Διανύουμε είδη το «σωτήριο» έτος 2009. Αρκετά πράγματα άλλαξαν το έτος που μας πέρασε. Το πιο αναμφισβήτητο γεγονός του 2008 είναι ότι η κυβέρνηση πέρασε έναν πολύ δύσκολο χειμώνα. Τα κύματα της νεολαιίστικης εξέγερσης την έκαναν να βλέπει συνεχώς εφιάλτες. Οι κάθε άλλο παρά σεμνοί και ταπεινοί σωτήρες του έθνους, όλοι οι μηχανισμοί του συστήματος, ανησύχησαν σφόδρα μήπως το μικρόβιο της εξέγερσης, του αγώνα, μολύνει τα αδρανή «σώματα» που υπομένουν χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις την καταπίεση, τη φτώχεια, τη ραγδαία χειροτέρεψη της ζωής.
Αλλά και το 2009 καθόλου βολικά δεν τους πάει. Τα ψίχουλα που μας τάζουν για την αντιμετώπιση της δικής τους κρίσης, της κρίσης του καπιταλισμού και των διαχειριστών του, τα νέα δοσίματα στις τράπεζες και στους καπιταλιστές για να «αντιμετωπίσουν» την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν –μονά ζυγά δικά τους δηλαδή– ο χαζοανασχηματισμός, κινδυνεύουν να κοπούν στη μέση από τον αγώνα της αγροτιάς αυτή τη φορά. Θα κινδυνέψουν ακόμη περισσότερο αν οι φτωχοί αγρότες μπορέσουν να βάλουν στην άκρη, τους αγροτοπατέρες και τους μεγαλοαγρότες, που το μυαλό τους το έχουν στο συμβιβασμό.
Πάνω από όλα, όμως, και πέρα από όλα, το μήνυμα για ένα πραγματικά σωτήριο έτος, έρχεται από τα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, που υποχρέωσαν τους σύγχρονους ναζί να φύγουν ταπεινωμένοι και διεθνώς εξευτελισμένοι από την ηρωική Γάζα. Από εκεί φωτίζεται η ανθρωπότητα και όχι από τις φρούδες ελπίδες που για μια ακόμη φορά καλλιεργούν τα ΜΜΕ, η άρχουσα τάξη, οι διάφοροι «σώφρονες» διανοούμενοι, οι «αριστεροί» της καλοπέρασης και του συστήματος, για το νέο αφροαμερικανό «ηγέτη» του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Το έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο, δεν θα πάρουμε.
Εδώ όμως, στο χώρο της λεγόμενης αυτοδιοίκησης, όπως λέει και το τραγούδι, όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλο τα ίδια μένουν. Πολλά αλλάζουν. Με πιο καραμπινάτες περιπτώσεις:
– Tη συνεχιζόμενη κατρακύλα του ΤΥΔΚΥ.
– Tη μετωπική επίθεση της ΚΕΔΚΕ για το πέρασμα της καθαριότητας στους ιδιώτες. (Nα μας έρθουν και εδώ δηλαδή οι φονιάδες εργοδότες, που ρίχνουν βιτριόλι στις αγωνίστριες εργάτριες, όπως έγινε με την Κωνσταντίνα Κούνεβα, με τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τα εξευτελιστικά μεροκάματα).
– Την ηθελημένη αδιαφορία της Ομοσπονδίας να βάλει μπροστά και να παλέψει συνολικά, με όλο τον κλάδο, το κλείσιμο τον δημοτικών επιχειρήσεων, τη μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ, τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, την κατάργηση όλων, παλιών και «νέων», των μορφών ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας (μπλοκάκια παροχής υπηρεσιών, stage κλπ.).
Στο Δήμο Καλλιθέας τα ίδια και χειρότερα. Δεν υπάρχει σύλλογος. Δεν υπάρχει συλλογικότητα. Δεν υπάρχουν διαδικασίες. Δεν υπάρχει διεκδίκηση. Δεν υπάρχει τίποτα. Ε, όπως κάνουν και οι εξωραϊστικοί σύλλογοι, θα κόψουμε την πίτα, θα κάνουμε κούλουμα με λεφτά του συλλόγου, μπορεί να πάμε και καμιά εκδρομή, και δε βαριέσαι. Θα κάνουμε κάποτε και καμιά συνέλευση. Ολη αυτή η συμπεριφορά ένα και μοναδικό μήνυμα στέλνει στους από πάνω, στους παραπάνω και στους παραπάνω: «Συνεχίστε να μας βαράτε αλύπητα. Εμείς για μια ακόμη φορά θα γίνουμε τα υποζύγια της κρίσης». Μας ταιριάζει αυτό; Μας ικανοποιεί; Μας αρμόζει;
Οχι. Κατηγορηματικά όχι. Η κρίση που έφτασε άκρως απειλητική για ό,τι έχει μείνει από δικαιώματα και από ανθρώπινη διαβίωση, που απειλεί τα παιδιά μας, αν δεν αντιπαλευτεί θα μας κατασπαράξει. Καθαρά πράγματα. Καιρός λοιπόν να ανασκουμπωθούμε. Να βάλουμε μπροστά τα «δικά» μας προβλήματα και να έχουμε ανοιχτά τα μάτια στα γενικότερα. Καιρός να δούμε τι γίνεται με τους συνάδελφους των δημοτικών επιχειρήσεων, με τις εργασιακές σχέσεις στο δήμο, με δικαιώματα που συνέχεια καταστρατηγούνται, λες και μας κάνουν χάρη ή τα δίνουν από την τσέπη τους.
Εμείς επιμένουμε. Τώρα πρέπει να «ανοίξουν» όλες οι διαδικασίες για να διεκδικήσουμε συλλογικά και αποφασιστικά:
– Στις δημοτικές επιχειρήσεις: Αμεση εφαρμογή της ΣΣΕ που υπογράφει η ΠΟΕ-ΟΤΑ για τους αορίστου χρόνου. Να περάσουν ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι στις δημοτικές επιχειρήσεις, στους οργανισμούς του Δήμου. Ή όλοι ή κανένας, αυτό πρέπει να είναι το σύνθημα. Η απαράδεκτη απόφαση του δημοτικού συμβούλιου για ίδρυση δύο νέων δημοτικών επιχειρήσεων δεν βάζει κανένα νομικό κώλυμα στο δικαιότατο αίτημα που έχουν όλοι οι συνάδελφοι. Μονιμοποίηση των εργαζομένων στα διάφορα προγράμματα.
– Πρόσληψη μόνιμου προσωπικού σε όλες τις υπηρεσίες του Δήμου. Κάλυψη των πολλών κενών οργανικών θέσεων με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και εκσυγχρονισμός των οργανισμών. Μονιμοποίηση όλων των συναδέλφων με ελαστικές σχέσεις εργασίας –συμβασιούχοι, συμβάσεις έργου (μπλοκάκια), stage– γιατί καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
– Αμεση καταβολή των αναδρομικών των «εξόδων κίνησης» 2008 και των αναδρομικών για το γάλα του 2008. Αμεση καταβολή των αναδρομικών της ΣΣΕ του 2008 στους αορίστου χρόνου και τους συμβασιούχους που απολύθηκαν.
Εκτός των Τειχών
