Τη «μεγάλη απελευθέρωση» των ακτοπλοϊκών γραμμών και από το λιμάνι του Πειραιά ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (υπουργός Εφοπλισμού θα έπρεπε να ονομάζεται) Μ. Κεφαλογιάννης. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι εφοπλιστές θα καθορίζουν ανεξέλεγκτα και τα δρομολόγια και τους ναύλους. Θα καθορίζουν ακόμα και τα εισιτήρια της οικονομικής (τρίτης) θέσης, που έως σήμερα καθορίζονταν από το κράτος, καθώς και τους ναύλους για τα οχήματα και τα προϊόντα.
Η μεγάλη αβάντα των εφοπλιστών, όμως, είναι η δυνατότητά τους να εισπράττουν πολύ περισσότερο ζεστό κρατικό χρήμα με τη μέθοδο της επιδότησης των άγονων γραμμών, οι οποίες αναμένεται να… πληθύνουν (ήδη έχουν πληθύνει τα τελευταία χρόνια). Με την πλήρη απελευθέρωση θα μπορούν, αφού εκμεταλλευτούν μια γραμμή τους θερινούς μήνες, να αποσύρουν τα πλοία τους το χειμώνα, να μείνει ακάλυπτη η γραμμή και έτσι να βαφτιστεί άγονη και να επιδοτηθεί.
Ο Κεφαλογιάννης ανακοίνωσε ακόμη, ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει επενδυτικό πρόγραμμα για την κατασκευή πλοίων που θα δρομολογηθούν στις άγονες γραμμές. Κάλεσε δε τους εφοπλιστές να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους και να συμμετάσχουν στο επενδυτικό πρόγραμμα, το οποίο κατά το μισό θα χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (έχει κλειστεί συμφωνία από την κυβέρνηση), ενώ η κυβέρνηση θα επιδοτήσει «το ξενοδοχειακό κομμάτι» (sic!), μέσω του αναπτυξιακού νόμου. Τους δίνει, δηλαδή, τη δυνατότητα να αποκτήσουν καινούργια πλοία χωρίς να βάλουν δεκάρα από τα ταμεία τους! Τέλος, άφησε για μια φορά ακόμη ανοιχτό το ενδεχόμενο να καταργηθεί το όριο ηλικίας για τα ακτοπλοϊκά πλοία! Να εξακολουθήσουν δηλαδή τα σαπάκια, οι σκυλοπνίχτες να ταξιδεύουν στις ελληνικές θάλασσες, ταλαιπωρώντας τον κόσμο (στην καλύτερη περίπτωση) και απειλώντας τον με ένα νέο «Σαμίνα».
Σας έχουμε και νέα από το ναυτεργατικό μέτωπο, που όλοι περιμένετε την υποσχεθείσα… κλιμάκωση. Την ίδια μέρα που ο Κεφαλογιάννης ανακοίνωνε την απελευθέρωση, η ΠΝΟ έσπευδε να ανταποκριθεί στην πρόσκλησή του για «διάλογο», ενώ η πολιτική επιστράτευση των ναυτεργατών βρίσκεται ακόμα σε ισχύ. Ο Κεφαλογιάννης άφησε να εννοηθεί ότι η επιστράτευση θα αρθεί μόνο αν η ΠΝΟ δεσμευτεί ότι σε περίπτωση απεργίας θα γίνεται ένα δρομολόγιο ανά προορισμό (για ποια απεργία θα μιλάμε τότε;). Και όμως, τα «τομαράκια» της ναυτεργατικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας αποφάσισαν να προσέλθουν στο διάλογο επιστρατευμένοι, επειδή λέει υπάρχει «θετικό κλίμα» και ο υπουργός «δεσμεύτηκε» ότι σε 15 μέρες ΘΑ τους απαντήσει για το φορολογικό και την αύξηση του εφάπαξ.
Αυτή τη φορά τα δυο σωματεία που ελέγχει ο Περισσός (ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝ-ΣΩΝ) διαφώνησαν και κατήγγειλαν την πλειοψηφία της ΠΝΟ ότι είναι «ανίκανη να ακολουθήσει τις αγωνιστικές διαθέσεις των ναυτεργατών». Αλήθεια, δεν το ήξεραν αυτό όταν ξεπουλούσαν μαζί με την πλειοψηφία την απεργία; Οταν αποφάσιζαν να αφήσουν τα πλοία να αποπλεύσουν από τα νησιά, όταν άφηναν τους ναυτεργάτες να αντιμετωπίσουν ο καθένας μόνος του την επιστράτευση, όταν δεν έκαναν τίποτα για να εμποδίσουν την επαναφόρτωση των πλοίων στον Πειραιά και έστηναν φιέστες και πανηγυράκια με ψητές σαρδέλες την ώρα που οι νταλίκες φορτώνονταν στα πλοία; Ποιον πείθει, λοιπόν, η εκ των υστέρων και επί της ουσίας άχρηστη διαφοροποίησή τους; Που είναι η κλιμάκωση που υπόσχονταν, παραμυθιάζοντας όχι τους ναυτεργάτες (αυτοί γνώριζαν) αλλά όσους/ες εργαζόμενους/ες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους ναυτεργάτες και κατέβηκαν στον Πειραιά για να τη δείξουν και έμπρακτα;
