«Και μάλιστα επιτρέψτε μου να σας πω ότι δεν μιλάμε για απλή σύλληψη βάσει εντάλματος. Μιλάμε για σύλληψη ατόμων που κατηγορούνται για πολλά κακουργήματα και πλημμελήματα. Για πράξεις οι οποίες εμπίπτουν στον ευρύτερο χαρακτηρισμό της τρομοκρατίας». «Εκρίθη κι αν θέλετε την άποψη μου μάλλον καλώς εκρίθη, ότι αν αυτό το ένταλμα εκτελείτο χθες το απόγευμα, δεδομένης μάλιστα της πιθανολογούμενης και προφανούς εκ του αποτελέσματος αντίδρασης των κατοίκων, θα γινόταν μακελειό. Κρίθηκε λοιπόν ότι το σωστό είναι να αιφνιδιαστούν οι υπόδικοι και ορθώς αιφνιδιάστηκαν». «Εάν οποιαδήποτε κοινότητα, χωριό ή κωμόπολη στην Ελλάδα έχει την εντύπωση ότι μπορεί να μετατραπεί σε γαλατικό χωριό και να εφαρμόσει δικό του Σύνταγμα, δικό του δίκαιο, την αυτοδικία ως κανόνα ζωής, αυτό δεν πρόκειται να περάσει. Εξηγημένες κουβέντες». «Οφείλω να σας πω ότι μεγαλύτερο κατηγορητήριο δεν έχω δει ούτε στις δίκες περί τρομοκρατίας». «Αν δεν επιβληθεί σε όλους η νομιμότητα και δεν την ακολουθήσουμε όλοι τη νομιμότητα είμαστε σαν κράτος, σαν κοινωνία, σαν πατρίδα απολύτως χαμένοι». «Δεν πρόκειται να υπάρξει επανάληψη των φαινομένων της Κερατέας, ο Νόμος θα επιβληθεί και νομίζω ότι θα αποκατασταθεί η αίσθηση της νομιμότητας». « Μα κατηγορούνται για φυσική αυτουργία αυτοί οι άνθρωποι, για φυσική αυτουργία. Ειλικρινά, σας διαβεβαιώ, το κατηγορητήριο -εγώ δεν θέλω να παρέμβω στη Δικαιοσύνη, υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας για όλους και το σέβομαι, είμαι δικηγόρος, και το σέβομαι απολύτως για τον κάθε άνθρωπο-, όμως το κατηγορητήριο είναι ανατριχιαστικό. Οι άνθρωποι αυτοί κατηγορούνται ότι πυροβόλησαν τους φύλακες, οι οποίοι σώθηκαν επειδή τα σκάγια πήγαν πάνω στα αλεξίσφαιρα γιλέκα τους. Και είναι δυνατόν κόμμα, με αυτό το κατηγορητήριο, να έρχεται να συζητά για την ώρα σύλληψης;». «Εχει ταυτοποιηθεί το όπλο. Βρέθηκαν το όπλο και τα σκάγια. Βεβαίως, κοιτάξτε, την άποψη μου -σε όποιο βαθμό γνωρίζω τα στοιχεία- την έχω, αλλά αυτό δεν αφορά εμένα. Ξαναλέω, υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας και για μένα είναι απολύτως σεβαστό».
Τα παραπάνω είναι ένα μικρό ποτ-πουρί απ’ όσα είπε ο ακροδεξιός Ν. Δένδιας σε τρεις εμφανίσεις του (μια τηλεοπτική και δύο ραδιοφωνικές), το πρωί της Τετάρτης 10 Απρίλη, λίγες ώρες μετά τη γκανγκστερική νυχτερινή εισβολή των ΕΚΑΜ στα σπίτια δυο κατοίκων της Ιερισσού και στη σύλληψή τους με τις πυτζάμες, μπροστά στα μάτια των ανήλικων παιδιών τους. Εισβολή που ξύπνησε μνήμες Κατοχής και Χούντας, τις οποίες σε κάποιο βαθμό αναγκάστηκαν να ενστερνιστούν και τα αστικά ΜΜΕ, μολονότι είχαν όλη τη διάθεση να κάνουν πλάτες στη συγκυβέρνηση. Αλλες εποχές θα είχαν κρεμάσει τον Δένδια στα μανταλάκια και θ’ απαιτούσαν την αποπομπή του από την κυβέρνηση. Τώρα, περιορίστηκαν σε σχολιάκια και παρατηρήσεις.
