Δεκάδες βουλευτές άκουσαν τον Βενιζέλο να αποκαλεί τον Απ. Κακλαμάνη «πουσ…γερο», μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας, αμέσως μόλις ακούστηκε το αιφνιδιαστικό «παρών» του στο άρθρο για τις τράπεζες του πολυνομοσχέδιου. Πολλοί άλλοι άκουσαν τον Βενιζέλο να μπινελικώνει τον Παπανδρέου μέσα στο γραφείο του τελευταίου, στο οποίο ενέσκυψε ως ταύρος εν υαλοπωλείω, φεύγοντας τρέχοντας (παρά τα κιλά του) από την αίθουσα της Ολομέλειας.
Ο Γιωργάκης μέτρησε καλά την αρνητική ψήφο του στις ρυθμίσεις του πολυνομοσχέδιου για τις τράπεζες. Μπήκε και ψήφισε στη δεύτερη ανάγνωση του καταλόγου, έχοντας διαπιστώσει (μέσω της Βάρτζελη που τηλεφώνησε στο προεδρείο της Βουλής) ότι η ρύθμιση περνάει με πάνω από 150 ψήφους. Θα μπορούσε να μην πάει καθόλου στη Βουλή. Πήγε μόνο και μόνο για να ρίξει την αρνητική ψήφο και να φωνάξει «παρών» στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ. Κι είναι αυτό που έβγαλε τον Μπένι από τα ρούχα του και όχι η αρνητική ψήφος καθεαυτή. «Ολοι κρινόμαστε, από την παράταξη και τον ελληνικό λαό» ήταν η τελευταία φράση της δήλωσης που έκανε, επικαλούμενος τις… συλλογικές διαδικασίες στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ. Αλλο που δεν ήθελε ο Γιωργάκης. «Ολοι κρινόμαστε, από την παράταξη και τον ελληνικό λαό» ήταν η κατακλείδα και της δικής του απαντητικής δήλωσης, που παρέπεμψε ευθέως στο αποτέλεσμα της 25ης Μάη.
Τότε που η «Ελιά» (το ΠΑΣΟΚ δηλαδή), αναμένεται να καταγράψει μονοψήφιο νούμερο, το οποίο, αν είναι στα επίπεδο που δίνουν όλα τα γκάλοπ, θα εγείρει αυτομάτως θέμα Μπένι. Ο Γιωργάκης είναι αρκετά έξυπνος για να μην το εγείρει ο ίδιος. Θ' αφήσει άλλους (και θα είναι πολλοί) να το κάνουν. Κι αυτό το ξέρει ο Μπένι, γι' αυτό και βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης νευρικής κρίσης. Το καινούργιο είναι πως ο Γιωργάκης επέστρεψε από τα ταξίδια του στο εξωτερικό και εμφανίζεται ως εγγυητής του μέλλοντος του ΠΑΣΟΚ.
Ο Παπανδρέου δέχτηκε και εξακολουθεί να δέχεται επίθεση από το μιντιακό σύστημα που στηρίζει τη συγκυβέρνηση. Ομως, ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Στο φτύσιμο τον έχουν από το 2011 που υποχρεώθηκε σε παραίτηση, οπότε δεν έχουν να του κάνουν τίποτ’ άλλο. Ακόμη και αν ο Βενιζέλος βγάλει τα επτασφράγιστα πορίσματα για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ, ο Γιωργάκης δεν έχει να πέσει παρακάτω. Την άμυνά του την έχει οργανώσει ήδη, δεν είναι πρωτάρης. Από την άλλη, έχει στα «υπέρ» του την μετά βεβαιότητας αναμενόμενη εκλογική συντριβή της «Ελιάς». Μπορεί να βγει μπροστά, ως «σωτήρας της παράταξης», χωρίς να διεκδικήσει αξίωμα για τον εαυτό του. Και τότε θα βρει ακροατήριο σίγουρα πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτό που βρίσκει ο Βενιζέλος.
Ο Παπανδρέου έχει διαπιστώσει, επίσης, αυτό που γνωρίζει πολύ καλά και ο Βενιζέλος. Οτι οι «βαρόνοι των μίντια», που εκφράζουν ευρύτερα αστικά συμφέροντα και όχι μόνο τα στενά δικά τους, τον Βενιζέλο δεν τον στηρίζουν, γιατί τον θεωρούν τελειωμένο. Απλώς τον ανέχονται, προκειμένου να στηρίζεται η συγκυβέρνηση. Πολύ εύκολα μπορούν να του δείξουν το δρόμο για τις Βρυξέλλες (κι ας στεναχωρηθεί το Μητσοτακαίικο που θέλει τη Ντόρα κομισάριο). Και βέβαια, ο Βενιζέλος δεν μπορεί να έχει καμιά εμπιστοσύνη στον Σαμαρά, ότι θα εξακολουθήσει να τον στηρίζει. Αυτό είναι νόμος της αστικής πολιτικής.
