Ενα μήνα μετά τις δυναμικές λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στο πραξικόπημα του Μοχάμεντ Μόρσι, που συγκλόνισαν την Αίγυπτο, ένα μήνα μετά τη νίκη στο δημοψήφισμα βίας και νοθείας για το σύνταγμα, που πραγματοποίησε η Μουσουλμανική Αδελφότητα με την ενεργή στήριξη του στρατού, ο λαός της Αιγύπτου ξεσηκώνεται και πάλι. Την Παρασκευή 25 Γενάρη, στη δεύτερη επέτειο της λαϊκής εξέγερσης ενάντια στο καθεστώς Μουμπάρακ, με επίκεντρο το Κάιρο, την Αλεξάνδρεια, την Ισμαϊλίγια και το Σουέζ, χιλιάδες διαδηλωτές πυρπόλησαν κυβερνητικά κτίρια και γραφεία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, εισέβαλαν σε αστυνομικά τμήματα, απέκλεισαν κεντρικές οδικές και σιδηροδρομικές αρτηρίες και συγκρούστηκαν για ώρες με τις δυνάμεις ασφαλείας του καθεστώτος. Οι μπάτσοι από τη πρώτη στιγμή αντιμετωπίζουν τους διαδηλωτές με αληθινά πυρά, είτε με πυροβόλα όπλα είτε με καραμπίνες. Εκτοτε, μέχρι τη μέρα που γράφεται αυτό το σημείωμα (Πέμπτη), οι κινητοποιήσεις και οι δυναμικές ενέργειες δε λένε να κοπάσουν. Οι νεκροί έχουν ήδη φτάσει τους 56 και οι τραυματίες είναι εκατοντάδες.
Το φάντασμα της Ταχρίρ στοίχειωσε από νωρίς τον ύπνο των επιτελών, τόσο του στρατού όσο και της Αδελφότητας. Τα στελέχη του στρατού πρότειναν να πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, ημέρα της επετείου, παρέλαση στρατιωτικών μονάδων στην Ταχρίρ, για να αποδοθούν τιμές από τον στρατό! Ο στόχος ήταν προφανής: να αποτραπεί ή τουλάχιστον να αποθαρρυνθεί η συμμετοχή στις λαϊκές διαδηλώσεις και να ενσωματωθεί η αιματηρή εξέγερση στο καθεστωτικό επετειολόγιο, με το στρατό να αναγορεύεται σε εθνική δύναμη, που δεν ευθύνεται για το καθεστώς Μουμπάρακ και τις σφαγές του. Ο Μόρσι, βέβαια, δε θα μπορούσε να κάνει δεκτή αυτή την πρόταση, γιατί ήξερε ότι θα εξαγρίωνε ακόμη και τον κόσμο που στηρίζει την Αδελφότητα, ενώ θα απεκάλυπτε με χαρακτηριστικό τρόπο τη συμμαχία της Αδελφότητας και του ίδιου με το στρατό. Εχοντας τον ίδιο στόχο με το στρατό, αλλά επιλέγοντας μια πιο επιδέξια και δημαγωγική τακτική, τα στελέχη της Αδελφότητας κάλεσαν τη νεολαία τους να μη συμμετάσχει σε πορείες, αλλά να συμμετάσχει ενεργά σε αποσπάσματα εθελοντών που θα πήγαιναν στην επαρχία να φυτέψουν δέντρα ή να προσφέρουν δωρεάν περίθαλψη σε όσους την έχουν ανάγκη, ώστε να συμβάλουν θετικά, με πράξεις «πολιτικής ευθύνης», στην οικοδόμηση «μιας ελεύθερης και δημοκρατικής Αιγύπτου»!
