Κόντρες

Χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο ο Δ. Κουφοντίνας, να βγουν οι γιατροί και να δηλώσουν ότι υπάρχει κίνδυνος για μη αντιστρεπτές βλάβες σε ζωτικά όργανα, για να ευαισθητοποιηθεί και ο Περισσός και να βάλει τον Κόρακα να κάνει μια δήλωση με την οποία ζήτησε την κατάργηση της φυλακής μέσα στη φυλακή. Χύνοντας, βέβαια, ταυτόχρονα το δηλητήριο για τη 17Ν. Ας σημειωθεί ότι είχαν προηγηθεί δημοσιεύματα (όπως ο θαυμάσιος «φάκελος» στην «Ελευθεροτυπία» του περασμένου Σαββάτου), αλλά και τοποθέτηση του ΣΥΝ. Τελευταίος και καταϊδρωμένος, λοιπόν, έσπευσε και ο Περισσός.

ΥΓ: Κάποιοι άλλοι, βέβαια, που το παίζουν και επαναστάτες, βρέθηκαν πίσω ακόμα και από τον Περισσό. Οχι μόνο δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους, όχι μόνο δεν πήραν μέρος στο κίνημα αλληλεγγύης, αλλά συζητούσαν ακόμα και το αν οι συγκεκριμένοι κρατούμενοι πρέπει να χαρακτηρίζονται πολιτικοί κρατούμενοι! Βρέθηκαν δηλαδή πίσω όχι μόνο από πολλούς αστοφιλελεύθερους, όχι μόνο από τον Περισσό και τον ΣΥΝ, αλλά ακόμα και τον πρόεδρο του έκτακτου τρομοδικείου που καταδίκασε τους κατηγορούμενους για την υπόθεση της 17Ν. Εύγε!

♦ «Οποιοι κι αν είναι»

Βέβαια, πολλοί απ’ αυτούς που ζητούν από την κυβέρνηση να καταργήσει το ειδικό καθεστώς κράτησης, μιλώντας σε νομική ή ανθρωπιστική βάση, σπεύδουν να συμπληρώσουν, όταν αναφέρονται στους απεργούς πείνας και στα δικαιώματά τους, «όποιοι κι αν είναι αυτοί». Ειδικά το κάνουν αυτό οι εκπρόσωποι του Περισσού, οι οποίοι βέβαια αρνούνται να τους αναγνωρίσουν την ιδιότητα του πολιτικού κρατούμενου. «Οποιοι κι αν είναι», λοιπόν. Ετσι το θέλετε, ρε λεβέντες; Για πείτε μας εσείς, λοιπόν, ποιοι είναι; Είναι πράκτορες μυστικών υπηρεσιών; Με δεκάδες ισόβια στην πλάτη τους; Κλεισμένοι σ’ ένα κλουβί και αναγκασμένοι τώρα να κάνουν σκληρή απεργία πείνας, βάζοντας στη ζυγαριά του αγώνα την ίδια τους τη ζωή; Είναι μήπως «ληστές και δολοφόνοι»; Ξέρετε πολλούς τέτοιους που να επενδύουν με πολιτικό λόγο τη δράση τους;

Δεν βγαίνει αυτό το παραμύθι. Κι όσο θα περνάει ο καιρός δεν θα βγαίνει περισσότερο. Απεγκλωβιστείτε όσο είναι καιρός. Δεν είναι ανάγκη να ταυτιστείτε με τη 17Ν και τον ΕΛΑ. Το αυτονόητο να αναγνωρίσετε. Οτι ήταν πολιτικές οργανώσεις της επαναστατικής Αριστεράς. Το ξέρουμε, ματαιοπονούμε που σας το λέμε, αλλά δεν θα σας αφήσουμε και ανενόχλητους να σταλάζετε το πολιτικό δηλητήριο φορώντας τη μάσκα του ανθρωπισμού.

♦ Μπερδέματα

Να ερμηνεύουν διαφορετικά το «Εθνος» του Μπόμπολα και η «Καθημερινή» του Αλαφούζου τη στάση Γιωργάκη έναντι του Καραμανλή, το καταλαβαίνουμε. Να συμβαίνει, όμως, το ίδιο με τις δυο εφημερίδες του συγκροτήματος Λαμπράκη είναι κομματάκι παράξενο. Τα μεν «Νέα» έγραψαν ότι κατά τον Γιωργάκη η σκανδαλολογία και η διαπλοκολογία έχουν ως στόχο την ομηρία του ΠΑΣΟΚ, το δε «Βήμα» ότι ο Γιωργάκης προσφέρει συναίνεση στον Καραμανλή. Φαίνεται πως το παιχνίδι ξεκίνησε βιαστικά, τους αιφνιδίασε κάπως και έχουν πάθει ταράκουλο. Μόνο έτσι μπορούν να εξηγηθούν τόσο χοντρές αποκλίσεις στις εκτιμήσεις των φυλλάδων του «εθνικού εκδότη».

