Εν αρχή ην ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθήνας Γ. Κολιοκώστας, ο οποίος, χωρίς να περιμένει να ολοκληρωθεί η προανάκριση που πραγματοποιούν οι υφιστάμενοί του, έσπευσε να ζητήσει τη σύγκληση της Ολομέλειας Εφετών για να οριστεί εφέτης ειδικός ανακριτής για το σκάνδαλο των ομολόγων. Κήρυξε, δηλαδή, τη λήξη της προανάκρισης των εισαγγελέων Λιόγα και Πεπόνη, περιγράφοντας μάλιστα και τα αδικήματα (μη τυχόν και οι υφιστάμενοί του διαπιστώσουν άλλα ή μήπως επειδή αυτοί δεν δέχονταν να περιοριστούν στους συγκεκριμένους νομικούς χαρακτηρισμούς, οπότε ανέλαβε ο προϊστάμενος την ευθύνη;).
Στα αδικήματα που περιέγραψε ο κ. Κολιοκώστας δεν περιλαμβάνεται η απιστία, ούτε η δωροδοκία. Το κύριο αδίκημα είναι η απάτη. Περιέγραψε, δηλαδή, ένα πλαίσιο κατηγοριών απόλυτα συμβατό με την κυβερνητική θέση, που από τις πρώτες μέρες της αποκάλυψης του σκανδάλου περιέγραψε ο Αλογοσκούφης: «άπληστοι χρηματιστές – ανίδεες διοικήσεις». Μια χαρά στρώνεται ο δρόμος της αποτελεσματικής υπεράσπισης για τον Αγάπιο, τον Ευγένιο και τ’ άλλα παιδιά (που δεν είναι μόνο «γαλάζια», δεδομένου ότι στις διοικήσεις που αποφάσιζαν τις αγορές συμμετείχαν και εκπρόσωποι όλων των τάσεων της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (πράσινοι, γαλάζιοι, κόκκινοι και ροζ).
Θα την πατήσουν μήπως οι χρηματιστές; Θα πέσει πάνω τους «βαρύς ο πέλεκυς της Δικαιοσύνης»; Εδώ ταιριάζει η φράση από το γνωστό ανέκδοτο: «λέμε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα».
Καταρχάς, τα μεγάλα ψάρια του σκανδάλου (JP Morgan και North Asset Management) έχουν ήδη καθαρίσει. Αλλωστε, αυτοί δεν πούλησαν τίποτα στα Ταμεία. Η ποινική άμυνά τους είναι μπετοναρισμένη, σε συνεργασία με την κυβέρνηση κι αυτό φάνηκε καθαρά από τις καταθέσεις των εκπροσώπων τους στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, την περασμένη Τρίτη. Η JPM εκπροσωπήθηκε από τον εκπρόσωπό της για την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική (σε υψηλότατο επίπεδο, δηλαδή) Τ. Στοτ, ο οποίος υποστήριξε ότι η έκδοση του δομημένου ομόλογου ήταν για το ελληνικό δημόσιο «σχετικά ελκυστική συναλλαγή». Οτι η τράπεζά του δεν συναλλάχτηκε με κανένα ασφαλιστικό ταμείο, δεν κατέβαλε καμιά προμήθεια και δεν γνωρίζει το τίμημα που κατέβαλαν τα ασφαλιστικά ταμεία για ν’ αγοράσουν το ομόλογο. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι η JPM δε γνώριζε πως η ΝΑΜ δεν θα διακρατούσε αλλά θα μεταπωλούσε το ομόλογο. Στο σημείο αυτό φάνηκε και το κομπρεμί με τον Παπαμαρκάκη. Το μεγαλοστέλεχος της JPM ρίχνει την ευθύνη στον Α. Σαββίδη, μεγαλοστέλεχος της εταιρίας, που έχει μπει στον «πάγο» (πάντα έτσι γίνεται, για να βγει καθαρή η εταιρία).
Ο Παπαμαρκάκης, από την άλλη, αρνήθηκε και πάλι να προσέλθει ο ίδιος στη Βουλή και έστειλε το στέλεχος της ΝΑΜ Λ. Γουόρντλοου, ο οποίος κατέθεσε πως ποτέ η εταιρία του δεν ισχυρίστηκε πως δεν θα πωλούσε το ομόλογο (προσέξτε πόσο σοφά δομημένες είναι οι διατυπώσεις του ίδιου και του μεγαλοστελέχους της JPM). Αγόρασε και πούλησε στην καλύτερη δυνατή τιμή, χωρίς να γνωρίζει τους τελικούς αγοραστές. Τέλος, αποκάλυψε ότι ο Παπαμαρκάκης, του οποίου έπλεξε το εγκώμιο, «παρείχε συμβουλευτικές υπηρεσίες στο υπουργείο Οικονομικών επί ΠΑΣΟΚ»!
