Δεν πέρασαν και πολλές μέρες από τότε που ο… κομμουνιστής Δημήτρης Χριστόφιας κόμπαζε από τη συχνότητα της ελληνικής κρατικής τηλεόρασης για τις «κόκκινες γραμμές» που έχει τραβήξει στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα και στις οποίες θα σταθεί βράχος ακλόνητος, αποκρούοντας τις επιθέσεις των τροϊκανών. Επίσημο έγγραφο που διέρρευσε στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης» τίναξε στον αέρα τους κομπασμούς Χριστόφια, αποκαλύπτοντας όχι μόνο τον ροζ χαρακτήρα και το ευμετάβλητο των «κόκκινων γραμμών», αλλά και ότι ο… κομμουνιστής Χριστόφιας υποθηκεύει και το φυσικό αέριο, προκειμένου να πάρει το δάνειο για ν’ ανακεφαλαιώσει τις κυπριακές τράπεζες.
Η τελευταία αυτή λεπτομέρεια, δηλαδή η υποθήκευση των μελλοντικών εσόδων από τα κοιτάσματα φυσικού αέριου που έχουν ανακαλυφθεί στην Κύπρο, εξηγεί και την πρεμούρα των δανειστών (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) να δώσουν ντε και καλά ένα δάνειο στην Κύπρο και μάλιστα ύψους μεγαλύτερου απ’ αυτό που φέρεται να έχει ζητήσει η κυπριακή κυβέρνηση. Απ’ όσο θυμόμαστε από τα «δικά μας», οι δανειστές όχι μόνο διαπραγματεύονταν σκληρά και την τελευταία δεκάρα, αλλά διαπραγματεύονταν ακόμα και την εκχώρηση του δανείου. Πώς γίνεται στην Κύπρο, χώρα ασήμαντη από άποψη οικονομικής επιφάνειας για τα δεδομένα της οικονομίας της Ευρωζώνης, να πιέζουν να πάρει οπωσδήποτε το δάνειο η κυβέρνηση και μάλιστα σε… γενναιόδωρη δοσολογία;
Το έγγραφο που διέρρευσε στον «Πολίτη» φωτίζει αρκετά αυτή την πρεμούρα των υποψήφιων δανειστών της Κύπρου: «Να διασφαλιστεί ότι τα έσοδα από τη μελλοντική εκμετάλλευση του φυσικού αερίου θα κατατίθενται σε ένα ταμείο το οποίο θα διέπεται από δημοσιονομικούς κανόνες. Κατά την ίδρυση αυτού του ταμείου με νόμο, η Κύπρος θα πρέπει να συμμορφώνεται με διεθνώς αναγνωρισμένες βέλτιστες πρακτικές. Το ειδικό ταμείο θα πρέπει να ενσωματωθεί πλήρως στο δημοσιονομικό πλαίσιο και θα πρέπει να περιλαμβάνει ιδιαίτερα σαφείς δημοσιονομικούς κανόνες, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα έσοδα από την εκμετάλλευση διοχετεύονται μέσα από το ταμείο και ότι οι εκροές κεφαλαίων θα ακολουθούν αυστηρούς κανόνες εκταμίευσης. Οι εκροές θα πρέπει κατά προτεραιότητα να προσανατολίζονται προς την εξόφληση του χρέους».
Οπως όλοι θυμόμαστε, κάτι ανάλογο έχει γίνει και στην Ελλάδα. Μόνο που στην Ελλάδα γίνεται λόγος για ένα αμφίβολης αποτελεσματικότητας πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, ενώ στην Κύπρο γίνεται λόγος για ανακαλυφθέντα κοιτάσματα φυσικού αερίου, τα οποία οδεύουν γοργά προς εκμετάλλευση και σε λίγα χρόνια θα αποδίδουν έσοδα. Με τη συμφωνία υποθήκευσης οι δανειστές δεν θα εξασφαλίσουν απλά τα χρήματά τους (το ποσό του δανείου θα κυμαίνεται μεταξύ 10 και 15 δισ. ευρώ, ποσό ασήμαντο για τα δεδομένα των δανειστών), αλλά θα κατοχυρώσουν γεωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή, όπου έως τώρα «παίζουν» μόνοι οι Αμερικανοί, μέσω των Ισραηλινών.
Ο… κομμουνιστής Χριστόφιας δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα ως προς αυτό (ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται). Το δικό του πρόβλημα είναι το χρονοδιάγραμμα των υπόλοιπων μέτρων του Μνημονίου. Και πάνω σ’ αυτό δίνει τη μάχη του με την τρόικα, προσπαθώντας να την πείσει το πρόγραμμα της εφιαλτικής λιτότητας να μην είναι εμπροσθοβαρές, αλλά οπισθοβαρές. Κυπριακή κυβέρνηση και τρόικα έχουν συμφωνήσει σ’ ένα πακέτο μέτρων ύψους 3,5 δισ. ευρώ (ίσο περίπου με το 20% του κυπριακού ΑΕΠ), αλλά η μεν τρόικα ζητά τα περισσότερα μέτρα να παρθούν άμεσα, η δε κυβέρνηση προτείνει να παρθούν μετά το 2013. Ο λόγος; Επίκεινται εκλογές και ο κίνδυνος καταποντισμού για το ΑΚΕΛ είναι τεράστιος (ο ίδιος ο Χριστόφιας έχει ήδη καεί και δεν θα είναι υποψήφιος).