Οι πρώτες μέρες των συγκρούσεων συνέπεσαν με τη λήξη της δίκης που έγινε στο Πόρτ Σάιντ για τη δολοφονία 74 οπαδών των Ultras, στον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ της Αλ-Αχλι και της Αλ-Μάρσι, την 1η Φλεβάρη του 2012. Οι Ultras της Αλ-Αχλι ήταν και παραμένουν από την αρχή της επανάστασης ενάντια στον Μουμπάρακ και απετέλεσαν μια από τις βασικές «δυνάμεις πυρός» των εξεγερμένων. Ενα χρόνο πριν, την περίοδο που η Αίγυπτος βρισκόταν υπό την εξουσία του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου, το καθεστώς αποφάσισε «να δώσει ένα μάθημα» στους Ultras που συνέχιζαν να κινητοποιού-νται ενάντια στην εξουσία του στρατού. Η αστυνομία άφησε ορισμένους φανατικούς της αντίπαλης ομάδας να μπουν στο γήπεδο οπλισμένοι σαν αστακοί. Με τη συνδρομή ασφαλιτών, σε ανυποψίαστη στιγμή, οι δυνάμεις των ΜΑΤ αποχώρησαν αιφνιδιαστικά από τις ζώνες που αντάμωναν οι οπαδοί των αντίπαλων ομάδων, με αποτέλεσμα να γίνει μακελειό. Οι Ultras στοχοποίησαν εξαρχής το στρατό και το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο. Το δικαστήριο αποφάσισε τελικά να καταδικάσει στην εσχάτη των ποινών 21 οπαδούς της Αλ-Μάσρι και κανέναν αστυνομικό, πυροδοτώντας το χάος μέσα και έξω από τα δικαστήρια, που οδήγησε άλλους είκοσι νεκρούς, δεκάδες τραυματίες και γενικευμένες συγκρούσεις σε όλο το Πορτ-Σάιντ.
Την Κυριακή, η κυβέρνηση Μόρσι αποφάσισε να απαγορεύσει την κυκλοφορία καθ’ όλη τη νύχτα για ένα μήνα σε τρεις βασικές πόλεις: την Ισμαϊλίγια, το Σουέζ και το Πορτ Σάιντ, περιοχές όπου εντείνονται οι συγκρούσεις. Ομως, από το πρώτο κιόλας βράδυ της απαγόρευσης, οι διαδηλωτές την έσπασαν στην πράξη, διαδηλώνοντας στους δρόμους. Την Τετάρτη, οι κυβερνήτες της Ισμαϊλίγια, του Σουέζ και του Πορτ Σάιντ αποφάσισαν να μειώσουν στις τρεις από εννιά τις ώρες της απαγόρευσης της κυκλοφορίας, προκειμένου να κατευνάσουν την οργή των διαδηλωτών. Τη Δευτέρα πέρασε από την Ανω Βουλή (Σούρα), που ελέγχεται από τους ισλαμιστές, νόμος που παραχωρεί στο στρατό δικαιοδοσίες και αρμοδιότητες της αστυνομίας. Το καθεστώς της Αδελφότητας σκληραίνει τη στάση του, απειλώντας το λαό με καταστολή από το στρατό. Την ίδια στιγμή, στελέχη του στρατού απαιτούν από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης να συμμετάσχουν σε εθνικό διάλογο με τον Μόρσι και τις δυνάμεις της Αδελφότητας, προκειμένου να αποσπάσουν τη συναίνεση των αμφιταλαντευόμενων δυνάμεων και να σταματήσουν οι συγκρούσεις.
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν η εξέγερση θα συνεχιστεί, αν οι συγκρούσεις θα γενικευτούν ή σταδιακά θα ατονήσουν. Το σημαντικό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι, μετά από δυο χρόνια, ο στρατός και οι δυνάμεις της Αδελφότητας, που από την πρώτη μέρα συνεργάζονταν παρασκηνιακά, υπονομεύοντας την εξέγερση, σήμερα στοχοποιούνται μαζικά από μεγάλο τμήμα του λαού της Αιγύπτου. Αυτό είναι ένα από τα πιο ελπιδοφόρα μηνύματα προς τους καταπιεζόμενους λαούς σε όλο τον αραβικό κόσμο, που υφίστανται τη διπλή καταπίεση των ντόπιων κεφαλαιοκρατών και του ιμπεριαλισμού. Η εξέγερση συνεχίζει να εμπνέει και ν’ αποτελεί λύση στους ορίζοντες όχι μόνο κάποιων πρωτοποριών, αλλά μαζικά πια τμημάτων του λαού.