Η δικαστική εξέλιξη αυτής της υπόθεσης ήταν προδιαγεγραμμένη. Σιγά μη βρισκόταν εισαγγελέας και ανακριτής να πάνε κόντρα στη γραμμή που έδωσε ο Δένδιας. Τερτσέτηδες και Πολυζωίδηδες δεν υπάρχουν στη σημερινή αστική Δικαιοσύνη. Ούτε καν Σαρτζετάκηδες. Εδώ δεν είχαν την αξιοπρέπεια να ζητήσουν να μεταφερθούν οι κρατούμενοι στο δικαστήριο, όπως προβλέπει η Δικονομία τους, αλλά πήγαν οι ίδιοι και ολοκλήρωσαν αυτή τη φάση της ανάκρισης στο μπατσομέγαρο της Θεσσαλονίκης (ούτε καν του Πολύγυρου, στην αρμοδιότητα του οποίου ανήκει η υπόθεση). Οι δυο αγωνιστές ενάντια στους χρυσοθήρες προφυλακίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες. Δεν έχουμε δει τη δικογραφία, απ’ όσα ακούσαμε όμως και με την πείρα που έχουμε από το δικαστικό ρεπορτάζ σε υποθέσεις με πολιτική φόρτιση, είμαστε απολύτως σίγουροι πως δεν υπάρχει τίποτα σε βάρος τους. Είναι πάγια τακτική των μπάτσων (και των υπουργών τους) να τροφοδοτούν τα «παπαγαλάκια» με διάφορα ανύπαρκτα στοιχεία, για να δημιουργήσουν κλίμα. Το ‘χουν κάνει άπειρες φορές αυτό και μετά τα πάντα ξεφουσκώνουν, όταν οι υποθέσεις φτάνουν στα δικαστήρια.
Μάλλον δεν έχει καμιά σημασία να αναφερθούμε στο παραλήρημα Δένδια, ο οποίος την ίδια στιγμή που μιλούσε για το τεκμήριο αθωότητας έκανε όλα τα υπόλοιπα σχόλια, περί «τρομοκρατίας», «ανατριχιαστικού κατηγορητήριου» και «πυροβολισμούς κατά των φυλάκων», που ουδέποτε υπήρξαν (ανεξάρτητα του ότι οι δύο συλληφθέντες δεν έχουν καμιά σχέση).
Αλλωστε, ένας στόχος της νυχτερινής εισβολής των ΕΚΑΜ στα σπίτια ήταν αυτός. Να δώσει την εντύπωση πως πρόκειται για επικίνδυνους εγκληματίες που μόνο νύχτα μπορούσαν να τους αιφνιδιάσουν. Ο δεύτερος και κυριότερος σκοπός ήταν να τρομοκρατηθεί ολόκληρη η Βορειοανατολική Χαλκιδική. Αυτόν τον στόχο η συγκυβέρνηση δεν τον πέτυχε κι αυτό φαίνεται από το αποτέλεσμα, δεν είναι δική μας αισιόδοξη εκτίμηση. Ο κόσμος ξεσηκώθηκε. Οι μπάτσοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Τμήμα της Ιερισσού, το οποίο οι κάτοικοι κατέστρεψαν. Χιλιάδες κατέβηκαν στη Θεσσαλονίκη για να συμπαρασταθούν στους συλληφθέντες. «Να σπάσουν κι οι πέτρες» ήταν το σύνθημα-κάλεσμα που ξεσήκωνε τα χωριά και βρήκε τη μέγιστη ανταπόκριση. Ανδρες, γυναίκες, παιδιά, γριές και γέροι, όλες οι ηλικίες ήταν εκεί. «Ρουφιάνοι, κάθε μέρα μανούρα θα σας κάνω, και πάλι θα σας βρίσκω στον Κάκαβο επάνω» ήταν ένα από τα συνθήματα που δονούσαν την ατμόσφαιρα έξω από τη ΓΑΔΘ. Κι ένα άλλο έδινε το πανελλαδικό στίγμα αυτής της υπόθεσης: «Ολη η Ελλάδα είναι Γαλατία, Καίσαρες μην κοιμάστε μες στην ησυχία».
Αυτή η ιστορία δεν τελείωσε. Τώρα αρχίζει. Για πάνω από δυο χρόνια οι Χαλκιδικιώτες αγωνίζονταν μόνοι τους, ενώ τα ΜΜΕ έριχναν πέπλο σιωπής πάνω από τον αγώνα τους. Μετά τη μαχητική ενέργεια στις Σκουριές, τα πράγματα άλλαξαν. Η κυβέρνηση είναι ικανή μόνο να σπέρνει τον τρόμο. Οταν όμως η σπορά γίνεται σε άγονο έδαφος, το αποτέλεσμα είναι τζίφος. Και είναι άγονο έδαφος για την κρατική τρομοκρατία οι αγωνιζόμενοι της Βορειοανατολικής Χαλκιδικής. Γιατί τώρα συνειδητοποίησαν καλύτερα τη δύναμή τους και τώρα έχουν «πλάτες σε όλη την Ελλάδα. Του Δένδια το φυλλοκάρδι τρέμει, όπως έτρεμε και του Ραγκούση με την Κερατέα.