Μήπως, όμως, η δικαστική διαδικασία έχει φτάσει σε ουσιαστικές αποκαλύψεις; Πολλά γράφονται για δημιουργία εντυπώσεων, αλλά όποιος ξέρει νομικά έχει ήδη καταλάβει πως «ενδείξεις ενοχής» μπορεί να συγκεντρωθούν, διώξεις μπορεί να ασκηθούν, προφυλακίσεις μπορεί να γίνουν (μάλλον τις έχει ανάγκη η προεκλογική καμπάνια της κυβέρνησης), όμως καταδίκες πολύ δύσκολα θα υπάρξουν. Θυμόσαστε μήπως πού βρίσκονται οι «κουμπάροι», τις χειροπέδες των οποίων μας καλούσε να δούμε ο γραμματέας της ΝΔ Λ. Ζαγορίτης; Απολαμβάνουν την ελευθερία τους. Κι ας πιάστηκαν «με τη γίδα στην πλάτη» (τη βαλίτσα με τη μίζα). Στο σκάνδαλο των ομολόγων δεν έχει πιαστεί κανένας με μίζα. Τα πάντα εμφανίζονται ως νόμιμες χρηματιστηριακές συναλλαγές.
Από πολιτική άποψη, σημασία έχουν μερικά καινούργια δεδομένα, που προέκυψαν από τις διάφορες διαδικασίες (κοινοβουλευτική και δικαστική).
– Ο Τ. Στοτ της JPM καταθέτοντας στη διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής αποκάλυψε ότι «οι συζητήσεις με αξιωματούχους του υπουργείου Οικονομικών, στις οποίες μετείχε και ο Γ. Κουρής, είχαν ξεκινήσει από τον Οκτώβριο του 2006», ενώ ο Κουρής καταθέτοντας στον εισαγγελέα Λιόγα είχε ισχυριστεί ότι «οι συζητήσεις στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για την έκδοση του συγκεκριμένου ομολόγου είχαν ξεκινήσει από τις 15 Δεκεμβρίου 2005»! Υπενθυμίζουμε ότι τον Κουρή έχουν καλύψει πολιτικά όχι μόνο οι άμεσα πολιτικοί του προϊστάμενοι (Δούκας και Αλογοσκούφης), αλλά και ο ίδιος ο Καραμανλής με δήλωση Ρουσόπουλου.
– Η διευθύνουσα σύμβουλος της Hypovereinsbank Ελλάδας, Αννα Πουσκούρη-Reiche, διέψευσε τον Παπαμαρκάκη, αλλά και τον υπάλληλο της τράπεζάς της Ν. Μπούγο, που ισχυρίζονται πως δεν γνώριζαν ότι τελικοί αγοραστές θα ήταν τα ασφαλιστικά ταμεία. Καταθέτοντας στον εισαγγελέα Λιόγα είπε: «Τον Οκτώβριο του 2006 ο Γ. Παπαμαρκάκης προσέγγισε το στέλεχος της HVB Νικ. Μπούγο, προκειμένου να εκτελέσει συναλλαγή αγοραπωλησίας ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου μεταξύ της North και της “Ακρόπολις ΑΧΕ”. Τον ενημέρωσε δε ότι η “Ακρόπολις” θα ενεργούσε για λογαριασμό πελατών της – τελικών επενδυτών, που ήταν τα ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς να του προσδιορίσει ποια συγκεκριμένα». Επίσης, το μεγαλοστέλεχος της HVB κατέθεσε πως τον τελικό παραλήπτη γνώριζε και η Τράπεζα της Ελλάδος λίγο πριν ολοκληρωθεί η συναλλαγή (κατέθεσε ατράνταχτα στοιχεία γι’ αυτό)!
Από το συνδυασμό των καταθέσεων Στοτ και Πουσκούρη-Reiche προκύπτει ότι στο κόλπο ήταν από την αρχή οι πάντες: κυβέρνηση-τράπεζες-χρηματιστές-διοικήσεις Ταμείων-ελεγκτικά όργανα.
– Οι ιδιοκτήτες της «Ακρόπολις», έχοντας αντιληφθεί ότι προορίζονται για «φωτογραφίες με βραχιόλια», αρνήθηκαν να εμφανιστούν στον εισαγγελέα και διά του δικηγόρου τους παρέδωσαν υπόμνημα στο οποίο θέτουνσειρά νομικών ερωτημάτων. Ο εισαγγελέας τους μήνυσε μέσω του δικηγόρου, ότι θεωρεί το υπόμνημα ως παροχή εξηγήσεων και ολοκληρώνει την έρευνα, προχωρεί στη σύνταξη πορίσματος και την άσκηση ποινικών διώξεων. Αρα, να περιμένουμε ίσως και την επόμενη εβδομάδα την κραυγή «τις χειροπέδες τις είδατε;», για να μπορέσει στη συνέχεια να «διευθετηθεί» και νομικά το σκάνδαλο. Ετσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, μας φαίνεται εξαιρετικά απίθανο να αλλάξει κάτι. Τα πάντα εν σοφία εποίησαν.