Τι περιλαμβάνει το πακέτο, σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει; Τα καθιερωμένα και πολύ γνωστά σε εμάς: σκληρή δημοσιονομική λιτότητα, μείωση των μισθών στο δημόσιο τομέα κατά 15% και κατάργηση του 13ου μισθού, κατάργηση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής, μείωση του αριθμού των εργαζόμενων στο δημόσιο, μείωση των δαπανών υγείας και των κοινωνικών επιδομάτων, ιδιωτικοποιήσεις και αναδιαρθρώσεις στο δημόσιο και την αγορά εργασίας. Τι παζαρεύει η κυβέρνηση Χριστόφια; Να είναι μικρότερη η πρώτη μείωση των μισθών, να μην καταργηθεί η ΑΤΑ ως θεσμός, αλλά να παγώσουν οι αυξήσεις, να μην καταργηθεί ο 13ος μισθός και να επεκταθεί η διάρκεια του προγράμματος κατά ένα έτος. Είναι χαρακτηριστικές οι διαφορές ανάμεσα στο κυβερνητικό και το τροϊκανό πακέτο για τα δύο πρώτα χρόνια. Για το 2012 η κυβέρνηση προτείνει μέτρα ύψους 99 εκατ. ευρώ και η τρόικα 175 εκατ. ευρώ. Για το 2013 η κυβέρνηση προτείνει μέτρα 557,7 εκατ. ευρώ και η τρόικα 628 εκατ. ευρώ.
Τι πρόκειται να γίνει; Η γνωστή και μη εξαιρετέα Moody’s έπιασε δουλειά στο πλευρό των δανειστών, ρίχνοντας στην κυπριακή οικονομία μια ξεγυρισμένη υποβάθμιση της πιστοληπτικής της αξιολόγησης κατά τρεις βαθμίδες (από Ba3 σε Β3). Αυτό σημαίνει ότι τα διαπραγματευτικά περιθώρια του Χριστόφια περιορίζονται μέχρις εξαφάνισης. Ενδέχεται, λοιπόν, πολύ σύντομα ν’ ακούσουμε τις γνωστές δικαιολογίες, για τη μάχη που έδωσε η κυβέρνηση, για τα χειρότερα που αποφεύχθηκαν και το Μνημόνιο που είναι αναγκασμένη να υπογράψει, για τη σωτηρία της πατρίδας.
Ομως, ακόμα και αν γίνονταν δεκτές οι αντιπροτάσεις της κυβέρνησης Χριστόφια (πράγμα απίθανο), ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; Η Κύπρος θα έμπαινε στο Μνημόνιο κι αυτά που δε θα γίνονταν φέτος θα γίνονταν του χρόνου. Τα έχουμε ζήσει στην Ελλάδα και δεν χρειάζεται να τα υπενθυμίσουμε. Το μείζον για τον Χριστόφια είναι η εκλογική σωτηρία του ΑΚΕΛ και όχι τα συμφέροντα του κυπριακού λαού.
ΥΓ1: Είναι γνωστό ότι ο Χριστόφιας αρχικά προσπάθησε να εξασφαλίσει ένα νέο δάνειο ύψους 5 δισ. ευρώ από τη Ρωσία (έχει ήδη πάρει δάνειο 2,5 δισ. ευρώ από την ίδια χώρα), όμως έφαγε πόρτα. Οπως αποκαλύφθηκε, η Ρωσία απαίτησε να έχει το στάτους του «πρώτου πιστωτή», το οποίο όμως ανήκει στους δανειστές της τρόικας. Αυτό δίνει μια καλή απάντηση και σε όσους στην Ελλάδα παίζουν την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα του δανεισμού από τρίτες πηγές, όπως η Ρωσία και η Κίνα.
ΥΓ2: Οταν ο Ραχόι έκανε τα τσαλιμάκια του, ο ΣΥΡΙΖΑ εκστασιαζόταν και ο Τσίπρας τον παρουσίαζε ως υπόδειγμα διαπραγματευτή, καλώντας τον Σαμαρά να ενεργήσει «όπως ο Ραχόι». Με τον ίδιο εκστατικό τρόπο υποδέχτηκε και τα τσαλιμάκια του… συντρόφου Χριστόφια. Αλήθεια, τι θα μας πουν μόλις Χριστόφιας και Ραχόι υπογράψουν τις προσφυγές και τα Μνημόνια; Το παραμύθι των «σκληρών διαπραγματευτών» μπορεί να είναι καλό προεκλογικά, όμως μετεκλογικά καταρρέει, γιατί… δεν έχει δράκο. (Και) από τα παραδείγματα «σκληρής διαπραγμάτευσης», που κατά καιρούς επιλέγει για την προπαγάνδα του ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορούμε να βεβαιωθούμε τι πρόκειται να κάνει, αν και όταν βρεθεί στην εξουσία.
