Μήπως αυτή η πρόταση θέτει κάποια έξτρα καθήκοντα;
Marchando en la lucha, escuchaudo el silencio
Χαράτσ’, μπε, βε μπουγιουρντί
Και λοιπόν καταπάνω μου ας πάη να σκα/ της φωτιάς ο στριφτός πλοκαμός,/ με βροντές και μ’ αγρίων ανέμων σπασμούς/ ας μανιάζει ο αιθέρας· της μπόρας η οργή/ τα θεμέλια ας τραντάξει ως τις ρίζες της γης/ και το κύμα του πόντου μ’ αψύ βρουχησμό/ τους ουράνιους των άστρων τους δρόμους ψηλά/ εν’ ας κάμη κι ας πνίξη· κι αυτό το κορμί/ μες τα μαύρα τα τάρταρ’ ας ρίξη βαθειά/ στης ανάγκης ταφεύγατο ρέμμα συρτό./ Μα ό,τι κάμη, εμένα ποτέ του ποτέ/ δε θα με θανατώση! (Αισχύλος: «Προμηθέας Δεσμώτης»)
♦ «Οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ σε θέση μάχης» (Αυγή, 4/7/12). Γκαγκάν, γκαγκάν…
♦ Σαμαρακατρανέμια.
♦ Πάντως η δημιουργία της ΔΗΜΑΡ δεν ήταν «πρωτιά»: ανάλογη κίνηση-κόμμα είχε δημιουργηθεί στη Βρετανία (22-11-91) με τον τίτλο «Democratic Left» (διάσπαση του «Κ».Κ.Μ.Β.) Η βρετανική ΔΗΜΑΡ βέβαια διαλύθηκε χωρίς να κυβερνήσει ενώ οι εγχώριοι…
♦ Μας ξενίζει η φράση «… να υπάρξουν επωφελείς λύσεις και για τις δύο πλευρές», εφόσον αφορά εργάτες και καπιταλιστές.
♦ Και πάλι καμιά αναφορά στους ισπανούς ανθρακωρύχους (Ριζοσπάστης 30/6, 1/7, 2/7, 3/7, 4/7).
♦ Τόπε ο Κ. Χατζηδάκης: «Η τρόικα είναι συνεργάτες μας». Προσχέεεε!
♦ Για διάβασμα: Εντέν Χόρβατ, «Νιάτα χωρίς Θεό» – ίσως μπορείτε να αρχίσετε με το κεφάλαιο «Βρέχει».
♦ Εν μέσω μπατσοκρατίας στο Λονδίνο (Ολυμπιακοί Αγώνες γαρ) η εφημερίδα των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ στη Βρετανία «Morning Star» ανησυχεί για τον μειούμενο αριθμό μπάτσων στη Βρετανία (3-7-12). Είναι μια από τις προτεραιότητες του «Κ».Κ. Βρετανίας…
♦ «Το μνημόνιο είναι σχέδιο με μετέωρο θεωρητικό υπόβαθρο». Α. Τσίπρας (στο συνέδριο του Εκόνομιστ). Και λέγαμε τι λείπει απ’ το μνημόνιο, τι λείπει απ’ το μνημόνιο. Μπράβο Αλέξη…
♦ «Μεγάλη μερίδα του ελληνικού έθνους ελάχιστα συμπαραστάθηκε στους συμπατριώτες τους, που είχαν πάρει τα όπλα για την ανεξαρτησία της πατρίδος τους. Και ενώ οι πνευματικές δυνάμεις της τάξεως των μορφωμένων είχαν διαμορφώσει ένα φλογερό κλίμα πατριωτισμού, από την άλλη μεριά χιλιάδες πλούσιοι Ελληνες δεν έπαψαν, σ’ όλο το διάστημα της Ελληνικής Επαναστάσεως, να διαφεντεύουν τα συμφέροντα και τα κέρδη τους κάτω από την προστασία της κυβερνήσεως του σουλτάνου… Οι Ελληνες δεν αντιπροσωπεύουν ούτε το ένα τέταρτο του πληθυσμού, ενώ η αγροτιά της υπαίθρου αποτελείται, στο μεγαλύτερο μέρος, από Βουλγάρους. Η μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού, μιλάει την τουρκική και βουλγαρική γλώσσα και όχι την ελληνική… Οι κατώτερες τάξεις του χριστιανικού πληθυσμού ήταν στην πλειοψηφία τους Σλάβοι και Βούλγαροι, που είχαν μεταναστεύσει από τις βόρειες επαρχίες παρά Ελληνες… Στη Βλαχία και Μολδαβία η θέση των Ελλήνων ήταν κυριαρχική… Οπως οι Τούρκοι στην Ελλάδα, έτσι και αυτοί, με την τακτική της στυγνής καταπιέσεως που ασκούσαν και την αρπαχτική φορομπηχτική πολιτική που εφάρμοζαν, ήταν μισητοί στους κατοίκους και αν κατάφεραν να διατηρήσουν τη θέση τους το χρωστάνε μόνο και μόνο στην υποστήριξη της σουλτανικής εξουσίας. Η κυριαρχική, όμως, αυτή θέση τους χάθηκε με την Ελληνική Επανάσταση». (Φίνλεϋ, «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης», τόμος Α).
♦ Πάντως ο Ριζοσπάστης την ομιλία Χριστόφια δεν την άκουσε… (φύλλο 5-7-12).
♦ Η έννοια του θεάτρου ως «πράττουσας σκέψης» την οποία ο Μπρεχτ συνδέει με την «αμφισβήτηση της δικτατορίας των κοινωνικών παραγόντων» προμηθεύει ένα σημαντικό εργαλείο γεφύρωσης του κενού μεταξύ θεωρίας και πράξης… Στις σημειώσεις για την ταινία «Katzgraben» (το τμήμα που τιτλοφορείται «Επικό θέατρο») αντανακλάται η ενδέκατη θέση για τον Φόυερμπαχ: «Ηθελα στο θέατρο να εφαρμόσω τη φράση ότι δεν αρκεί το συμπέρασμα “να κατανοήσουμε τον κόσμο” αλλά να τον αλλάξουμε». (John J. White, «Bertolt Brecht’s Dramatic Theory», Cauten House, 2004).
Βασίλης
