Θυμάστε την ιστορία με τις τρελές αγελάδες και τις διαδοχικές φάσεις του σκανδάλου; Η ρίζα του κακού βρισκόταν στα κρεατάλευρα με τα οποία τάιζαν τα ζώα, προξενώντας σ’ αυτά σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια. Υποτίθεται πως αρχικά περιορίστηκε η νόσος στη Βρετανία. Η υπόλοιπη Ευρώπη κοιμόταν ήσυχη, μέχρι που η νόσος πέρασε τα σύνορα και χτύπησε και την ηπειρωτική Ευρώπη. Γιατί, βέβαια, χρήση κρεατάλευρων γινόταν παντού. Χρειάστηκε να περάσουν κάποια χρόνια μέχρι να αποφασιστούν κάποια μέτρα περιορισμού στη χρήση των κρεατάλευρων (το αν και σε ποια έκταση τηρούνται είναι άλλο ζήτημα). Και γιατί τα συμπαθέστατα μηρυκαστικά έπρεπε να μετατραπούν από χορτοφάγα σε παμφάγα; Γιατί η ζωική πρωτεϊνη τα παχαίνει πιο γρήγορα, κοστίζει φτηνότερα και αποδίδει μεγαλύτερο κέρδος;
Θυμάστε την ιστορία με τα διοξινούχα κοτόπουλα; Αποδείχτηκε ότι χρησιμοποιούσαν ορυκτέλαια, λάδια από φριτέζες και κρεατάλευρα στις ζωοτροφές, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Μοναδικός τους στόχος η ταχύτερη και φτηνότερη πάχυνση των πουλερικών, που μεγαλώνει το κέρδος.
Φτάσαμε έτσι αισίως στο διοξινούχο γάλα και κρέας βοοειδών. Εκτός από τρελές αγελάδες αποκτήσαμε και «μαστουρωμένες» αγελάδες. Ξέρετε ποιος ήταν ο λόγος; Ιδού τι αποκαλύπτεται από τα επίσημα έγγραφα της Κομισιόν (που βέβαια δεν μας λένε όλη την αλήθεια).
Η μόλυνση εντοπίστηκε σε ζωοτροφές που προέρχονται από υποπροϊόντα εργοστασίων επεξεργασίας πατάτας. Ζωοτροφές γίνονταν οι φλούδες, αλλά και οι χαλασμένες πατάτες. Και γιατί μολύνθηκαν αυτές οι ζωοτροφές; Γιατί για τη διαλογή των πατατών χρησιμοποιούνταν μια μέθοδος «λουτρού σε αλατισμένο νερό», που άλλαξε και έγινε «λουτρό σε διάλυμα αργίλου». Η άργιλος περιείχε διοξίνη σε μεγάλες συγκεντρώσεις, η οποία μόλυνε τα ζώα. Η ειρωνία: η αλλαγή της μεθόδου διαλογής, από το αλάτι στην άργιλο, έγινε για περιβαλλοντικούς λόγους, όπως μας ενημερώνει η Κομισιόν!
Οι Ολλανδοί εντόπισαν το πρόβλημα σε 140 φάρμες, το κράτησαν κρυφό για τρεις μήνες, πουλήθηκαν κανονικότατα όλες οι παρτίδες και ύστερα το ανακοίνωσαν με τη διαδικασία της… έγκαιρης προειδοποίησης. Ας μη μείνουμε, όμως, σ’ αυτό.
Ας πάμε στην ουσία.
Ας πάμε στην ουσία.
Γιατί άλλαξαν τη μέθοδο διαλογής των πατατών; Προφανώς γιατί η μέθοδος με το διάλυμα αργίλου είναι πιο αποδοτική, δηλαδή κοστίζει λιγότερο. Και φυσικά, δεν έκαναν κανέναν έλεγχο στην άργιλο που χρησιμοποίησαν. Διότι ο έλεγχος κοστίζει, παναπεί είναι αντιπαραγωγικός. Ετσι, η διοξίνη από την άργιλο πέρασε στις πατάτες. Πού; Μόνο στις φλούδιες και στις σκάρτες πατάτες διαλογής, που έφαγαν οι αγελάδες; Οχι βέβαια. Πέρασαν και στις πατάτες που κατανάλωσαν οι άνθρωποι. Γιατί η συγκεκριμένη διαδικασία αφορά τη διαλογή και όχι την επεξεργασία της πατάτας. Ολες οι πατάτες βυθίζονται στο λουτρό αργίλου και αφού γίνει ποιοτική διαλογή, οι μεν σκάρτες πάνε για ζωοτροφές, οι δε καλές πάνε για παραγωγή τροφών που καταναλώνει ο άνθρωπος (από αποξηραμένο πουρέ, μέχρι πατατάκια για τα παιδιά και κατεψυγμένες πατάτες για τηγάνισμα).
Στις 2 Νοέμβρη η αρμόδια υπηρεσία της Κομισιόν απηύθυνε ερώτημα στις γερμανικές αρχές να ενημερώσουν σε ποιες άλλες χώρες, εκτός από την Ολλανδία διανεμήθηκε η μολυσμένη άργιλος, θεωρώντας ότι είναι πιθανόν προβλήματα μόλυνσης να υπάρχουν και αλλού. Ζήτησε ακόμα στοιχεία για τη διανομή της μολυσμένης αργίλου και σε άλλες βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων και ζωοτροφών. Είχε, δηλαδή, μαύρα μεσάνυχτα για την έκταση της ζημιάς. Μια μέρα μετά, στις 3 Νοέμβρη, η ίδια υπηρεσία της Κομισιόν διένειμε σε όλες τις χώρες μέλη έγγραφο της Ολλανδίας, στο οποίο αναφερόταν: «Μέχρι τώρα δεν έχουμε ενδείξεις ότι προϊόντα πατάτας για ανθρώπινη κατανάλωση μολύνθηκαν».
Ολα καλά, λοιπόν. Οι αγελάδες που έφαγαν τις πατατόφλουδες παρήγαγαν διοξινούχο γάλα, ενώ οι μητέρες που έφαγαν το περιεχόμενο της πατάτας δεν τάισαν με μολυσμένο γάλα τα βρέφη τους! Οι αγελάδες που έφαγαν τις πατατόφλουδες εμφάνισαν υψηλά ποσοστά διοξίνης στο κρέας τους, ενώ τα παιδιά που «ξεσκίστηκαν»« στα τσιπς δεν έχουν κανένα πρόβλημα!
Κάντε λογαριασμό τι καταναλώσαμε μέσα σ’ αυτούς τους τρεις μήνες: βιομηχανικά προϊόντα πατάτας μολυσμένα πιθανόν με διοξίνη. Γάλα και κρέας σίγουρα μολυσμένο με διοξίνη. Πιθανόν μια σειρά άλλα βιομηχανικά προϊόντα, στην επεξεργασία των οποίων χρησιμοποιήθηκε μέθοδος ίδια με αυτή που χρησιμοποιήθηκε για τις πατάτες. Κι όμως, βγήκαν στα ελληνικά ΜΜΕ μεγαλόσχημοι ειδικοί και διαβεβαίωσαν τον ελληνικό λαό, ότι δεν τρέχει και τίποτα αν κατανάλωσαν μολυσμένο γάλα, γιατί είναι μικρή η ποσότητα. Εδώ μιλάμε για μια γκάμα προϊόντων (άγνωστο πόσο μεγάλη) πρωτογενώς μολυσμένων, συν γάλα και κρέας που μολύνθηκαν δευτερογενώς, κι αυτοί λένε ότι δεν τρέχει τίποτα.
Ιδού και άλλα παραδείγματα μόλυνσης από διοξίνη, για τα οποία ουδείς συζητά. Το 1989 στην Ολλανδία εντοπίστηκε σε μια περιοχή μολυσμένο γάλα από διπλανό εργοστάσιο καύσης αποβλήτων. Το 1990 εντοπίστηκε το ίδιο στην Αυστρία από διπλανό εργοστάσιο επεξεργασίας χαλκού. Το 1998 έκλεισαν τρία εργοστάσια αποτέφρωσης σκουπιδιών στη γαλλική Λιλ, όταν ανιχνεύθηκαν ψηλά επίπεδα διοξίνης στο γάλα των αγελάδων που έβοσκαν στην περιοχή. Το 1999 έσκασε το σκάνδαλο με τα βελγικά κοτόπουλα. Τί έγινε από τότε; Τίποτα απολύτως. Αλλάζουν τις βιομηχανικές μεθόδους εντελώς ανεξέλεγκτα, χωρίς να δίνουν δεκάρα τσακιστή για τις επιπτώσεις στους ανθρώπους και τα ζώα.
Μοναδικός θεός τους είναι το κέρδος. Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός για το μέγιστο κέρδος γκρεμίζει κάθε ηθικό φραγμό. Το διατροφικό σκάνδαλο είναι διαρκές. Αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε και να μην παραμυθιαζόμαστε με τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις που βγαίνουν κάθε φορά που αποκαλύπτεται κάτι. Αυτά που αποκαλύπτονται είναι σταγόνα στον ωκεανό αυτών που συμβαίνουν. Γι’ αυτό μην παραξενεύεστε όταν σας λέμε ότι η μόνη λύση είναι η ανατροπή του καπιταλισμού.
