«Είναι καιρός να βάλουμε στην άκρη τις διαμάχες γύρω απ’ την αποκαλούμενη “κρατική τρομοκρατία”. Η χρήση βίας από κράτη καθορίζεται ήδη επαρκώς σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Και το δικαίωμα αντίστασης στην κατοχή πρέπει να κατανοείται με το πραγματικό του νόημα. Δε μπορεί να περιλαμβάνει το δικαίωμα να σκοτώνεις ή να σακατεύεις σκοπίμως πολίτες. Υποστηρίζω την έκκληση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου (σ.σ. της 16μελούς ομάδας που έστησε ο Ανάν το Νοέμβρη του 2003 για να επεξεργαστεί τα ζητήματα της «παγκόσμιας ασφάλειας») για έναν ορισμό της τρομοκρατίας, που θα έκανε ξεκάθαρο ότι, επιπρόσθετα με ενέργειες που ήδη καθορίζονται από υπάρχουσες συμβάσεις, κάθε πράξη που στοχεύει στην πρόκληση θανάτου ή σοβαρών σωματικών βλαβών πολιτών ή αμάχων με σκοπό την κατατρομοκράτηση του πληθυσμού ή τον εξαναγκασμό μιας κυβέρνησης ή ενός διεθνούς οργανισμού προκειμένου να κάνει ή να απέχει από οποιαδήποτε πράξη, συνιστά τρομοκρατία. Πιστεύω ότι αυτή η πρόταση έχει μία ξεκάθαρη ηθική δύναμη και προτρέπω με όλες μου τις δυνάμεις οι διεθνείς ηγέτες να ενωθούν πίσω απ’ αυτήν και να αποφασίσουν μια περιεκτική συμφωνία για την τρομοκρατία πριν το τέλος της 60ής συνεδρίασης της Γενικής Συνέλευσης…
Η απειλή της τρομοκρατίας συνδέεται στενά με αυτή του οργανωμένου εγκλήματος που δυναμώνει και επηρεάζει την ασφάλεια σε όλα τα Κράτη. Το οργανωμένο έγκλημα συμβάλει στην κρατική αδυναμία, εμποδίζει την οικονομική ανάπτυξη, πυροδοτεί πολλούς εμφυλίους πολέμους, εξασθενίζει συνήθως τις ειρηνευτικές προσπάθειες του ΟΗΕ και παρέχει οικονομικούς μηχανισμούς σε τρομοκρατικές οργανώσεις»
«Προκειμένου να μειωθεί η φτώχεια και να προαχθεί η παγκόσμια ευημερία για όλους, προτρέπω τους αρχηγούς των κρατών και των κυβερνήσεων να:
…
δ. Αναλάβουν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν ότι οι ανεπτυγμένες χώρες που δεν έχουν κάνει ήδη αρκετά να εφαρμόσουν χρονοδιαγράμματα για να πετύχουν το στόχο του 0.7% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος ως επίσημη οικονομική βοήθεια όχι αργότερα απ’ το 2015, ξεκινώντας με σημαντικές αυξήσεις όχι αργότερα απ’ το 2006 και φτάνοντας στο 0.5% μέχρι το 2009.
ε. Αποφασίσουν ότι το υποφερτό χρέος θα πρέπει να επανακαθοριστεί σαν το επίπεδο του χρέους που επιτρέπει στην κάθε χώρα να πετύχει τους στόχους ανάπτυξης της Χιλιετίας (Millennium Development Goals) και να φτάσει στο 2015 χωρίς μια αύξηση στους βαθμούς χρέωσής της, έτσι για τις περισσότερες απ’ τις βαριά χρεωμένες φτωχές χώρες, αυτό θα απαιτήσει αποκλειστικά διευρυμένη χρηματοδότηση και ακύρωση των χρεών 100%».
Ζητούμε συγνώμη για τα εκτεταμένα αποσπάσματα από την 62σέλιδη αναφορά του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, γύρω απ’ τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις που ο ίδιος πρότεινε, πιστεύουμε όμως ότι δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά προκειμένου να φανεί ο πραγματικός χαρακτήρας αυτής της κίνησης. Ο Ανάν, βλέποντας τον ΟΗΕ να εξευτελίζεται και να χάνει και τα τελευταία ψήγματα της αίγλης του στους λαούς – ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο στο Ιράκ – χωρίς να μπορεί πλέον να παίξει κανένα διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ των ισχυρών του πλανήτη, προσπαθεί να τον «εξυγιάνει». Σε μια βάση, όμως, κάθε άλλο παρά στον αντίποδα της «αντιτρομοκρατικής» σταυροφορίας των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κρατών (πώς θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο άλλωστε;).
