Κόντρες

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι η κυβέρνηση της ΝΔ επέδειξε χτυπητή ανικανότητα στην αντιμετώπιση των τελευταίων πυρκαγιών και ιδιαίτερα αυτής της Πάρνηθας. Αν προσέξουμε, όμως, λίγο την κριτική που ασκούν στην κυβέρνηση αντιπολίτευση και Τύπος, θα δούμε πως αυτή αφορά περισσότερο τον επικοινωνιακό χειρισμό. Το θέαμα και όχι την ουσία. Κατηγορείται, για παράδειγμα ο Πολύδωρας ότι την ώρα που η πυρκαγιά είχε φουντώσει και κατάκαιγε την Πάρνηθα, αυτός βρισκόταν στην Αμφισσα, όπου του είχαν οργανώσει φιέστα για τη διαφήμιση της Αγροφυλακής. Κατηγορείται για τις δηλώσεις που έκανε αργά το βράδυ της Πέμπτης περί «μερικής επιτυχίας», την ώρα που η φωτιά ήταν εκτός οποιουδήποτε ελέγχου.
 

Σωστή όλη αυτή η κριτική, αφού μπροστά μας αποκαλύφτηκε μια πολιτική ηγεσία παντελώς ανενημέρωτη και παντελώς άσχετη προς το αντικείμενο και για τούτο ανίκανη να εκτιμήσει ακόμα και το επίπεδο του επικοινωνιακού κινδύνου. Ομως, αυτή η κριτική βοηθάει το πολιτικό παιχνίδι και κουκουλώνει την ουσία. Την ουσία που μπορούμε να βρούμε αν θέσουμε το απλό ερώτημα: γιατί η κυβέρνηση δεν κατάφερε ούτε επικοινωνιακά να προστατεύσει τον εαυτό της; Είναι ζήτημα ανικανότητας του Πολύδωρα ή μήπως είναι ζήτημα της πολιτικής που ακολουθείται στο θέμα της δασοπροστασίας; Αν η δασοπροστασία είναι η τελευταία προτεραιότητα, αν η κυβέρνηση ενδιαφέρεται γι’ αυτή μόνο από επικοινωνιακή άποψη, τότε είναι απολύτως φυσικό ένας ανενημέρωτος και παντελώς άσχετος υπουργός να κάνει και επικοινωνιακές γκάφες. Και αν ο Πολύδωρας δεν έτρεχε στις κομματικές φιέστες, αλλά καθόταν με φόρμα παραλλαγής στο επιχειρησιακό κέντρο της Πυροσβεστικής, τίποτα δεν θα άλλαζε στην ουσία. Απλά, θα μπορούσε να διαχειριστεί καλύτερα το επικοινωνιακό σκέλος και να δείξει πως τάχα έγινε ό,τι έπρεπε, αλλά μας νίκησαν οι υπέρτερες φυσικές δυνάμεις.

 

Τα ίδια ισχύουν και για το ΠΑΣΟΚ, που προσπαθεί να βγάλει πολιτική υπεραξία από την υπόθεση, πατώντας στην εικόνα μιας ανίκανης και πανικόβλητης κυβέρνησης. Που προσπαθεί πίσω απ’ αυτή την εικόνα να κρύψει τις δικές του πομπές, να κάνει να ξεχαστούν τα εγκλήματα που έγιναν την περίοδο της δικής του διακυβέρνησης. Τα αντανακλαστικά του Λαλιώτη λειτούργησαν πλήρως. Είναι αυτός που τηλεφώνησε στον Γιωργάκη, που έλειπε στη Γενεύη (για δουλειά της Σοσιαλιστικής Διεθνούς) και του είπε να πάρει το πρώτο αεροπλάνο και να επιστρέψει στην Ελλάδα, για να καρπωθεί τα πολιτικά οφέλη. Αυτό και έγινε. Ο Γιωργάκης επέστρεψε άρον-άρον, πήρε τις κάμερες και τράβηξε για την Πάρνηθα, για να παρουσιάσει από εκεί το σόου που σε όλες τις λεπτομέρειες είχε ετοιμάσει ο Λαλιώτης (θλιμμένος, σεμνός, χωρίς κραυγές, με ύφος υπεύθυνου ηγέτη). Και βέβαια, ο Λαλιώτης φρόντισε, με τις άκρες που διαθέτει στα ΜΜΕ, να γίνει γνωστό πως όλα φέρουν τη δική του σφραγίδα.

