«Αντίσταση κατά της αρχής», για να ξεκινήσει το τέλος
Χριστούγεννα: οι φραγκάτοι φλώροι διακοπές στην Αράχωβα, κι εμείς διακοπές (ΔΕΗ γαρ + πολλά άλλα) στην Χαράτσοβα
Σφίγγεις το ζωνάρι – σφίξε το χέρι του συντρόφου σου
Δηλαδή η Μέρκελ ήταν Αγκ-έλα ή Αγκ φύγε; (Ψεκάστε – ανέλαβαν τα γουρούνια των ΜΑΤ, σκουπίστε – οι ίδιοι, τελειώσατε – οι ίδιοι μετά πήγαν να… ξεκουραστούν)
Ενστολόμπατσοι! Ε, Ενστολόμπατσοι!
Για «διέγερση» κατηγορείται ο γυμνός αμερικανός διαδηλωτής της 9-10-12… (τι να κάνουμε, δεν ήταν τα γκλομπς των μπάτσων μόνο υψωμένα…)
♦ Παρατηρήσεις για τη μετάφραση της «Μηχανής Αμλετ» (προς τέρψιν και μόρφωσιν): «Καταρχάς, ένα κείμενο για το θέατρο… διαβάζεται διαφορετικά. Διαβάζεται σαν κάτι ανολοκλήρωτο, παρά σαν μια πλήρως συμπληρωμένη μονάδα, αφού μόνο στην παράσταση πραγματοποιείται η πλήρης δυνητικότητά του». (Susan Bassnett, «Translating dramatic texts») – «Εργο του μεταφραστή θα πρέπει να είναι το να καθορίσει ποιες είναι εκείνες οι δομές και να τις μεταφράσει στη γλώσσα-στόχο, έστω και αν χρειαστούν μείζονες αλλαγές στο γλωσσικό και υφολογικό πεδίο» (στο ίδιο) – «Ημασταν αναγκασμένοι να κάνουμε αυτό που και οι γλωσσικά επαρκέστεροι μεταφραστές οφείλουν επίσης να κάνουν: να μεταφράσουμε χειρονομίες “gesten” . Γιατί η γλώσσα είναι θεατρική τότε, όταν εκφράζει κυρίως την διάθεση των ομιλητών μεταξύ τους». (Μπρεχτ: Theaterspielen als Methode der Ubersetzung) – «Ο Vitez περιγράφει τον μεταφραστή ως δημιουργό ενός νέου λογοτεχνικού κειμένου, που ερμηνεύει, δηλαδή “σκηνοθετεί” το πρωτότυπο». (Ο Βόυτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ στην Ελλάδα, προβλήματα νεοελληνικής θεατρικής μετάφρασης – Μ. Γαρμπή, 2007).
♦ Πάντως στη συνάντηση των «κομμουνιστικών» και «εργατικών» κομμάτων ο Περισσός δεν είχε πρόβλημα με το ΑΚΕΛ… (βλ. Ριζοσπάστης, 29 και 30 Σεπτεμβρίου 2012).
♦ «Οι μαζικές διαμαρτυρίες είναι απολύτως θεμιτές στη δημοκρατία» (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 7-10-12). Και μετά ήρθε η… αστυνομική απαγόρευση…
♦ Μπορεί το «πρόγραμμα» κινεζοποίησης να μην βγαίνει (ΓΣΕΕ), αλλά σε πάρα πολ- λούς… μπαίνει.
♦ Φροντιστήρια ξένων γλωσσών: με λιγότερα από «3» στο χέρι και πλήρες ωράριο = 300 ευρώ το μήνα.
♦ Βατοπέδι: καμμία χειροπέδη…
♦ Αξιολόγηση εκπαιδευτικών: συμβολή στο … παίδεμα.
♦ Αγωνιστικοσυνάντησε τον πρωθυπουργό η εταίρα (κοινωνική, μάλιστα) ΓΣΕΕ.
♦ Τσίπρας: όλο και πιο αποδεκτός… (από το κεφάλαιο).
♦ Στις 18 του μήνα το ΠΑΜΕ θα υπερασπιστεί τους άνεργους-απολυμένους της Τυποεκδοτικής;
♦ «Ο Φρόυντ πίστευε ότι είναι μέσα στις προθέσεις του καλλιτέχνη να “γραπώσει” το θεατή ή τον αναγνώστη κατά τη διάρκεια της αισθητικής εμπειρίας και να του μεταδώσει το συναίσθημά του (καλλιτέχνη) την ώρα της δημιουργίας». (Στάνλεϋ Κοέν: «Μεταξύ αναγνώστη και συγγραφέα», 1994). Συζητήσιμη (μα και αμφισβητήσιμη) η άποψη.
♦ «Εμείς που δεν έχουμε τίποτα… θάρθουμε να τα πάρουμε όλα».
♦ «Ο φιλελεύθερος δεν μπορεί να καταλάβει τον επαναστάτη σοσιαλδημοκράτη αλλιώς, παρά μόνο σαν έναν άνθρωπο που είναι “ενάντια στα συνδικάτα”. Οι εργάτες όμως στις συγκεντρώσεις δεν ήταν, φυσικά, “ενάντια στα συνδικάτα”, αλλά ενάντια στην υποκατάσταση των επαναστατικών συνθημάτων με φιλελεύθερα… Το σύνθημά μας δεν είναι η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, έλεγαν οι εργάτες, δεν μπορούμε μόνο με τα “συνδικάτα” και δεν μπορούμε κυρίως μ’ αυτά “να κατοχυρώσουμε οργανωτικά” το κίνημά μας. Το σύνθημά μας είναι η δημοκρατία…, συγκροτούμε ένα παράνομο κόμμα, ικανό να καθοδηγήσει την επαναστατική επίθεση των μαζών ενάντια στην τσαρική μοναρχία… Και οι διάφοροι κύριοι Λίμπερ και Τρότσκι διαβεβαιώνουν τους εργάτες ότι είναι τάχα δυνατή η “ένωση” του σοσιαλδημοκρατικού προλεταριάτου και του κόμματός του με τους φιλελεύθερους a la κ.κ.Γεζόφ, Πότρεσοφ και Σία!» (Λένιν: «Οι λικβινταριστές ενάντια στην επαναστατική απεργία», Απαντα, τ. 21).
Βασίλης
