξηθούν οι φόροι κατά 1 δισ. ευρώ. Η αύξηση αυτή, όπως ομολογείται, θα προέλθει από τον ΕΝΦΙΑ, από την αύξηση του φόρου των μισθωτών και από την αύξηση της παρακράτησης φόρου στις συντάξεις. Αντίθετα, οι πρωτογενείς δαπάνες θα μειωθούν κατά 672 εκατ. ευρώ! Πρέπει να σημειωθεί, ότι στις πρωτογενείς δαπάνες περιλαμβάνονται και μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια για την αύξηση των μισθών και την καταβολή αναδρομικών σε δικαστικούς, μπάτσους και καραβανάδες. Επομένως, η πραγματική μείωση των δαπανών θα είναι μεγαλύτερη.
Βλέποντας αυτούς τους δύο βασικούς αριθμούς, καταλαβαίνει κανείς με μια ματιά ότι συνεχίζεται η πορεία της σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας, με συνεχή αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των λαϊκών στρωμάτων και συνεχή μείωση των δαπανών για μισθούς και κοινωνικά προγράμματα. Για παράδειγμα, οι δαπάνες για ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία υπολογίζεται ότι θα μειωθούν κατά 173 εκατ. ευρώ, που οφείλεται σε μείωση των δαπανών του ΕΟΠΥΥ. Αυτό το ποσό, όπως καταλαβαίνετε, θα μεταφερθεί κατευθείαν στις τσέπες των ασφαλισμένων.
Είναι τέτοια η προκλητικότητα των κυβερνώντων που δε δίστασαν να γράψουν στο προσχέδιο ότι «το ύψος των δαπανών για επιδόματα α-νεργίας θα μειωθεί, κυρίως λόγω της αλλαγής των χαρακτηριστικών της ανεργίας, εξαιτίας της αύξησης του αριθμού των μακροχρόνια ανέργων». Με αφάνταστο κυνισμό λένε ότι το μεγαλύτερο μέρος των επιδοτούμενων ανέργων θα τελειώσει την περίοδο επιδότησης και πλέον δε θα παίρνει επίδομα ανεργίας και έτσι θα ξαλαφρώσει από το βάρος του τον κρατικό προϋπολογισμό!
Μ’ αυτόν τον τρόπο, κυριολεκτικά με το αίμα του ελληνικού λαού θα βγει το πρωτογενές πλεόνασμα των 5,4 δισ. ευρώ ή 2,9% του ΑΕΠ. Κάπως έτσι θα πληρωθούν τόκοι 5,9 δισ. ευρώ, αυξημένοι κατά 200 εκατ. σε σχέση με το 2014 (για τα χρεολύσια δε γίνεται λόγος στο Προσχέδιο). Κάπως έτσι θα πληρωθούν 750 εκατ. ευρώ για εξοπλιστικές δαπάνες, αυξημένες κατά 250 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2014.
Ας γυρίσουμε εκεί που ξεκινήσαμε. Το ότι το Προσχέδιο είναι κωλόχαρτο το ξέρουμε από την πείρα των προηγούμενων ετών. Η ίδια η συγκυβέρνηση παραδέχτηκε άτυπα, ότι δεν υπάρχει συμφωνία με την τρόικα, η οποία επιμένει (σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαρροές) ότι υπάρχει ένα δημοσιονομικό κενό περίπου 1 δισ. μεγαλύτερο απ’ αυτό που παραδέχεται η κυβέρνηση (με συνυπολογισμένη την επέκταση του χαρατσιού της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης). Αρα, κάπως πρέπει να καλυφθεί αυτό το κενό για να είναι ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός. Επειδή νέους φόρους δύσκολα θα μπορέσουν να βάλουν, το 1 δισ. θα βγει από νέο πετσόκομμα των κοινωνικών δαπανών.
Οταν την πρώτη χρονιά της «θυελλώδους ανάπτυξης» και μάλιστα σε οιονεί προεκλογική περίοδο καταθέτουν τέτοιο Προσχέδιο Προϋπολογισμού, μπορούμε να καταλάβουμε τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια. Η βάρβαρη λιτότητα δεν είναι προσωρινή, αλλά θα είναι μόνιμο καθεστώς για πολλά χρόνια.
