«Οι τρεις τελευταίες μέρες ήταν πολύ άσχημες για τα παιδιά μας μέσα στο στρατόπεδο. Υπάρχουν περίπου 40.000 από εμάς εδώ, σε ένα κομμάτι γης ενός χιλιομέτρου. Δεν υπάρχει ούτε φαγητό, ούτε νερό, ούτε νοσοκομείο μέσα στο στρατόπεδο. Πριν από λίγο η UNRWA (σ.σ. η υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες) έφερε τροφή μέσα για τον κόσμο. Τότε ο λιβανέζικος στρατός βομβάρδισε ένα από τα φορτηγά… Πιστεύω ότι σκοτώθηκαν πέντε άνθρωποι. Είδα έναν άντρα με κομμένο το πόδι του. Είδα ανθρώπους να κλαίνε, μεταξύ τους και παιδιά. Η μικρή μου ανιψιά, είναι εννιά, είπε ότι είδε έναν άντρα να πεθαίνει στο δρόμο σήμερα» (μαρτυρία Παλαιστίνιου πρόσφυγα στο στρατόπεδο Ναχρ Αλ-Μπάρεντ, BBC 22/5/07).
«Θεωρώ το στρατό υπεύθυνο γι’ αυτό που μου συνέβη… Δεν στοχεύουν μόνο στη Φάταχ Αλ-Ισλάμ, αλλά σε όλους τους Παλαιστίνιους μέσα στο στρατόπεδο… Είναι χειρότεροι κι απ’τον Ισραηλινό στρατό» (μαρτυρία 28χρονου Παλαιστίνιου πρόσφυγα που χτυπήθηκε στο μηρό από σφαίρα του λιβανέζικου στρατού, από την λιβανέζικη καθημερινή εφημερίδα Daily Star, 23/5/07).
«Αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν στο Παρατηρητήριο Αν-θρώπινων Δικαιωμάτων, ότι ο λιβανέζικος στρατός επανειλημμένα βομβάρδισε τον πυκνοκατοικημένο παλαιστινιακό προσφυγικό καταυλισμό με όλμους και τανκς. Οι Λιβανέζοι αξιωματούχοι χρέωσαν στους μαχητές ότι χρησιμοποιούν τους κατοίκους του στρατοπέδου σαν ανθρώπινες ασπίδες» (Human Rights Watch, 23/5/07).
«Την Τρίτη, μία αυτοκινητοπομπή της UNRWA αναφέρθηκε ότι χτυπήθηκε από θέσεις που κατείχε ο λιβανέζικος στρατός, αφού μετακινήθηκε μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μέσα στο στρατόπεδο. Ο στρατός φαίνεται να στόχευε σε θέσεις της Φάταχ Αλ-Ισλάμ πλησίον της αυτοκινητοπομπής. Αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν στο IRIN ότι η αυτοκινητοπομπή της UNRWA είχε λάβει την άδεια των μαχητών της Φάταχ Αλ-Ισλάμ να προχωρήσει… Ο Ναντίμ Αουρι, ερευνητής της μη κυβερνητικής οργάνωσης Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είπε ότι ο λιβανέζικος στρατός δεν τήρησε τον διεθνή ανθρωπιστικό νόμο βομβαρδίζοντας περιοχές αμάχων μέσα στο στρατόπεδο» (IRIN – Ολοκληρωμένο Δίκτυο Περιφερειακής Ενημέρωσης, 23/5/07. Το IRIN είναι τμήμα του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, οι εκθέσεις του όμως δεν εξαρτούνται πάντα απ’ τον ΟΗΕ, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του).