Η είδηση που ακούστηκε και έμεινε είναι ότι το ΕΣΡ δεν εξέδωσε πιστοποιητικό διαφάνειας στην εταιρία ΑΚΤΩΡ του ομίλου Μπόμπολα. Η αιτιολογία, όμως, και το παρασκήνιο δεν έγιναν γνωστά. Γράφτηκαν στα ψιλά που μόνο λίγοι τα διαβάζουν. Σχηματίστηκε, λοιπόν, πλειοψηφία μιας ψήφου και απορρίφθηκε το αίτημα των Μπομπολαίων, που είχε εγκριθεί 44 φορές τα προηγούμενα χρόνια, επειδή ο Εμφιετζόγλου αποκάλυψε στοιχεία για ύπαρξη κοινού λογαριασμού του υιού και του πατρός Μπόμπολα. Η πλευρά Μπόμπολα ισχυρίζεται ότι ο λογαριασμός είναι παλιός και πως από το 1995 δεν έχει καμιά κίνηση. Νομικά, δηλαδή, η πλευρά Μπόμπολα έχει το πάνω χέρι και κάποια στιγμή θα πάρει το πιστοποιητικό. Και η ουσία; Ποιος ασχολείται με την ουσία; Νομικά θα πουν πως πατέρας και υιός Μπόμπολας δεν έχουν καμιά σχέση, άρα δεν υπάρχει ασυμβίβαστο. Εσείς τί λέτε, έχουν ή δεν έχουν οικονομική σχέση; Να μη μας δουλεύουν κιόλας.

Εμείς έχουμε όλη την καλή διάθεση να δεχτούμε τις διαβεβαιώσεις του Καραμανλή, ότι η κυβέρνησή του θα βάλει τέρμα στη διαπλοκή. Τί είναι, όμως, η διαπλοκή, όπως την ορίζει η ΝΔ; Το να υπάρχουν «πέντε νταβατζήδες», όπως είπε ο Καρμανλής, ή «εθνικός εργολάβος», «εθνικός προμηθευτής» και «εθνικός εκδότης», όπως είπε ο Κεφαλογιάννης. Διαπλοκή, δηλαδή, είναι το άνισο μοίρασμα της πίτας ανάμεσα στους μεγαλοκαπιταλιστές, η αβάντα σε μερικούς και το ρίξιμο κάποιων άλλων. Ας πούμε, λοιπόν, πως ο Καραμανλής βάζει τέλος σ’ αυτή την ανισότητα. Και τί έγινε;Αν δηλαδή στο παιχνίδι μπουν, εκτός των Κόκκαλη, Μπόμπολα, Λαμπράκη, και οι Βαρδινογιάννης, Αλαφούζος και λοιποί, θα αλλάξει τίποτα για τον ελληνικό λαό;

Ο «υπερκομματικός» πρόεδρος Κωστής δεν δίστασε να πάρει θέση υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Μιλώντας σε έλληνες επιχειρηματίες στη Σόφια είπε πως «θα έπρεπε οι κρατικές επιχειρήσεις σιγά-σιγά να ιδιωτικοποιούνται», γιατί αυτή είναι «η γενική αρχή που υπάρχει στην Ευρώπη και στα φιλελεύθερα οικονομικά συστήματα». Οπως βλέπετε, το χούι δεν κόβεται με τίποτα. Ο λύκος κι αν εγέρασε…

Σε τηλεοπτική εκπομπή του Πρετεντεράκου αποκαλύφθηκαν κάποια στοιχεία για δυο στελέχη του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ), τα οποία ο υπουργός Υγείας έχει τοποθετήσει στην προεδρία των Α’ και Γ’ ΠΕΣΙ. Ο Ν. Κακλαμάνης κάλυψε τους δυο γιατρούς, αλλά δήλωσε πως η συγκεκριμένη εκπομπή είχε σαν στόχο να «τραυματίσει» τον ίδιο προσωπικά. Τί ακριβώς θέλει να πει ο ποιητής; Αυτός έχει τις καλύτερες σχέσεις με τα μίντια και θεωρείται από τους καλύτερους «πελάτες» τους (όχι άδικα, από επικοινωνιακή άποψη), γιατί να θέλουν να τον πλήξουν προσωπικά; Επειδή, λοιπόν, στο παρασκήνιο ακούγονται πάρα πολλά για συγκρούσεις συμφερόντων στο χώρο της Υγείας, μήπως θα μπορούσε ο κ. Κακλαμάνης να γίνει λίγο πιο (λέμε τώρα) σαφής;

