♦ Το τελευταίο χρονικό διάστημα, τα περιστατικά αθλητών που καταρρέουν κατά τη διάρκεια των αγώνων και μάλιστα σε διαφορετικά αθλήματα (ποδόσφαιρο, βόλεϊ, στίβος) πληθαίνουν και ορισμένα απ’ αυτά είναι θανατηφόρα. Η πλειοψηφία των φιλάθλων στο άκουσμα τέτοιων περιστατικών αυθόρμητα δηλώνει ότι πρόκειται για περιπτώσεις ντόπας και αναβολικών. Δεν έχουμε αποδείξεις για τις αιτίες που τα προκαλούν, όμως νομίζω ότι δεν αλλάζει κάτι αν οι αθλητές κατέρρευσαν από αναβολικά ή αν «έσκασαν» από την προσπάθεια ν’ ανταποκριθούν με επιτυχία στις απαιτήσεις που έχει ο επαγγελματικός αθλητισμός.
Εχουμε γράψει αρκετές φορές, ότι οι αθλητές αντιμετωπίζονται σαν μηχανές που παράγουν κέρδη, με αποτέλεσμα ν’ αναγκάζονται να «δουλεύουν» πάνω από τα όρια της ανθρώπινης αντοχής, με ό,τι αυτό σημαίνει για την υγεία τους. Για να μπορέσουν ν’ ανταποκριθούν στην πίεση καταλήγουν είτε σε άμεση ντόπα είτε σε έμμεση, μέσω των συμπληρωμάτων διατροφής, και κάποια στιγμή, σε ανύποπτο χρόνο, ο οργανισμός τους καταρρέει με πολύ δυσάρεστες συνέπειες. Αν και κάθε φορά που συμβαίνει ένα τέτοιο περιστατικό αρχίζουν οι θεωρίες για την αξία της ανθρώπινης ζωής και τα ευχολόγια για τη λήψη μέτρων προκειμένου να μην υπάρξουν άλλα περιστατικά στο μέλλον, η ζωή δείχνει ότι στην πράξη όλα επανέρχονται στη συνήθη κατάσταση και λίγες μέρες μετά το περιστατικό όλα έχουν ξεχαστεί. Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος για ν’ αντιμετωπιστεί η κατάσταση, αφού οι μοναδικοί που θα μπορούσαν να δώσουν ένα τέλος είναι οι ίδιοι οι αθλητές. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχουν περιθώρια αισιοδοξίας, αφού στη συντριπτική τους πλειοψηφία ρισκάρουν ακόμη και τη ζωή τους με την ελπίδα να φτάσουν στην κορυφή της πυραμίδας και να γεμίσουν τις τσέπες τους με φράγκα.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι ο ποδοσφαιριστής της Μπαρτσελόνα Ερίκ Αμπιντάλ. Είχε μια πολύ σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του και έφτασε ένα βήμα πριν το θάνατο, εξαιτίας ενός όγκου στο συκώτι του. Οι γιατροί της ομάδας έκαναν έγκαιρα τη διάγνωση και ο παίχτης υποβλήθηκε σε μια πολύ σοβαρή και επικίνδυνη επέμβαση που είχε αίσιο τέλος. Αντί, όμως, να σταματήσει το ποδόσφαιρο και να προσπαθήσει ν’ αντιμετωπίσει το πρόβλημα στην υγεία του, επανήλθε στα γήπεδα, με αποτέλεσμα να πρέπει να υποβληθεί σε εγχείρηση μεταμόσχευσης ήπατος. Το σταρ σίστεμ χαιρέτισε την επιστροφή του αθλητή στην ενεργό δράση, μετά την αρχική επέμβαση, τονίζοντας το μεγαλείο του αθλητισμού και τη δύναμη του Αμπιντάλ που δεν το έβαλε κάτω και γύρισε ξανά στα γήπεδα. Αν θέλουμε να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομα τους, χωρίς συναισθηματισμούς, ο Αμπιντάλ, διέπραξε έγκλημα ενάντια στον εαυτό του και πλέον η ζωή του κρέμεται από μια κλωστή, αφού αν αποτύχει η μεταμόσχευση οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές και δυστυχώς γι’ αυτόν ούτε η δόξα ούτε τα φράγκα που έχει αποκτήσει από τη μπάλα θα μπορέσουν ν’ αλλάξουν την κατάσταση.
♦ Μια ευχάριστη είδηση από το χώρο του βόλεϊ. Ο Φοίνικας Σύρου προκρίθηκε στον τελικό του πρωταθλήματος, αφήνοντας εκτός τελικού τον Ολυμπιακό, και θα διεκδικήσει τον τίτλο του πρωταθλητή. Μετά τη μεγάλη ομάδα της Ορεστιάδας, που το 1998 είχε μπει σφήνα στους μεγάλους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, το «πειρατικό» από τη Σύρο γράφει τη δική του ιστορία. Οσοι ασχολούνται με το βόλεϊ γνωρίζουν ότι η συγκεκριμένη επιτυχία μόνο τυχαία δεν είναι, αφού τα τελευταία χρόνια το νησί ζει και αναπνέει για το Φοίνικα και στα εντός έδρας παιχνίδια γίνεται το αδιαχώρητο, ανεξάρτητα από τη δυναμικότητα του αντίπαλου. Οι Συριανοί θα αντιμετωπίσουν στον τελικό του πρωταθλήματος τον νικητή της αναμέτρησης Ηρακλής – Παμβοχαϊκός. Οι δυο ομάδες είναι ισόπαλες 1-1 στις νίκες και όλα θα κριθούν στον τρίτο αγώνα στη Μίκρα, με τους Θεσσαλονικείς, λόγω εμπειρίας και έδρας, να έχουν τον πρώτο λόγο και την πλειοψηφία των φίλων του βόλεϊ να θέλει την πρόκριση της ομάδας από την Κορινθία, προκειμένου να έχουμε στον τελικό για πρώτη φορά στην επαγγελματική μορφή του βόλεϊ δυο ομάδες από την επαρχία.
♦ Η κατάσταση στον Παναθηναϊκό μοιάζει με αγώνα πινγκ-πονγκ. Τζίγγερ και Βγενόπουλος ανταλλάσσουν μεταξύ τους ανακοινώσεις και μηνύσεις στις πλάτες της ομάδας. Οι πράσινοι οπαδοί δεν βλέπουν φως στο τούνελ, αλλά και δυσκολεύονται να φανταστούν την επόμενη μέρα, αφού όλα δείχνουν ότι ο Βγενόπουλος πολύ δύσκολα θ’ αποφασίσει να μπει μπροστά και να πάρει την ομάδα, ο δε Βαρδινογιάννης, πριν αλλάξει την απόφασή του και ασχοληθεί ξανά με την ομάδα, θα απαιτήσει άνευ όρων παράδοση του σκληρού πυρήνα των οργανωμένων οπαδών, την οποία πολύ δύσκολα μπορεί να κερδίσει. Αν υπάρχει μια ελπίδα για λύση, αυτή ακούει στο όνομα Γιαννακόπουλος. Το τελευταίο διάστημα ακούγεται σε ορισμένα πράσινα στέκια ότι σύντομα οι αφοί Γιαννακόπουλοι θα βγουν μπροστά και θα εγγυηθούν την ενότητα του Παναθηναϊκού.
Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, από την πλευρά του Τζίγγερ υπάρχει καταρχήν θετική διάθεση, αφού με μια τέτοια πρωτοβουλία βγαίνει οριστικά εκτός κάδρου ο Βγενόπουλος και οι αντιδράσεις από την πλευρά των οργανωμένων οπαδών θα είναι μικρές, εξαιτίας της εκτίμησης που χαίρουν οι Γιαννακόπουλοι για την πολύχρονη προσφορά τους στο σύλλογο. Υπάρχει όμως προβληματισμός για την επόμενη μέρα, αφού η ηλικία τους δεν τους επιτρέπει ν’ αφιερώσουν τις απαιτούμενες ώρες για να «τρέξουν» την ομάδα και η διάδοχη κατάσταση δεν αποτελεί εγγύηση.
Από την πλευρά του ο Βγενόπουλος δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι μια τέτοια πρωτοβουλία, γιατί γνωρίζει ότι αυτή τη χρονική περίοδο βγαίνει τελείως εκτός παιχνιδιού και χάνει πολλούς πόντους στις τάξεις των οργανωμένων οπαδών που σήμερα αποτελούν τη βασική του δύναμη. Από την άλλη, όμως, κερδίζει χρόνο, ελπίζοντας ότι λόγω ηλικίας πολύ σύντομα οι Γιαννακόπουλοι, αφού θα έχουν ικανοποιήσει το απωθημένο τους να διοικήσουν την πράσινη ΠΑΕ, θα τα παρατήσουν και τότε οι συνθήκες θα είναι διαφορετικές, αφού ο Τζίγγερ, χωρίς το πλειοψηφικό πακέτο, δε θα μπορεί να μπλοκάρει τις εξελίξεις και πιθανόν αυτές να γίνουν πιο ευνοϊκές γι’ αυτόν. Βέβαια, ακόμη και αν το διοικητικό σίριαλ στην πράσινη ΠΑΕ έχει αίσιο τέλος, πολύ δύσκολα θα καταφέρουν οι πράσινοι ν’ αντιμετωπίσουν στα ίσα τους ερυθρόλευκους, αφού τα φράγκα που απαιτούνται προκειμένου να πρωταγωνιστήσει ο Παναθηναϊκός είναι πολλά και δύσκολα θα βρεθούν, παρά την τρέλα των Γιαννακοπουλαίων.
Κος Πάπιας
Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε τη φωτογραφία χωρίς σχόλιο, όμως δεν θα αποφύγουμε τον πειρασμό να θέσουμε το ερώτημα: μήπως τελικά το άλογο μας δείχνει το δρόμο και τον τρόπο που πρέπει να συμπεριφερόμαστε στα «παιδιά του λαού» που δουλεύουν με κίνδυνο της ζωής τους για 900 ευρώ;