Οι παραπάνω μαρτυρίες δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το ότι η δράση του λιβανέζικου στρατού είναι στα πρότυπα του «αγώνα κατά της τρομοκρατίας». Η επιχείρησή του ενάντια στους υπόπτους μιας ληστείας στην Τρίπολη του Λιβάνου την περασμένη Κυριακή (που ήταν η απαρχή των συγκρούσεων) είχε όλα τα χαρακτηριστικά αυτού του πολέμου, όπως και οι εκκαθαριστικές του επιχειρήσεις στο δεύτερο μεγαλύτερο παλαιστινιακό προσφυγικό στρατόπεδο στο Λίβανο, το Ναχτ Αλ-Μπαρέντ. Αυτό δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη. Γιατί η κυβέρνηση Σινιόρα, που ζήτησε βοήθεια από τους Αμερικάνους για να πατάξει την «τρομοκρατία» και μάλλον θα της την δώσουν, είναι ένα ανδρείκελο των ΗΠΑ και με τη δικιά τους στήριξη δεν έχει πέσει ακόμα. Αυτό που αποτελεί «έκπληξη» (όχι για εμάς τουλάχιστον, αλλά για πολλούς πιστεύουμε ότι θα είναι) είναι η στάση της Χεζμπολά. Σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος είναι τόσο οι ανταποκρίσεις του Αλ Μανάρ όσο και οι επίσημες δηλώσεις της οργάνωσης. «Μάρτυρες» απεκάλεσε το τηλεοπτικό δίκτυο της Χεζμπολά, Αλ Μανάρ, τους 27 λιβανέζους στρατιώτες που σκοτώθηκαν στις μάχες με την Φάταχ Αλ-Ισλάμ την περασμένη Τρίτη, ενώ έδωσε τελείως διαφορετική εικόνα για την επίθεση στην αυτοκινητοπομπή της UNRWA, υποστηρίζοντας ότι τα πυρά εναντίον της προέρχονταν μέσα από το στρατόπεδο, και κατήγγειλε ότι έλαβε πολλά τηλεφωνήματα από έγκλειστους κατοίκους του στρατοπέδου που διαμαρτύρονται ότι δέχονται πυρά από τη Φάταχ Αλ-Ισλάμ όταν πλησιάζουν στις θέσεις της. Στις δε ιστοσελίδες τόσο της ίδιας της Χεζμπολά όσο και του αντικυβερνητικού δικτύου «Υπόσχεση» φιγουράρει σε πρώτο πλάνο η «ανάλυση» του Αμερικάνου δημοσιογράφου του “New Yorker”, Seymour Hersh, ότι η Φάταχ Αλ-Ισλάμ χρηματοδοτήθηκε από τον… Μπους στην προσπάθειά του να ενισχύσει τις αντίπαλες προς τη Χεζμπολά πολιτικές ομάδες στο Λίβανο, μέσω της Σαουδικής Αραβίας. Ο Χερς υποστηρίζει ότι η αμερικάνικη κυβέρνηση κινείται στην κατεύθυνση στήριξης των Σουνιτών ενάντια στους Σιίτες (σε λίγο θα μας πει ότι οι Αμερικάνοι δίνουν λεφτά στους… Σουνίτες αντάρτες για να τους σκοτώνουν στο Ιράκ)! Αν ήταν έτσι, τότε η Φάταχ Αλ-Ισλάμ θα χτύπαγε τη Χεζμπολά με κάποιο πρόσχημα και όχι το λιβανέζικο στρατό. Εν πάση περιπτώσει, η Χεζμπολά θέλησε από την πρώτη στιγμή να πάρει θέση υπέρ του στρατού, καταγγέλλοντας κάθε επίθεση εναντίον του. Ο δε εκπρόσωπος τύπου της οργάνωσης, Αλί Φαγέντ, σε ομιλία του στην Αθήνα την περασμένη Τρίτη, δήλωσε «ανενημέρωτος» για τις εξελίξεις και αρνήθηκε να σχολιάσει την επίθεση του στρατού εναντίον της Φάταχ Αλ-Ισλάμ, δηλώνοντας ότι εκτιμά πως δεν θα υπάρξει επέκταση των συγκρούσεων εξαιτίας της περιορισμένης επιρροής της οργάνωσης αυτής στο βόρειο Λίβανο και ότι αυτή δεν έχει σχέση με τον Παλαιστινιακό λαό.
