Και ξαφνικά το πανελλήνιο έμαθε την ύπαρξη ενός άλλου Κικίλια (πέραν του γνωστού τέως καλαθοσφαιριστή, υποψήφιου του Σαμαρά για την Περιφέρεια Αττικής), του προέδρου του ΟΑΕΔ, τον οποίο ο Βρούτσης πήρε εντολή από το «σύστημα Μαξίμου» να καρατομήσει. Λέμε πήρε εντολή, γιατί ο Βρούτσης ακόμα και όταν θέλει να πάει για κατούρημα ρίχνει πρώτα ένα τηλεφώνημα «θα με χρειαστεί ο πρόεδρος τα επόμενα τρία λεπτά;».
Βέβαια, όσοι ασχολούνται με το εργατικό ρεπορτάζ, γνωρίζουν καλά αυτόν τον τύπο που οι ΔΗΜΑΡίτες προσπαθούν να παρουσιάσουν σαν αδάμαντα. Θυμούνται το «μίνι σκάνδαλο» της ανέλιξης της συζύγου του από μια θυγατρική του ΟΑΕΔ στο Ελεγκτικό Συνέδριο, όπως και το διορισμό της κουνιάδας του σε θέση μετακλητής υπαλλήλου στη γραμματεία του. Είχαμε γράψει κι εμείς για το ξεφτιλίκι υπουργών όπως η Κατσέλη και ο Κουτρουμάνης, που εξέδιδαν αποφάσεις και μετά ανακλητικές αποφάσεις, μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη θέση για τη σύζυγο Κικίλια. Βλέπετε, ο τύπος είχε άκρες στον ίδιο τον Γιωργάκη. Το γεγονός ότι από σφουγγοκωλάριος του Γιωργάκη (τον οποίο ο Βενιζέλος αντιμετώπισε με αδιαφορία, όπως όλους τους ανθρώπους του προκατόχου του) βρέθηκε σφουγγοκωλάριος της ΔΗΜΑΡ, δείχνει ότι –αν μη τι άλλο– ο άνθρωπος αυτός διαθέτει το απαραίτητο προσόν για μια πολιτική σταδιοδρομία «παιδιού που κάνει τα ρουσφέτια του κόμματος».
Γι’ αυτό και ο Σαμαράς αποφάσισε να τον σουτάρει. Πήγε κόντρα στην αντικατάσταση δυο περιφερειακών διευθυντών με ισάριθμα στελέχη της ΔΑΚΕ, όπως λένε οι ΔΗΜΑΡίτες; Μπορεί, αλλά πρέπει να ξέρει κανείς ποια ήταν τα δυο στελέχη που ήθελε να διορίσει ο Βρούτσης και τι ποσά θα διαχειρίζονταν. Γιατί ο καυγάς γίνεται για το πάπλωμα. Ο ΟΑΕΔ θα διαχειριστεί (τουλάχιστον αυτό αναφέρεται αυτή τη στιγμή) 2,2 δισ. ευρώ από το ΕΣΠΑ για την «καταπολέμηση της ανεργίας». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για προγράμματα παρηγοριάς για τους ανέργους και στήριξης διάφορων καπιταλιστών που θα παίρνουν (όπως γίνεται εδώ και χρόνια) τζάμπα εργατική δύναμη. Αρα, μ’ αυτά τα κονδύλια μπορεί κανείς και ανέργους να διαχειριστεί και με δήμους να κάνει παιχνίδι. Αν σκεφτούμε ότι σ’ ένα χρόνο θα έχουμε δημοτικές εκλογές (θα γίνουν μαζί με τις ευρωεκλογές), καταλαβαίνετε γιατί στο Μαξίμου χτυπούν το κεφάλι τους που άφησαν τον ΟΑΕΔ στον έλεγχο της ΔΗΜΑΡ. Και μην ακούτε αυτά που λέγονται για ένταξη στα προγράμματα μέσω ΑΣΕΠ. Εκείνος που φτιάχνει τη λίστα μπορεί να φτιάξει τα πάντα. Οχι μόνο με ψεύτικα στοιχεία, αλλά ακόμη και με τα πραγματικά (με τη μέθοδο της παράλειψης).
Αυτή τη στιγμή ο Κικίλιας βρίσκεται σε εκκρεμότητα. ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ πάγωσαν την άμεση απόλυσή του, από τη στιγμή που εκτέθηκε ο Σαμαράς, όμως, λογικό είναι τα άλλα δύο κόμματα να κάνουν πίσω ως προς το συγκεκριμένο πρόσωπο. Τι γίνεται όμως με το πόστο; Η ΔΗΜΑΡ θεωρεί ότι της ανήκει και απαιτεί ο επόμενος να είναι δικός της. Εχει και τη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ, διότι οι περισσότεροι ΔΗΜΑΡίτες είναι μαζί με τους Πασόκους στους δήμους που θέλουν να κάνουν το παιχνίδι ενσωμάτωσης των ανέργων. Θα το δεχτεί ο Σαμαράς ή θα αντιπροτείνει κάποιας μορφής δυαρχία;
Οποια κι είναι η εξέλιξη, εκείνο που αποκάλυψε ο καυγάς περί τον Κικίλια είναι πως και οι τρεις κυβερνητικοί εταίροι αντιμετωπίζουν το δημόσιο τομέα σαν φέουδο στο οποίο δικαιούνται να κάνουν κάθε είδους πλιάτσικο. Ολα τα μεγάλα λόγια περί αξιοκρατίας, εκσυγχρονισμού του κρατικού μηχανισμού, εκδίωξης των επίορκων κτλ. είναι σκέτα παραμύθια. Σαν κοράκια πέφτουν οι κομματικοί μηχανισμοί πάνω στο κράτος, το οποίο έχουν μοιράσει σε φέουδα. Οταν το φέουδο μπορεί να δώσει καλό πλιάτσικο, δε διστάζουν ακόμα και να πλακωθούν μεταξύ τους, αν ο ένας εταίρος νομίζει ότι τον ρίχνουν οι άλλοι. κανένας, βέβαια, δεν προχωρά σε ρήξη απ’ αφορμή τέτοια θέματα, καταφέρνουν όμως να μας δείξουν πώς ακριβώς εννο-ούν τα όσα διακηρύσσουν. Οσο ο Σαμαράς δεν προχωρά σε ανασχηματισμό τόσο θα πυκνώνουν συγκρούσεις σε τέτοια μέτωπα, καθώς κάθε εταίρος προσπαθεί να τη βγει στους άλλους και να βγάλει πολιτικά κέρδη.