Υπήρχε ένα παλιό σύνθημα που έλεγε «καλύτερα παπάκι παρά το Μητσοτάκη». Δυστυχώς, οι κάτοχοι των συμπαθέστατων διτρόχων πρέπει να το ξανασκεφτούν. Διότι το παπάκι μπορεί να διευκολύνει στην κίνηση μέσα στο κυκλοφοριακό αδιέξοδο της πόλης, βλάπτει όμως πλέον πολύ σοβαρά την τσέπη. Σε γράφει ο τροχόμπατσος, σε γράφει ο δημοτόμπατσος, σε ξεζουμίζει η ασφαλιστική εταιρία, τώρα πρέπει να πληρώσεις τέλη κυκλοφορίας ακόμα και για τα 50ράκια. 15 ευρώ παρακαλώ, όσο και για τις μεγαλύτερες μοτοσικλέτες. Ετσι όρισε η κυβέρνηση Καραμανλή και μέχρι τα τέλη του χρόνου όλοι οι «κάγκουρες» οφείλουν να καταβάλουν το παραδάκι και να πάρουν το σήμα, γιατί αν δεν το πάρουν θα πληρώσουν περισσότερα σε πρόστιμα. Κατά τα άλλα, οι κυβερνήσεις ενδιαφέρονται για την κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση.

Πρέπει να ‘ναι μεγάλο μπουμπούκι αυτός ο Πασόκος ο Κουτμερίδης. Από τη στιγμή που βγήκε η «Αυριανή» και τον έκραξε, φωνάζει ότι μετεγγράφηκε νόμιμα και με εξετάσεις από ρουμάνικο σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Βγαίνουν, όμως, δυο ρουμάνικα πανεπιστήμια και το μεν ένα δηλώνει ότι δεν είχε σπουδαστή με αυτό το όνομα, το δε άλλο ότι τον είχε κόψει. Βγαίνει και ο Ανθόπουλος (που είναι στην απέξω μετά την ιστορία με τον Πάχτα) και δηλώνει ότι ο Κουτμερίδης του ζήτησε να τον γράψει ζούλα στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, αλλά δεν του έκανε τη χάρη, και το σκηνικό ολοκληρώθηκε. Κουτμερίδης και ξερό ψωμί, παιδιά…

♦ Και τί θα βγει;

Τί λέει η έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για τις καταγγελίες πολιτών κατά μπάτσων; Αυτό που ξέρουμε όλοι και που ο κόσμος περιγράφει με τη χαρακτηριστική φράση «ου μπλέξεις». Οτι έτσι και μπλέξεις με μπάτσους, ακόμα και ξύλο να φας απρόκλητα, δεν υπάρχει περίπτωση να βρεις το δίκιο σου. Ειδικά αν κάνεις καταγγελία στους ίδιους τους μπάτσους. Επειδή κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, ο ένας καλύπτει τον άλλο και στις χειρότερες περιπτώσεις το πολύ να πέσει καμιά διοικητική μικροποινή.

Ωραία, λοιπόν, τα είπε ο συνήγορος του πολίτη, τα έγραψαν οι εφημερίδες (όσο τα έγραψαν). Και τί θα βγει; Θα αλλάξει τίποτα; Πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά αφελής πολιτικά για να πιστέψει ότι κάτι μπορεί ν’ αλλάξει. Ο ΣτΠ είναι ο φερετζές της εξουσίας. Το ανεξάρτητο υποτίθεται όργανο, που συγκεντρώνει τις καταγγελίες των πολιτών για τα κακώς κείμενα της Διοίκησης, του κράτους. Λειτουργεί σαν κοινωνικό αμορτισέρ, κάνοντας εκθέσεις οι οποίες πετιούνται στον καλαθο των αχρήστων. Η Αστυνομία είναι κεντρικός θεσμός του συστήματος εξουσίας. Για να μπορεί να φέρνει σε πέρας τον κατασταλτικό της ρόλο, πρέπει να έχει την ασυδοσία που έχει. Ο αστυνομικός πρέπει να είναι μπάτσος, για να μπορεί να λειτουργεί ως αστυνομικός. Πρέπει να είναι σε ζωώδη κατάσταση. Να έχει το αίσθημα του ακαταδίωκτου και του εξουσιαστή. Κυριλέ μπάτσος δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Ας μην παριστάνουμε τους έκπληκτους, λοιπόν, όταν γίνονται εκθέσεις σαν αυτή του ΣτΠ. Ας πηγαίνουμε τη σκέψη μας παραπέρα, στα ουσιαστικά ζητήματα.