Σοβαρή πολιτική κρίση έχει ξεσπάσει τις τελευταίες μέρες στο Πακιστάν μετά την απόφαση στις 25 Φεβρουαρίου του Ανώτατου Δικαστηρίου, η οποία, επικαλούμενη παλιότερη καταδικαστική απόφαση για πολιτικούς λόγους, απαγορεύει στο Ναουάζ Σαρίφ, δύο φορές πρωθυπουργό και ηγέτη της Πακιστανικής Μουσουλμανικής Λίγκας (PML-N), του δεύτερου σε εκλογική δύναμη κόμματος του Πακιστάν, να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές. Για τον ίδιο λόγο το δικαστήριο ακύρωσε την εκλογή του αδελφού του Σαχμπάζ, επικεφαλής της περιφερειακής κυβέρνησης στην επαρχία Πουντζάμπ, την πιο πλούσια και πολυάνθρωπη επαρχία της χώρας, και διέταξε την άμεση παραίτησή του.
Σε συνέντευξη Τύπου, οι αδελφοί Σαρίφ κατηγόρησαν τον πρόεδρο του Πακιστάν Αζίφ Ζαρντάρι ότι ενορχήστρωσε την απόφαση του δικαστηρίου, γιατί έχουν αρνηθεί να αναγνωρίσουν τη νομιμότητα του προέδρου του Ανώτατου Δικαστηρίου, που διορίστηκε από το στρατηγό Μουσάραφ, και υποστηρίζουν την αποκατάσταση στη θέση αυτή του ανώτατου δικαστή Iftikhar Chaudhry, ο οποίος απολύθηκε από το Μουσάραφ το Νοέμβριο του 2007.
Ο Ζαρντάρι και ο Ναουάζ Σαρίφ συνεργάστηκαν μετά τις εκλογές το Φεβρουάριο του 2008 για το σχηματισμό κυβέρνησης. Ομως, ύστερα από έξι μήνες οι δρόμοι τους χώρισαν, λόγω της απροθυμίας του Ζαρντάρι να αποκαταστήσει τον Iftikhar Chaudhry και άλλους απολυμένους δικαστές, η αποκατάσταση των οποίων είχε αποτελέσει βασική προεκλογική δέσμευση του Σαρίφ. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι κατηγορούν το Ζαρντάρι ότι δεν θέλει να αποκαταστήσει τον Iftikhar Chaudhry, γιατί φοβάται ότι θα ακυρώσει το αμφιλεγόμενο Διάταγμα Εθνικής Συμφιλίωσης, με το οποίο ο Μουσάραφ έδωσε αμνηστία στο Ζαρντάρι και τη σύζυγό του Μπεναζίρ Μπούτο,που κατηγορούνταν για σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς.
Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου προκάλεσε πολυήμερες βίαιες διαδηλώσεις στην επαρχία Πουντζάμπ και σε άλλες πόλεις, ανεβάζοντας την πολιτική ένταση στα ύψη. Ο Ναουάζ Σαρίφ είναι ο σημαντικότερος πολιτικός αντίπαλος του Ζαρντάρι και είναι βέβαιο ότι δεν θα εγκαταλείψει εύκολα τον αγώνα για την εξουσία και θα τραβήξει την πολιτική αντιπαράθεση όσο τον παίρνει. Στο πλευρό του έχει ταχθεί και το μεγαλύτερο ισλαμικό κόμμα του Πακιστάν, το Jamaat-e-Islami, ενώ ευνοείται και από τη νέα μεγάλη κινητοποίηση των δικηγόρων με κεντρικό σύνθημα την αποκατάσταση του Iftikhar Chaudhry και των άλλων απολυμένων δικαστών. Πρόκειται για μια αυτοκινητοπομπή που θα ξεκινήσει στις 12 Μαρτίου, θα διασχίσει τη χώρα και θα καταλήξει στις 16 Μαρτίου έξω από τη Βουλή, όπου θα ξεκινήσει καθιστική διαμαρτυρία επ’ αόριστον, μέχρι την αποκατάσταση του Iftikhar Chaudhry, όπως δηλώνουν οι διοργανωτές της.
Οι εξελίξεις αυτές δεν απειλούν μόνο τη σταθερότητα της πακιστανικής κυβέρνησης, αφού ένας από τους βασικούς κυβερνητι- κούς εταίρους, το Awami National Party, ανακοίνωσε ότι θεωρεί απαράδεκτη την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου και ότι θα σταθεί στο πλευρό του Ναουάζ Σαρίφ, αλλά θα έχουν επιπτώσεις και στο αφγανικό μέτωπο. Η πολιτική αβεβαιότητα στο Πακιστάν εξυπηρετεί τους Ταλιμπάν, αφού αναγκάζει την πακιστανική κυβέρνηση να επικεντρώνεται στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο και τους επιτρέπει να συνεχίζουν ανενόχλητοι τις προετοιμασίες τους για την επικείμενη εαρινή επίθεση.
Τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα για τις δυνάμεις κατοχής, παρόλο που ο Ομπάμα ανακοίνωσε την αποστολή 17.000 ακόμη αμερικάνων στρατιωτών στο Αφγανιστάν. Λίγες μέρες νωρίτερα, η πακιστανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να καταλήξει σε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με τους Ταλιμπάν στην Κοιλάδα Σουάτ και παράλληλα συγκροτήθηκε η Σούρα των Μουτζαχεντίν, μια νέα συμμαχία των πακιστανών Ταλιμπάν, με στόχο να σταματήσουν τις επιθέσεις εναντίον του πακιστανικού στρατού και να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους εναντίον των αμερικανονατοϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Αυτό σημαίνει μια ασταμάτητη εισροή καλά εκπαιδευμένων μαχητών από το Πακιστάν στο Αφγανιστάν με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις δυνάμεις κατοχής.