 

Πριν ακόμα σβήσει η καταστροφική πυρκαγιά της Πάρνηθας, το κυβερνητικό προπαγανδιστικό επιτελείο διοχέτευε συνεχώς την είδηση και τα φιλότιμα παπαγαλάκια των ΜΜΕ την αναπαρήγαγαν: υποψία ότι η φωτιά στην Πάρνηθα είναι έργο εμπρηστών. Μάλιστα, στο έργο έσπευσε να συμβάλλει και ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, ορίζοντας δυο εισαγγελείς ως εποπτεύοντες της προανάκρισης που διενεργεί η Πυροσβεστική. Υπάρχει, βέβαια, η μαρτυρία της δημοσιογράφου Κύρας Αδάμ, αυτόπτη μάρτυρα, για το πως ξεκίνησε η φωτιά (από πυλώνα της ΔΕΗ). Κι ακόμη, όλοι γνωρίζουμε ότι η φωτιά ξεκίνησε από τα Δερβενοχώρια κι ύστερα από ένα 24ωρο πέρασε στην Πάρνηθα, χωρίς στο μεταξύ να υπάρξει οποιδήποτε σχέδιο ανάσχεσής της. Αλλά δεν είμαστε εμείς που θα αποκλείσουμε τη δράση εμπρηστών. Αλλο είναι το θέμα και δεν έχει να κάνει με το αν υπήρξαν ή όχι εμπρηστές. Η προστασία του δάσους από πυρκαγιές περιλαμβάνει την πρόληψη και την καταστολή. Αυτές οι δυο δράσεις, αλληλοσυνδεόμενες με επιστημονικά κριτήρια, πρέπει να μπορούν να αντιμετωπίσουν και τις πυρκαγιές από εμπρησμούς. Οταν η κυβερνητική προπαγάνδα μιλά για εμπρηστές, προσπαθεί να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες του κράτους για την παντελή απουσία αποτελεσματικής πολιτικής προστασίας των δασών και στον τομέα της πρόληψης και σ’ αυτόν της καταστολής. Οταν υπάρχει αποτελεσματική πολιτική πρόληψης-καταστολής, κανένας εμπρηστής δε μπορεί να προκαλέσει τέτοια καταστροφή.

 

Ξεφτίλα για τον Ρωμύλο Κεδίκογλου, την παραμονή της συνταξιοδότησής του. Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στην οποία προσέφυγε, ζητώντας την επιβολή κυρώσεων κατά του «Πρώτου Θέματος», το οποίο είχε συνεχή δημοσιεύματα για τις μπίζνες και τα περιουσιακά στοιχεία του γιου του, απεφάνθη ότι ο δημοσιογραφικός έλεγχος και η οξεία κριτική είναι απολύτως επιτρεπτά για όσους ασκούν δημόσιο λειτούργημα. «Ο έλεγχος της περιουσιακής κατάστασης ανώτατου δικαστή, ακόμη και ο έλεγχος περιουσιακής κατάστασης τέκνου του» -σημειώνει η αρχή- στο μέτρο που έχει απόλυτη συνάφεια με τον έλεγχο της περιουσιακής κατάστασης του πατέρα του, είναι ζήτημα που ενδιαφέρει την κοινή γνώμη και μπορεί να συνδέεται με ευρύτερο πρόβλημα του θεσμού της Δικαιοσύνης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται όσον αφορά στην ενδεχόμενη πολιτική ευθύνη των αρμοδίων».
 

Σε απλά ελληνικά, η Αρχή «έφτυσε» τον πρώην πλέον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και αποκάλυψε -εμμέσως- ότι η κυβερνητική κάλυψη, που του προσφέρθηκε αφειδώς, ήταν κάλυψη προς συνένοχο. Ο Κεδίκογλου αποχώρησε μέσα στη γενική χλεύη, αλλά αυτό δεν φάνηκε να τον ενοχλεί καθόλου.