• Είστε όλοι τρομοκράτες…
Ετσι, αφού υιοθετεί τον ορισμό της «τρομοκρατίας» σύμφωνα με τα συμφέροντα του συστήματος που κι ο ίδιος υπηρετεί (αναφέροντας επί λέξει ότι υιοθετεί όλες τις υπάρχουσες συμβάσεις όσον αφορά στον ορισμό των «τρομοκρατικών» ενεργειών), τον εμπλουτίζει για να μη μείνει καμία οργάνωση και κανένα κίνημα που μάχεται είτε τον καπιταλισμό είτε την κατοχή της χώρας του έξω απ’ αυτόν. Βόμβες σε κυβερνητικά κτίρια στη Βαγδάτη; Τρομοκρατία! Εφόσον συντελούν στην… κατατρομοκράτηση του πληθυσμού, άσε που συχνά σ’ αυτές σκοτώνονται και αθώοι πολίτες (το αν οι περισσότεροι απ’ αυτούς τυχαίνει να είναι εθελοντές… ασφαλίτες, αυτό δεν έχει καμία σημασία για τον κύριο Ανάν). Τρομοκράτες λοιπόν οι ιρακινοί αντάρτες. Βομβιστές αυτοκτονίας στο Ισραήλ; Τρομοκρατία! Δε χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε περί αυτού. Ποιος κάθεται να ασχοληθεί με το πώς εξαναγκάστηκαν οι οργανώσεις της Ιντιφάντα να οδηγηθούν σχεδόν αποκλειστικά σ’ αυτές τις ενέργειες μέσα απ’ την άγρια καταστολή τους απ’ το Σιωνιστικό κράτος και την Παλαιστινιακή Αρχή, τη μαζική δολοφονία των στελεχών τους και τη μετατροπή της Παλαιστίνης σε ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης; Τρομοκρατικές λοιπόν και όσες παλαιστινιακές οργανώσεις συνεχίζουν να αντιστέκονται και δεν σκύβουν τη μέση στις τελευταίες «ειρηνευτικές» συμφωνίες Αμπάς – Σαρόν. Μαχητικές διαδηλώσεις κατά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας με αφορμή κάποια σύνοδο π.χ. του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ή της Παγκόσμιας Τράπεζας; Τρομοκρατία! Γιατί στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες «τρομοκρατούν» τον πληθυσμό με στόχο να εξαναγκάσουν τους παραπάνω οργανισμούς να «κάνουν ή να απέχουν από κάποια πράξη» (να ακυρώσουν τα χρέη των εξαθλιωμένων χωρών για παράδειγμα).
Ο κύριος Ανάν όμως είναι και δημοκράτης. Αφού απλώσει το μαστίγιο επισείοντας απειλητικά το μπαμπούλα ενός διεθνώς αναγνωρισμένου – και μάλιστα από τον ΟΗΕ – ορισμού της τρομοκρατίας, που θα έθετε στη μέγγενη της «διεθνούς δημοκρατίας» κάθε οργάνωση ή κίνημα που αντιτάσσεται στον καπιταλισμό ή την κατοχή, προσφέρει και το καρότο.
• Σάπιο το καρότο…
Μόνο που το καρότο του εκτός του ότι είναι εξαιρετικά μπαγιάτικο, κανείς δεν το παίρνει σοβαρά υπόψη. Πράγμα που αναγκάζεται να το παραδεχτεί ο ίδιος, όταν λέει ότι οι «αναπτυγμένες χώρες δεν έχουν κάνει ήδη αρκετά». Τι προτείνει ο Ανάν; Κάτι σαν τον περίφημο φόρο Τόμπιν, μόνο που αντί για τις επιχειρήσεις αυτός το προτείνει για τα πλούσια κράτη. Να δίνουν λέει ένα 0.7% του ΑΕΠ ως εξωτερική βοήθεια στα φτωχαδάκια. Και μάλιστα, να τα βοηθήσουν να μειώσουν τα χρέη τους, μηδενίζοντας το κοντέρ γι’ αυτά που βρίσκονται στο χείλος της κατάρρευσης.
Αν φύγουμε όμως απ’ τον αφηρημένο κόσμο των εύηχων λέξεων και βουτήξουμε στα κρύα νερά της καπιταλιστικής πραγματικότητας, θα διαπιστώσουμε ποιο είναι το πραγματικό νόημα της έκκλησης Ανάν. Οι πλούσιες ιμπεριαλιστικές χώρες είναι κάτι σαν τους… εργολάβους (στο πιο διογκωμένο φυσικά). Εχετε δει εργολάβο που να μην μετράει και την τελευταία δεκάρα προκειμένου να μειώσει το κόστος του έργου που έχει αναλάβει; Αν αυτό για τον εργολάβο ισχύει μία φορά, για τις ιμπεριαλιστικές χώρες ισχύει εκατό. Είδατε τι έγινε με το τσουνάμι; Η «προσφορά» της Αμερικάνικης κυβέρνησης, για παράδειγμα, ήταν 350 εκατομμύρια δολάρια (ποσοστό της τάξης του 0.035 τοις χιλίοις του αμερικάνικου ΑΕΠ, δηλαδή 200 φορές μικρότερο απ’ αυτό που προτείνει ο Ανάν) για μία βιβλική καταστροφή που προηγούμενό της δεν έχει εμφανιστεί στα παγκόσμια χρονικά για αιώνες. Συνολικά η προσφορά κυβερνήσεων και πολιτών δεν ξεπέρασε τελικά τα 3.5 δισ. δολάρια (με τις προσφορές των πολιτών να υπερτερούν των κυβερνήσεων) με αποτέλεσμα να υπάρχει έλλειμμα 4 δισ. δολάρια για να ανοικοδομηθούν Ινδία, Ινδονησία, Μαλδίβες και Σρι Λάνκα, σύμφωνα με την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης (όπως μας πληροφορεί το BBC, 18/3/05). Για να έχετε μια χειροπιαστή εικόνα και να κάνετε τις συγκρίσεις σας, σας αναφέρουμε πόσο είναι π.χ. το 0.7% του αμερικάνικου ΑΕΠ: πάνω από 70 δισ. δολάρια, δηλαδή 20 φορές η συνολική βοήθεια που δόθηκε από κράτη και πολίτες στις πληγείσες απ’ το τσουνάμι χώρες της ΝΑ Ασίας! Ο,τι δεν έδωσαν με το τσουνάμι, οι ιμπεριαλιστικές χώρες θα το δώσουν σε οικονομική βοήθεια στις φτωχές χώρες μας λέει ο Ανάν κι εμείς σαν ηλίθιοι θα πρέπει να το πιστέψουμε. Οσον αφορά στα χρέη που θα πρέπει να μηδενιστούν για πολλές χώρες, η απάντηση δόθηκε ξανά απ’ την ίδια τη ζωή με αφορμή τις τραγικές καταστροφές στην Ασία. Το κλαμπ των Παρισίων, που αποτελείται απ’ τις μεγαλύτερες χώρες τοκογλύφους (συγνώμη πιστώτριες χώρες θέλαμε να πούμε) …ακόμα συζητάει να διαγράψει τα χρέη των χωρών που επλήγησαν!
• Το πιο σύντομο ανέκδοτο
Τελικά τι μένει απ’ τις προτάσεις Ανάν; Ο ορισμός της τρομοκρατίας και η ανάγκη να τηρηθούν οι ισορροπίες μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (εξ ου και η καούρα του για να καταλήξει το Συμβούλιο Ασφαλείας (Σ.Α) σε μία συμφωνία για το πότε και πώς θα πρέπει να αποφασίζεται μια ένοπλη επέμβαση). Τώρα το πόσο δημοκρατικότερη θα είναι η λειτουργία του Σ.Α. αν συμμετέχουν περισσότερες χώρες σ’ αυτό, το αφήνουμε στην κρίση σας. Αναλογιστείτε μόνο πόσους πολέμους απέτρεψε το Σ.Α. λόγω του γεγονότος ότι συμμετείχαν και τρίτες χώρες (πέραν των πέντε μονίμων μελών) και ενημερώστε και μας τους αδαείς γιατί δε μπορούμε να βρούμε κανέναν. Σκεφτείτε και το εξής. Πόσα αόρατα νήματα κάνουν αυτές τις «τρίτες» χώρες να εξαρτώνται απ’ τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες του πλανήτη (οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά) και τότε θα διαπιστώσετε ότι το Σ.Α. του ΟΗΕ δεν παίζει κανένα ουσιαστικό ρόλο στις εξελίξεις παρά μόνο σαν ισορροπιστής του συσχετισμού δυνάμεων των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών κρατών.
Γιατί στο σύστημα που το κέρδος και το χρήμα των ισχυρών εξουσιάζουν τις ζωές του πλανήτη δε μπορούν να υπάρξουν διαφορετικές διεθνείς σχέσεις παρά αυτές που βασίζονται στη δύναμη (είτε του κεφαλαίου είναι αυτή, είτε των όπλων). Κι αυτό δε μπορεί να το κρύψει ούτε ο κύριος Ανάν ούτε και οι ανά τον κόσμο «δημοκράτες» συνοδοιπόροι του, όσες φαντεζί προτάσεις και να ρίξουν στο παγκόσμιο παζάρι ιδεών και απόψεων. «Καπιταλισμός με ανθρώπιμο πρόσωπο» είναι ένα από τα πιο σύντομα ανέκδοτα.
Κώστας Βάρλας
