♦ Μήπως ήρθε η ώρα να τελειώσουμε ότι ξεκινήσαμε τον Δεκέμβρη? (ανυπόγραφο σύνθημα με κόκκινο σπρέι)
Θεμιτή η επιθυμία, ευγενής ο υποκρυπτόμενος σκοπός, αλλά με τις επιθυμίες μόνο δεν πας πουθενά. Αλήθεια, γιατί ο Δεκέμβρης δεν «τελείωσε» τότε αυτό που «άρχισε» και πρέπει να τίθεται το συνθηματικό ερώτημα τρία χρόνια μετά; Αυτό είναι το ουσιαστικό ερώτημα, το οποίο μάλλον ξώφαλτσα έχει τεθεί και συζητηθεί ως τώρα. Κι όσο δεν συζητιέται η ουσία, οι εκκλήσεις θα πέφτουν στο κενό.
♦ Κόκκινη σφήνα ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Καταστολή, καπιταλισμός, κεφάλαιο, ΕΕ, ΔΝΤ, ανεργία, φτώχεια, μνημόνια, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, χρέος, Χρυσή Αυγή) – Στηρίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας (αφίσα)
Ελεος, ρε παιδιά. Λίγη αίσθηση των ιστορικών μεγεθών δεν βλάπτει. Ο Μαγιακόβσκι και η γνωστή αφίσα του ΡΟSTA στην υπηρεσία της προεκλογικής τακτικής ενός μετωπικού σχήματος! Η κόκκινη σφήνα, η πραγματική κόκκινη σφήνα, αυτή που παρέδωσε στην αθανασία (μαζί με πάμπολλες ακόμη αφίσες) ο βάρδος της ρωσικής σοσιαλιστικής επανάστασης, ήταν ο προλεταριακός στρατός που τσάκιζε τον καπιταλισμό, που συνέτριβε τις στρατιές των «λευκοφρουρών» και θεμελίωνε την πρώτη στην ανθρώπινη ιστορία σοσιαλιστική εξουσία. Τι σχέση μπορεί να έχει με τις εκλογικές καντρίλιες σας; Μιλάμε για την υποκρισία και τη δημαγωγία των αστών και της καθεστωτικής Αριστεράς, απ’ ό,τι φαίνεται όμως, και κάποιοι που μοστράρονται ως –και καλά– επαναστάτες και «εκτός των τειχών» δεν πάνε πίσω.
♦ Το πλήθος των εξειδικευμένων γνώσεων είναι το μέτρο της διανοητικής φτώχειας (σύνθημα με μαύρο σπρέι σε διάδρομο πανεπιστημιακού κτιρίου, με υπογραφή ένα αστέρι)
Σωστός ο συνθηματογράφος. Πόσες φορές δεν έχουν αναφερθεί σ’ αυτό το θέμα οι εκπαιδευτικές στήλες της εφημερίδας μας! Μόνο που εμείς προσθέτουμε κάτι ακόμη: ότι η κατάκτηση γενικής και πολυτεχνικής μόρφωσης, που αποτελεί το ιδανικό, μέσω του οποίου η ανθρώπινη κοινωνία θα οδηγηθεί στη λύση της αντίθεσης ανάμεσα στη σωματική και την πνευματική εργασία, προϋποθέτει με τη σειρά της ανατροπή της εξουσίας των αστών, κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Μέχρι τότε, εν γνώσει της στενότητας, της μερικότητας, της αποσπασματικότητας της μόρφωσης που προσφέρει το αστικό εκπαιδευτικό σύστημα, οφείλουμε να την κάνουμε κτήμα μας, γιατί αλλιώς ελλοχεύει η απόλυτη αμάθεια.
♦ Στην έρημο του καπιταλισμού κάθε όαση είναι οφθαλμαπάτη (ανυπόγραφο σύνθημα με μαύρο σπρέι)
Ν’ αγιάσει το χέρι σου ανώνυμε ποιητή των τοίχων. Καταλαβαίνουμε ότι η εύστοχη κριτική σου απευθύνεται «στο εσωτερικό του κινήματος». Εκεί που θάλλουν πάλι οι ψεύ-τικες οάσεις, οι οάσεις του «εναλλακτισμού», οι ψευδεπίγραφες συλλογικότητες οι απογυμνωμένες από κάθε ταξικό χαρακτήρα, που δημιουργούν ένα lifestyle για τα μέλη τους, που κάθε άλλο παρά ενοχλεί τον καπιταλισμό, διότι δεν τον αμφισβητεί.