 

Με γιούχα υποδέχτηκαν τον Πολύδωρα κάτοικοι των οικισμών της Πάρνηθας, όταν έφτασε εκεί αργά το βράδυ της Πέμπτης, αφού πρώτα ολοκλήρωσε τη φιέστα για την επανίδρυση της Αγροφυλακής στην Αμφισσα. Στο γιουχάισμα του υπουργού συμμετείχαν και εθελοντές που είχαν πάει εκεί από νωρίς, ζητώντας μάταια να βοηθήσουν στο έργο της κατάσβεσης. Τον γιουχάισαν ως υπεύθυνο της γενικής ανοργανωσιάς που συνάντησαν και της ανικανότητας που διαπίστωσαν. Και ποια ήταν η απάντηση Πολύδωρα; Μια διμοιρία ΜΑΤ κατέφθασε στο χώρο και διέταξε τους συγκεντρωμένους να αποχωρήσουν! Ετσι λειτουργεί η «κοινωνία των πολιτών».

 

Ο παρελασιάρχης του κράτους, ξεχνώντας όσα έκανε ως εν ενεργεία πολιτικός, απηύθυνε έκκληση από τη Δράμα, όπου είχε πάει για μια ακόμη παρέλαση. «Είναι η ώρα να χαραχθεί μια εθνική πολιτική για το περιβάλλον, με συμμετοχή σε διάλογο όλων των κομμάτων, όλων των φορέων και της κοινωνίας των πολιτών», δήλωσε ο Κ. Παπούλιας. Προσπάθησε να λειτουργήσει για μια ακόμη φορά ως αμορτισέρ, προκειμένου να αποφύγει τους κραδασμούς το κυβερνητικό σκάφος, έναντι του οποίου ευλόγως αισθάνεται υποχρεωμένος. Ομως, αυτό το αμορτισέρ είναι χαλασμένο. Δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του. Οχι μόνο γιατί οι κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού απαιτούν να βγάζει η αντιπολίτευση υπεραξία σε βάρος της κυβέρνησης (πληρώνοντας τα ίσα), αλλά και γιατί κανένας δεν τσιμπάει πια τέτοιες εθνικές παπάρες.

 

Το καλύτερο πλυντήριο είναι η Δικαιοσύνη για τους αστούς πολιτικούς. Είναι αυτή που τους ξεπλένει από κάθε σκάνδαλο, γι’ αυτό και καταφεύγουν σ’ αυτή, ώστε μετά να αποποιηθούν και κάθε πολιτική ευθύνη. Την πεπατημένη ακολούθησε και η κυβέρνηση Καραμανλή. Εστειλε το σκάνδαλο των ομολόγων στη Δικαιοσύνη και δικαιώθηκε πριν ακόμα ολοκληρωθεί η ποινική διερεύνηση της υπόθεσης (από τη φάση της προκαταρκτικής υπόθεσης ακόμα). Κανένα από τα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών (Αλογοσκούφη, Δούκα, Κουρή) δεν «ακούμπησε» η εισαγγελική έρευνα. Οπως φαίνεται, «ακουμπά» μόνο τον ήδη «τελειωμένο» ειδικό γραμματέα του υπουργείου Απασχόλησης Ευγ. Παπαδόπουλο και μάλιστα με μια κατηγορία («υπόθαλψη εγκληματιών – καταχραστών του Δημοσίου») η οποία δεν υπάρχει περίπτωση να σταθεί. Ενδεχομένως, μάλιστα, ο Ευγένιος να μη φτάσει ποτέ σε δικαστήριο κατηγορούμενος.
 

Η κυβέρνηση από τη μεριά της, ακολουθώντας και πάλι την πεπατημένη, έκλεισε την πολιτική συζήτηση, αρνούμενη τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, με πρόσχημα τη μη ολοκλήρωση των δικαστικών διαδικασιών (το ίδιο είχε κάνει το ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση του σκανδάλου του χρηματιστήριου). Και μόλις γίνουν οι εκλογές, ουδείς θα ασχολείται με το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων.