* Μπορεί στην Ελλάδα να έχουμε δύο Κάρολους αρχηγούς, όμως υπάρχει κι ένας τρίτος μακρύτερα. Κι αύριο έχει επέτειο γάμου με κείνη την Parker rollerball, την καμήλα ντε. Ντεεεε.
* Να δω τι αβγά θα βαφούν φέτος για το Πάσχα…
* Συνδεόμαστε με το στάδιο Ντε Πόντε της Χάγης για να σας ενημερώσουμε για μια αναγκαστική αλλαγή στο β’ ημίχρονο: Ο Μλάντιτς είναι έτοιμος να πάρει τη θέση του Μιλόσεβιτς. Μικρόφωνο και πάλι στην κοιτίδα της δημοκρατίας, για τη συνέχεια του αγώνα Καναπές – Ξαναπές.
* Γλίτωσε από μπάτσους, φορτηγατζήδες, μπουκάλια, απέφυγε τον Αττίλα, κυβέρνησε την καφρίλα, she’s everything!
* Αν δώσεις κόκαλο σε αστυνομικό σκυλί (σαν τον Rex, τον στάσιμο τόσα χρόνια στο βαθμό του υπαστυνόμου, ας πούμε) θεωρείται δωροδοκία;
* Και μια που τ’ αναφέραμε, το Εψιλον της περασμένης Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας κατέρριψε το πρώτο μέρος του συνθήματος, εκείνο που αναφέρεται στις «τρεις κι εξήντα». Τα λοιπά, ως έχουν.
* Αν και παιδίσκη, η Κοκκινοσκουφίτσα ζηλεύει. Να ‘χε κι αυτή μιαν Ευγενούλα, να βάζει τα καλά της στα γεράματα και να έρχεται με την ελπίδα να την ξαναδεί…
* Με εκνευρίζει αυτός ο υπερθετικός στο όνομα Αντών-αρος, όσο και το υποκοριστικό στο όνομα Βουλγαρ-άκης και το τρυφερό χαϊδευτικό στο όνομα Τατ-ούλης. Ομοίως, βρίσκω μονότονα αυτά τα ξερά Καλός, Λιάπης κλπ. Τι θέλω τελικά, Τσε και βάρα; Βάρβαρα;
* Συνεχίζουν να φεύγουν οι κολόνες του πολιτισμού, αλλά ακόμα να καταρρεύσει…
* Από το περασμένο «Ποντίκι»: Τέσσερα στελέχη της ΔΑΠ ζητούν παρέμβαση της Ρηγίλλης για όσα γίνονται στο ΤΕΙ της Θεσσαλονίκης…Πολλή ρεμούλα πέφτει στο ίδρυμα από «γαλάζιους νταβατζήδες». Βρε, βρε, για κοίτα…
* Την Τρίτη βλέπω ότι είναι η μέρα κατά του Parkinson (μωρέ μπράβο, του έφτιαξαν και μέρα!). Θα έχουμε τίποτε εκ μέρους εκείνων που τον ψάχνουν; Και με την ευκαιρία, ξέρει κάποιος να με ενημερώσει αν έχει καθιερωθεί μέρα της σφραγίδας, της γραφομηχανής, του σαρανταπενταριού, της Αννας και των αγίων Ασωμάτων; (για την τελευταία κάτι υπάρχει).
* Ηδη αμφιβάλλω αν είναι γάλα. Με το οχταήμερο περιθώριο λήξης, δεν θα είναι ούτε φρέσκο. Το μόνο ειλικρινές στην ετικέτα θα είναι (;) ότι είναι παστεριωμένο.
* Οσο για τη ντομάτα έπαψα ν’ αμφιβάλλω προ ετών: Είναι παράγωγο άχυρου!
* Αρχισε η φου-τουριστική περίοδος και εμφανίζονται οι ανεπανάληπτες ταμπέλες. Μία απ’ αυτές σε θέρετρο της Θεσσαλονίκης γράφει: Dolomata για fishing.
* Στη δε Ρόδο (από και προς την οποία δεν υπάρχουν πια και πολλά εναπομείναντα εισιτήρια για το Πάσχα), καταφθάνουν οι στρατιές των πενθήμερων σχολικών εκδρομέων. Πάνω από τέσσερις χιλιάδες κατέφθασαν μόνο αυτή την εβδομάδα!
* Ακύλας Καραζήσης: «Με γοήτευε ό,τι γοήτευε πάρα πολύ κόσμο τότε. Η άκρα αριστερά. Διάλεξα το ΚΚΕ. Δεν μου ταίριαζε κι έφυγα. Εκ των υστέρων κατάλαβα πως πιο κοντά στην μενταλιτέ μου ήταν το ΚΚΕ Εσωτερικού». Τι να πρωτοσχολιάσεις; Την «άκρα αριστερά»; Την «μενταλιτέ»; Τα μυαλά σου και μια λίρα; Με τέτοιους τύπους θα μπορούσε κανείς να γεμίζει σελίδες.
* Η Κοκκινοσκουφίτσα ευχαριστεί το ΚΚΕ – ΝΔ (Κούτρα Κουλτούρα Εφημερίδων – Νέες Διανομές) για τα cd και dvd που κοσμούν τον αχυρώνα της. Και απευθύνει έκκληση προς συντρόφους επιπλοποιούς, για τη χορηγία βιβλιοθήκης. Σε χρώμα μπεζ για να δένει με τον αχυρώνα και τα μαλλιά της, να βάλει τα βιβλία που τώρα πια πληθαίνουν, να σκάνε οι φίλες της από τη ζήλια τους.
* Τι τύπος θα ήμουν χωρίς τον φιλεύσπλαχνο, πολιτισμωθητικό τύπο;
* Ε – ε – έρχεται (ποιος εθνάρχης ρε;)
* «…συλλογίζομαι όσα ‘τανε να γίνουν κι απομείναν σύννεφα οπού δεν ρίξαν τη βροχή, παρά τα σκόρπισαν ενάντιοι αγέρηδες. Θα τα γλυκάνω…μα η πίκρα η δική μου πώς γλυκαίνει;» (Βικτωρία Θεοδώρου).
Κοκκινοσκουφίτσα
