Η γριά αλεπού, ο Γιούνκερ, έσπευσε να μαζέψει τους «έξαλλους» της ΕΕ, που με δηλώσεις τους άρχισαν ν’ απειλούν ότι η Ελλάδα θα αποπεμφθεί από το ευρώ, επειδή δεν τους άρεσε το εκλογικό αποτέλεσμα. Ο,τι ακούγεται σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι «ανοησία, προπαγάνδα και προβοκάτσια», δήλωσε στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, μετά το Eurogroup της περασμένης Δευτέρας. «Δε θα κάνουμε διάλεξη στους Ελληνες», είπε, συμπληρώνοντας ότι αυτός δεν είναι τρόπος να συνδιαλέγεσαι με φίλους και εταίρους. Στο τέλος, βέβαια, σημείωσε με νόημα, πως ο ελληνικός λαός πρέπει να ξέρει ότι η χώρα έχει αναλάβει δεσμεύσεις και έχει συμφωνήσει σ’ ένα πρόγραμμα.
Ο Γιούνκερ εφάρμοσε με αριστοτεχνικό τρόπο την τακτική του μαστίγιου και του καρότου. Δήθεν ουδετερότητα έναντι των ελληνικών εκλογών, άνοιγμα «παράθυρου» για επιμήκυνση της περιόδου προσαρμογής και ταυτόχρονα προειδοποίηση ότι αυτό προϋποθέτει την τήρηση των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί και την εφαρμογή του προγράμματος του Μνημόνιου. Αυτή θεωρεί ως τη σωστή τακτική ο επί χρόνια πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και απερχόμενος πρόεδρος του Eurogroup και όχι τις υστερικές κραυγές σαν αυτές της υπουργού Οικονομικών της Αυστρίας, που αναγκάστηκε να τη συμμαζέψει με δημόσια δήλωσή του ο ίδιος ο αυστριακός καγκελάριος. Αν επικρατήσουν αυτές οι «εξαλλοσύνες», με τις οποίες προσβάλλεται η ίδια η εθνική υπόσταση του ελληνικού λαού, τότε το αποτέλεσμα της κάλπης μπορεί να είναι το αντίθετο από το επιδιωκόμενο.
Η αλήθεια είναι πως οι ιμπεριαλιστές ηγέτες της ΕΕ εξεπλάγησαν άσχημα από το εκλογικό αποτέλεσμα. Δεν περίμεναν τέτοια καθίζηση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Μπορεί να έχουν πάρει έγγραφες διαβεβαιώσεις από τον Τσίπρα, ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμιά μονομερή ενέργεια, όμως η κυβερνητική αστάθεια τους ανησυχεί. Θα προσπαθήσουν, λοιπόν, εφαρμόζοντας την τακτική του μαστίγιου και του καρότου, να καλλιεργήσουν φοβίες, για να σπρώξουν τα πιο συντηρητικά στρώματα των ψηφοφόρων προς τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ώστε να στηριχτούν αυτά τα ετοιμόρροπα οικοδομήματα και να δημιουργηθούν συνθήκες πολιτικής και κοινωνικής σταθερότητας.
Πρώτα ενέκριναν «κουρεμένη» κατά 1 δισ. ευρώ τη δόση του Μάη. Εδωσαν τόσα όσα απαιτούνταν για να αποπληρωθεί ένα ομόλογο που έχει στα χέρια της η ΕΚΤ. Ομόλογο που η ΕΚΤ αγόρασε στη δευτερογενή αγορά, με τεράστια έκπτωση, αλλά θα το πληρωθεί στο ακέραιο. Μετά το «κούρεμα» βγήκε ο Γιούνκερ και έκανε τις δηλώσεις που παραθέσαμε στην αρχή. Τις επόμενες μέρες είχαμε ένα μπαράζ δηλώσεων, που όλες ξεκινούσαν με το «ποίημα» ότι κανείς στην Ευρώπη δε θέλει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και κατέληγαν με την προειδοποίηση ότι αυτό εναπόκειται στον ελληνικό λαό να το αποφασίσει με την ψήφο του.
Κάθε φορά που ο Τσίπρας επικαλείται κάποια «ήπια» δήλωση, για ν’ αποκρούσει την πίεση που του ασκούν Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, εμφανίζεται κάποιος από τους «σκληρούς» και κάνει ρελάνς. Πότε είναι η Λαγκάρντ που δηλώνει ότι το ΔΝΤ είναι τεχνικά προετοιμασμένο και για το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και πότε ο Σόιμπλε που σκληραίνει το λόγο του και δηλώνει: «Αν η Ελλάδα, και αυτό είναι η βούληση της μεγάλης πλειοψηφίας, θέλει να παραμείνει στο ευρώ, τότε θα πρέπει να αποδεχθεί τα προαπαιτούμενα. Διαφορετικά δεν είναι δυνατή η παραμονή. Κανένας υπεύθυνος υποψήφιος δεν πρέπει να το κρύψει αυτό από το εκλογικό σώμα».
Ο Σόιμπλε ήταν αυτός που καθόρισε και την προεκλογική ατζέντα στην Ελλάδα δηλώνοντας στο Bloomberg ότι οι εκλογές αποτελούν δημοψήφισμα για το αν η Ελλάδα θέλει να παραμείνει στο ευρώ. Πρόκειται για το ίδιο «δημοψήφισμα» που υπαγόρευσαν στον Παπανδρέου τον περασμένο Νοέμβρη, όταν αυτός μες στην απελπισία του ανακοίνωσε δημοψήφισμα για τη νέα δανειακή σύμβαση. Τότε, όμως, είχαν να κάνουν με τον Παπανδρέου, τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά, ενώ τώρα έχουν να κάνουν με το εκλογικό σώμα, που δεν είναι της ίδιας ποιότητας.
Δεν πρέπει να παραλείψουμε να σημειώσουμε ότι στο ίδιο κόλπο έπαιξαν και ο Παπούλιας και ο Παπαδήμος. Ο πρώτος ρίχνοντας μπόλικες δόσεις καταστροφολογίας στις συζητήσεις που διεξήγαγε στο προεδρικό μέγαρο και ο δεύτερος στέλνοντας στη 1.30 μετά τα μεσάνυχτα Τετάρτης προς Πέμπτη μια αποχαιρετιστήρια επιστολή, στην οποία επαναλάμβανε τους ίδιους εκβιασμούς. Μένει να δούμε πόσο θα φοβίσει αυτή η τακτική τους ψηφοφόρους ή αν θα επιφέρει τ’ αντίθετα αποτελέσματα απ’ αυτά που προσδοκούν οι εμπνευστές της.
